11567 resultaten.
bonbon dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
772 weet jij het gras waar wij lagen
als twee snoepjes in de zon
plakkerig waren de dagen
als de vergeten bonbon
die in rood/geel papier
vol chocola en likeur-aardbei
geplet zorgde voor plezier
tussen jou, tussen mij
weet je de kusjes van de dag
weet je de streling op je been
weet je het lachen om de lach
weet je de zon die toen nog scheen…
Op vleugels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
702 Ik stelde voor
'n avondje "vleugels maken"
leek me wel wat
voor dichters
eerst nog gevleugelde woorden
opgezocht in de van Dale
daarna papier,bamboe
en bisonkit uit m'n lade
lekker frobelen
't laat zich raden
maar 'n ruzie en 'n twist
'n vuistslag hier, 'n muilpeer daar
Snel ging ik op eigen vleug'len
was voor ik…
Nachtwoud
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
705 Onze huid is gewild
bij papieren tijgers
hongerige weduwen
spelende kinderen
en masturberende ambtenaren
we zitten niet stil maar verdwalen
in het nachtwoud waar je steeds zegt
dat het regent in het nieuwe verhaal
achter gesloten lentegordijnen
waar ons hart ligt voor consumptie
en de maan schijnt met jaren van heimwee
in de binnenwereld…
De gulden middenweg
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
723 dubbeltjes en kwartjes
de gulden middenweg
is goed beheerd
de kas was
was goed gespekt
mijn varkentje
een krasse ze bloosde
bol tot de euro haar
oren heeft gewassen
moest verkassen
naar een schamel hok
europese talen spreken
haar financiële toekomst
snel vergeten ja wij
hebben ook daarvoor gedokt
gelukkig lust
mijn varken geen papier…
De mei van Gorter
gedicht
2.2 met 41 stemmen
12.700 Het is een ding met muziek erin
dat deel uitmaakt van mijne wereld:
op een plank staande of liggende op een schrijftafel
en soms op een hoofdkussen of zoals nu
opengeslagen naast de vuilnisbak op mijn balkon -
een papieren ooievaar kan niet vliegen
en wolken zijn mij geen kamelen in de lucht
en mijn huis is ook geen rots
bezocht door Griekse…
Zeemoedig
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
502 golven
naar de branding staarden
ze heeft de zee gekust
met schelpjes in
haar beide handen
zand tussen haar tenen
de wind fluisterend
in haar oren, wapperend haar haren
ze heeft de zee gekust
denkend aan hem
die ze zojuist een groet bracht
haar vriend
nooit verder weg
dan die ene glimlach
waarmee ze de zee kuste
hem straks haar papieren…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
651 De ziekte van jouw vader
schilderde heimwee aan zee
papieren schepen op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde voeten…
Inspiratie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
543 Een leeg wit vlak
de letters onzichtbaar
meestal met gemak
maar thans; ik staar
naar het witte papier
zinnen verschijnen niet
met een pen in het vizier
ik zie, ik zie wat jij niet ziet
het naakte blad
geen poëzie wat komt
het alfabet heeft letters zat
maar nu is het verstomd
dat witte A vier
blijft onaantastbaar leeg
op geen enkele…
Schrijven!
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
858 cursus inplannen, schiet het door m'n kop,
vriendinnen nog bellen om concreet
iets af te spreken voor volgende week,
de printer die steeds de melding geeft
dat hij dringend nieuwe inkt nodig heeft
Het is zo'n dag dat die "moeten-dingen"
zich ongestoord aan je brein opdringen
dus heb ik mijn trouwe hulptroepen hier,
agenda, potlood, pen en papier…
Afscheid
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
2.145 Niet meer dan verlaten papier in de stilte van gesprekken die niet opnieuw beginnen.
Vragen die geen antwoorden meer vragen
omdat ze jouw geduld en aandacht niet meer zullen vinden.
En niet meer jouw bureau en dossiers vullen met
de kennis die overblijft.…
Maat - en meetlint
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
617 Zinnen, geef mij je woorden
terug, huid van perkament
een lege slaapzak op de rug,
om inzichtelijk te worden
blindheid op het papier, het
wordt me aangepraat misschien,
geblinddoekt naar een einde
streven naar gelijke strofen
en ik de inhoud nog niet zie
en me op de private tekst verlaat,
het ene dicht de ander toe in de
maat- en…
Rembrandt cyclus 1: mijn passie voor de schilderkunst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 Hoe vederlicht
vloeit veer en inkt
de streling van mijn hand
die zich gewillig leiden laat
gaat boven mijn verstand
heel zelfbewust vertalen
impulsen in mijn geest
de lijnen op papier
en openbaren bovendien
wat mijn ogen zien
hoe danst de veer
vol temperament
met krullen, krassen
voorbestemd
mijn naam te dragen
dankbaar ben ik
voor…
gedicht voor een onbekende
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
810 de nacht is maan en leeggeschreven stilte
en een halve kop koude koffie en een raam
en een man zonder naam die voorbijloopt
misschien naar een vreemd land of
de volgende bladzijde waarop nog
geen einde geschreven staat
ga je weg, man, of zal ik zachter blijven
en dit papier achterlaten zodat ik je raak
in je eenzaamheid alsof je onverwacht…
Zachte dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
965 Op de lange baan geschoven
zien talloze embryo's op papier
mij avond na avond
met inspiratie-arm vizier
de kaarsen op tafel uitdoven.
Zonder twijfels over hun levenslicht te verhelen,
zie ik hoe ze op de stoffige vensterbank,
in groei achter, met ziekelijk gelaat
om hulp roepend zonder weerklank
in de volle zon liggen te vergelen.…
Soms droom ik alle muren leeg
gedicht
3.0 met 4 stemmen
3.751 Soms droom ik alle muren leeg
Geen tekst, geen regels op papier.
Letterloos en zonder kijkplezier.
Een huis dat in de tijd verzweeg,
dat sterven uit de voegen drijft
waar wonen niet beschrijft
de woorden zinloos langs de wanden,
maar dakloos de bestanden
vervliegen uit het fundament
van deze dode letters D en O.…
Ballerina
gedicht
3.5 met 4 stemmen
5.051 Zij staat niet in de kou
hij wel, maar hij heeft het verdiend
want hij vereeuwigt hier
haar ziel en haar contouren
op het onbevlekt papier.…
Bij ontstentenis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 ik heb wijsheid in een zinkput laten stikken
zet nu mijn sluizen open voor alle erbarmen
om te stranden waar vloedlijnen mij schikken
misschien dat ommuurde trots mij zal omarmen
zodat ik schuilen kan in de vesting van geduld
waarbuiten zich de werkelijkheid ontvouwt
op papier zijn alle dromen nu wel vervuld
het gaat toch om de beleving welbeschouwd…
woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Wetend dat er meer goede woorden zijn
Neem ik met praten niet een groot risico
Een risico woorden te laten muteren in pijn
Totdat iemand echt mijn woorden wil
Is voor nu het beste.., ja ik hou me stil
Ik kan me altijd nog verwoorden op papier
En ja.., daarom vind je dit hier…
mijn stem
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 wie machtigt mijn stem wanneer ik
het rode potlood ter vondeling leg
en het papier ontdoe van de achtergebleven schors
mijn stem geaard in positieve zin
schraagt gestaag het gedrag gade
van de kunstreizigers om me heen, ik
verleg geen activiteit, en weiger de
graadmeter te wezen voor Neerlands hoop
blanco schuift het mij toebedachte
scherp…
gevonnist
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
915 misschien heeft dit beeld te maken
met de dood van een vriend
die 's morgens niet meer wilde opstaan
want op een dag gebeurde het
een stompje kaars, gas dat de kamer in bezit nam
en omdat het hem zo koud leek, een fles whiskey
hij maakte nog een omhelzend gebaar
naar vrouw en kinderen, zij moesten op papier
rechts beneden liet hij -vrienden…
De wulps gekrulde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
426 geen papyrus meer
of dikke rollen perkament
handgeschreven boeken
worden als museumstuk gekend
het goud op snee
de wulps gekrulde
grote halen in tijdloze
levensverhalen zijn voorbij
het handgeschept papier
waarop vezels streden
met de letters van de
kroontjespen verleden tijd
woorden kaatsen
in het naamloze zwart wit
het onpersoonlijke…
In de kreukels
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
549 - Ik zit verstopt tot aan mijn endeldarm
En ik begin alsnog te protesteren
Mijn polsslag slaat met wild geraas alarm -
De inquisitie van de witte jassen
Is zeer hardhandig als ze mij gaat wassen
Men lijkt niet op de hoogte van mijn breuken
‘Kom trek u op eens aan de papegaai’
- Mijn dichtader begint spontaan te jeuken
Ik geef haar op papier…
Verzoendag
gedicht
4.0 met 12 stemmen
5.486 Gij zijt losgehaakt
van het papier, dat u gebonden hield
aan lettertekens, die tesamen stonden
om wat zij wisselend van u bevonden;
spel door zichzelve ritselend bezield
tot zoveel vuur, dat er geen vezel blijft
tussen wat is en wat er over schrijft.…
Te hooi en te gras
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 ineens "ga schrijven" slaat
ik ben dan vol verwondering
het is zeker geen uitzondering
dat ik ademloos ga lezen
niet weet wat de titel zal wezen
dat noemen de realisten inspiratie
zeker is, het gaat zonder transpiratie
kennelijk is ons brein er mee geladen
ik mag mij in die weelde baden
mijn pen in mijn rechterhand
zorgt dat het op papier…
De lenigheid van leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Het is bijna de dag van de te verse gravering,
de papieren, bloemen, de dag die zich herhaalt,
alles wil herhalen wat herhaalt kan worden.
Is het 't gemis, de ontroering van toen en nu,
het denken aan het leven wat geleefd werd
het niet weten, nog niet durven uiten en voelen.…
Vage gedachte [2]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 vangen
ben ik al uren aan het wandelen
snuffelend naar een spoor
loop ik langs de nissenhut
van Het Noorderlicht door de tijd
de lucht wordt weer oranje, de zee groen
vliegen houd ik buiten, ik filter
de gedachten van de wereld
en sta van tijd tot tijd stil
om me ervan te vergewissen
dat ik wakker ben, paraat –
mijn hand op pen en papier…
Over en weer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 ik schuifel maar iets
en schrijf de eerste letter
op papier of in gedachte
het naakte jaar, nu en hier,
wacht op mij, de zetter
totdat ik, de dichter, de geachte
met blauw of zwart een geboorte vier
kent u dat ook
de idee, dat alles al is beschreven
door mij en mij en menig dichter
het is toch zo, dat wat ik zeg
links of rechts om of…
Vriend zonder vader
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
594 De ziekte van jouw vader
schilderde heimwee aan zee
papieren schepen op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde…
Tiger Plastic
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
558 Vroeg men mij lang geleden
om papieren
Een paspoort voor een buitenlandse reis
Een geldig groen verzekeringsbewijs
Gestempeld en formeel geaccordeerd
Voor wielvoertuigen op minstens
twee assen
Strak in de lak en gemotoriseerd
Dan was ik God in Frankrijk,
niets ontbeert
Thans laat ik mij als volgt legitimeren
Toon ten bewijze…
Mijn oeuvre
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
341 Geen nalatenschap
die standhoudt,
alleen adem
die even blijft hangen
op papier.
Ik schrijf niet om te bewaren,
maar om te bewijzen
dat ik hier was—
onvolledig,
breekbaar,
aanwezig.
In elke zin
zit een aarzeling.
In elke stilte
een hart
dat niet wist
hoe te blijven kloppen.…