4227 resultaten.
tweeling - oh schatjes
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
4.694 dinsdag zat een sleutel bij de post
met een briefje aan een touwtje
geheel vers nog zonder vouwtje:
“ben wit met kapje voor de kost”
sherlock holmes er op na gelezen
deze adviseerde men neemt de neus
ruikt het object exact en precieus
om op sporen te worden gewezen
kurkuma twee honden ketjap manis
babies qua geur opmerk’lijk baarfris…
Om jou
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
2.300 Om jou
zal ik mij baden
in de geuren van oranjebloesem
en zingen zacht begerend
als de klanken van een harp.
Om jou
dans ik de zoete dans
van strelen en behagen
en sterf ik nachten lang
bij zacht gekreun.…
Oud en vertrouwd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
3.876 Gras wordt besproeid,
Een geur van de echo geeft
Zonneschijn op ’t gordijn.
Er is slechts een zijn.
Onze huiskamerdeur zucht
Een hunkering naar morgen.
Open en weer dicht.
Gerinkel in de keuken, buiten
Hen die nog wel mogen.
Verlangen is mijn deken.
Geen geeuw, maar een lied
Van warme druppels op mijn ziel.…
zeven kleuren ei persvers
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
2.237 rennend over velden
over bruggen en rivieren
bij nacht tij en ontij
komend eens per jaar
slechts één zondag in april
verlaat hij het rechte pad
volgend boven gegeven wil
even haastig leven zat
zamelt eieren in een mand
bij de vogels van 't land
schalen in zeven kleuren
ovalen zullen vers geuren
tegen zessen de klus geklaard
malle haas…
ogen fel blikkend
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
729 lichtelijk verbaasd
minder gehaast
de hakken zacht tikkend
ogen fel blikkend en in de lucht
een onbestendig gebrom
de eerste insecten
op het groen en de honing
de bekroning van bloemen
door het nijvere zoemen
alle ramen gaan open
mussen benutten de goten
om elkaar te bekwetteren
over vleugels en poten
de dag opent nieuw in
de geur…
ONTWAKEN
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.234 Ik lig nog te bed in de blinkende morgen
en hoor in mijn hart en daarbuiten het ruisen der nieuwe zee,
reuken en blijde geluiden
en de bloeiende geuren der kruiden
vervliegend als schuim in het zonlicht
en op de wind drijft het mee.…
stortstraat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 de straat bloedt huilend
haar stenen hart ligt open
en bloot als de eerste dag
haar prilste fundament gelegd
beklaagt ze het gebrek
aan respect voor een weg
die zij elke dag weer aflegt
de rotzooi aan haar randen
verdrijft de droge geuren
steriele zachtheid ten dienste
van wel zeker iedereen
maar niet de sluikse storter
haar witte stukjes…
licht valt gelig op je huid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
586 kaarsen zijn voor je gaan branden
licht valt gelig op je huid
wierook zal je geur veranderen.
de gekozen hymne weent voluit
jij staart kijkt stil naar boven.…
blijven over zonder haar
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
711 de kastdeur kraakt
klok verstaat het
tikken van zijn slag
tijd telt uren rustig af
op tonen van oneindigheid
zon verschiet in kleur
laat stofjes dansen
in willekeur van lucht
geur van lang geleden herinnert
weer aan vluchtig ziekverdriet
zijn stil gevangen
in broos lijden
lippen smakken in het
delen van de dorst een zuster
drenkt…
vertonen
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.258 dromen
de dromen mijn illusie
maar
bent niet meer
het meisje wat ik toen kende
een
zinsbegoocheling utopie
jij hebt zelf een gezin
maar die
zinloze droom over liefde
heeft zich diep in mijn hart
geworteld
alsof jij naast mij ligt
jong als toen
ik kan jou raken voelen
ruiken
woelen draaien vechten
heeft geen zin
jouw geur…
Stenen die ik keerde
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
747 zon verbrandde
koele regen
licht verschraalde
stoffig kleur
wind verstoof
langs vele einders
vleugjes van
een vale geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
eindelijk hun
schaduwzijde bloot
het vage…
mille cherubini in coro
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.339 kleine jongen
wiegend op je moeders schoot
zweef met duizenden engelen
weg van deze wrede wereld
luister naar het hemels zingen
het ruisen van witte vleugels
het licht van vrede nog overal
voel de liefde van je moeder
eens word je wakker geschud
ga je de mensen leren kennen
zij zullen je kronen met doornen
maar bloedrode rozen gaan geuren…
Lente
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
688 Streepjes zonnegoud op je wang
Stralend
Zoals je naast me ligt
Nog steeds, na al die jaren
En ginds
Geduldig traag sluipend, dagenlang al
Sluipend traag
Geduldige kater vol krolsheid
Je kijkt me aan, één ogenblik maar
En glimlacht zacht
Mijn mond sluipt naar je toe
Ongeduldig
Door het raam van onze slaapkamer
Geopend terug
Ademt ons nest de geur…
Zegepralend
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
970 over de uitgestrekte heide
zingt een stil hart zijn purperen slaap
onschatbaar rijk
stil het éne
bloeischoon groeit het andere
in zijn schoonste tooi
zinsverukkend
staan de bomen te bloesemen
vol pracht en praal
knallen geuren en kleuren
je als het ware
verkwikkend tegemoet
speelt de lauwe zonnewind
een schaduwspel van zichzelf…
Plantte bloemen in het zand
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
613 de zon verbrandde
koele regen
het licht verschraalde
stoffig kleur
de wind verstoof
langs vele einders
de vleugjes van
hun vage geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
hun schaduwzijde…
Danste zonder schoenen
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
639 eendjes in de vijver
keek je heel verlegen aan
je blik werd alsmaar grijzer
ik groette je
je ogen lichtten op
zag een glimlach op je lippen
je tracteerde me op drop
een ontmoeting als zovelen
met dit verschil het afscheid
deed me pijn ik miste je meteen
de wereld kon me niets meer schelen
de zon scheen bloemen
en hun geuren…
wereld
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
850 Ruik de geur van de openlucht.
Adem in.., adem uit..,en zucht..
Kijk in de spiegel, en je ziet al gauw een glimlach.
En zeg: 'Wat een mooie dag'.
Tel de sterren de dichte en de verre.
Blijf kijken naar de lucht.
Adem in.., adem uit..,en zucht..
Luister naar de geluiden van buiten,
de wind die blaast,vogeltjes die fluiten.…
Verdwénen tijd
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.005 Die geur
In zwart-wit
De jaren destijds
Verloren
In tijd van toen
Van zwart-wit
Naar kleur plotseling
Let-ter-lijk
De tijd. Voorbij…
Heimwee
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
817 palmen slaat
en vleermuizen verstoort
die nog slapen tot zo laat
verfriste bloemen wil ik ruiken
in de rondgeknipte struiken
langs de lanen in de stad
met mijn hond die uitgelaten
kwispelt op het ritme
van mijn verblijde hart
de buren wil ik lachend groeten
in straten waar men buiten leeft
bij open huizen zonder ruiten
waaruit de geur…
De zee torst haar golven
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
993 De zee torst haar golven
glinsterend in de zon
trots
Terwijl het strand zich
dag in dag uit verzoend
met de zomertoeristen
Bepakt met zwemaccesoires
zonneschermen, picknickmanden
en huilende kinderen
jagen ze het ruisende zeegezang
naar de achtergrond
Des avonds hangt de geur
van aangekoekt frituurvet
baby- en hondeplas
als een…
DE BELCRUM
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
568 Voldane kandijkoekgevels trachten
zoete geuren om zich heen te laten,
mild omringd door verhalende nachten.…
LOKKENDE PRACHT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 verwarde spinnenwebben
kleven aan een zonnestraal
hun schittering siddert
voelt zich gevangen - wil vlieden
popelt uiteen te springen
vliegt versnipperd omhoog
tussen de takken
spelen verspreide vingertopjes
van blinkend wit porcelein
raken alles speurend
met blindentastzin
maken tezamen
eeuwig verhoopte kunst
verspreiden zoete geuren…
Bekentenissen ?
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
608 In de voorbijgaande hitte van
het bos, spreken vlinders de taal
van een verstillend stemgegons,
waar de wandelaar zich in waagt,
met als levensproviand in de ransel
het zingen van een kind, geborgd
in de plantaardige traagheid van het
koele mos waar hij de weg in vindt
van nieuw ontdekte geuren , borgt
de kleuren van de hoop, bereidt…
Duitse kruizen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
864 De immense kracht en het harde geluid,
de explosies en de geur van kruit.
Muren knallen uiteen,
op straat verliest een soldaat zijn been.
Hij schreeuwt het uit van pijn,
maar er is niemand om bij hem te zijn.
Deze eens zo mooie straat is niet meer,
door deze oorlog vernield, elke dag weer.…
flirten fruitig
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
674 zo helder en krachtig
Weespiegeling van de zon
de schittering prachtig
Bodem vol waterplanten
vissen die wild krioelen
Kleuren zo ingenieus
die in elkaar overvloeien
Slingerend groen blad
tropische wonderschoon
Vruchten rijp en rood
flirten fruitig aan hun boom
Koraal blauw is de lucht
bloemknoppen staan open
En verspreiden geuren…
Parelmoer 2 (vervolg)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
629 Jaren later, een beetje ouder
op een klinkende dag, vol met
een herkenbaar geluid en de
geuren van je aanwezigheid
in de boezem van ons huis,
drong je helderheid in het diepste
van mijn bron, lispelend zacht
werden je ogen, waar vloeibaar
parelmoer aan ontsprong, verscheen
je even ten voeten uit, verwachting
ingelost te dromen van omzwervingen…
Volle Leegte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
673 Puur van tast en geur…
Ik proef haar bijna, een doortastend allure.
De volle leegte die ik ervaar,
wordt door haar gevuld,
tijd dat ik bedaar…
de plaatjes in mijn hoofd raken verguld……
Lenteprelude
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
567 Als het leven kleur verbergt
in gesloten harten van jasmijn
en jonge bloemblaadjes
steeds opnieuw hun nerven uittekenen
als op een fris gelaat
zal het nectar zijn sluier van geur
wijds uitspreiden
rond droeve dagen
Als gevederde vogelvluchten
een te straffe thermiek verdrijven
en donskuikentjes
nog jongleren om uit te vliegen
zal het…
Later
netgedicht
3.2 met 27 stemmen
719 Daar geuren bloemen.
Grenzen keren. Niemand dringt binnen.
Naaldbomen, ooit zelf geplant, lopen
langs de jaren, dag aan dag.
Ik groet de vogels, wil even aaien
met mijn duim en het zicht op het heden; voortdurend.
In deze ronding is alles vreemd.
Alleen bladeren vallen op dit gras
als veel te lage, grijze wolken.…
septembergedachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 zijn het de kleuren geel bruin rood
of is het de geur
van verschralend blad
dat me zo weemoedig stemt?…