3362 resultaten.
DE ZOEKER TOT ZIJN ZIEL
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.259 Eens, als mij de ernstige dood
Boodschappend toefluistert: "nu",
Vind ik uit bitterste nood
Vlucht en bevrijding bij U.
Had ik Uw stof niet gevoed,
Nù met het merg van de man,
Nù met de klop van mijn bloed,
Zuster, wat restte mij dàn?
------------------------------------
uit: Opvluchten (1922)…
Verklärte nacht
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.204 Hun doorzichtige aders verbergen de loop van mijn lot, de vlucht
Van ons bloed dat het wit van je wangen verandert in vlekkend verlangen.
De tuindeur waait open. Beginnende regen doorritselt de bomen,
Besproeit het rukkende raam waarin jij zit te blinken,
Licht waarin ik me zie, in wie ik misschien verdwijn.…
De Schepping 4
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
487 gordijnen
Hij mopperde: ~Mijn lieve God, doe er wat aan
Haal weg die peer en laat een zon de boel beschijnen
En als de dagloop haar des avonds doet verdwijnen
Ontsteek dan sterren in het zwerk rondom een maan~
En zo heeft God het ook uiteindelijk gedaan
Er kwamen zon en maan en sterren aan de lucht
Hij gaf de aarde toen een rondedans als vlucht…
Kerend getij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
486 ruisen van de wind
een gevoel vol van verwondering
dat ik zo vaak als muziek heb bemind
bladeren laten de geliefde zomer achter
als ware het voortaan een vreemdeling
zij moeten zich van haar onthechten
om te vergaan op de bodem van verwachting
waar zij zich met het aardse zullen vervlechten
zelfs mensen moeten vaak hun thuis verlaten
vluchten…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 Op weg naar de toekomst,
zoals een trekvogel op
zijn vlucht. Zoals een zoeken
naar warmere oorden. Zoals een
zwerver die warmte nimmer
elders vond dan in vrijheid
te leven onder sterrenhemel en
blauwe lucht.
Op weg naar de toekomst
voor hen die kozen de morgen
te tarten. Voor hen die kozen
een wens niet een wens te laten.…
Wonderen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
851 verpletteren vernederen vergruizen
Harde tante nooit geweest
Spijt me ook niet echt
Verdriet en geluk zo puur intens
Onrecht wacht op herstel
Fraaie dichtenvrienden en mijn kinderen
Eigenwaarde nam en neemt toe
Fraai
Zelfrespect en eigenwaarde
Waardering respectvolle benaderingen
Volop genieten met zeer volle teugen
Dus recht door zee
Want vluchten…
stuurs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 we reden in een busje
de vrijheid tegemoet
tegen de gedachte in
“braaf de regels volgen”
daar kon ik niet mee leven
daar wou ik niet voor gaan
hing heel lang op de claxon
vluchtte hier ver vandaan
geen wet kan mij beletten
te denken wat ik wil
de vrije keuze is mijn route
waar ik zwaar aan til
ik neem mijn eigen bochten
soms zijn…
Innerlijk kind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
591 Er is een heimelijke schat in je hart,
iemand, of je zelf,
je onbekende 'ik',
het ik waarvoor je vlucht,
omdat het zo kwetsbaar is
Gemok of verdriet, schuld of boete,
wraak wat je niet zo bedoelde
een gevoel dat je niet wou.…
Replay value
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.741 Vlucht! Mij hij komt, en komt
met vuur en vlagvertoon. Een hemel vol
drakenruiters, woedende goden, storm,
een leger. De loopgraaf lijkt ineens ondiep.
Dus zo is het. Morgen is alles anders, natuurlijk.
Kijk: er waren gevoelens in het spel,
en ambities, en drempels. ooit zul je het
begrijpen.…
Vlinder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 Zonder twijfel slaagt jouw hoogste vlucht.
Met een schok slaap je in, bijna altijd
verstikt jou de adem, waardoor je zucht.
Liefste, vlieg, verzaak niet je zwakke kant.
Alleen als God is, beschermt jou zijn hand.
Beiden worden we hier oud en gaan dood.…
Ik kwam laatst een steen tegen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 Ik kwam laatst een steen tegen
en die zei
“Ik ben rots, ik ben steen
ik ben de onverzettelijkheid”
Ik werd bang en vluchtte
Ik keek nog achterom
maar ik zag hem gelukkig
niet meer
Er lag een blad op mijn pad
Eens was ie met velen
Genietend in de zon
Maar het licht dimde
De warmte werd koud
en het blad viel
“Let maar niet op mij…
500?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
435 Stel je voor
je word geboren
zonder je het wist
in een streek
of land, waarin
ook ongewild bent
gestrand, niemand
verlaat z’n eigen
huis vrijwillig uit
een gesloten labyrint
van angst, geweld,
op die vlucht
bestaat een kind
die ongewild van
de ouders scheidt
verloren op een
helse tocht, bestaans-
recht wordt betwist
het recht…
Misplaatste grap?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
451 Kijk niet om of terug
in de ruimte naar jezelf
of in iemand anders gespiegeld,
herkenning wat je wel of niet wilt
zien, te volgen of te begrijpen,
een reepje pijnloos licht, waarin je
in wil vluchten, stiekem weg te
glippen, voegt niets toe aan de doelen
zonder dat vroegere dromen zijn verteert,
in ervaringen wat tegen zichzelf of tegen…
ONTWAKEN IN HET DONKER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 In het holst van die vreselijke nacht
klopte het noodlot ruw op mijn deur
Zijn melding ontnam mij alle kracht
uit mijn gezicht vluchtte al de kleur
Woorden gelijk kiezelsteen zo hard
werden grof voor mij neergesmeten
Had het noodlot dan echt geen hart?…
De hartslagpijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
493 raapte en
maakte dat
je verschijnen
binnen de lijnen
van jouw regie
zou blijven
niemand gaat
je tranen zien
als de deur
weer is gesloten
alles opgekropt zit
achter ogen en in
koele voorhoofden
zal de hartslagpijn
vaak heel lang
blijven kloppen
nog hangen
de onuitgesproken
woorden in de lucht
wervelen stille emoties
op hun vlucht…
La condition humaine
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
690 Hoe we elkaar brieven schreven
over het bloedvergieten
de dood van vrienden
over lieveling wanneer kom je thuis
Hoe we gekluisterd met
gespitste oren naar de strijdbare
verslagen vanaf de frontlinies van
radio Oranje luisterden
Hoe de televised war
de huiskamer binnenrolde
wij met holle ogen brandende
kindjes op de vlucht zagen…
Vrije zon
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
629 blijft schijnen
de wind die vrij blijft waaien
de waarheid wil niet draaien
geen mens mag dus verdwijnen
al eeuwenlang volkt ons land om
dankzij vaak nijvere handen
wat recht is praten zij niet krom
gun ze nu toch wat panden
water aarde en de lucht
bestaan voor ons allemaal
geloof niet elk kletsverhaal
dat iemand zomaar vlucht…
Sinterklaas?
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.544 Ik hoord’ een heli in de lucht
hij draaide rondjes
en voeg me af wie in die vlucht:
is het de Sint en zoekt hij lieve kind’ren?
Is hij modern nu, wil hij ‘t paard nu niet meer hind’ren?
Of zoekt hij in mijn stad boven ‘t gevang
een demonstrant, die juist moedig is, niet bang?…
geen thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 waar ik slaap
vier muren en een dak
mist warmte en basis
een plek waar ik zijn mag
ze denken aan portieken
een blikje, een hond
aan iemand op straat
met zijn wereld op schoot
mijn verhaal echter
is onzichtbaar verborgen
zweeft tussen kamers
waar ik nooit lang blijf
ik ben geen cliché
geen teken aan de rand
Ik ben een moeder die vlucht…
Intensiteit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
285 Dus blijf ik staan
net buiten jouw armen,
half toegewijd,
half op de vlucht,
met een verlangen
dat me tegenhoudt
en toch vooruit duwt.
Misschien
is dit de eerste keer
dat ik bang ben
én toch blijf.
En dat
is het gevaarlijkste gevoel
dat ik ken.…
SNELLE HUISVESTING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
228 Vele mensen vluchten weg
uit hun land vol dreiging
verblijven beschermd
in het gastvrije Nederland
dat ondanks zijn klein-zijn
en reuze grote bevolking
een geliefde fee heeft
met de naam Verdraagzaamheid
de wondervrouw spreidt haar armen
medelijdend en liefdevol
over wie hier heil zoeken
maar wordt tegelijk
beloerd door een struise demon…
Is dit het paradijs?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
188 Ik zag schimmen die weken
als vogels op hun verre vlucht
die op dinosaurussen leken
bloed doorlopen muilen van moordzucht.
Rampen die mijn zinnen wisten
steeds weer steden omgeploegt
kinderen die hun ouders misten
en de draken reageerden vergenoegd.…
Schimmenspel…
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
102 Zwijgend voegen zitkussens zich vorm
om al wie niet jaagt of hoeft te vluchten
bevrijd van angst in woeste storm
dient het nu stilstand te bevruchten.
Traagschuim zinkt traag door de tijd
terwijl het buitenleven razendsnel passeert
achter een glazen laag vol schijnwerkelijkheid
die gestaag ons zitvlees opvreet en verteert.…
Meeuwen.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.008 Tussen zilveren zee en avondgrijze lucht,
Laag rondend in egaal gewolk, dun uitgestreken,
De sneeuwen meeuwen zweven, vrij in lange streken,
Drijven en wieken voort in lenig weke vlucht.…
Het Grote Gebeuren (Vlucht MH17 op 17 juli 2014)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Uit de hemel
duiken snelle stippen
naar een niemandsland
vleugelloos weggeworpen
zachte tassen, stoelen
hard metaal, ledematen
ook mijn hart
staat stil
van ongeloof
toch ligt daar een lakschoen
toch lees ik opengeklapte levens
mijn vertroebelde ogen
en mond vol gedachten
vragen om woorden
voor de leegte
Dit veel te grote gebeuren…
Naijver
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.017 Een nevel vlucht
uit sloot uit beek en plas
zoekt op de wind zijn weg
en richt zich op het licht
nog weet de nevel zich omringd
door slierten in de lucht
die hem belagen op zijn tocht
nog vluchtig dampt hij vocht
die massa wordt zijn dood
hij stijgt niet mee maar zakt
beland in plas en beek
en deels ook in de sloot
maar zonlicht prikkelt…
Blind Date
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.834 beknelt
Het korset van de wankele held
Stofgoud kleeft aan zijn wimpers
De iris heeft een rand van violet
Dan heft hij een lillende arm
Lacht de brokkeltanden bloot
Als een dakloze die hoont om de goot
Hij vindt haar blik en slaat alarm
Verkrampt en doof voor de grondwet
De rechter die hamert in zijn bloed
Oordeelt dat je beter vecht dan vlucht…
Zwerver
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.012 scheur
Aan de knie
Trillende hand
twee
Bezorgde ogen
Beklemmende handen
De rook opsnuivend
Van de bruine drab
Onder hem
Het rijk belegde broodje
In zijn hand
Steeds meer mensen
Om zich heen
Kijkend
Neerbuigend kijkend
Ontwijkend
Ontziend
Zijn bezorgde blik
Maakt de duif
Aan zijn voet
Beangstigend
Hij bukt zich
Maar de vogel vlucht…
DE RIJMERS
poëzie
3.7 met 15 stemmen
4.476 Daar vluchtten fluks de rijmers,
En geen van al die rijmers
Kwam ooit weer op de Zangberg.
Ach! Zangster! zou het waar zijn?
o Foebus! zou het waar zijn?...…
Stormschade
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.170 Storm strijkt de flanken glad
Wist de hoefsporen van de steenbok
Die vlucht in de sparren
Voor de hefschroef
Een piloot in ademnood
De lens van 'National Geographic'
We verdwalen in geruchten.
De maalstroom van straten.…