3361 resultaten.
Iets dynamisch
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 in mijn leven
heeft altijd iets
dynamisch gezeten
het naadje van
de kousen wilde
ik graag weten
speciaal vreemde
woorden zoals
mystiek alchemie
magie en fiction
fantasy in alle
vakgebieden
geweldige titels
er bleven helaas nog
zoveel zaken steken
in de prille schoenen
van tal van pseudo
wetenschappen
zij raakten aan bijna…
Eau de sospiro
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
473 Is er een geuriger synthese denkbaar van eeuwenoude beelden uit een rijk en kleurrijk erfgoed
dan die welke onze verbeelding tart en inspireert en onze zinnen raakt
Imaginaire beelden existerend
in onze voorstelling die onze fantasieën representeren
Slaakte Pyramus niet een zucht
in de nis tussen hem en Thisbe
die zich materialiseerde…
Flevolifeline
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
428 werd lag ooit
in 't verschiet
voor pampus ligt het
Flevolandgebied
*
Het plan begint bij eindpunt Lelystad
maar wie wil in dat vliegveld investeren
Schiphol heeft het nu helemaal gehad
al scheelt het wel een mijl op zeven, heren
voor Groningen, waar niets meer onder ligt
de gaskraan onder Slochteren gaat dicht
en ook de Eemshaven raakt…
EEN GEDICHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Hoe meer je zelf hebt meegemaakt,
Hoe meer het verdriet van anderen je raakt.
Wat is er mooier in het leven
Dan liefde en begrip aan je medemens te geven.…
MIJN AL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Liggend onder een immens hoge spar
sper ik effe met mijn eigen geleefde leven
laat ik de hoogte-, diepte-, pijn- en fijn-punten
van mijn zaligheden en (on)zekerheden helemaal los
laat ze, laat het bezinken, inklinken
mijn ziel neemt nu een hoge vlucht
maar raakt niet meer gewond, verwond
langs de stam met vele kale takken
en diverse levens-ongemakken…
Lezer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
457 Soms glimlach je om een zin
die je hart onverwacht raakt,
soms vouw je een hoekje om
bij een passage die je niet wilt vergeten.
De buitenwereld klopt
zachtjes aan het raam,
maar jij blijft nog even
in het land van letters.…
Eendagsvlieg
netgedicht
2.4 met 24 stemmen
575 Haar vlucht raakt iets wat
ik niet kan benoemen, iets wat ik herken
zonder het ooit te hebben geweten. Ze leeft alsof dit alles
is — en ik vraag me af hoe het voelt om zo aanwezig te zijn, zonder verlangen.
Als ze verdwijnt, blijft het
glooiend landschap onveranderd, maar
in mij heeft iets zachtjes verschoven.…
De mystiek van de wintertuin
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
504 Onder het blad groeien
wortels in kalmte, hun fijne draadjes
spinnen een wereld die niemand ziet, maar een
trilling raakt, een heimelijke energie die in mij in beweging komt.…
Deuren van de nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
392 Naakt
raakt nacht me diep.
En toch, in de verte roept een uil,
een roep om mijn naam.
Mijn naam die een deur wordt
naar een andere vallei, een thuis
voor lege huizen (hulzen),
er zijn geen woorden om hen te bewonen.
Nacht verdraait zich stil/zwijgend
tot droom, raam naar verleden (mijn eigen?)…
Huisbezoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
290 Het licht valt op vaste uren binnen
en raakt telkens dezelfde lege plekken.
Er is niets verschoven.
Ik blijf buiten tot de lantaarnpalen aangaan,
tot mijn adem zichtbaar wordt in de kou.
Dat is tenminste iets
dat vorm heeft.
De buurman staat bij de heg.
Hij stelt de vraag die hij geoefend heeft.
Ik kijk naar de ramen.…
Samenleven
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
405 Steen in de ochtend
kleine planten zonder naam
stilte in de lucht
In de zachte ruimte tussen
ons in waar mijn aandacht zich opent
zonder haast voel ik hoe je aanwezigheid mijn
binnen raakt en iets in mij herkent dat al lang wilde ademen.…
Tijdgenot
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
733 Getrimde zeilen
een zachte golf raakt het hout
stilte draagt de boot
De wereld trekt aan me,
voorbij in een stroom van golvende
indrukken die me meeslepen. Ik blijf staan waar
drukte oplost en alles zich uitvouwt tot een zachte ruimte.…
De grens van het genoeg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
171 Het begint altijd met de eerste druppel —
helder water dat de lippen koelt,
een woord dat precies de juiste snaar raakt,
het zachte licht van een vroege ochtend.
We willen vasthouden wat voedt.
We openen de kranen verder,
stapelen de uren en de smaken op,
tot de tafel buigt onder het gewicht.
Maar ongemerkt kantelt de wet.…
Onthaasten
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
219 In de koelte die zich onder
het bladerdak verzamelt, raakt haar
vlucht even de schaduw van mijn adem, een korte
aanraking die verdwijnt vóór mijn aandacht haar kan volgen.…
Schemerjurk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
325 De wereld slaapt nog, gehuld in blauw
in schemerjurk van ochtenddauw
een zilveren glans ligt op het gras
alsof de wereld gisteren van glas was
Jij staat daar stil, een breekbaar beeld
waar de vroege zon zachtjes mee speelt
de schaduw wijkt, de dag ontwaakt
terwijl het licht jouw contouren raakt
jij bent de vrouw van wie ik houd
die jurk…
Wat een vlinder mij leert
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
310 In haar vlucht ontstaat een
gebied dat ademt als een gedachte die niet
wil verschijnen, en daar leert ze mij hoe leven ontstaat
tussen vorm en verdwijnen, waar het zichtbare raakt aan het ongezegde.…
De smaak van spin
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
146 En wanneer een zachte wind
het web beroert, bewegen de draden mee
met wat hen raakt, zonder hun onderlinge samenhang
te verliezen, alsof het levende geheel juist daarin zijn kracht bewaart.…
Dichtbij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
42 Kom, blijf nog even aan het water,
waar het licht de bomen raakt.
Ik schuif wat dichter naar je toe,
je hand ligt open in de mijne.
De wolken drijven langs hun spiegel,
een gouden rimpel breekt het blauw.
Je wijst me waar de nevel opstijgt;
ik kijk, en kijk dan weer naar jou.
Er zit een blaadje op je schouder.…
De zoektocht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3 Elke indruk raakt vandaag net iets dieper,
emoties stromen als een ongetemde rivier.
Toch blijft het hart de moed bewaren
in deze kwetsbare strijd van elke dag.
Het is een voortdurend vallen en opstaan,
het dragen van een onzichtbare last,
en toch teder blijven in een harde wereld
die de fluistering van binnen zelden hoort.…
Vrij verbonden ...
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.077 op de mijne,
aan jouw handen die mij zacht raken,
glimlachende ogen die mij omhelzen
warme golven gaan door mijn nerven,
op zoek naar kracht kleurt mijn huid
zacht roze, stil kan alleen jij begeerte
stillen, beweeg jij mij intens bewogen,
voel mijn welkom als een heerlijke
passievrucht, vurig pel jij de laatste
schil van mijn lichaam, raakt…
Consciëntieplein
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
931 Het water ligt zo stil tussen de wallenkanten
de hoge boom, die met zijn kruin de sterren raakt
-de onderkant van het talud beslaand
met imposante stam in zwarte aarde-
begroet ik als een goede vriend
hij is er altijd, vast en zeker
en elke dag en nacht weer anders
nu kijkt hij peinzend naar de verte
een wachter op een aarden wal
bejaard…
Glimlach als zonneschijn
hartenkreet
4.7 met 30 stemmen
2.386 Koud, door verdriet uit het verleden,
dat je slechts moeilijk los kunt laten,
het raakt keer op keer je zelfvertrouwen,
waardoor je soms jezelf gaat haten.
Door welk dal je nog moet gaan,
ik zal er altijd voor je zijn,
mijn hand, schouder, hart of rots,
mijn woorden en glimlach als zonneschijn.…
Verloren vrienden
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
3.590 Maar jij vraagt je af wat waar of onecht is
en raakt verstrikt in het web van hun gebroken moraal.
Ineens zijn er vrienden niet meer je vrienden;
ook al wil je er nog wel van alles aan doen.
Het respect, dat ze eenmaal van je verdienden,
is verdwenen; wat rest is gemaakte fatsoen.…
Schooljongen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.323 Wie raakt of schaadt of schaakt hem?
Zijn brede grijns verraadt de bibberkoorts.…
Bezwering
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.643 Ik wacht nog op de toverschicht
die me raakt in de navel.
Ah Toeval die de valse kaarten schudt
mijn kansen verkut.
Er gaan geruchten.
Een holle stem met 7 echo's
zou zich door onze dromen mengen.…
De jaren `50
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.464 leven
rustte nog een taboe
De meisjes waren Klokzeepzacht
de jongens hadden pit
De teevee had maar twee kleuren
enkel zwart en wit
Dit bracht het voordeel met zich mee
dat kinderen al snel wisten
wie Sinterklaas was en wie Piet
omdat niemand dat nog betwistte
Vaak bleef men tot dertig maagd
dat kwam door het corset
Want de veters raakten…
Ambtenaar
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.441 Een ambtenaar met status A
zat met een dichter in zijn maag
Moest deze wel in vakje B
dat was nog maar de vraag
Hoe hij het ook probeerde
de dichter raakte klem
Hoe de ambtenaar ook wurmde
de dichter bleef adrem
Eerst moest het hoofd het vakje in
dan de beide benen
Maar zo trapte de dichter hem
telkens op de tenen
Toen werd dan maar…
Zend je wat zinnen, zand en zon
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.826 misschien wel op
waar schelpen ooit mijn voeten kusten
de dag geluidloos overging in de nacht
ik verdriet verloor en niet kon berusten
in wat mij de duisternis ooit bracht
zonsopgang bracht plots nieuw licht
verwonderd keek ik om mij heen
nevelig zag ik getekend jouw gezicht
opende mijn hart en verbrijzelde de steen
hoge golven raakten…
kerst 2004
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
3.273 Het is een rare tijd,
elk jaar opnieuw:
de wereld raakt verdeelder
dan ooit,
in mensen die òf juist blij zijn,
òf juist huilen
om wat wàs, òf om wat men vreest.
Men kijkt òf juist vooruit,
òf juist achterom.
Toch lijkt men meer één.
De postbode zeult
en in supermarkten
lengen de rijen.…
vertrouwen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.896 hoop ik dat ik 't nu eens wel haal,
van binnen voel ik zo leeg en zo kaal,
maar ja, dat went ook wel weer
net als toen, die ene keer
maar toch, 't doet WEL zeer
was ik maar gewoon makkelijk, en open
dan hoefde ik nergens meer op te hopen,
of achter m'n eigen gevoel aan te lopen,
dit mat me af, ben kapot
ik ben moe en voel me verrot
raakte…