4025 resultaten.
ModeShow
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.387 Sprankelend Universum
Vol sterren en glitter
Honden langs de Catwalk
Elle en Voque rakend door elkaar
Zomaar Liefde
Schoonheid om niks
Heerlijk Damelijk zijn
Lekker Puh-Pumps
PreFeb MaKe-Up
Push-Up to the Top
Krolse katers spinnen in een web
Flitsers vliegen kleven
speels de touwen op en neer.…
Hogere machten, lage lusten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.513 met een stem zo zacht als boter
het is het hart
het bloed stroomt als een motor
het roer draait bakboord
zoals het bloed niet altijd stroomt
naar het hoofd
kijk maar naar beneden en geloof
in hogere machten
en lage lusten
bloed moet vloeien ook al is het niet
in balans
dans dans dans
het stijgt naar boven
en zakt naar beneden
o schoonheid…
ik nam de moeite
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.275 de moeite
je aan mij te binden
aan de levenslijn
touw, als teken van verbinding
heel even heb ik
je leven in mijn handen
ik nam de moeite
geef je ruimte en stilte
om jezelf te ontdekken
vragen
vragen om antwoord
levensvragen leven
ik nam de moeite
zet een stap uit je gedachten
als vanzelfsprekend
jij nam de moeite
mij je schoonheid…
Ik ken je land
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.447 Ik ken je bressen als mijn broekzak, ik weet
waar je linies liggen en waar ze lekken,
ik weet wanneer je bodem brandt en hoe
en waarom, ik ken het knielen, het breken,
het scheuren, de scherven, de schoonheid zelfs
van het er samen sterven, als oude vijanden,
hand in hand.…
Sibylle,
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
589 allure,
het mystieke van z’n avonturen,
ervaring van verdriet en schijn,
Sibylle zoekt het in het klein,
verdiept zich in de echtheid van
de mensen, richt zich op onontdekte
schreden, intuïtieve treden naar alle
mogelijkheden, beschilderd de aardse
waarheid met haar penselen tot
nieuwe flonkerende stenen in
haar juwelen, die in schoonheid…
Zonneklaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
554 Ik zal mijn ogen richten
naar de binnenkomende zon
de nazomer omarmen
met de late rozen slapen
ontwaken in liefdevolheid
ziende een heldere levensbron
ik blijf riedeltjes, klanken zingen
als de leeuwerik in het roggeveld
dansen met de wilgentakken
windwuivend in het vijverpark
lezen, hoe een dichter in woorden
de schoonheid van liefde…
Mijn vurige wens
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
646 Met tastbaar genoegen
wordt mijn bloeiend loof
liefdevol overgoten
In stille wateren wordt
het leven weer manifest
en frivool vervolgt het kabbelen
van het levenswater zijn weg
De storm kent in de luwte
geen ademnood meer
Met zuivere intenties
breekt het verleden
zijn stakige punten
en herleid ik de schoonheid
der dingen tot hun…
Engel.
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
979 zilveren draden gesponnen uit liefde
die mijn hart ontwarren uit verdriet
en mijn hoofd te ruste draagt
gouden blik tussen jouw wimpers
die mijn tranen drogen als de zon
en mijn leven weer kloppen laat
saffieren pracht die mij doet zoeken
naar de schoonheid van een vrouw
en mijn nare gedachten verlaat
diamanten kracht die mij verleidt…
Ongewis
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
579 haar ogen
blaam kruipt op vanuit zijn ziel
probeert hij ze kussend te drogen
wat eens solide was nu zo schriel
lijkt deze magie doorbroken
nu hij vaker in cirkels praat
's nachts loopt rond te spoken
niet wetend waar dit heengaat
klampt zij zich vast aan hun verleden
hoe hij zorgen uit haar gezicht wreef
zich laafde aan talloze schoonheden…
Jouw twijfels
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.555 Onder de schoonheid van jouw verschijning
schuilt een heel klein stukje onzekerheid
het bezorgt jouw karakter een verfijning
een lieve blootlegging van sensibiliteit
Ik wil jouw twijfels voor altijd ontvoeren
zeker wanneer het om mijn vriendschap gaat
laat mijn woorden jouw prachtige hartje beroeren
en weet dat het mijne voor jou openstaat…
Een kindje straalt
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.496 ( Julia )
een kindje straalt
als lichtjes in de nacht
schenkt schoonheid aan
de wijze dichter
een meisje dat groots
gehechtheid, lieflijkheid
in veelvoud
naar zijn ziel laat stromen
zodat hij weer ten volle voelt
leeft in zoete dromen
*
zijn handen rusten
op de glans van de klavieren
ogen strelen
over het doorleefde…
Net verslaafd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
792 Het gordijn is dicht, blokkeert het licht
Lampen schijnen over mij en mooie pleinen
Natuurlijke schoonheden die op mijn beeldscherm verschijnen
Voel mijn vingers op de toetsen die de tijd verdrijven
Alle tijd verdrijvend leef ik het leven dat lijkt op het mijne…
Net een sonnet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.512 Ineens moet ik aan Rembrandt denken
en zijn streling van het dierbaar licht
de inval waar ik telkens weer voor zwicht
hoe hij schoonheid weet te schenken
ik tracht te evenaren in beweging
aan de luxaflex bij jouw fraaie silhouet
als schaduw op ons witte liefdesbed
waarboven ik zo af en toch nog spring
jouw bruidsboeket bloeit er o zo mooi…
Lentekriebels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 De man, die van verliefdheid zuchtte,
zag deze schoonheid reeds als bruid
en schonk de vrouw een mand met fruit.
Zo gaarne wou hij haar bevruchten.
Hij zei erbij: 'Ik vind je puik!
M'n ganse hart staat voor je open.'
Hij was bezeten van het vrouwtje.
Er zaten vlinders in z'n buik,
waarvan er eentje werd gelopen
door Henk.…
Boven alles uit
gedicht
3.2 met 10 stemmen
4.500 Dat boven alles uit schoonheid ontbrandt,
het uitgestrekte, noordelijke land, doordrenkt
met duizeling van eeuwen, zo innig hier
omhelsd. Waarin verscholen wij, voor even.
----------------------------------------
uit: 'De wierde van Wierum', 2010.…
het mankement
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 ik heb gekozen, het bloed op de veranda
vlekken op mijn witte sokken beuken stralen
trots en het aquarium is inherent aan
het verlangen om alle schoonheid te omhelzen
oven zonder vuur de geur van verbrande cake
een strak gespannen roede die de liefde
niet meer herkent in de ogen van het
werkelijk beleven
een kind dat nooit zal lopen staat…
Hollandse duinen
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.286 Geen helm kan bescherming geven
aan de kaalslag op haar flanken,
de schoonheid met wind bedekken
houdt haar aanblik in stand.
Hollandse duinen, lieflijk en hard
haar lijnen vluchtig als een droom
meeslepend, verstikkend en grillig
opgeworpen tot aan de horizon.…
Vleugellam en bevlogen...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Oceaan die leven
Heet, overspoeld door
Golven van een te
Zware storm op zee
Een mens - vleugellam
Als wrakhout aangespoeld
Op het verlaten
Strand van mijn jeugd -
Bij 't uitblazen
Van welhaast de laatste aam
Tot leven gewekt
Door het luide krassen
Van meeuw en stern - zij
Zweven schitterend in
Schijnbaar ademloze schoonheid…
Hemels meisje*
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
4.242 Verlangend kijkt zij uit het zolderraam
zo vol van haar ontluikende schoonheid
drie hoog op de Groot-Hertoginnelaan.…
Idylle
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
694 Ergens op de Veluwe
Door het rulle zand
Loopt een vader met een kind
Samen hand in hand
De avondzon glinstert stralend
Door het groene bladerdek
Nog even en de zon
Wordt door de maan opzij gezet
Beiden genieten zwijgend
Op dit late uur
Van het mooie en het tere
De schoonheid der natuur
Dan staan ze roerloos stil
Want op een open plek…
MEIDAG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.992 Te winter was zijn schoonheid als
een beeltenis
des levens; koud en ijdel, zo
de schaduwe is.
Geen schaduwbeeld en is hij nu,
geen schijn, maar al
dat schoon is, al dat levende, en
dat liefgetal.…
Vandaag voor ' t eerst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.731 alle kracht
Die in je was
Door kuren, bestraling
En hormoonbehandeling heen,
Kijkt nu weer vol
Levenslust je leven in -
En ik zie de
Twinkeling in je
Ogen, van vreugde
Maar ook van dankbaarheid,
En vandaag voor 't eerst
Je hoofd zonder hoed, zonder
Doek, bedekt met eigen
Haar dat hoewel aarz'lend
Gekomen zijn eigen
Schoonheid…
spijt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 de grote schoonheid van je gelaat?
terloops met zachte stem gegeven raad?
het uit het raam weemoedig staren?…
Massief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 door wind en water
in de gelaagde aarde geëtst
de leegte is massief en hardnekkig
nodigt iedereen binnen
maar de aarzeling zoekt dralend een uitvlucht
voor de symfonie van exotische marktpleinen
is volop ruimte
maar de klanken vinden geen gehoor
ze sluiten een verbond met de wilde stilte
ontdoen zich van pronk en praal
en scheppen schoonheid…
Op afstand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 Zij wil het laten zijn
de verf, het nat papier
In het besef dat
alleen door haar kijken
schoonheid ontstaat
zich vastzet in de hoofden
Zij stelt zich voor als
een schaduw, die zich
donker vallen laat
hoewel de kleuren
vrolijk sprekend zijn
een weinig verdoft
Het hoeft voor haar
niet te fijn, dat glipt
als zand door vingers heen
vormt…
Tijdloos
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.168 droeg
uit andere tijden
andere eeuwen en blond
je sterkste troef nog was
de wereld danste om jouw as
ik zocht, ik vocht, verdronk
in zoveel ogenblauw en hoe
het water veel te diep kon zijn
grandeur groeit in de breedte
en god groeit in de hoogte zei je
maar wat moet ik
met een engel die de hemelen tart
met zoveel aardse schoonheid…
LOTUS MYSTIEK
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
574 Laat haar symbolen overrompelen
de schepping en spiritualiteit
staande voor schoonheid, reinheid en puurheid
de ware ziel in liefde dompelen
boeddhisme: wiel van reïncarnatie
lotus brengt geluk, kennis en wijsheid
volledige geestelijke vrijheid
bewustzijnsverruiming; meditatie
niet negatief laten overmannen
creëer een eigen positief zelfbeeld…
Dode mus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
848 zijn lach en zacht gezang
galmden in overvloed
door de bejaardengang
ondanks de treur van terreur
achter zijn bruine ogen
verschool er een geborgen schoonheid
om de wereld
als achttienjarige in herkansing te mogen zien
nu wordt hij
een kind zonder (t)huis
met de riemen van VVD
en de losse eindjes van de Bijbel CDA
al die…
augustusavond
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 er dreef een lied over de Maas, heel even
zweefden spiegelend de klanken van
een oud carillon
afscheid, een rode zon, hij
liet de avond als zijn bruid in witte nevels hullen
zulk een schoonheid in te vullen
op de oude, trage Maas
de vette waas van zomerhitte
was al snel vergeten
door mijn mobiele telefoon sprak
het geweten van een eindeloos…
en telkens keren ze weer...
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
624 opnieuw
als ze hoog genoeg
ontrollen zij langzaam
generfde en gekerfde
krachtige prachtige bladeren
en dan op de dertiende mei
de verjaardag van mijn vader
zullen ze weer
helemaal open zijn
Ze dijen uit tot groter
transformeren in kleuren
tot laat in de herfst
zij zich opnieuw in
hun wortels terugtrekken
tonen zij schoonheid…