2916 resultaten.
Ver ademen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
391 Zweden ligt hier niet
als bestemming
maar als het uitgerekte
zwijgen
een landschap dat niets
vraagt en
juist daardoor ruimte
laat
voor wat tussen jullie
leeft
in deze leegte
wordt elke keuze zichtbaar
elke plank een uitspraak
elke kier een vraag
niet bouwen naar comfort
maar naar een vorm
van zijn
die alleen samen kan…
Geblakerde oerkrijger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
96 Of ik, ongeduldige,
als tranen langs mijn afgemeten tekens lopen,
zeg jij
dat je nooit meer gelukkig bent,
want ik zwijg zonder jou,
als jij in jouw vermoeide kop
de weerstand opzoekt als gegeven.
Hoe kan Redelijkheid immers
het gewraakte aan mij tonen,
wat, magam, raakt mij zo?
Ooit komt hij,
maanden kan het nog duren.…
De jongen die ik niet liet zien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
29 jij kon niet lezen in mijn binnenwereld
hoezeer mijn hart jouw naam onthield
Maar mijn herfst zal niet meer zwijgen
Ik heb jou intens lief…
Zilveren draad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.178 Het hoofd omhoog, de rug gestrekt
heeft 's lands vertrouwen nu gewekt
perfectie weet te zwijgen
zegt meer dan kleur in rood, wit, blauw
toont waarheid en oprechte trouw
waar eenvoud in haar vaandel staat
en mensen in hun waarde laat.
Kunstzinnig licht op het gelaat
de handen kneden beeld en staat
tot vormen en contouren.…
Doodspel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
3.148 In de tegenwind van de zomerstorm
Voelt een onbekende stemming
Die het zwijgen doet overwaaien
Het is doodspel
In dit nood weer.
Stille getuigen zijn aangespoeld
In de nacht van morgen
De sterren van de hemel
Zorgen voor een schaduw
Blijf zitten waar je zit
Het is doodspel.…
scheiden, lijden, 'n toekomst
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
6.657 niet waar
waarom ging alles dan in de fout
het gist in zijn gebroken hersenpan
de schrik de angst ‘t vreselijk balen
niet te keren z’n persoonlijk falen
hoe met woorden naar zijn zoons dan
te verklaren dat alles altijd zin kan krijgen
dat toekomst altijd open ligt voor geluk
voorspoed trouw verantwoordelijk
eerlijk zijn zonder gestolen zwijgen…
Van liefde naar lust
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
3.927 achteruit
Om je in je geheel te bewonderen
Onze handen in de lucht en een pirouette
Zodat ik alles kan zien, van boven tot onderen
Een hele langzame rotatie, tot halverwege
Dan pak ik je middel, en hou je vast
Laat mijn handen glijden over je buik,
Langzaam omhoog, alles op de tast
Een waanzinnig zachte buik
Om over je borsten maar te zwijgen…
Wensdroom
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
4.772 Hier stond mijn krakend bed
Ik fluister terwijl ik de klimplanten toon
in het park waar de zwanen zwijgen
en het naar jonge lente ruikt, zoals toen.
Wat is het meeste dat ik wens?
Een dame met de handen in de heupen
die me met zijdelingse blik doorboort
Een gestolde pop worden.
Of de smaak van meer nog...…
Berekende Gok
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.682 Hoog tijd voor klare taal
Al mijn troeven uitgespeeld
Zoek ik naar wat rest
De traan
Nog gekluisterd in de klier
En de pen die me drijft
Dus moet ik wel gokken op dat ene paard
Dat stampt van onmacht in zijn stal
In jouw vingers is de weelde samengebald
Om van jouw vel nog maar te zwijgen
Alleen, het weigert mijn blos en zweet
Dus heb…
Ontblote zwerver
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.344 morgen geurde naar lavendel
Al het kille van de regen liet je me drogen aan je warmte
Met een streling van je stem kleurde je de schaduw van mijn denken
Met je lief-zijn en je openheid ontsloot je de boeien rond mijn enkels
Je sliep in mijn woelen en de nacht leek amper duister
Omdat je me met jezelf me door de kloven leidde
En je zwijgen…
Dimensies van de taal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
729 logisch en heeft consistentie
Bouwt aan ruimte bolwerken
Verklaart de eigen existentie
Maar bezit geen waarmerken
Vier dimensionale taal
Begrijpt haar dwalende beperking
Uit zich al in meta-zinnen
En is in staat tot samenwerking
Wil aan alles nieuw beginnen
Vijf dimensionale taal
Is erg diep in zichzelf gekeerd
En uit zich meest in zwijgen…
- Aan het eind van het alledaagse -
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
938 De weg van het alledaagse
blijft vruchtbaar zoeken
naar een onbekende vreemde,
in mij
de wereld rouwig gehuld
in geheimzinnig glazig zwijgen,
meer rechtbanken als wetten.
Teruggekeerd,
verdwaald, waarheidzoekend
als de zucht, een cynische leugen.
De weg van voortgang,
van gouden avondlucht
prees zich mooi ..…
loslaten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.008 Mijn engel verzet zich jouw duivel gaat mee,
Je schreeuwt van je af en ik zwijg gedwee.
De kiem van de strijd is ons niet gegeven,
Je eigen idee maakt jouw waarheid waar.
Jij bepaalt voor jezelf hoe en of je wilt leven,
Regeer als een koning of wees een dienaar.…
Rust zacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.416 Zwijgen is mijn echtgenoot.
Zelfs tranen schieten mij te kort.
Oneindig groot de leegte, die achter jou is gebleven.
Geen traan, geen troost om dit gemis te dichten.
Steeds hoor ik je stem en snel draai ik me om....maar tevergeefs.
Zelfs je schaduw is geschiedenis.
Mijn hart, mijn hart vindt alleen de juiste woorden.…
Aan een zeer jong meisje
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.069 Ik hadde, o gij die me start, wier ogen zwijgen
als dode vijvers onder loom een lover-dak
dat nooit een blijde pijl van zonne-vreugde brak,
- 'k hadde over uw gestaar mijne ogen willen neigen,
en in de diepte van uw blikken willen zien
het leven dat er leeft, de driften die er dreigen,
en voor wie u bemint wat tederheid misschien
'k…
blinde dwaas
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.061 gedachtes mij altijd nog ongezien
Ze nemen meer mee dan me lief is
En zo heb jij mijn kostbare tijd gemorst als jaren van regen
Vanaf een plaats waar ik onzichtbaar alles had kunnen voelen
Heb ik niet vaak genoeg gezegd dat voor mij diep weggestopt de maan gewoon de maan bleef
En ik verlangde naar de zon
Bevrijd uit een onzichtbare leugen
Zwijg…
Een Duitse kroeg.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 Wij kunnen horen, zien en zwijgen.
Een drie punt gordel, krachten worden goed verdeeld.
Ook een dag is opgedeeld in morgen, middag en de avond.
En drie kleine kleutertjes die zaten op een hek.
Drie dimensionaal, dat is het veld waarin wij leven.
Op de derde dag weer opgestaan.
Driewerf hoera, voor de Koning.…
Wezembeek
poëzie
3.7 met 3 stemmen
850 Door 't koren gaan we en ons omlispelt stil
't listig geritsel van de ruisende aren:
de schelle krekel, die niet zwijgen wil,
sjirpt fijn, uit elke vore, op schrille snaren.
Nauw luide en hoorbaar daalt, uit de eindloosheid,
een ver gehelm van vooglen, en heel wijd
komt een dun wolksken in de lucht gevaren.…
Vrede is met ons allen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 Vertrouwen zal ons denken gaan beheersen,
wanneer we machtige media leren zwijgen.
Vrede is met ons allen.…
In het hart van België
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
633 Dat eenzijdig duurzaam zwijgen
binnen Brusselse burelen
in het hart van België
over de vluchtelingendeal
werd ook voor Frans etwas zu viel -
dan wil hij kwijt wat niet beviel...
...de microfoon bleef registreren,
lijdzaam liep de camera mee;
dankzij die man uit Gooise streken
werd het ook voor Timmermans
een op zijn minst ontnuchterend…
Een vooruitziende blik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Wellicht kijk ook ik over een tijd elke avond verliefd omhoog,
zwijg ook ik nog stiller bij het zien van een dubbele regenboog.…
Corona-tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
607 gewoonweg meer zonneschijn
dus laten we blijven hopen én dromen
dat in het nieuwe jaar, 2021, deze vreemde situatie goed zal komen
onze schouders eronder en door
want we gaan er toch met z'n allen voor
zodat we vrijheid terug gaan krijgen
en dit virus laten zwijgen
daarmee een goede toekomst tegemoet zullen gaan
en laten zien dat we ons niet…
Fantasie in g
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
520 Haar zwijgen eerder mysterieus
van Sein und Sollen,
was Sie wollen
met Toblerohne in de nacht
Ik hoop dat beide staande blijven,
lost in Louvre's Paradise
en Primavera's lost mutation
zoals het voelt, daar hier toen nu…
In de Schaduw van Verwachtingen
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
434 De woorden 'zwijgen en opletten' zweven in mijn gedachten rond
school is een plaats waar creativiteit verdwijnt
gevangen in een strakke kooi
geen ruimte om te ademen, laat staan om te dromen
we zijn allemaal slechts een zooi
vol met angst, vol met problemen, waar moeten ze naartoe?…
Papa
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.021 Hij drinkt dan, langzaam en vermoeid;
ik volg hem in 't zelfde zwijgen.
Wat onuitspreekbaar in ons bloeit,
dat vaders, zonen in zich weten
Ik ben aangekomen waar jij was
als een echo die zijn weerklank vindt.
Het vreemde wonder, en de pijn
van ouder en van kind te zijn.
Zijn hand beweegt, het glas gekanteld.…
Iranium aan 't atomium weekend van 6/7 september 2025/België
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
924 waaien over
het wielerpeleton
over kleine en grote rondes
aangevallen, verwond,
onschuld die vandaag
betrokken wordt
Vrijdag, zaterdag, zondaggebeden,
't weekend volleren
Zonneklaar op zondag
tienduizenden mensen in Brussel
tegenstanders van Israël
stappen eensgezind
tegen de oorlog,
granaten, kogels, bommen,
die niet willen zwijgen…
Ik ben die man
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
601 En tot die dag
zwijg ik.
Sta ik recht.
Doe ik voort.
Niet voor mij.
Voor hen.
Altijd —
voor hen.
Want ik ben die man
die blijft houden,
zonder handen,
zonder stem,
maar vol hart.
Volhard.…
In jouw genade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 Je zwijgen zegt genoeg —
zacht, zeker,
zonder eis.
Het herstelt
zonder te willen genezen.
Bij jou bestaat geen lijden.
Pijn valt uiteen
nog vóór ik haar kan vasthouden.
Je woorden zijn geen raad,
maar aanwezigheid.
Ze creëren ruimte waarnaar ik verlang.…
Ab Inferno langs een omweg
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
477 luide wortels, altijd voor het grijpen
boven op maagdelijk wit
de rupsbanden
in landschapspijn ingebed
als luid zwijgen – niks zal verstijven
buiten-uit jullie naderend einde
Tegenslag duurt nooit te lang
wij gaven rust in hedendaagse gelederen
op een haar na de cito met kou op komst
nu verdwijnt elk concept nimmer geheel
‘nulla infinitio…
La misère orange
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 dunne stof of zelfverlakkerij
Hier is de kitsch met lage status, of toch
als lange tenen tegen teveel vrede
hij ging dus weer stevig tekeer
en ik wilde buiten naar binnen halen
in huiselijke sfeer, een volgestouwde kalkoen
geen honden die geen gewoon brood lusten
van die groenbemestende domkoppen
Deze kitsch met lage status blijft
zwijgen…