10496 resultaten.
Tussen wat was en kan zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
379 En terwijl buiten de nacht zich verzamelt,
leggen we onze hoop voorzichtig op tafel.
Niet in grote woorden,
maar in wat klein genoeg is om waar te zijn.
Aandacht.
Moed.
Mildheid.
Humor.
Licht.
Als we dat mengen, dag na dag,
kan het zomaar koken tot iets nieuws.
Iets warms.…
Als een engel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
457 Ik hoop dat je over me waakt
Dat je dicht bij me bent
Als ik de weg kwijt raak, ‘t
Zal niet makkelijk zijn
Zo hier alleen
Een hart vervult van gemis en pijn
Maar ik blijf vasthouden
Aan de kleine dingen
En zo krijgt de dag misschien een gouden
Rand,
En heb ik mezelf iets meer in de hand…
Onverbiddelijkheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
356 Ik ben de steen waarop stormen slaan,
de rots die weigert ooit te gaan.
Zelfs als de zee mij opslokt en vreet,
blijft mijn hart stil, mijn ziel incompleet.
Ik ben de deur die altijd dicht blijft,
de adem die nooit een naam prijst.
Een zware stilte, een kamer vol pijn,
waar verloren dromen verdwijnen.
Ik ben het mes dat weigert bot te worden…
Vieren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
414 Ik hef mijn glas
op alles wat niet werd —
de liefde, de hoop,
het kind dat ik niet meer ben.
Buiten zingt de regen
een lied dat niemand kent,
maar ik herken het refrein:
het geluid van blijven,
tegen beter weten in.
En ik lach zacht,
omdat ik overleef
zonder applaus,
zonder aanraking —
en dat is alles wat telt.…
Breekbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Het raakt me
hoe je blijft staan in mijn woorden.
Je zoekt iets
en weet tegelijk
waar de uitgang is.
Je praat zacht,
alsof eerlijkheid breekbaar is.
Je legt zinnen neer
die blijven liggen
lang nadat jij vertrokken bent.
Ik knik, ik luister,
beter dan goed voor me is,
en doe alsof dit gesprek
niet opnieuw
een vertrek oefent.
Je zegt…
tijden als deze
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
309 in dit soort tijden
beitel ik me door de dag
en wordt ‘t moeilijk
dan drink ik, drink ik uit m’n
herinneringen…
januarinacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
419 Maanlicht over het droomland
flirt verlegen met een waarheid
een ander palet in tijdloos gaan
een witte serene maagdelijkheid
geeft kennis van een eigen stijl
woorden herhalen zich onhoorbaar
alsof een echo vloekt in stilte
tussen gedichten en rivieren
restanten uit een ver verleden
hoop, onmacht en kerstbomen
liggen stapels hoog op…
Coma
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
383 Hier,
tussen leven en wachten,
bestaat hoop
alleen nog als schaduw.
Laat ons zwijgen.
Woorden doen pijn.
Ze raken niet
zoals jij dat deed.
Als je gaat,
laat me dan niet achter
met slechts
dit ene
afscheid.…
Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
316 De maan herinnert ons
dat het leven in cycli beweegt.
Ze verdwijnt, keert terug,
verandert van vorm—
en blijft toch altijd heel.
In haar stille gloed leren wij
dat duisternis geen einde is,
maar een plaats van worden.
Zoals de maan mogen wij rusten,
afnemen, opnieuw beginnen.
Zelfs wanneer we onzichtbaar zijn,
blijft ons licht bestaan…
Counseling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
275 mag roepen, zodat ik uit de baan
van de vicieuze cirkel raak
die ik beter ken dan mij
lief is, en ook
al moet ik mijn lichaam
met zijn ongemakken
in beweging brengen
met te weinig energie
toch wil ik erop vertrouwen
dat ik het kan, zelf kan
en zal moeten doen, en
dat ik een plaats zal vinden
waar ik niet aan de kant sta…
Droomwereld
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
895 Je slaapt te veel
met de machtige intensiteit
die dromen eigen is
naamloos en anoniem in
een bizarre droomwereld
ben ik nog steeds relevant?
vraag je aan het geweten
van jouw intieme innerlijk
jouw naam staat zelden
in de krant kent niemand je
in dit land ben je onbekend
hoor ik je weer
aan mijn deur kloppen
het zou de deur…
Ook nu
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
279 We bidden en hopen
op vrede en rust
al kan die er nu
ook nog niet zijn.
En toch komt er lente
met vogels en licht,
een glimlach misschien
door dit kleine gedicht.
Er is zoveel leed,
er is zoveel pijn,
maar laat ons proberen
toch hoopvol te zijn.…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
233 Toekomst
Citaat
‘We kunnen de wind niet veranderen, maar wel de stand van de zeilen’
Aristoteles
384 v. Chr. - 322 v. Chr.
Toekomst trilt mee
In nevel gesluierd land
Zacht fluisterend
In het verschiet
Voor de vroegste dauw
Opgestaan
In het zicht
Van een gloednieuwe maan
Waar zij ooit begon
In het eerste licht
Van de pasgeboren zon…
een verre dageraad
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
461 geleidelijk aan
beitelt het zich nu
bij me naar binnen
de kille kamer
de ijzige melding
de korte, naakte mededeling
ik moet het nuttigen
dit niet te verteren bericht
wellicht brengt
een verre dageraad
me na verloop van tijd
weer wat licht…
Niet vergeten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
317 Ik liep op een pad van herfstbladeren,
ze knisperden onder mijn voeten.
Gevallen bladeren, verkleurde bladeren.
Ze zijn nog niet vergeten. Ze zijn nog niet vergeten.
De wind speelt ermee, soms licht, soms hard,
terwijl ik opnieuw leer lopen tussen takken, tussen bomen, door een bos.
Ik klim over een gevallen boomstam
en kijk nog één keer achterom…
Ween ik?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
312 van huilen naar helen
van breken in delen
van vallen naar staan
weer verder gaan
van mijn tranen die
spreken
naar stilte die heelt
waar niets meer hoeft
maar alles nog leeft
van huilen naar hopen
naar lichter misschien
een weg die zich
opent
welke ik weer kan zien
van het donker naar dagen
van dragen naar zijn
van huilen, heel even…
Rossig rendez-vous
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
306 ook goed, inderdaad
ik zag je, maar 'k was eigenlijk te laat
verschrikkelijk, als iets is
dat ik haat
dan is het wel de klok die mij verraadt
ik sprong last minute in de trein naar Gstaad
al zwaaiend kuste ik jouw lief gelaat
en hoop dat dat rood souvenir jou baat
dat medium of large jou ook goed staat!…
Gluusje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
263 Nooit gedacht, nooit verwacht, dat de liefde na mij lacht. Uit een hoek
aangeslopen, maar niet meer onderbroken.
Al die kieren zijn nu dicht, aan wind geen enkel gemis. De bries van een
nieuwe kans wacht daar stil aan de oeverrand.
Samen ver, in die boot, met geluk als peddel groot, en een lach die ons
leidt, tegen de stroom van de tijd.…
Lichtpuntje
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
320 In diepe duisternis
een vonk van hoop die blijft branden
stil in de nacht
In diepe duisternis
gloeit een vonkje van hoop, niet
bereid te verdwijnen. Het blijft aanwezig onder wat
zwaar op mij drukt. Ik voel hoe het tegen de nacht in blijft branden.…
Achtpoot
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
216 Mijn hoop en fantasieën
strekken zich
als eindeloze tentakels uit
over de bodems der oceanen
waarvan ik alle restjes
en overblijfselen
van levens en verworpen
ideeën schraap
ook tegendraads
gedraaide schelpen
restanten
van gênante eenvoud
waarvan iedereen walgt
evenals
de gezonken scheepsonderdelen
uit oorlogen
die nooit…
Wat boven blijft drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
48 Het leven bespaart ons niets:
namen, van de ene op de andere dag, weg,
de verre grens waar mensen worden geteld,
het water dat een dijk vergeet
en tot in de kamers klimt.
Wij weten hoe zwaar een dag kan vallen
op een vermoeide schouder.
Toch, als het water zakt,
komt er iets boven dat niet verdronk.
Het stijgt langzaam naar het licht:…
De zoektocht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3 Wereld raast verder
mijn ziel, dwalend en zoekend
licht gloort diep in mij
De wereld raast in felle kleuren voorbij,
terwijl de ziel in stilte blijft zoeken
naar een verre glimp van vrede,
verborgen achter de alledaagse ruis.
Elke indruk raakt vandaag net iets dieper,
emoties stromen als een ongetemde rivier.
Toch blijft het hart de moed…
je moet verder
gedicht
3.2 met 5 stemmen
48 je moet verder
denk je
je kijkt
en tussen alles door
voel je de wind
als je nu gaat
kom je
ergens
uit
-------------------------------------------------------------------
uit: Zonder iets te willen en te zijn,
mapje poëziekaarten van Frank Erhart - Plint (2000)…
Gouden pad naar morgen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
7 De wolken vangen de laatste stralen als een belofte
en kleuren de hemel met hoop voor wie omhoog durft te kijken.
Elke prikkel van vandaag vindt hier een natuurlijke bedding,
waar gedachten vertragen en het hart weer ruimte voelt.
En terwijl de schemering het landschap teder omarmt,
blijft het licht nog even nagloeien in de stilte.…
Chatgevaar
hartenkreet
3.9 met 42 stemmen
5.227 Vertrouw jij er op dat hij je niks doet?…
Wanvertrouwen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.168 Snijden gedachten wonden
in het zijn van geleefd
verleden en is het pad
van de toekomst soms
slingerend en onbegaanbaar
struikelt wantrouwen niet
meer over vertrouwen in
het nu, dan zal morgen
tijd geven in dagen die
lengen, de zon zal roepen
en ik zal wachten boven
aan het duin waar zicht
geen vergezicht meer is
en de…
Einde verhaal
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.269 Ik zag bij ons afscheid de tranen op je gezicht
Maar ben niet opnieuw voor je gezwicht
Herinneringen aan het verleden
Het weinige wat we hebben gedeeld
Ik wil er niet meer over praten
Ik kan er niet meer om lachen
Hetgeen er was is verleden
Je deed me huilen keer op keer
Ik zou van je moeten houden
Maar kan jou niet vertrouwen
Deed…
Veel later
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.077 Mijn hoofd bonkt en het ruist
bij elk woord dat ik zeg
ik ben er keihard ingeluisd
en het vertrouwen is weg
Ik had prachtige dromen
over jou, over mij, over later
maar jij hebt ze mij ontnomen
nu staat mijn hart onder water
Ik verwelkom de leegte die er is
zeg vaarwel tegen wat ooit was
ik realiseer mij niet dat ik jou mis
dat komt veel…
Stijgt de zon
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.128 De voorspelling van mijn hart
heeft zich goed
in jou vergist
Ik draai de knop snel om
ga verder met m’n leven
je bent bij deze gewist
Maar mijn vertrouwen…
Tergend langzaam
stijgt de zon
uit boven de mist…
lieve vader
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.833 je vader is de man
die zolang je al leeft
je vertrouwen en bescherming geeft
die je streng maar rechtvaardig
advies kan geven
die heeft gezorgd dat je vooruitkomt
in dit leven
nu je ouder bent
zie je dat je op hem lijkt
en dat je eigelijk op dezelfde manier
als hij naar het leven kijkt
de band is nu nog hechter
en alles voelt vertrouwd…