4571 resultaten.
Ene kleine zonde.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.105 Zolang ons moeder hoort en ziet,
Gebaren wij van niemendallen,
En zitten schuldeloos te mallen,
En praten over liefde niet;
Maar nauwlijks wendt ze de argusogen,
Of beide monden staan gereed -
Het stoute misdrijf is geplogen,
En 't zoete kusje heb ik beet!…
Mailbericht
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
962 Via mijn mail op internet vernam ik dat
mijn griezelverhaal in de bundel 'Enge
verhalen bundel' is geplaatst, mijn kat
sprong van geluk vier meter in de lucht
en daarna in mijn openstaande mond, waarna
ik hem heb uitgekucht en wij samen van
verbazing bij Bol.com voor zo'n 15 euro
deze bundel hebben besteld.…
wie we zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 vrouwen
in het midden zit
jij op een plank
hoofden handen en
voeten van lindehout
dezelfde gezichten
in berusting gestold
onthutsend ongeloof
over wie zij zijn
als in een stomme film
de weidse gebaren
de sprakeloze ogen in
het verstarde gezicht
het gemis aan moed van
het afgewende hoofd
de handen voor de
opengesperde mond…
Opgetogen ogen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 in plezier
hij speelde het spel
in volle overgave
wilde alles in
hartstochtelijk uitdagen
om dichter bij de warmte
te komen van zijn dromen
in onbewust
de leiding nemen
richtte hij zijn wereld in
duidde waar de kleine
angsten kwamen uit
hun vaak subtiel begin
tot moeheid zijn
activiteit verving
terwijl de lach nog rond
zijn mond…
Verliefd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Ik voelde de kus van haar vochtige mond,
rook haar huid die op de frisse lente leek
de bloemengeur die uit haar lange haar kwam
en verloor mij in de diepte van grote pupillen
toen ik nu zo dichtbij in haar ogen keek.…
Er toch nog zijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
513 En al zal ik ooit lijfelijk sterven
als deel van mijn familie vertrekken
met nog steeds een geheel open mond
als wellicht de blauwe lucht zich roert,
ik nog steeds als dat ene kind zal zijn,
die spraakwaterval met taalfouten, weet,
ik zal niet wenen , niet huilen om leven
wellicht wel tranen van geluk te bestaan.…
Denken kan niet meer
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
548 De vernietiging begint zijn geschiedenis te tekenen
vergankelijkheid als globale vergane glorie
vele diersoorten sterven spoedig uit
en we voelen het in onszelf in iedere porie
vervuiling vraagt verdwaasd zijn tol
de consumptie slaat op hol
zelfs in de ruimte zwerft het rond
veel te groot is onze mond
denken kan niet meer, voor huilen te…
Trekvogelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 De hersenen boven mijn mond
laten me op tijd eten
twee uitlopers sporen
voedsel op en zo is het
uit de hand gelopen
De ogen lieten de handen lopen
naar de oneetbare wereld, en
lieten ze extra kamers bouwen
om spullen te bewaren
Ook ik ging lopen
en van tijd tot tijd terug
trekvogelen naar vroeger
mijn vrienden en familie
waar mijn…
Slopen en hopen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
492 achter mijn lippen, in de mond
wordt het kerkhof geruimd,
binnenkort hoor ik hem zeggen
vanachter het mondkapje:
het gaat hier over de onderbouw
de keuze kan ook vallen
op stapje voor stapje, zegt de man
maar we hebben voldoende geduimd
en van nog langer tobben
krijg je echt berouw,
en Hij heeft er weet van
enfin…
Denk je een oplossing te hebben
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Hij merkte dat de kinderen veel stouter
werden en riep de hulp in van zijn oom,
een in het bos heel beroemde tovenaar,
die zorgde dat kinderen met een grote mond,
en dat ging niet helemaal zonder misbaar,
terstond veranderden in een blaffende hond.…
Geleefd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Geen glimlach krult ooit nog mijn mond,
een zon die mij nooit meer zal verwarmen.
De wrede dood die mijn huis zo gretig vond,
ondanks mijn vurig gebed om erbarmen.
Uit welke bron put ik dan nog levenslust,
als al wat ik lief had mij word ontnomen,
ik eindelijk in mijn droeve lot berust
en voel, hier mag een einde aan komen.…
dubbelhartig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 het masker van de angst
dat het virus ons boezemt
willen wij nu gaan sluieren
met voor de neus en mond
een bedekkend lapje stof
dat nog niet zo lang geleden
reden was voor het ontslag
van een eigenwijze jongen
die bij dirk van den broek
slechts de schappen vulde
het masker van de angst
dat corona ons bezorgt
willen wij nu gaan verhullen…
Maar ik ben er nog …
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 Ik heb je teleurgesteld, zo heb ik begrepen,
je woorden kennen daarin geen tegenspraak,
toch ik heb mijn mond steeds toegeknepen,
al stak je met mij maar al te vaak de draak.…
Renske Leijten en Pieter Omtzigt
snelsonnet
4.1 met 9 stemmen
846 en Pieter is een uiterst lastig joch
Het liefst wordt hen voorgoed de mond gesnoerd
Ze zwijgen niet, ze wijken niet die twee:
‘ ’t Moet uit zijn met dat slinks gesodemieter!’
Typerend voor een vrouw van de SP
Kenmerkend voor een Kamerlid als Pieter
De troep wordt eeuwig bij elkaar geveegd:
De doofpot in, want die wordt nooit geleegd……
Een spoor van God
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
659 Nu al weet ik dat mijn mond het niet zal kunnen zeggen.
Mijn hart zal het nauwelijks kunnen dragen
Maar wanneer ik mijn God gevonden heb,
zullen mijn vragen géén vragen meer zijn!
Elk verlangen zal Hij stillen én vullen met nog meer verlangen.
Onrust zal een onbekend woord zal zijn.
Het lam naast de leeuw.…
Kleine moeite, kapje opzetten knul!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 ‘ mag ik even voor mevrouw’ vroeg er eentje beleefd
ik keek ‘m aan en zei: als jij een mondkapje opzet,
waarop de knul al blozend zei:
Sorry, heb ik niet bij me…
Ik keek ‘m aan, toen in de rondte en vroeg hem:
zie jij iemand hier nu lopen, zonder de bedekte mond en neus
waarop ie zei, excuus mevrouw ik zal er voortaan om denken!…
Eigen wanen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
558 zij sloeg
de maat als
een metronoom
waardoor haar
opstandig brein
zich voegde
rust structureerde
in het simpele
spel van heen weer
zij leed aan
de groeipijn van
krankzinnigheid
die zonder naam
en diagnose
doodeenvoudig
niet bestond
uitbehandeld
zonder mond
toch wist zij
in de haar
toegemeten tijd
tussen heen en weer
haar…
Van lood door leed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
421 Na Pinksteren alsnog aan mij verschenen
Vermomd als duif op een rood pannendak
Verlaat en zonder zijn verzoeningstak
Zo zwaar als lood, er was een kind verdwenen
Het werd na dagen levenloos gevonden
Nabij een huis geblakerd na een brand
Een engel nam het zag ik bij de hand
Wees het op bloemen en vertrokken monden
Wees het op 't lijfje…
Judith
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
925 Ik haakte naar haar benen, ik hapte naar haar mond,
de lucht werd danig heet, er vielen kevers uit de lucht.
Een omhelzing van lendenen op de warme, malse bosgrond,
we hoorden zwaluwen zingen op hun verlate zomervlucht.
Tussen schemering en dauw ben ik een onbestorven weduwnaar
of ben ik toch een weerwolf, de wereld heeft er 't raden naar.…
Ik maakte foto's van geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 die de serie bekeek
Niemands hart ging open
Ook niet van de vrolijkheid
of het verdrongen verdriet
van lachende mensen
noch van kinderen, hun spel
hun ernst en hun lieve blikken
Het was veel, maar geen geluk
Dan de winnaars, het juichende
genot dat met duizenden
handen de hemel in spuit
en de morsige vrede van de slaap
de open monden…
Brug
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
608 Maar voordat ik het doorhad liep mijn mond vol met water.
Nu kijk ik van bovenaf en heb ik mijn eigen gedachten in de gaten.
Als je de bodem van jouw verleden kan zien en hierover gaat praten.
Bouw jezelf de brug voor later over het donkere diepe water.…
Laat me bloeden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Laat me mijn gewoonten
Laat me, laat me binnen
Geef me een schuilplaats
Geef me een kus
.....Neem mij
.....Bescherm mij
.....Geef me jouw magie
.....Geef me wat ik nodig heb
Dan geef ik jou mijn bloed
Ik pomp het naar buiten
Ik bloed op jouw buik
Ik bloed in jouw mond
.....Overal is gevaar
.....een klap dichtbij
.....Overal is liefde…
Slurp Slurp
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Ik wil rode wijn in mijn brede mond
het gevoel van de zee aan de Franse kust
van aroma en genot ben ik bewust
tot aan het bittere eind blijf ik gezond
geen virus betreedt mijn uitgemergeld lijf
het is enkel de wijn die er komen mag
de alcohol stijgt op en bezorgd een lach
een enkeling vindt dat ik overdrijf
een licht gevoel betreedt mijn…
Vannacht met jou gedroomd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
655 Mijn mond voelde je warme adem,
jouw handen gleden over mijn rug.
Woorden als zoete balsem.
ik wilde niet naar de werkelijkheid terug.
Maar de sterren verbleekten,
bij het aanbreken van het licht.
Als afscheid heb jij mij een laatste kus gegeven,
en tot terugvinden opnieuw verplicht.…
Bij een boeket
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
444 Stapje voor stapje,
het leven geen grapje
Maar toch kun je op sommige dagen
lichtheid voelen,
als word je gedragen
Dat gevoel hebben
tussen alle gewoel van de wereld,
tussen de bende ellende
Want altijd komen
bloemen en bomen je troosten
Zoals wolken hun regen loosden
aan de dorstige grond
En je een kind troost
met iets in zijn mond…
Bitterheid...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
660 Mijn mond staat niet tot lachen
en tranen vloeien vrij.
Wie komt mijn verdriet verzachten,
wie wist mijn tranen,
geeft een beetje troost aan mij?
Het heeft geen zin om wat te zeggen.
Woorden kunnen niet helpen.
Ze vallen tussen doornen.
Worden doorstoken en verstikt.
Wie zal het bloeden stelpen?…
op deze middag
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
735 op deze middag in dit dal
verbreekt de grauwe hemel
het licht van de ijskoude zon
voorbij de uiteengedreven wolken
onder de opgeschrikte hemel heft
een moeder haar handen naar de lucht
de storm in haar borst
het samentrekken van het hart
het trage huilen met open mond
het uitdoven van het schreeuwen
in vergeefse echo's van de naam…
O vriend, gij zijt mij morgenlicht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
547 Hoe zoet is ’t, in den avondstond,
te rusten aan uw zij,
te spreken zonder grootse mond,
maar met een blik, zo blij.
Gelijk twee bomen, wortelvast,
verstrengeld door het jaar,
staan wij, door storm en zomerlast,
elkander immer klaar.…
Boven de koorts van de wolken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
371 Het stijgt,
als damp van een vergeten mond —
een fluistering
die zich vermomt
als openbaring.
Niets raakt mij meer.
Ik ben voorbij huid,
voorbij adem.
Een gestolde blik
in de ruggengraat van de lucht.
Hier trilt alles
alsof de hemel zelf
een koorts draagt,
een hunkering
die zich niet laat doven.…
Laat me bloeden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
353 Geef me wat ik nodig heb
Dan geef ik jou mijn bloed
Ik pomp het naar buiten
Ik bloed op jouw buik
Ik bloed in jouw mond
... Overal is gevaar
... een klap dichtbij
... Overal is liefde
... een kus dichtbij
Geluk is ongrijpbaar
De taart draait rond
Geluk is ongrijpbaar
dichtbij
... Laat me bloeden
... in jouw storm
...…