4227 resultaten.
Essentie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 de essentie van het
schrijven is niet
een boek uitgeven
maar je in het schrijven
uit te kunnen leven
als een voetballer
echt van z’n sport houdt
een topper wordt of niet
zal hij dit van jongs af of tot stokoud
blijven want de passie verliet hem niet
een bloem leeft
voor dat wat hij moet doen
het zijn - in kleuren en geuren
en afwachten…
Zielen die vielen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 zacht vlaagde
zonwarme wind
koesterend langs
onze huid en legde
zomers ontspannen uit
waar witte wolken
het blauw beperkten
zorgde schaduw voor
contrast dat heerlijk
verkoelend werkte
alleen in het
spel van onze
ogen vonkte de
spanning in fraaie met
emotie gevulde bogen
in een kleurrijk veld
vol opgeschoten
bloemen dansten
geuren…
schelp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
538 waar je uren naar kan luisteren
Als ik hem tegen me aanhoud
Hoor ik je stem zacht fluisteren
De schelp heeft vele gezichten zoals de man
Die je prikkelt en aan wilt raken
met je vingers zacht betasten
Hard en geruwd aan de buitenkant
Of als een vrouw
Zacht gevormd en zacht van kleur
waar de glans tegen je toekomt
je ruikt bijna haar geur…
Het hete zand
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
484 we hoorden
de roep van
het land in de
seizoenen toen
wij dwaalden
in de geur
van bloemen
zagen wij steeds
minder insecten
die wiegend
op de golven van
warme zomerse
tinten net genoeg
honing konden
vergaren om te leven
wij schrokken
van het hete zand
dat pijn deed aan de
voeten uitgeloogd
op de scherpste kant
we verdwaalden…
Stil verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
566 Waar alle geuren
als bedwelmend in een roes,
een groot verlangen doen ontluiken.
Ze kan het kind niet laten gaan.
Het is te nauw met haar verweven.
Haar armen houden het angstvallig vast.
Stil maar, stil maar, slaap nu maar.
Ze troost het kind,
met geduld en liefde omgeven…
terwijl haar oude handen beven.…
Poëzie
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
538 schoonheid van de kanteling
naar de zwartheid van het licht
zij is de angst die op een
zonnige dag in het heldere oog
van het hert schijnt
de achtergebleven
woorden van de herder
die vergeten zijn
poëzie is een magische bezem
die in het boek der tranen
de boze geesten verjaagt
zij is de taal die het raam openzet
de bittere geuren…
Een eindeloos feest
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
384 we zagen in elkaars
ogen de kleuren
weerkaatsen van
bloemen die bloeiden
waarvan het blad
groen en nog ongerept
bijna de lente voorbij
was op weg naar het
mooiste van zomer
jij danste om
en voorbij
pirouettes op rij
bedwelmd door
lijnen narcissen
hun kleur en geur
mogen wij ook dit jaar
net als voorafgaande
jaren echt niet missen…
Ik kende ze niet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
493 energie punt bereikt
maar dat sluit meteen
ook het contact en dus
geen communicatie
en voor zover ik weet
is er nooit een
follow up geweest
toch roept dit buiten
de orde meemaken
exceptionele diep voelende
ervaringen in mij op en
gevoeligheden voor dit
soort extravagant ervaren
door meerdere van deze
zintuiglijke prikkels zoals
geuren…
Verzonnen vriendschap
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
516 haal diep adem zoals in een gedicht
ruik de geur van rottende bladeren
voel in alles nu vergankelijkheid
nog even en dan raak je alles kwijt.…
Consumptiekwab
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
508 Les bij receptgerechten
uw dorst uit wijnflessen
Beaujolais Zweymeldael
laat bij delicatessen
uw papillen vechten
om geuren- en kleuren-
en smaakcoherentie
die als combi zal hechten
in de consumptiekwab
in de langetermijn
van uw ratio-emo brein…
Zonder camera
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
118 vraag ik lachend
aan de vreemde naast mij
op de bank aan het water
We maken een praatje
en zien wolkenformaties
een man met een kinderwagen -
wat er zoal om ons heen
bestaat
Ik hoef het niet te onthouden
Ik herinner het me
elke volgende keer
die net zo ruikt, net zo kleurt
Al de geuren
en langzame overgangen
die je niet ziet op een…
station bij nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
6 op
je stapt erin met je blote vel
het spoor is smal
je blijft tegen de huid van de ander die er ook in staat
op het perron staat de avond stil
de trein rolt aan
door de ruiten zie je iemand
aan de overkant die niet weggaat
je ruikt de olie van de rails
de zon ging onder de zon kwam op
jij zat er nog
godvergeten in die kamer
met de geur…
De zee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
933 Ik hou van de zulte lucht
de geur die het zeewater zo eigen is,
van het uitzicht de ruimte
de bootjes op het water
en aan het einde de lucht.
De tinten zo mooi op elkaar afgestemd,
een pracht van een plaatje van een geheel.…
Meibok
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.023 Zo dartelt 't jongste bokje door de mei,
Doch vanaf achtste maand keert het tij,
Dan komt een donkerder Bok, roodzwart getint,
De sterke, onstuimig' vader van dit kind,
Die mij verleidt door zijn volle geur,
Uit 't volbruisend vat, diepdonker kleur.…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
882 De geur van zoute ziltheid, brandend zand,
de geur van de zomer.
Het gouden zand waarop ik loop heeft de zon gevangen.
Het laat mijn sporen staan bij iedere stap die ik zet.
De zee waarvoor ik zoveel ontzag heb,
maar waarvan ik weet dat zij me uiteindelijk
toch zal weten te verleiden,
ze wist mijn sporen op haar beurt.…
Stad
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.068 Mijn vriend, gij hebt de geur der grote magazijnen.
Zo zijn er meisjes, schraal en met een witte neus.
Leeg schelpje aan nachtlijke ebbe: ik; maar de stad
in duizend dake' als duizend diamanten.
Ik scheer de muren; - als een rechthoek ligt
naast mij mijn schaduw als een vals gedicht.
Menigte, uw geur bijt mijne lippen stuk.…
Stille ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Dromen van de nacht verdwijnen,
geuren van het wakker wordend land,
pas gebusseld hooi.
Haar blik dwaalt in mijmer
over het langzaam wiegend maisveld,
gekitteld door een frisse zomerbries.…
Rivier onder de appelboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 Geef mij de brede, trage rivieren,
waar wilgen drinken in stille geuren,
de dijken zinloos, de stad doodstil,
winterlandschap met krakende heide, kil.
Ik kwam thuis, het was zacht voor de tijd,
tuinbank klaar onder de appelboom,
buurman spitte, nacht kroop uit de aarde,
blauw licht hing in takken, zoet en waard.…
Terug in de Tijd
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
2.170 Zie Pa en Ma trots zitten
genietend van hun spel
pinken af en toe 'n traantje weg
de kachel snort, ik ruik de geur
voel de sfeer van toen,
ben éven terug in de tijd
en besef al spelend
'k heb een mooie jeugd gehad
vol liefde, klank en kleur.…
nog eenmaal wil ik voor je toveren
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.094 wat wil je dat ik tover
een sleutel of een open deur
bloemen of alleen hun geur
wil je zon zodat de nacht
niet uit kan slapen of pak
je zelf nog een uurtje mee
ik kan je alles geven
zoals liefde en plezier
ik steel voor je de hemel
het paradijs haal ik naar hier
nog eenmaal wil ik je veroveren
wat kan ik voor je toveren
wil je de maan…
Storm
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.294 De lucht wordt donker
De donder ver weg
klinkt als een alarm
En ik herken de smerige geur
van het naderende onheil
Paniek.…
Overpeinzing
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
958 Genieten...heerlijk frisse geuren
buiten in de voorjaarszon
staan ze open alle deuren
iets wat 's winters moeilijk kon.
Prachtige bloesem aan bomen en struiken
waar genot als ik dit aanschouw
hyacinten die ontluiken
mezen vlijtig in hun nestenbouw.…
Zwarte diepten
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
890 soms wandel ik in grijze luchten
tesamen met de aarde geuren
van zwoele rotting zonder kleuren
dan breek ik stilte zonder zuchten
mijn stappen dragen dan erbarmen
zwaar aan de groene waterkant
waar de bomen rusten aangeland
mijn donkere schaduw zwart omarmen
als fijne druppels regen zwermen
spoelen zij soms mijn treurnis weg
en sieren…
KEW
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.449 Het meisje opgezweept,
muzikaal paard van een
gedegen stal: ja mijn moeder
en mijn vader ook jazeker als
het raam open stond en
de geuren van de klanken
als grashalmen binnen kwamen
zweven zo einde zomer…
Het meisje moet van alles,
om iedereen om kijkers en vooral
om ouders die zo rusten op haar schouders.…
Ik heb je gekend .....
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.764 De geur van jouw haren
de kleur van jouw ogen
het bewegen van jouw lippen
niemand kan daaraan tippen
't Bewegen van jouw handen
fel en met zoveel passie
't Uiten van gevoelens
maken je tot 'n apart mens
Jouw gesprekken en verhalen
hartstochtelijk verteld
brengen mij elke keer
in 'n hemelse sfeer
Ik zie alleen maar jou
woorden…
Huishouden
gedicht
3.2 met 64 stemmen
29.136 Deze theedoek scheur ik
bedachtzaam doormidden
Het vaatwerk laat ik
achteloos op de vloer
te pletter vallen
De bak met zeepsop
keer ik rustig om
boven het vloerkleed
Met ons nieuwe broodmes
snijd ik zorgvuldig de zitting
van de bank aan repen
De gordijnen bevielen
me allang niet meer
Uit de keuken komt de geur
van verbrand voedsel…
Echo van mijn hart
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.510 Ik leg mijn lichaam
neer in't gras
en snuif de geur
van blozendrode bloemen
Ik leg mijn lichaam
neer in't zand
en luister naar de kracht
van de zachtrode aarde
Ik leg mijn lichaam
neer in't water
en geniet van de streling
van tederblauwe druppels
Ik leg mijn lichaam
neer in de wind
en vlieg mee met de vrijheid
van een helderwitte…
Levende woorden
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
3.043 Schets een weg met woorden
Geef je toekomst zin
Neem mee ook je verhaal
En vul je leven in
Met vaste vrolijke lijnen, kleuren
Een frisse blauwe lucht
Een paadje hier nog vers en kaal
Vol met nieuwe geuren
Het brengt je naar je wezen
en waar je wezen wil
Uiteindelijk ben je uitgelezen
En valt beweging stil
Je leven, een illustratie…
Geluk in het leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
920 als lentebloesem over het land heen strijkt
komen vlinders met rijk aan kleuren
een heerlijk bestaan wordt hun aangereikt
met al die verleidelijke geuren
aan een rand van een meer
zit een zwaan haar toekomst uit te broeden
omgeven met een romantische sfeer
zal ze haar kuikens voor gevaar gaan behoeden
op een bankje langs de waterkant…
Jaloerse herfst
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
3.509 terwijl mijn klas geduldig lijdt
en geur van tienerzweet verspreidt
kijk ik weemoedig naar de meid
die opstelschrijvend jeugd verslijt
terwijl haar borsten heel benauwd
steun zoeken aan het harde hout
kijkt ze plots op ze zucht en vrouwt
waarna ze verder brouwt en klauwt
ze zomert in de zotheid van het leven
terwijl het wintert in mijn…