inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 72438):

Oterdum

Oterdum in het duister
ergens in april
de zeedijk stil
van de golven gefluister.

Twee jongens zijn dronken
zwalken door de nacht
ze doen ondoordacht
en lallen beschonken.

Op de dijk gaandeweg
zien ze wat leven
iets wittigs zweven
schapen, wat ik je zeg.

Wittig blijft zweven, zwieren
ver weg dichtbij
voor, achter en opzij
ze zweven met hun vieren.

De jongens beschouwen
de dansende vlagen
die hen nu belagen
witte wieven, het zijn vrouwen !

Dronken en zonder vrees
hun armen maaien
grijpen en graaien
naar al dat vrouwenvlees.

Ze zijn onvast, grijpen mis
de jongens kijken
en de wieven ontwijken
zoals te verwachten is.

Eindelijk grijpt er eentje raak
denkt hij heeft iets
maar grijpt in het niets
wel een rare zaak.

Van de spoken die ze vonden
ontnuchterd en geschrokken
zijn de jongens vertrokken
rennend zo hard ze konden.

Op de dijk stil
bij Oterdum in de nacht
zweven witte wieven zacht
met een onnavolgbare wil.

... Het dijkdorp Oterdum bestaat niet meer. Het is weggegraven met de aanleg van de industriehaven Delfzijl ...

Schrijver: Sjoerd Visser
25 apr. 2020


Geplaatst in de categorie: landschap

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 41



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)