Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Langs zomervelden

poëzie
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.957
Langs zomervelden wil ik zwerven, waar, uit den hoge, 't heimvol duister, doorzilverd van de sterrenluister, neerzinkt als dauwvocht zoet en lavend; waar sterren liefdevonken wekken, en, in den weeldevolle avond, onze armen zich ten hemel strekken. 1889…

Lugh

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 756
te vertellen als je vleugels verbranden je gaat vervellen verhalen vertellen over diepte die diepte die jij ook ziet maar ook al klinkt het simpel ik ben een rimpel op die oude rivier maar mijn lichaam is nog maar net hier Kijk even verder als de rest zomaar een gezicht een gil bent u ik bedoel jij gezwicht De nacht brengt duister…

Liefdesengel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 657
Nu in een klooster in mijn bevrijde hart, leef ik samen met jou onder één dak en vurig herlees ik een zuivere erfenis, die je naliet voor de armen van de aarde en wat de grootste Rijkdom blijkt te zijn: de Liefde van Christus voor ons allen, hoe eenzaam of duister ons leven ook is, hoe verdwaald of verdwaasd wij ook zijn, als verweesde lammetjes…

Avond aan de Amstel

poëzie
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.595
Zwart poost de nacht en alles schuilt in duister. Niet zij! - Omhoog getild ten horizont, Omhuift ze 't stille land met grootse luister, En waakt, en beidt de ochtendstond.…

Het lied van de liefde (2)

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 890
ik nu pas in zichzelf turen zal het zijn voor even met pappenheimers omgeven of plant ik nieuwe stekken zeker ik ben bedreven in overleven maar is mijn aarde vruchtbaar genoeg zijn de wortels niet te moe wil ik nog het water uit mensen zeven mensen mensen wat mag je wensen de benen verstijven de buik zo belegen rond waarin duistere…

EEN DAG VERSCHIJNT

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.059
keert weer een dag verschijnt de duisternis verdwijnt de haat verscheurt intens het is de plaaggeest van de mens maar blijft een onuitwisbaar feit het leven staat bij ons in het krijt verdoemden doemen steeds weer op getallen groot met vele cijfers radicaal, funest in grote ijver plotseling slaat de tijdwijzer vast wij verkeren in het duister…
Hans Uding31 oktober 2010Lees meer >

OP HET NIPPERTJE

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 787
Het was nachtelijk donker en stil blote voeten schuifelden op de trap Eigenlijk schoof zij, tegen haar wil, naar het schuurtje, stap voor stap Een huivering onder haar negligé duidde haar schaarse kleding aan Als iedere nacht zat zij in de puree; als altijd schreide zij zonder traan Het duister stille, zonder één ster zong zachtjes haar…

EIGEN KERST

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.569
Ik zit tussen ruwe houten wanden ruik levende hars doop een stukje plumpudding in hete pruttelwijn boven levensmoede vlammen de kruidige damp zwelt doet me loom zweten is een dichte wijde nevel waarin een duister doornenveld vol scherpe keien spookachtig siddert onder suizende hemelstenen die zwak schijnsel geven elkaar wild verdringen…
Han Messie5 november 2011Lees meer >

Kerstnacht 1915

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.404
Spritst het niet duister en zacht? Neen, ’t regent niet in de nacht, De alles omhullende nacht, De nacht is stom en wegend is de nacht. Ik weet dat onder de nacht Een mensdom grijnst en smacht En dat de wolken waren Als wijlen van dodenbaren.…

Bij muziek

poëzie
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.596
Muziek, waarbij ik dromend luister, Hoe voert naar vroeger gij terug, En welft U over 't duister Tot koene bogen van een broze brug...…

MASKER VAN DE DAG

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 913
straf daar ze eeuwig tegen ’t eenzaam vocht Pas wanneer niemand ‘t meer kon zien vertelde de spiegel wie ze werkelijk was Een bedroefd meisje, van haast veertien en dus niet dit leukste meisje uit de klas Pas wanneer ‘t donker over haar gleed; zelfs pas..nadat haar deur gesloten was Gutsten er rivieren van verdriet en leed In het diepe duister…
Ton Rijkers20 oktober 2012Lees meer >

Voor de allerlaatste keer

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 619
Onder 'n blauwe sterrenhemel Zij aan zij Verdwaald in 't duister Wandelen wij Op 't ritme van de wind Deint het gebladerte op en neer Terwijl de krekel teder sjirpt voor z'n laatste keer.…
jd10 augustus 2013Lees meer >

Voltooi wat Je in mij begon - een psalm

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
Het duister week, het onzichtbare, zichtbaar. Jij die schiep orde uit chaos, voorzag mij op te nemen in jouw Goddelijk plan. Riep mijn naam en ik kwam tot leven. Jij die staat aan het begin: van wat is geweest, van wat is, en van wat komt. Begon mijn reis in vreugde omdat ik van Jou was uitgegaan.…

RasPoetin

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
Russische Heeren hebben een rijke traditie, Als het gaat om duistere motieven. Die gebedsgenezer van een eeuw gelee, Faciliteerde z'n ego door de tsaar te gerieven. Het verrichten van een wondertje hier, Het entameren van een genezinkje daar. David Ogilvy-esque voorspellingen doen, en hup, Straffeloos jonge meisjes aanranden maar.…

Spiegelbeeld

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
frisse tijden als aanloop naar een ongepelde dag als een maagd glanst het onbevaren water onwetend van verre spanen en peddelslagen het jonge uur kent slechts één kleur - de tint van ontdekking - ook de stervende reflecties van dit etmaal vallen stil in een schimmig spiegelbeeld een dromennacht tikt al op het terugkaatsende venster het duister…

De dans op het graf

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 825
(Menig machthebber is een misantroop) Met de mimiek van een versteende natuur waarbij de zwarte lucht zijn harde grijns verpulvert Met de thermiek op het laatste uur van krijsende vogels die in vlucht cirkelen en die zich in duister hullen kruist hij zijn armen met illustere blik Zijn ogen branden een gat in de dag als gloeiende kogels…

Je suis Charlie

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Geloof in de schepping in een leven na de dood geloof – maar je weet het niet zeker - in een verbinding van spiritueel verlangen waarbij de opperste macht zijn gouden troon bestijgt en ons leidt uit het duister van de nacht geloof in existentialisme vermeende contingentie geloof – want je weet het niet zeker - in louter toeval van heel…

Supermarkt Blues

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 844
800 Ferrari's En nog wat van dat spul Dankzij mijn verheven dichtkunst Waarmee ik m'n zakken vul Ik heb een bloedmooie vriendin Die zeer wellustig is Nee, ik mag niet klagen Toch is er iets gruwelijk mis De mensheid leeft in vreugde Sinds ik rijmsels publiceer Als dank kreeg ik een appeltaart Van Onze-Lieve-Heer Toch tast ik in het duister…

de dag dat we beiden stierven

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
Mijn ziel werd een kale troosteloze vlakte In mijn geest speelt louter een duister theater Ik zou zo graag willen dat je mijn hand pakte Ik stel me nog altijd de prangende vraag Deed je het vanwege mij? Trok mijn onverschilligheid jou omlaag? Dreef mijn mannelijkheid jou in het tij?…

Luna

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.907
Vredeloze nacht, donker boek vol duistere verhalen, tong vol van kracht, snijdend gevloek in vergane talen. Oh vuur van verterende vlammen, poëtische bron van furie en razernij, ontbrand al uw geheimen tot in ontvouwing en krijs verdoemenis tot waar u reikt.…
Dani Vlijm17 december 2017Lees meer >

Riek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 649
Ze zoekt niet naar duister is in het licht gebleven dagelijks groet ze mij en spreek ik haar even. En als ik 's avond laat nog zit te dromen wil ze steenvast fluisterend komen bomen.…

Vind jezelf op de vloedlijn.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 368
De noorden wind orakelt uit de snavel van de Uil van Minerva met duistere vlagen, het getij is haar zekerheden kwijt, zeker vergeten mij op de trap naar het schone land te wagen.…
Pama10 december 2019Lees meer >

Oterdum

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 492
Oterdum in het duister ergens in april de zeedijk stil van de golven gefluister. Twee jongens zijn dronken zwalken door de nacht ze doen ondoordacht en lallen beschonken. Op de dijk gaandeweg zien ze wat leven iets wittigs zweven schapen, wat ik je zeg.…

Delvauxesque

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 776
Het duister donkert nog, het woelen wakkert het woelen nog aan. Het iets dat te gebeuren staat, klimt hoog op de beurs. De onrust wordt mondig. Jij die mij kent begrijpt in extase je haren. Je ligt als LAIS met waaier en kroon jezelf te verlaten: ik geef je de parel, je hebt het bereikt.…

Een inktzwarte hemel

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Op een kruispunt in mijn duister sta jij, een lichtpunt, helder stralend. Als enige troost in een lege vallei. Spontaan maar nooit voldaan. Ach, bleef je maar hier bij mij. Maar zoals zo vaak, moest ook jij weer gaan. De gedachte aan je lach, je geluid, je gezicht, doet me bijna stikken. Ik wou dat je hier was.…

BURN - OUT

hartenkreet
4.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Je kunt naar niets meer verlangen je krijgt zelfs niets meer gepland je zit in je eigen val gevangen En liefst aan de duistere kant Je ziet mensen rondom je bewegen Je deelt vreugde en leed niet meer je bent de drijfveer kwijt van 't leven en op den duur wil je nergens nog heen dan maar een bezoek aan de dokter ofschoon hij 't al…

Schijnvrede

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 335
De woorden die nooit mochten klinken, verweven in angst en loyaliteit, zij schoven jouw pijn in het duister— verloren, maar levend in verborgen verdriet. De stilte was een pact, een mantel om de dader te beschermen, jij, de zwijger, verloren in het schaduwspel van gezinsillusies.…

Als schemering wondert

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
En als de lichten van mensen het duister overnemen, geniet ik na in stilte van wat kort glansde, een vluchtige droom die nog even blijft hangen, vooraleer de nacht haar gordijn opent en alles zacht omhult met kalmte.…
CB3 september 2025Lees meer >

De melancholie van vergankelijkheid

netgedicht
2.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 524
Bomen schrijden stil het duister in, hun silhouetten stevig en toch doorlatend, en in het zachte neervallen van dit moment ontplooit zich het besef dat het leven elke keer weer vervaagt, ontvouwt en verdergaat.…
CB28 november 2025Lees meer >