2838 resultaten.
Toen bliezen de poortwachters op gouden horens
poëzie
3.5 met 8 stemmen
3.156 De bolle blauwwangige lucht blies in zijn gouden
horenen omgespannen met zijn vuist -
de lucht kon 't wijd weerklinken niet meer houden,
berstte en brak en blauwe sneeuw vloog vergruisd.…
- De strenge aardse winter blijft buiten -
netgedicht
4.0 met 49 stemmen
580 Koning winter komt u maar,
ik ben niet bang,
sneeuw op de grote velden
en mijn daken.
De bovenlaag winters aards,
bruin diepbevroren,
harde vriesperiode
snel op gang gekomen.
Knisperende kampvuren overal,
bieden winterse warmte.…
Het was een miezerige dag
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
781 Het liefst hadden ze hun lof wijds verspreid
Wellicht zich zelf op een feest voorbereid
Ik zag elders kinderen en hun dansende lokken
Een lucht vol sneeuw maar toch geen vlokken.
Zag merels en weet ze gaan straks ook zingen
Het zijn als gewoonlijk de doodgewone dingen.…
Winterkou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
847 Om een zichtbare ademtocht te vermijden stop ik sneeuw in mijn mond.
Niemand die het zien mag, dat ik daar ben.
In de bittere kou, mijn kameraden, de enigen die ik ken.
Ik houd mijn hoofd omlaag en mijn lichaam dicht bij de grond.
Plots een felle flits en een harde knal…
Geschreeuw overal om me heen, het zit nog steeds in mijn hoofd.…
Rust zacht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.072 Sneeuw dwarrelde verdwaasd over ons betraand gezicht
en zon streelde ons tot troost.
Toen wisten wij dat jij goed terechtgekomen was
en ik begreep eindelijk de brede grijns op jouw
ondeugende gezicht, waarmee jij op je bidprentje
voor het laatst afscheid van ons nam.…
Voedertijding
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
643 Zachtjes begint het te sneeuwen, gelijk met
het vallen van de vlokken, duiken witte
vleugels op, de dragers van meeuwenlijven
die hun portie krijsend opeisen als waren ze
de heersers van de lucht.…
ik draag geen zichtbaar schild
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
710 eerste sterren
ter grootte van een handpalm
dwingen mij naar de linkerkant van het raam
de boom, al lijkt hij gespijkerd in zwarte aarde
keert weer om de rest van zijn verhaal
te vertellen
ik leg het gele stof
in de sneeuw, naast kleine voetstappen
en zes jaarringen
hoor slechts het wiegelied
van de boom die met zijn takken zachtjes…
Hongerwinter ( anorexia nervosa )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
908 En langs het ijs, de sneeuw en kou...
was er een nieuw jaar, waarin ik niet geloofde.
Het beloofde mij de Wereld.
En de Wereld werd me toevertrouwd.
Daarin had ik geloofd.…
November
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Een lange winter met regen, sneeuw
en ijs. Maar met een klein gebaar wijst je staf
naar al die sterren. Het feest van jouw geboorte komt
er aan! Na de winter wordt het lente.…
De Onzichtbare Man
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
659 loop door boekhandels
en bibliotheken, ongezien
pagina's uit werken scheurend
(de woorden gaan zich vertakken
en alle kanten op groeien:
grillig en vol woordgebladerte
taalbenauwdheid)
en na een dag van woorden lezen
keer ik thuis terug en spelen
de kinderen ongestoord door
- ik word niet meer begroet
(ik steen
ik ijs
ik sneeuw…
Minnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Hoe zal ik vertellen
over jouw diepste stromingen
keer op keer
wild of traag of beheerst
meegaand, overal
in 100 havens aangemeerd
telkens weer
mijn handen op jouw warme borsten
als sneeuw op de mooiste bergen
smeltend in het zacht omhelzen.…
Lotsbestemmingen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Neerdwarrelende vlokken
hebben geen zwaar gewicht
soms doen zij juist enkel
de stelen van bloemen buigen
dan rest alleen sneeuw
voetstappen die te volgen zijn.
Je mag leven voor momenten
oog hebben voor waarheid
schoonheid in leven je bij geboorte
onbevangen gegeven.…
leven vieren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
737 buik
in de bevrijding
van ketens en last
leven vier je
in verplaatsing
naar nieuwe oorden
in nieuwe kansen
leven vier je
in de butsen en builen
van teleurstelling en verdriet
in de scherven
van verbroken verbinding
in het afscheid
noodgedwongen en definitief
leven vier je
in het groenste groen
het blauwste water
de witste sneeuw…
Zelfdruk Zien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Gelukkig verdwijnt zelfdruk,
zoals sneeuw voor onze zon,
wanneer we onszelf leren zien,
als goed, zoals we vroeger waren.
Goed, zoals we ons willen voelen.
Zoals we van harte willen zijn.…
Wandelen met oom van 92; genieten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 dood
Hij redde zich wel
Maar het gemis bleef
Hij vertelde het me honderduit
Hoe ze samen wandelden
Later achter haar rolstoel
Hoe ze vast kwamen te zitten
Maar vooral hoe ze genoten
Van de zo groene omgeving
Van bos, akkers en tuinen
Van vergezichten en de wolken
En de zon die zo verwarmde
De corona hield hem niet binnen
Maar de sneeuw…
Survival
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
646 "
Een mazzel dat ed cetera
nog leefde ad infinitum
en met hun makkers altegader
dankzij ferme harpoenisten
roem vergaarde in de sneeuw
als kerst-oud-nieuwjaar hibernisten
en hun gevecht als hongerleeuw
bij 't huidig weke nageslacht
dat zich verkneukelt en dood lacht
om zulk een heldenmoedbetrachting -
hoe onwaarachtig hun verachting…
Winterroos
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
735 Hoe ze, zelfs in haar zwijgen, een
diep gevoel van geborgenheid weet te dragen, haar
aanwezigheid vult de lucht met een frêle geur, die als een stille belofte
blijft hangen in de lege winterse hemel, puur en zacht, als stilte die de sneeuw omarmt.…
sleetje varen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
562 leer sturen, remmen en staan
klaar om met hen mee te gaan
de eerste sporen glijdend licht
met zicht groeten ons de bergen
droog en stil is de wereld wijd
ijsblauw licht in tijdloos landschap
dan rukt plots de noordenwind
zwiept en zweept het lijf en gelaat
als een ongetemde woeste feeks
vieren regen en hagel winterfeest
wild danst sneeuw…
winterslaap
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.128 Een deken van sneeuw, zo stil en fijn,
de winter nodigt tot dromen in het schijn.
De beer in zijn hol,
diep onder de grond, ligt te soezen,
zijn adem traag en rond.
Geen haast, geen zorgen, geen geluid,
de kou blijft buiten, de rust sluit hem uit.…
net zo lang blijven zitten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
347 net zo lang blijven zitten
tot de sneeuw gesmolten is
er geen adem meer stil fluisteren wil
alle gevoelens stoppen met zichzelf zijn
de batterij van de klok leegloopt op de tijd
de strijd om voorrangswoorden onmiddellijk staakt
de geradbraakte levenslust bewust doordraait
en de goden met hun eigen zonden bezwaard verdrinken
als een wolvenleven…
THUISKOMST IN HOLLAND
poëzie
3.4 met 22 stemmen
3.777 O land van bergen, in wat drang naar vreugde
Mijn wilde stroom door uw valleien snelde:
Een diep stil water dat in 't Noorden welde,
Wie maar van ver zijn sneeuwen oorsprong heugde.…
Nieuwjaar
gedicht
2.4 met 93 stemmen
37.134 Daar is het pad
dat je stappen richting geeft
Onze aderen zijn van hard riet
en we kennen geen droefenis
We wensen dood te zijn en geweigerd door de graven
Konden we maar weten wat het betekent tot een plaats te behoren
Kon sneeuw ons maar winter brengen
om onze gezichten met duisternis te bedekken
Kon herinnering, of hoop, of spijt
ons land…
Bevriezen mijn Ogen
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
2.057 Sneeuw dwarrelt in duizenden vlokjes
Het is zo eenzaam in mij oneindig stil
Miljoenen tranen bevriezen mijn ogen
Leegte als nooit tevoren zo pijnlijk kil
Mijn gedachten die maar blijven malen
Oprechtheid het enige wat ik kon geven
Nu gedoemd in een web vol onwaarheden
Een wereld waar ik zelfs niet in kan leven
Mijn geweten net zo zuiver…
...Stem van oudsher...
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
762 …Er was eens…
een kindje veel te vroeg bij het lot van witje,
en de knikker rolde en rolde het kuiltje voorbij
Anders dan ’t sprookje haren witter dan ’t gezichtje,
spoelde de sneeuw en de regen alle kansen opzij
Want papa en mama bespiegelden een ander huisje,
een kasteeltje met fonteintje duizend maal mooier
Dus drie werden vele in een…
KUSJENS.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.333 Dat bij zefiers lentegroet
Van zijn zwachtels zich ontdoet,
Of de vruchtbre pareldroppen,
Die de blonde Aurore weent,
Als ze, omgord van al haar luister,
Na het scheemrend avondduister
't Aardrijk nieuwe kracht verleent;
Tel de zilverblanke vlokken,
Die de norse wintervorst
Bibbrende afschudt van zijn lokken,
Als hij 't veld met sneeuw…
Het vervallen middeleeuwse kerkhof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
984 Vlokken natte sneeuw vallen in
vlagen uit de grauwe bewolkte hemel.
Er blijkt toch nog een graf te
zijn onderhouden want
plastic bloemen hangen troosteloos in
een bekertje van tin.
Na lang speuren zie ik opeens,
half verstopt, onder gras en mos
contouren van een kapotte en
verweerde platte zerk.…
de rivier
gedicht
3.5 met 14 stemmen
18.226 sneeuw sneeuwt over vervaarlijke
en ook over bedaagde ogen en alles raakt los in de nacht
voort stromende argeloos tomeloos maar niet verlost
van de klagende nacht
---------------------------------------------
uit: 'Dingen die niet overgaan', 1985.…
Vrede
gedicht
3.2 met 16 stemmen
6.241 woorden ons doodsteken
in de rug ons ombrengen met bananen en badkuipen
waaruit kathedralen kruipen en we trappen die uit
de wereldbrand heeft lang genoeg geduurd verzengd
de meterslang dikke wenkbrauwen van de gebedsgenezers
die we om zeep brachten in de stad van de zwarte pest
rivieren moederbruin de rotsen kardinaalpaars
zo alle letters sneeuwen…
ode aan de erwtensoep
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 een schouderkarbonade
in het langzaam dikkend vocht
het glas dubbel gerijpt gevuld
met bokbier van het seizoen
heffen wij van harte tot hulde
voor de vrouw des huizes
die als kokkin ons verwent
met roggebrood met spek erbij
dat heerlijk ons de magen vult
dus wanneer weer eens de zon
met regelmaat verdreven wordt
door regen hagel of sneeuw…
Laatste pennestreek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 zaligheid zij zonder hoon
Leen mij uw oor en ik zal u verhalen
Van lief en leed - geen oorlog en geweld
Geen vreugdevuur op krattenvuilnisbelt -
In openbare lezingen in zalen
Van sluieraars der stekeblinde rede
Eenogigen als koningen der dieren
Die carnaval in 't land der blinden vieren
En zeven sloten tegelijk in reden
Hagel, sneeuw…