3547 resultaten.
Jammer-lijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 Uit dank voor dit verlengd plezier
mag wetenschap mij terug verwachten
zo plande ik in mijn gedachten
al mijn vertrek uit nu en hier.
Een wachtlijst wordt opnieuw mijn lot
zo lees ik heden in de kranten:
er meldt zich een surplus aan klanten
dat op de snijzaal is verzot;
overcompleet tot op het bot
zo leur ik nu met mijn restanten.…
Wat ik op de vloedlijn vond..
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
515 Verlangens dreven voorbij als ik kon verwachten,
tot in het werpen van een dieptelood, de echo’s
van verhalen worden zwakker, voorbij de dood
de magere ribben van mijn idealen bleven achter in
het zand. Dat was alles wat ik op de vloedlijn vond.…
Symfonie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 En zocht naar een mol die
Bewees dat mijn waarheid
De echte zou kunnen zijn
Ik dwaalde rond over
Bergen en dalen
Toen vond ik het instrument
Dat bewees dat alles
Niet zo was
Als het klonk op dat moment
Naar mijn thuisland waar
Harmonie heerste
Heb ik het toen gebracht
Om de noodklok te slaan
Maar de gevolgen
Had ik niet verwacht…
LEVENSWEG
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
3.241 De weg, die we samen moeten gaan
plekjes waar we stil blijven staan
blijkt onze uitgestippelde levensweg
géén routebeschrijving, géén overleg
wij zijn het niet, die de reis bepaalden
wel, dat we soms veel tol betaalden
ontmoetingen waren er altijd veel
ze hielden onze verwachtingen in het gareel
met niet iedereen kan je lang blijven praten…
Felice (1)
poëzie
1.0 met 1 stemmen
4.088 In ziele-lach heb 'k mijn lief heil verwacht,
Na lijdzaam wachten nieuwe smart gedragen!
Dwaas, dat ik niet begreep mijns harten leed,
Dwaas, dat mijn weelde niet vermoeden deed,
Wat groot mysterie 't àl in mij verwekte....…
Humane act ?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 Het ligt begraven in de oude eeuwen,
herken de gebreken van onwetendheid,
geschreven grond met het zwarte krijt
van hoogmoed, nooit moedwillig want
morgen valt weer malse voorjaarsregen en
worden etsen van de wonden uitgewist, zal
door een woordtapijt de bühne verder onder
sneeuwen, dagelijks sneller dan verwacht
onbevredigd in de…
Herinnering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.671 Doch geen van hen gaf mij 't verwachte loon.
En 'k schreide zacht wijl sinds wij beiden scheidden
geen warme hand mij leidde bij mijn dwalen,
mij die alleen zo droef ben en zo zwak.…
Lijfelijk bestaan.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
548 In de klimmende jaren
moest veel worden
weggegooid,
het idee dat
verwachting en geluk
mild en duurzaam zijn,
een subtropisch klimaat, een
omhelzing als een warme deken,
in plaats van verzilting van
wrange aanslagen die naar
gelang het duurt, steeds
vaker levenslange vragen bij zich
dragen en littekens
achterlaat in het…
Eindelijk weer even
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 Heel even komt een glimlach ongekunsteld op
dit strak gelaat dat somber kijkt en moe is van
zoveel wat moet en moet en wordt verwacht.
De zon is weer verdwenen, maar de zorgen zijn
heel even toch wat minder zwaar en ‘k weet een
zoet geheim dat zachtjes zingt, heel zacht.…
Cadeautjes zijn op
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
735 Iedere morgen opnieuw bij binnenkomst, niet wetend wat te verwachten lag ze glimlachend in de bedstee. Een gewoon bed was niks voor haar, daar KON ze niks mee.
Dat anderen het daar juist lastig mee hadden, wuifde ze weg, is toch zeker mijn leven zeg, en ze had gelijk!…
De Dodencel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
564 Telkens verwacht hij dat de beul hem halen zal;
Nimmer, tot nog toe, was dit het geval.
Kennelijk is de staat vergeten
Of het recht zo zegeviert;
Of dat hij toch nog moet wachten
Op de leedtoevoeging, die de publieke opinie pleziert.
Nimmer werd bewezen, wat men destijds
In de kranten kon lezen.…
vluchten kan niet meer
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
673 nog altijd ontmoet ik
mannen en vrouwen die
iedere dag of nacht,
soms in het zweet, rouwen
als slachtoffer van toen;
wie had dat in '45 nog verwacht
"nooit meer" zeggen we op 4 mei
en gedenken dat vaak ook in stilte
ik ontmoet "de ver van mijn bed show"
en kilte, zelfs vernederende woorden
nu ik zoveel mensen zie op de vlucht
voor…
Erosie?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 uit in het voortbestaan
het lichaam verliest aan kracht,
de lichten wordt milder, transparant
in de rimpeling van water door de warmte
van de huid ingebed , de tijd houdt me in
z’n greep en wijst mij met zijn adem aan
als ik de merktekens in de spiegels lees
in dat blazoen word ik gerangschikt
naar de archieven van het hart, verwachting…
De vliegende man
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.063 als den schoft van een trek-os,
maar die teder en licht
zijt als de vlerk der kapel;
motor, 'k zinge u en ronk
in me-zelf als het dommelig ronken,
('lijk aan de deur van een bie-
korf gonst hommelen-ronk,)
schuddend uw binnenst, en schuddend
de schuite en schuddend het want-werk,
schuddend als de aêm van de hengst
waar hij de meester verwacht…
Sprookje
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
703 En dat bovendien,
ondanks het feit dat ze maar een klein olifantje is,
hij haar gewicht
toch wellicht
niet zonder enig risico
over die torenhoge drempel dragen kan,
waar de bakkersknecht
nog steeds in slaaptoestand
zijn komst verwacht.…
Diep gemis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
592 Al zoek ik in
onbekende steden vergetelheid en vertier,
in alle ramen zie ik jouw gezicht, achter
elke straathoek verwacht ik jou opeens
terug.…
handreiking
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
655 en zie - in de verte de oude vrouw
haar kinderogen nemen waar
een houten kruis - gekleurd papier
behanglijm en een klos met touw
een rode vlieger met een staart
en dan haar vader
meisjeshandje in grote mannenhand
samenlopen van verwachting
tegen de wind in die
rode vlieger naar de hemel blaast
zie haar handjes voorzichtig
papieren…
Advent
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
566 Advent, Jezus, Gods Zoon zal komen
Een goede tijd van bezinning en inkeer
Vol verwachting uitzien naar de Heer
Die al onze schuld heeft weggenomen.
Advent, licht zien in de duisternis
De blijde komst van onze Heiland
Redder der wereld, Gods afgezant
Advent, toe leven naar Kerstmis.…
Psalm 90
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
926 Wil ons ook in het nieuwe jaar nabij zijn
Zegen de bezigheden, die ons wachten
Dat we het goede van U mogen verwachten
Vergeef ons het kwade en maak ons rein.
Uren, dagen , jaren, ze gaan snel voorbij
Mensen leven als ze sterk zijn vele jaren
Zullen zowel vreugde als verdriet ervaren
O God, blijf ons bij het ouder worden nabij.…
Melancholie
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.107 Altijd in 't leven als 'k Uw bijzijn duchtte
Wist Gij mij te hervinden, waar 'k ook vluchtte;
Nu vond ik heil als nooit te voor verwacht,
En tòch hebt gij óók déze weg gevonden
En doet bij regensneeuw en storm de ronde
Waar 'k wakker lig de lange winternacht.…
Boodschap?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 De witte zwanen zwerven
om haar heen, die reikhalzend
de vleugels strekken, zweeft zij
mee omhoog naar niet ontdekte
streken, er is iets - in haar aureool
wat haar naar de aarde trekt,
Wat later staat ze onbewogen,
vol verwachting aan haar venster op de
lippen fluister ze een naam, er welt een
ster in haar blauwe ogen, een Messias…
Een ode aan modder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 Speelse gele laarsjes worden bruin
Wanneer ze springen
Dat, en alle mooie dingen in het leven
Zijn bewijzen
Van het moois dat is gegeven
Maar waarvan wij toch verwachten
Dat ze blijven wat ze zijn
Ingewreven tot geluk
En wij wijzen met zijn allen
Naar die laarsjes
Roepen rare gele dingen
- Alles om het bruin te weren
Het doorbreken…
Een biezen hart?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
383 Het biezen hart heeft
ongepelde kamers, de
verlichting kiert door de
ontboezeming
van verwachting,
de waarheidszin heeft
voldoende mazen om
emoties op te vangen,
rusten op de mat van alle
kaal gelopen herinneringen
het glimmende harnas
van de toekomst blijft bereikbaar
tot aan de motten van een
te lang gedragen jas
waarin ik mij thuis…
LEVENSPAD
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 ik werd op pad gestuurd
mijn eigen pad - mijn levenspad
en onderweg heb ik mijn rugzak
gevuld met alles dat ik tegenkwam
en dat was nogal wat
ervaringen inzichten openbaringen
inspirerende gedachten
verkregen juist van hen waarvan
je het niet zou verwachten
heb gedronken heb gefeest
soms buitensporig
maar dat was ooit en is geweest…
Het Inner-oog?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
410 Het biezen hart heeft
ongetelde kamers, de
verlichting kiert door de
ontboezeming, het inner-oog
ligt in het laatje van verwachtingen,
de waarheidssleutels liggen onder
de mat van de kaal gelopen
verkenningen, de scharnieren van
het glimmende harnas van het
heden moet nog worden gesmeerd, als
- tot de laatste draad - versleten
jas,…
privacy
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 een privéleven en privésfeer
is naast recht een voorrecht
dat wij verwachten mogen
maar ook respecteren moeten
van en voor de medemens
maar waar ligt de grens
wie en wat mag eraan knagen
wanneer ook en waarom dan
mogen wij de mantel nemen
van wat wij doen en laten
omdat het aan ons eigen is
maar waar ligt de grens
moet het zonder voorwaarden…
De zin van afwezig zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Zo scheppen ze verwachtingen en illusies.
Mensen begrijpen de zin der zinnen.
De zin van afwezig zijn.…
Zomer in Holland
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
452 Och, zinderende Hollandse zomerdagen
van rond de vijfendertig graden
zon op tuin en het balkon
zoele bloemengeur alom
en ach, geen zuchtje wind
beweegt de zonnebloemen
met het dorstig hart naar
de hemel gericht,
en o zo tevreden
met het blijde verloop van de dag
waar de lang verwachte stortbui
tussen lag
dat het hete stof van de bladeren…
AL het ZEVENBLAD moet DOOOOD!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
478 Ik verwacht onderweg per fiets,
enkele Teletubbies te treffen.
Als ik de volkstuin binnenkom
ben ik nog dronken van genot.
Ik mag heerlijk in de tuin aan het werk!
Ik sla de tuinhuis deuren open,
klaar om één te worden met de tuin.
Ik zing zoete deunen tegen de bessenstruik!
Dans mongolide rond het aardbeienbed!!…
Zicht loos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
512 dat meisje in mij laat mij nooit vrij
iets wat ik ook niet meer verwacht
‘Ga terug, stop met lopen’
dat is wat ze zegt, wat ik hoor
Maar toch hebben we beide niet op deze weg gelopen
Waarom schreeuwt ze dan door?
Mijn nieuwsgierigheid neemt toe
mijn zicht neemt steeds af
mijn hart loopt er naartoe
en zo wandel ik in mijn eigen graf…