177218 resultaten.
Remington revisited
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Kaarsrecht achter mijn schrijfmachine
komt zomaar het geratel van een dood
gewaande melodie tot leven
ik schrijf sneller dan God (of mens)
kan lezen
knipoog naar de letter V
een muffe geur van carbonpapier
doet het belletje rinkelen
de punt slaat gaten in mijn brein
en tien vingers
vergr...
Aandacht schenken.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
456 Hoeveel jaren zal ik nodig hebben.
Om mijn dromen te doen vermoeden.
Voordat ik de plank weer mis sla.
En me op gevaarlijk terrein bevind.
Zo volkomen en wonderschoon.
Zijn de dagen die niet te vangen zijn.
Onverschrokken ga ik tegemoet.
Wat niet bij te houden is.
En hoewel het n...
Koffie lost op
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
698 Tobbers tobben in bedden.
Ze herkauwen er problemen,
met een kop die veel te vol is.
Onrustig wakker liggen ze.
Koffiedrinkers daarentegen, genieten in koffiehuizen.
Ze komen er tot zichzelf.
Tot andere gedachten.
Tot elkaar.
Problemen lossen ze op,
in volgeschonken koppen,
die leegged...
het podium vieren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 in het theater van jouw volle leven
slingerend tussen de vele emoties
horend bij het moment in de tijd
speel jij altijd liefst jouw eigen rol
gelijk een clown zijn masker draagt
plooi jij steeds het gezicht in de sfeer
die past bij het ogenblikkelijk gevoel
van blijheid tot soms vurig verdr...
Gezang van koffie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 De nieuwe oogst is binnen.
Panamese vogels zingen.
Genietend luister ik.
Met mijn neus.
Met mijn oog.
Met de tong.
Het is een heel oud liedje,
dat steeds opnieuw begint.
Een oeroud sprookje is het,
dat ik vandaag weer proef.
Lang geleden al begon.
Birdsong is de smaak.
De smaak van k...
Afscheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
811 Wij hebben elkaar
voorbij gezwegen
transformeerden
na al die jaren
tot wie we zijn
verloren veel
van wie of wat
we in het verleden waren
hadden elk ons universum
balancerend
tussen gelukkige en verdrietige dagen
ons pad liep niet synchroon
misschien dat we elkaar nog wel raken
ergens
...
Spook
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 Omdat ik niet wil struikelen over jouw stilte
over het gat dat jij bent
in mijn duisternis
zal ik delen hoe het voelt
met jou
weer een onmogelijke berg beklimmend
met jou al lang geleden
weggegaan
Ik wil niet dat mijn leven geweven of gekozen wordt
uit pijn die ik verberg
uit brokstukken...
De pracht van het leven
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
924 Uit een klein zaadje
gevoed door land en water
Reuze(n)boom ontspruit.
Merk een blad op waarop nervatuur menig
krullende dynamische golvende lijn tekent die onafgewerkt
met elkaar verbonden zijn waarbij een voor een geluk of liefde betekenen
Ze stromen in alle richtingen tegelijk onderweg ...
Talen van vertier
netgedicht
5.0 met 108 stemmen
477 je energieën
straalden in
ogen en lach
je leek versteend
in opperste
concentratie alleen
handen en vingers
beheersten de
modulatie van
talloze stemmen
die uit het universum
in onbekende koers
langs ons gingen
in diepe smart en
onpeilbare droefheid
afgewisseld met
intens plezier i...
vervolg automaniak
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
453 de journalist
riep als
uitroep Jezus
deze genoemd
geeft hem
liefdevol een
omhelzing heilige
kus
het slachtoffer
voor de
tvomroepbaas werkend
gaf een
heel begrijpend
angstige kreet
DAT voor
het veilig
uitdragen Gods
huis wat
een leed
de dader
gebruikt deze
zegswijze bij
...
De dood
poëzie
3.4 met 11 stemmen
5.491 Gelijk een man, die van verlangen gloeit,
om bij zijn vriend te zijn,
Die op het land, aan de andre zij des meirs,
zijn stille woonplaats heeft;
op ‘t zien der zee, die hevig bruist en woedt,
Een koude sidd’ring voelt;
zijn angstig oog ziet starend op het schip,
dat sling’rend rijst en ...
Formule (1)
snelsonnet
3.6 met 8 stemmen
613 Was het toevallig of was het berekend?
Voor Hamilton slechts tien seconden straf
En Bottas maakte het karweitje af,
Het teamwork van Mercedes is uitstekend.
Ik haal hieruit een uiterst wijze les:
Dat is dus dé formule voor succes.
Oriëntatie
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.483 bewust ontweek ik de gebaande wegen
het spoor van hen die me zijn voorgegaan
en toen kwam ik bij deze afgrond aan
ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen
over het dal had eens een brug gelegen
ik wachtte tot de sterren en de maan
me richting gaven, maar ik moest voortaan
langs ...
Engel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Het aardse was je ontstegen
die nacht toen rivieren
buiten oevers traden
jij met natte voeten
hartelijk afscheid nam
van ons satijnen lakenspel:
We hadden niets meer
om over te discussiëren
geen meningsverschillen
geen hemel en geen hel
alleen jouw helderblauwe ogen
en die we...
Roos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
677 Waar je een roos plant
kan geen distel groeien.
Maar als je een roos plant,
plant je ook de doornen.
Net zo stekelig en pijnlijk
als een distel, zeer waarschijnlijk.
Maar een roos is mooier,
denk je bij jezelf.
Dan maar wat hinder.
Maar hoe zit het met de distel?
Die heeft weer…
een ...
Vissers van mensen
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
1.050 Je slaat de plank weer helemaal mis
alles op aarde is onzeker, zeker
en gewis
voor een
visser die achter de netten vist
Het zijn de destructieve machten
die de mensheid verkrachten
Ik schommel
in het bootje van de bootsman op hoge zee
met de Heiland alleen
die op de ...
Middernachtelijk lamento.
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
744 Ook deze haring zal niet braden, weet ik
waarna ik meer in schenk
en moedeloos maar onvermoeibaar
aan haar laatste woorden denk.
Ik tel de dagen zonder haar
die bloedeloos zijn en zonder gevaar
en ook de nachten, die niet kunnen behagen,
in lakens die ruiken naar droeve nederlagen.
Ve...
Wonderwezen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 minstens tien paar ogen
hebben je gelezen
minstens tien paar ogen
hebben je gestreeld
minstens tien paar
hebben zich verbeeld
jou te hebben ontkleed
zonder dat je het je besefte
zonder enige weet
minstens tien paar zijn bijna
aan jouw schoonheid bezweken
ach vrouw jij wonderwezen
zo ...
Lieve man
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 Lieve man
Met open ogen
Zo gesloten
Om ons heen:
Laat zich vangen
Door de wind, het zand,
Het water en kiezels in zijn hand.
Toch zijn vader
Vangt hem niet.
De Zwarte Eenhoorn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 De zwarte eenhoorn is hebzuchtig
de zwarte eenhoorn is ongeduldig
de zwarte eenhoorn is onbegrepen
en aangezien voor een geest
of een symbool
Ze werd gegrepen
en meegenomen door een koud land
waar mist spotprenten schilderde
van mijn woede
Niet op haar schoot rust de hoorn
maar diep in haa...
het nieuwe land
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 de zee is leeggelopen
het nieuwe land verschijnt
expedities maken zich klaar om
alles onmiddellijk in kaart te brengen
Google Earth kan de veranderingen
niet bijhouden
de blauwe planeet wordt grijs
en later zwart
de stilte daalt langzaam neer
over het Nieuwe Land -
af en toe verstoord...
ontbreken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 terwijl zij in elkaar worden geslagen
de kinderen naar wie ik buiten staar
striemt de wind mij mijn wangen
voel ik de woedende zweepslagen
waarmee de mannen hen geselen
die ik vol van schrik niet helpen kan
omdat paniek mij in de angst opsluit
harteloos koud en zonder geweten
onbewogen...
Onzeker leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 De zekerheid van onzekerheden,
geven toevalligheden alle kans,
om bedoelingen te worden.
Vandaag begint een nieuwe dag.
Een uur geleden werd ik wakker,
alsof ik opnieuw geboren werd.
Nieuw is weer: Ik heb een plan.
Een plan om toeval toe te laten.
Om avonturen de kans te geven,
om opnie...
Magma
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 samen zijn
we afgedaald
langs graniet en
basalt tot wij in
de hitte van magma
hebben gebaad
daar waar
moleculen
en atomen de
bouwstenen worden
van onze dromen
vervloeien wij
komt alle
materie vrij in het
opnieuw spelen
van de schepping
door het lezen
van zijn hand
met ...
De avond is gekomen
poëzie
3.7 met 3 stemmen
5.134 Het licht werd weggenomen,
Dat over de aarde lag.
Reeds duisteren de bomen -
De avond is gekomen.
En 't was nog klare dag!
De zon had hare stralen
De rijpe zomernoen
Rechtstandig neer doen dalen,
Met oogsten en binnenhalen
Had ik nog veel te doen.
Toen is mijn zon gezonken
Voor goed ...
Een droom
gedicht
2.5 met 108 stemmen
31.769 I
Ik ging voor ik vertrok door lege kamers
die nog vol stemmen waren voor wie wilde horen.
Ik zag de sporen: uitgesleten treden van een trap
de wijde ramen. En mijn moeder die alleen gebleven
toch nog zong. Voordat ik kon bedenken dat zoiets
niet kon omdat wie dood is niet kan zingen, gin...
Agenda van de Angst
snelsonnet
2.9 met 14 stemmen
524 We moeten bang zijn voor terreuraanslagen,
En bang voor het veranderend klimaat,
Bang voor dat virus waar men over praat,
We moeten bang zijn, volgen zonder vragen.
Want bange mensen blijken in het leven,
Bereid om elke vrijheid op te geven.
Stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Ze wandelt met de seizoenen door haar leven.
In haar dromerigheid versmelt ze met het vloeibare van een voortdurend veranderende hemel,
waarin nog de dood,
nog het ebben van de tijd
de veelkleurigheid van bloesems bedekken.
Haar blik dwaalt over het geblakerde land van zwijgzaamheid,
altijd...
Kamp Moarre *
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 ‘Hastû noch berneklean,’ frege se.
‘Nee, gelokkich net. Us bern binne al grut.’
Wat sucht ik dat faak. Suchten fan ferlichting,
suchten fan spyt, lyts wienen se lang lyn.
At harren hert kloppe tsjin myn wang
oan myn liif, rûn alle soarch út my wei,
gjin gewicht, nearne ferweecht ...
hij zij haar hem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 zij is een dochter
een zus en moeder
hij is een zoon
een broer en vader
enkel en alleen
dankzij het onderscheid
tussen hij en zij
tussen hem en haar
dat wij zo graag maken
waarom doen wij dit
waarom gedragen wij ons zo
hij en zij zijn gelijk
als eender zij en hij
met elk ook uniek
...