6043 resultaten.
Koning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Hij ijlde, dacht dat de wereld om hem draaide
en liep als een koning met een mantel over een
rode loper. Hij liet echter een bloedbad van ver-
driet en vertwijfeling achter, zag dat zelf niet.
Hij was een blinde die werd bespot, al dacht hij
dat mensen ontzag voor hem hadden, 's avonds
en 's nachts was hij beneveld en had hij soms
woedeuitbarstingen…
nooit heeft de kamer nog naar vanille geroken
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
675 ik zie een schip
voorbij mijn raam varen
beelden
van toen ik zes was
drijven doorheen tijd en zeewind
een verloren ziel helt
over moeders en dochters
en wie niet zien kan
zij, op het dek, verliest; er liggen
stenen, straks of later zal ik woorden
vinden
om vorm te geven
aan het schreeuwen
het is nooit van mij alleen:
het…
Het risico van niets
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
500 Prijs toch de zwaarte
die de kracht blijft houden
om de balans te bewaken
koos je immers niet
onder zijn leiding
liever voor vermijding
dan voor het risico
van een zoektocht
na een kwijtgeraakte weg
het risico van niets
lijkt immers per saldo
ook weer niets
rest alleen de vraag
hoe je dan toch ooit
wilt komen tot iets
prijs dan…
Woef
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
601 Was jij de voorbode van zacht
in het keiharde ledikant
waarin ik tijd heb doorgebracht
buiten de rede van verstand
heb ik mijzelf met jou gestreeld
op kale plekken van het zijn
dat zo armlastig was bedeeld
door grote menselijke pijn
ik ken moeder en mijn vader
als bouwers van het warmste nest
zonder zachte levensader;
onder jouw vacht…
Opgedrongen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 voor altijd in de schaduw van
lijkt er geen ontkomen aan
het opgedrongen stigma
in wat voor bochten je jezelf
ook wringt, lijkt vluchten zinloos
daar één blik of woord
je genadeloos aan de grond
nagelt door hen die geen
scrupules hebben…
slinger
netgedicht
3.2 met 27 stemmen
556 ik mag dan dicht
bij de tijd komen
en verdwijnen in zijn handen
zonder magie
de vertaling
van deze woorden
laat ik bij jou achter
omdat de waarheid onbewoonbaar is
en liefde zo transparant…
Omgekeerde wereld
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
511 Ongemanierd wint van manieren
werkt schelden overtuigender
dan een respectvol gesprek
Daar het niet in de kiem werd
gesmoord heeft het alle vrijheid
gekregen om te ontpoppen als
Haagse wijken zijn vergiftigd
door slap beleid waardoor tokkies
huurbescherming hebben
en woongenot iets lijkt uit 'n ver verleden…
Afgrond
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
505 Ik heb de afgrond bezien
met het afgrijzen
van mijn schoonheidswanen
zag ik Goddelijke diepte
in de ogen van de spiegel
en het sentiment verzwakte niet
werd zelfs heviger
naarmate
het toenam in intensiteit
bezag ik de afgrond
met al mijn zwakte
van aangeboren argwaan.…
Zelfreflectie.
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.067 Hoe sexy,
Is eigenlijk zelfreflectie.
Door je denken,
Nog eens te overdenken,
Aan je zwakke punten aandacht schenken.
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand,
Wat is er met me aan de hand.…
verraad
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.148 het was geen rozentuin
vogels wel
zij schetterden in kleur
en vlogen op
tegen haar waarheid
in 't helle licht
van die woorden
sloot ze de deur
aan de andere kant
krulde de kat…
Terzinen
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.330 Er zijn veel dingen, die wij niet begrijpen,
het avond-rood en 't zingen van de wind,
het vreemd geluk, dat stil in mij gaat rijpen
als ik de spiegels van lief's ogen vind,
en uit de lage tuin de geur der rozen
door de verrukte nacht, waarin 'k haar heb bemind,
waarvan niets blijft dan dit éne, broze,
het weten dat we voor elkaar verloren…
Tevredenheid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
685 Hoe langer mijn armen
hoe verder mijn dromen reiken zullen,
maar wat ik echt zoek is dichtbij:
de eenvoud van tevredenheid.
Dan pas kan ik gelukkig zijn.…
KRANKE ZIELEN
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.095 Onder zilvergrijze abelen,
Toen ik langs de stichting reed,
Zaten arme, kranke zielen
In hun stijf, éénvormig kleed;
Wezenloos, een rij van beelden,
Staarden zij het leven aan,
't Leven dat hen eens bezielde,
Thans niet meer door hen verstaan.
Uit hun midden rees een jonkman,
Fors van bouw, gespierd en kloek.
Om zijn slapen wond de waanzin…
Droomwind
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
562 Ik laat mijn gedachten
gaan
vondelingen in de wind
waai maar
maak beeld van mijn verlangens.
Over de hemel
hangt een tedere stilte
ze spreekt over oneindigheid.
De nacht
laat mijn dromen
los.…
luchtig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 vanuit een zelfgesponnen buitenkant
zweef ik als de jonge zomers en ik laat
dit leven aarden,
in de grond van mijn bestaan
er vliegen vogels mee
hun zachte vleugels zingen van de zwaluw
in een ranke luchtbeschrijving
lijkt hun dans
de ondertoon van gaan
ooit, als de seizoenen kruisen
trekt mijn lijf haar sporen mee
maar haar frêle…
De poort van haar weten
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
474 Ze doolde door geplaveide straten van het verleden
dwalend in het doolhof langs
verloren zijwegen van haar heden
bewust de beelden van vervlogen tijden
langzaam maar zeker vergeten
verder op zoek naar
de poort van haar weten.…
betreden
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
427 de wind had mijn bloemen afgepakt
geknakt
lagen ze verspreid, in tijdloos
verder dromen
onder versgevallen blad droogde slechts
wat oude aarde
over oude bomen viel het licht fel in een gat
opnieuw geopend door de harde kern
van wat ik ooit verloren had
in de tussentijd van nu vergeef ik al mijn pijn
tot aan de witte draden van het hoge…
kronkels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
784 Ergens in een bovenkamer
Bevindt zich een netwerk van miljoenen draden
Sommige zijn positief
Anderen zijn negatief geladen
Het is een doolhof met allerlei gegevens
Hoe het erbij staat in ieders leven
Zelfs de knapste doktoren
Kunnen niet alle geheimen opsporen
Het menselijk brein zo complex
Met zijn intellect en zijn seks
De hele regie wordt…
De rups
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
678 Ik droomde van zondag
de druk van de maskerade
die op je lag
drie uitvoeringen lang
mocht je
maar
je zakte in elkaar
kon niet meer
veranderde in een rups
het was genoeg…
Onrust
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 Tergend langzaam wordt de horizon
begaanbaar, verbleekt de zwaluw
van de tijd, zwemmen deeltjes van
de regenbogen in een kortstondige
toevalligheid, zo die bestaat en smeekt
boven de graven van de herbezinning.
Kwinkslagen schieten flarden
in sluw geschapen luchtkastelen,
woorden ontlokken herinneringen
zomaar uit het niets, het…
De mens
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.258 Wat is de mens? Zie hem in volle overvloed
Van aards geluk: zijn borst zal steeds onrustig zwoegen;
De toekomst, die hem vleit en zijn verbeelding voedt,
Vertoont nog hoger heil, belooft hem meer genoegen.
Zijn aanzien stijgt in top - zijn wens blijft onvoldaan;
Zijn roem, luidklinkend, heeft zijn eerzucht niet bevredigd;
Hij hijgt naar zinvermaak…
Slapen ?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
731 De nacht brengt weer wat je niet verwacht
De dag weer laten passeren en aan veel dingen gedacht
Alles gaat als een flits aan je voorbij
Maar dat geldt niet voor jou en mij
Door 's nachts alles nog een keer te beleven
Geniet je dubbel van het leven
Dus niet slapen is niet erg hoor
Ik heb weer m'n doppen in m'n oor
Nog 4 uurtjes voor dat ik…
de trein
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
739 we zitten in een trein,
onderweg naar niets.
mensen komen binnen
en mensen gaan weg.
ik mag nog niet weg, zeggen ze,
ik ben nog te jong.
de meesten die eruit mogen
zijn zo oud als mijn opa en oma.
sommigen hebben pech
en verdwijnen in het niets.
anderen lopen door,
alsof er niets is gebeurd,
alsof de trein er niet is.
en we zijn verdwenen…
Chaos in de woonwijk
netgedicht
3.2 met 26 stemmen
636 de woonwijk in mijn hoofd
brengt ogen naar het straatlicht
als een oude vogel vlieg ik traag
langs huizen
ik zie de linker
en de rechterbuur
en de bovenbuur rimpelt
in het raam mijn naam
de buur drie deuren verder
lijkt ook op mij
ik voel hun binnenkant, hoe ze tasten aan chaos
in de winterkamer en steeds wisselt de scherpte
van…
In nevelen ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 Wie bij daglicht de
gordijnen van de
wereld sluit en de
kaars zal doven,
verhult de toekomst
zich in nevelen, een
vermetel gebaar om de
tijd te willen ophouden.
Verwijzing naar vroeger
eeuwen, zo de mythe wil
geloven om in elkaars
armen en gedachten te
verstenen als lot, dat het
geluk niet zal benijden.
De dagen te beitelen…
Droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
540 Uit alle lagen van de bevolking
haalde jij dorst
ik heb er over gelezen
in tijdschriften de tijd niet waard
boeken die niemand anders
wilde lezen
je draaide je om
keerde terug onder zon
en zakte langzaam in grond
om in diepte te dwalen
ik kon je niet tegenhouden
hield mezelf niet in bedwang
bekende ook dorstig te zijn
en hongerig…
De tijd in een korenschoof
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 in deze marmeren wind waait
het leven telkens één klokslag
terug in tijd waar de nagalm
het restant tracht te bewaren
heel diep in mijn hand
raast het geweten, nietszeggend
is de allerlaatste strohalm van
deze opgeheven schoof
we hebben geluid, de theorie gesplitst
in woorden, maar tenslotte
verdwenen ze en kwamen
we nergens uit…
Ins Blaue hinein
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
674 Daar had je gezicht ineens weer die sombere blik
van tijdens je wanhopige huilbuien
maar ik trapte er niet in
versnelde mijn pas
en slikte je weg
ik heb het recht niet om als psychiater te opereren
zou met liefde ook niets oplossen
weet ik nu
waar je op neerkeek rommel je nu in rond
geen enkele vat meer op mij
spiegel je mij een doodsstrijd…
een heerlijk recht
netgedicht
2.9 met 41 stemmen
722 langs mooie vijvers en onverharde paden
zonder hek of enige tralie
ga ik op zoek
geen Dwingelderveld
noch een andere laagte
zal mij weerhouden om te zweven
tussen stilte en de woorden
die, in mij, diep dansen
ach, deze tijd, deze heide schone tijd
niets maakt hier de vogels oud
of het kind dat regendruppels vangt
met open hand…
Tussen steen en sterren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 (Geo versus Ego)
Je hebt de doornen van de roos gerukt
zonder dat de bloei de bloem verliet
alsof je handen de sterfelijkheid plukten
eenzaam in een traan verborgen
Bij dageraad schuurde de nacht
langs de oevers van het droomloze
waaruit ik stroef ontwaakte
De glinster in jouw ogentroost
bewaart een gulle lach
in de holte van de…