3038 resultaten.
- Ongeopende deur -
netgedicht
4.0 met 47 stemmen
630 succes,
verveling waarvoor woorden
ontbreken in kleuren van de muur
ramen en deuren bepalen,
geven prachtig grote stukken
van het uitzicht van een huis,
ongeopende deuren, welk
in je ziel donkere uitlaat vinden
zoals de verzuchtende
onaangeroerde avondlucht
die argeloos de
koude regen binnen liet
misplaatste snelle klanken
roven zinnen…
Begraasd ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
640 Zinnen, geef mij een mantel
als een gulden vlies om mij
heen, onzichtbare huid uit
het verleden, de morgen lijkt
eerder dan voorheen, zal
hopen dat de nacht sneller valt.…
AAN EEN NIEUWGEBOREN JONGEN
poëzie
2.8 met 4 stemmen
3.373 O jongen, verse vrucht, die uit het slaaprig leven,
In moeders schoot geleefd, door sporen van de tijd,
Die niet in stilte laat, tot ouders vreugde zijt
In der zinnen gewoel en 't wakend licht gedreven,
Nu heeft u de geboort aan 't Luk overgegeven
Dat school van wissel houdt; de droevige verblijdt,
De blijde droevig maakt; verheft, en nedersmijt…
Het hemelse gerecht
netgedicht
1.9 met 19 stemmen
1.886 'Och, misschien', dacht-ie, 'komt ze bij zinnen.'
Het einde zou dit van z'n hel
zijn. Hij zei: ' 't Wordt een hemels festijn'
aan de ober, 'want wat ik bestel,
is twee nectar en twee ambrozijn.'
Hij kreeg echter nul op 't rekest
en de hel barste los tussen beiden.…
Na het lekkere gebraden kippetje.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
824 Paling 'n goede vette, of 'n flinke schol
gaan zeker gezwind bij mij naar binnen,
mosselen, ik watertand, is helemaal te dol
een stoofpotje berooft mij van de zinnen.
Ja het is waar, ik weeg driehonderd pond
ik ben best wel een beetje volgevreten,
het is waar ja, ik eet werkelijk ongezond
ik beloof na dit ijsje, ik ga gezonder eten.…
Naaldhakken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
544 Daarna wandelen velen hun voeten blauw
en raken vele voetspieren zomaar verrekt,
terwijl ze denken de mannen te versieren,
maar die vrezen eerder die wankele zotternij,
ze maken liever gehakt van deze hoge klieren,
want enkel blote voeten maakt hun zinnen blij.…
Er was aarde om ons heen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
522 Het korstig grind ontlokte zinnen uit elke tred,
uit iedere kiezel ontsteeg een fragment van een
geprojecteerd beeld op het geparelde doek
van de nacht, een vloeibare film van balsem
ontlokte onuitsprekelijke kleuren uit ons verlangen.…
Feest der herkenning
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 Alleen het zien al maakte haar zeer opgewekt van zinnen.
Het leek bekend, dat stuk papier drong door tot haar verstand.…
De weg naar golgotha
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 vader weer zijn geest
zorgzaam hebben zwijgende vrouwen
zijn lichaam afgenomen en geschoond
gebalsemd is hij in het graf gelegd
een zware steen heeft zijn rustplaats afgedekt
in samen komen was de rots al weggerold
de tombe leeg en op het wit de afdruk
van zijn lijf in vage lijnen rust geschreven
het wonder van verrijzenis maakte hun zinnen…
chrisanthemum herinnering aan mijn moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
851 Ik ben blij in mijn verdriet
je laatste wens is nu vervuld
mama, je bent er niet
maar je gedachtenis heb ik omhuld
ik heb het wel eens meer gevoeld
het witte van het niet meer zijn
als twijfel door mijn zinnen woelt
het grijze zich vertoont als pijn
maar wit is ook de som van kleuren
verdoken onder huwelijkskleed
met onverwacht heel sterke…
Besluit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
654 gedachten afgesneden
Mijn meningen kon ik deels nog breken
met mijn handen, maar met mijn waarden
kreeg ik dat niet voor elkaar,
die bleken te verbonden met de aarde
Daar hielp alleen de cirkelzaag,
net als voor mijn diepste beelden,
die ik moeizaam maar gestaag,
in dikke lagen deelde
Nu is mijn boom bank voor mijn woning
waarop ik nieuwe zinnen…
Een huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 We dwaalden om te vinden
met z’n tweeën alhoewel
we apart vertrokken waren
we raakten elkaars harten aan
het doel de geur in een moment
ontdaan van gepolijste
materie en van willekeur
dorstig grind ontlokte zinnen
uit elke tred, iedere kiezel werd
een vloeibare film van pixels
samengebracht tot één fragment,
zinnebeeld als…
Straattoneel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
516 Kom tot mij, laat je zinnen zich bekeren,
voel de noodzaak van het woord.
De resonantie trilt, verheft zich in zijn eigen ritme.
Dwingt zich in de welbekende rol.
Geen mens kijkt op, de steen is diep gevallen,
het kringelt maar de spanning is niet echt verstoord.
Er is geen reden, geen nader inzicht in de nieuwe dag.…
Lieve Paul
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
525 Ik zou willen dat je bij me blijft
Innig beminnen, de zinnen die je schrijft
Met je afspreken op een plek die niemand kent
Simpelweg
Ik zal je proberen te bereiken
Proberen om naar mezelf te kijken
Als het kon, bezwijken
Om te zien waarom ik er tussen uit moet knijpen
Toch vragen om betere tijden
En dan lachen en lijden
In mezelf schreeuwen…
Tegoed gestolen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
545 tegelijkertijd weerlegd
De persoon is een absurde afgrond
Als onmiddellijk verhaal
Gelukstreffer en schotwond
Slechts ontvankelijk voor taal
We blijven in het ongemerkte dralen
Tegen de klippen van het laatste licht
Vals verlost in het vertalen
Ervan naar een eigen gezicht
Een wending wordt beloofd
In het ontstijgen aan de matrix
Van zinnen…
Zomerse buien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
468 Die hete zon
rent het alfabet af
letters krijgen vleugels
woorden vliegen fladderend
langs flora en langs fauna
zinnen lijken weg te dansen
om lichaamstaal te willen verstaan
aan de overkant van de oevers
alles wat deugd
gaat ten onder
achter wolken verscholen
daalt de hemel
dichterbij vol liefde
de enige vreugde
het prille…
In het oog (3)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Liggend
aan de oevers van het meer
laat ik de golven over mijn voeten
spoelen,
want in de nacht is water warmer,
worden de lijnen die zij
in het zand schrijven tot zinnen,
die bevrijden van de oude regels
en de wind doen verstommen.
Zwarte maan wordt volle maan,
die mijn duister
vrij maakt, als een trouwe slaaf
na al die jaren.…
DE GEDICHTENFABRIEK
poëzie
4.8 met 66 stemmen
2.087 de dichter staat op met een hoofd als een uitgeplugde bluesgitaar
de dichter drinkt een koffie met een scheutje wanhoop
de dichter smeert een boterham met hinkende regels
de dichter rookt een sigaret met inspiratie,
in het park met de betekenisvolle beelden
de dichter graaft diep en vindt slechts onbetaalde rekeningen
de dichter schrijft zinnen…
Avondklokkus
gedicht
3.0 met 5 stemmen
953 De avondklokkus
die eros weerde en de lieden dwong huiswaarts
te keren, had de zinnen stipt finaal geblust.…
De dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
592 was zomaar in eens weg
Maar jij voelt nog als een warme deken
Als ik mijn hand op de jouwe leg
Je geheugen laat je in de steek
woorden zijn onvindbaar
geen notie van de dag of week
zó blij met elk klein gebaar
Je hoeft niks te zeggen
Ik voel écht wat jij voelt
Jij hoeft niks uit te leggen
Die lach is vast voor mij bedoeld
Je zinnen…
Criteria
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
528 Je zinnen staan flink te fonkelen...
Je wil apart doen, maar je Hollands
hikt - een strakgetrokken telegram.
Zullen we de telex ook maar opwarmen?
Waarom moet een mens krampachtig doen?
Rijm omzeil je, je kiest verwanten.
Heb je een afkeer van klank? Of plaag je
degeen die dol is op een eindrijm,
een hekel heeft aan dissonanten?…
weerzien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 in het weerzien hameren
gedachten als slagen op het
aambeeld, roodgloeiend
is het ijzer en toch vormt
het zich als water in de positie
van waar het moet zijn
ach, deze zinnen beslagen
het festijn van toen, allerlei
gebeurtenissen tonen in mijn
hart nog het pure broederschap
dewelke wij ervoeren
doch, het weerzien had geen
“ statement…
We zullen Je nooit Vergeten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
626 De zelfde woorden
De zelfde zinnen
Op de dag, naar je laatste rustplaats
Waar de hemel huilt
De zon ons verlaat
Wil ik het niet denken
maar de waarheid heeft mij niets meer te schenken
Waar je nu bent
vast beter dan hier
Willen wij je nooit vergeten
Waarschijnlijk kijk je op ons neer
als een beschermengel
Wij willen je nooit vergeten…
Het zomerse bos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
424 De wind neemt korte
zinnen met zich mee, flarden van een taal die ik niet spreek, maar wel begrijp.
Ik blijf staan, zonder reden
behalve het moment, en voel hoe de rust
zich nestelt tussen mijn gedachten. Niets hoeft gezegd, niets
hoeft begrepen — het bos draagt mij even zoals het alles draagt, moeiteloos en zacht.…
In liefde en stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 Geen zinnen, geen woorden, geen stilte dekt de lading van mijn liefde voor jou.
Ik heb gekozen voor afstand.
Voor het volledig breken van contact.
Niet omdat ik minder voel maar juist omdat mijn gevoel voor jou zó diep, zó echt en zó intens is, dat ik mezelf moet beschermen. Of misschien moet ik jou beschermen. Of ons allebei.…
Eindeloze zee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
335 Het is vandaag de derde dag
van nieuwe ochtend
opnieuw beginnen
in hartstocht van het woord
je hebt het goed gehoord
een nieuwe lichting
figuurlijke letters voor het licht
vrolijke zinnen die aangenaam
met de heldere zon spelen.…
Bestemd voor vertrek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 Soms denk ik,
dat alle concepten geheime kamers zijn,
plaatsen waar zinnen blijven wonen
omdat de wereld nog niet klaar is voor hun adem.
De berichten kijken elkaar aan
als twee spiegels in een verlaten huis.
De ene zegt, ik ben weggegaan.
De andere zegt, ik ben gebleven.…
Vlucht van overpeinzing
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
278 De wereld wordt opgetuigd in angstaanjagende zinnen,
elke nuance bezwijkt onder het gewicht van het dictaat.
Men probeert de chaos met grote koppen te duiden,
alsof een uitroepteken de harde werkelijkheid verklaart.
Maar wie tussen de vette, zwarte regels door durft te lezen,
ziet dat de storm vaak in de inktpot van de maker begint.…
de ploert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 de zon een onophoudelijke aanzezigheid…
Jij mooie fantasieman
hartenkreet
4.2 met 70 stemmen
4.630 In het echt zal ik jou nooit tegen komen
Jij mooie fantasieman voor mij exclusief
Man om mijn zinnen te kunnen blussen
Een onovertroffen minnaar en altijd lief
Ik stel je samen in m'n stoute fantasieën
Een beetje van hem en ook van die ander
Zo heb ik elke keer een nieuwe vent
Waarvan ik soms het lichaam verander
De ene dag is hij heerlijk…