3063 resultaten.
Langs zomervelden
poëzie
4.0 met 10 stemmen
1.957 Langs zomervelden wil ik zwerven,
waar, uit den hoge, 't heimvol duister,
doorzilverd van de sterrenluister,
neerzinkt als dauwvocht zoet en lavend;
waar sterren liefdevonken wekken,
en, in den weeldevolle avond,
onze armen zich ten hemel strekken.
1889…
Lugh
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
756 te vertellen
als je vleugels verbranden
je gaat vervellen
verhalen vertellen
over diepte
die diepte
die jij ook ziet
maar ook al klinkt het simpel
ik ben een rimpel
op die oude rivier
maar mijn lichaam
is nog maar net hier
Kijk even verder
als de rest
zomaar een gezicht
een gil
bent u
ik bedoel
jij
gezwicht
De nacht brengt duister…
Liefdesengel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
657 Nu in een klooster in mijn bevrijde hart,
leef ik samen met jou onder één dak en
vurig herlees ik een zuivere erfenis, die
je naliet voor de armen van de aarde en
wat de grootste Rijkdom blijkt te zijn:
de Liefde van Christus voor ons allen,
hoe eenzaam of duister ons leven ook is,
hoe verdwaald of verdwaasd wij ook zijn,
als verweesde lammetjes…
Avond aan de Amstel
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.595 Zwart poost de nacht en alles schuilt in duister.
Niet zij! - Omhoog getild ten horizont,
Omhuift ze 't stille land met grootse luister,
En waakt, en beidt de ochtendstond.…
Het lied van de liefde (2)
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
890 ik nu pas
in zichzelf turen
zal het zijn voor even
met pappenheimers omgeven
of plant ik nieuwe stekken
zeker ik ben bedreven in overleven
maar is mijn aarde vruchtbaar genoeg
zijn de wortels niet te moe
wil ik nog het water uit mensen zeven
mensen mensen wat mag je wensen
de benen verstijven
de buik zo belegen rond
waarin duistere…
EEN DAG VERSCHIJNT
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.059 keert weer
een dag verschijnt
de duisternis verdwijnt
de haat verscheurt intens
het is de plaaggeest van de mens
maar blijft een onuitwisbaar feit
het leven staat bij ons in het krijt
verdoemden doemen steeds weer op
getallen groot met vele cijfers
radicaal, funest in grote ijver
plotseling slaat de tijdwijzer vast
wij verkeren in het duister…
OP HET NIPPERTJE
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
787 Het was nachtelijk donker en stil
blote voeten schuifelden op de trap
Eigenlijk schoof zij, tegen haar wil,
naar het schuurtje, stap voor stap
Een huivering onder haar negligé
duidde haar schaarse kleding aan
Als iedere nacht zat zij in de puree;
als altijd schreide zij zonder traan
Het duister stille, zonder één ster
zong zachtjes haar…
EIGEN KERST
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.569 Ik zit
tussen ruwe houten wanden
ruik levende hars
doop een stukje plumpudding
in hete pruttelwijn
boven levensmoede vlammen
de kruidige damp zwelt
doet me loom zweten
is een dichte wijde nevel
waarin
een duister doornenveld
vol scherpe keien
spookachtig siddert
onder suizende hemelstenen
die zwak schijnsel geven
elkaar wild verdringen…
Gebed
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.306 Heer, ga ver van ons
in uw duistere wolk ...…
Kerstnacht 1915
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.404 Spritst het niet duister en zacht?
Neen, ’t regent niet in de nacht,
De alles omhullende nacht,
De nacht is stom en wegend is de nacht.
Ik weet dat onder de nacht
Een mensdom grijnst en smacht
En dat de wolken waren
Als wijlen van dodenbaren.…
Bij muziek
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.596 Muziek, waarbij ik dromend luister,
Hoe voert naar vroeger gij terug,
En welft U over 't duister
Tot koene bogen van een broze brug...…
MASKER VAN DE DAG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
913 straf
daar ze eeuwig tegen ’t eenzaam vocht
Pas wanneer niemand ‘t meer kon zien
vertelde de spiegel wie ze werkelijk was
Een bedroefd meisje, van haast veertien
en dus niet dit leukste meisje uit de klas
Pas wanneer ‘t donker over haar gleed;
zelfs pas..nadat haar deur gesloten was
Gutsten er rivieren van verdriet en leed
In het diepe duister…
Voor de allerlaatste keer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
619 Onder 'n blauwe sterrenhemel
Zij aan zij
Verdwaald in 't duister
Wandelen wij
Op 't ritme van de wind
Deint het gebladerte op en neer
Terwijl de krekel teder sjirpt
voor z'n laatste keer.…
Voltooi wat Je in mij begon - een psalm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Het duister week, het onzichtbare, zichtbaar.
Jij die schiep orde uit chaos, voorzag mij op te nemen in jouw Goddelijk plan.
Riep mijn naam en ik kwam tot leven.
Jij die staat aan het begin: van wat is geweest, van wat is, en van wat komt.
Begon mijn reis in vreugde omdat ik van Jou was uitgegaan.…
RasPoetin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 Russische Heeren hebben een rijke traditie,
Als het gaat om duistere motieven.
Die gebedsgenezer van een eeuw gelee,
Faciliteerde z'n ego door de tsaar te gerieven.
Het verrichten van een wondertje hier,
Het entameren van een genezinkje daar.
David Ogilvy-esque voorspellingen doen, en hup,
Straffeloos jonge meisjes aanranden maar.…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
596 frisse tijden als aanloop naar een ongepelde dag
als een maagd glanst het onbevaren water
onwetend van verre spanen en peddelslagen
het jonge uur kent slechts één kleur
- de tint van ontdekking -
ook de stervende reflecties van dit etmaal
vallen stil in een schimmig spiegelbeeld
een dromennacht tikt al
op het terugkaatsende venster
het duister…
De dans op het graf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
825 (Menig machthebber is een misantroop)
Met de mimiek van een versteende natuur
waarbij de zwarte lucht
zijn harde grijns verpulvert
Met de thermiek op het laatste uur
van krijsende vogels die in vlucht
cirkelen en die zich in duister hullen
kruist hij zijn armen met illustere blik
Zijn ogen branden een gat in de dag
als gloeiende kogels…
Je suis Charlie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
549 Geloof in de schepping
in een leven na de dood
geloof – maar je weet het niet zeker -
in een verbinding
van spiritueel verlangen
waarbij de opperste macht
zijn gouden troon bestijgt
en ons leidt uit het duister van de nacht
geloof in existentialisme
vermeende contingentie
geloof – want je weet het niet zeker -
in louter toeval
van heel…
Supermarkt Blues
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
844 800 Ferrari's
En nog wat van dat spul
Dankzij mijn verheven dichtkunst
Waarmee ik m'n zakken vul
Ik heb een bloedmooie vriendin
Die zeer wellustig is
Nee, ik mag niet klagen
Toch is er iets gruwelijk mis
De mensheid leeft in vreugde
Sinds ik rijmsels publiceer
Als dank kreeg ik een appeltaart
Van Onze-Lieve-Heer
Toch tast ik in het duister…
de dag dat we beiden stierven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
677 Mijn ziel werd een kale troosteloze vlakte
In mijn geest speelt louter een duister theater
Ik zou zo graag willen dat je mijn hand pakte
Ik stel me nog altijd de prangende vraag
Deed je het vanwege mij?
Trok mijn onverschilligheid jou omlaag?
Dreef mijn mannelijkheid jou in het tij?…
Luna
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.907 Vredeloze nacht,
donker boek
vol duistere verhalen,
tong vol van kracht,
snijdend gevloek
in vergane talen.
Oh vuur van verterende vlammen,
poëtische bron van furie en razernij,
ontbrand al uw geheimen tot in ontvouwing
en krijs verdoemenis tot waar u reikt.…
Riek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 Ze zoekt niet naar duister is in het licht gebleven
dagelijks groet ze mij en spreek ik haar even.
En als ik 's avond laat nog zit te dromen
wil ze steenvast fluisterend komen bomen.…
Vind jezelf op de vloedlijn.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
368 De noorden wind orakelt uit de snavel
van de Uil van Minerva met duistere
vlagen, het getij is haar zekerheden
kwijt, zeker vergeten mij op de trap
naar het schone land te wagen.…
Oterdum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Oterdum in het duister
ergens in april
de zeedijk stil
van de golven gefluister.
Twee jongens zijn dronken
zwalken door de nacht
ze doen ondoordacht
en lallen beschonken.
Op de dijk gaandeweg
zien ze wat leven
iets wittigs zweven
schapen, wat ik je zeg.…
Delvauxesque
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
776 Het duister donkert nog, het woelen
wakkert het woelen nog aan.
Het iets dat te gebeuren staat, klimt
hoog op de beurs. De onrust wordt
mondig. Jij die mij kent
begrijpt in extase je haren.
Je ligt als LAIS
met waaier en kroon jezelf te verlaten:
ik geef je de parel, je hebt
het bereikt.…
Een inktzwarte hemel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
472 Op een kruispunt in mijn duister sta jij,
een lichtpunt, helder stralend.
Als enige troost in een lege vallei.
Spontaan maar nooit voldaan.
Ach, bleef je maar hier bij mij.
Maar zoals zo vaak,
moest ook jij weer gaan.
De gedachte aan je lach, je geluid, je gezicht,
doet me bijna stikken.
Ik wou dat je hier was.…
BURN - OUT
hartenkreet
4.9 met 15 stemmen
1.150 Je kunt naar niets meer verlangen
je krijgt zelfs niets meer gepland
je zit in je eigen val gevangen
En liefst aan de duistere kant
Je ziet mensen rondom je bewegen
Je deelt vreugde en leed niet meer
je bent de drijfveer kwijt van 't leven
en op den duur wil je nergens nog heen
dan maar een bezoek aan de dokter
ofschoon hij 't al…
Schijnvrede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
335 De woorden die nooit mochten klinken,
verweven in angst en loyaliteit,
zij schoven jouw pijn in het duister—
verloren, maar levend in verborgen verdriet.
De stilte was een pact,
een mantel om de dader te beschermen,
jij, de zwijger,
verloren in het schaduwspel van gezinsillusies.…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 En als de lichten van mensen
het duister overnemen, geniet ik na in stilte
van wat kort glansde, een vluchtige droom die nog even blijft
hangen, vooraleer de nacht haar gordijn opent en alles zacht omhult met kalmte.…
De melancholie van vergankelijkheid
netgedicht
2.2 met 43 stemmen
524 Bomen schrijden stil het duister
in, hun silhouetten stevig en toch doorlatend,
en in het zachte neervallen van dit moment ontplooit zich
het besef dat het leven elke keer weer vervaagt, ontvouwt en verdergaat.…