6648 resultaten.
Achter verre horizonten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.084 muzikant heeft eens gezegd
er woont een viool in mijn ziel
dansen op klanken het mysterie leven
met ogen naar de hemel gekeerd
opzien naar de warmte van zonsopgang
melancholie bij zilveren maan onder jasmijn
achter verre horizonten zout water proeven
waar hij speelt daar worden oceanen groen
en snaren kleurt hij rood
in illusie eeuwigheid…
buitengaats
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
607 enkel en alleen gebleven
maar soms ontmoet je mij
bemoedigend, in je dromen
verlangende dagen
tot eeuwigheid geregen
zo dikwijls betast
de onbeslapen kant van ’t bed
als was ik dood voor jou..
maar als ik terug zal keren
door zilt en zon geloogd
dan rust ik zacht
in jouw hart en armen
alsof het leven zopas begon…
jij die komt
netgedicht
3.9 met 63 stemmen
3.074 onderweg naar
jouw naam
en een wijle
drijft onder
een bonzend en
veroverd
vrouwenhart
waar je
als vederlicht gewicht,
na erkenning
in een veilige duisternis,
te samen in
enkelvoud start
zo tel ik mijn uren af
terug naar de aarde
en jouw dagen
die spoedig worden
geboren
als je dan de zon
ontmoet
zal je tot een
eeuwige…
derde dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 hij zag meteen al dat het goed was
goddelijke conclusie over eigen werk
hij hoorde en zag zijn planten en dieren
de eeuwige kringloop van de schepping
teer lentegroen en juichend herfstgoud
parels van ochtenddauw in zonnezilver
dit stralende wonder van zijn natuur
elke herfstdag weer van vroeg tot laat
ik kijk zo graag naar dit alles…
Schemerdagen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
672 visioen van eeuwigheid
laat mij jouw adem voelen
van jouw gedachten zwanger zijn
tover het licht in haar ogen
waar de muggen dansen
en de tijd lijkt stil te staan
dat onze aarde doet kleuren
met weemoed en treurnis
in haar amandel ogen van marsepijn
en de schemerdagen breken
voordat de goudplevieren
verdwenen zijn.…
te kunnen sterven
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
962 'ik breng je naar zee'
zei je
warme vingers, weer dichter
om het woord
dat ik voelen kan, zoals nu
nog meer
een korrel zand waarop we wonen gaan
er in verdwijnen
met zee
en mond naar mond
tot teen, zonlicht
dieplevend
zoals wind in duinen, zoveel eeuwig
en zegbaar
'dit alles is zee', sprong ik
kwijt
in handen en…
Je hebt me koningin gemaakt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
663 Je hebt me koningin gemaakt
En ik regeer een eeuwigheid
Met strenge hand, over een land
Vol verdriet, gemis, spijt
En op mijn hoge troon gezeten
Overzie ik mijn rijk
En zie de muren hoog gebouwd
Ik zie de muren zo vertrouwd
Gebouwd van bitterheid
Arrogantie is mijn wacht
Haar pijlen haat en nijd
Zo houd ik alles in mijn macht
En voed…
Ik heb vannacht al jouw ribben geteld
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.814 Jij bent nu kundig bijgezet
in het pantheon der goden,
al wat rest is eeuwigheid,
osmose blijft verboden.…
Verloren in mijn hart
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.759 En dat blijft voor altijd en eeuwig.…
Evenbeeld
netgedicht
4.4 met 70 stemmen
1.619 Hier breekt een rots de golven
waarin jij voorgoed verdween
mijn evenbeeld eeuwig bedolven
onder een hart van steen
in vlokken schuim stromen wij samen
naar het oneindig strand
en de wind schrijft onze namen
als onverbrekelijke band
laat mij uit je schaduw treden
en zie dat ik de zon weerkaats
om de allerergste reden
op de allerbeste…
Wachten
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.124 In eeuwig wachten en verdraaide gedachten,
hersenspinsels over wat zou kunnen en wat is.
Morgen doet pijn zoals gisteren smaakte naar oude wijn.
Vandaag is nog een dag zo leeg als de leegte maar kan zijn.
Wanneer komt dat turning point, wanneer verschijnt
aan het einde van de horizon dat straaltje zon?…
roos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.013 koud is het
door en door koud
alleen
met de smalle maan
half verscholen
achter de wolken
ben ik
verlaten
door en door koud
alleen
in mijn dromen
jouw stem
die me vraagt
lief, kom hier
in mijn armen
laat me je hart,
je lijf
eeuwig warmen
verschuivende wolken
zwart
doen me ontwaken
ik schreeuw
blijf
geeuw
ben al wakker…
Maagdenpalm
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
791 in de violette dageraad lispelt een verschil
gedroomd langs kussenspinsels
en wat spuug
dat uit mijn open mond een zachte wang bereikt
lippenliedjes fluisteren nog, wanneer de slaap
mijn hoofd verlaat
teer en onbezoedeld spreekt de dag dat meer
in monden ligt dan goud, nog voor ze oud is
mijmert ze
dat buiten, tussen eeuwig groen wat…
Plattelandsjeugd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
722 Eeuwig tussen stront
dromend van stad en vertier
luid loeit het melkvee.
Tractorparkeerplaats
boerenbonte discodreun
bonkende vlegels.
Melkmuilenhangplek
uierparade flaneert
hooiberg doorploegen.
Ogen op steeltjes
beloeren stadse hoeren
in flitscabrio’s.
Zaterdagavond
flink doorakkeren in de
comazuipketen.…
Zelfverwijt
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.058 vertraagde beelden
geheel ontvlogen aan de tijd
waar eens je zachte handen streelden
ben ik gevoel voor richting kwijt
bij het begaan van alle wegen
verdwaal ik op de huid van spijt
aan elke zekerheid ontstegen
verpoteld binnen zelfverwijt
in mistflarden van minnestreken
ben ik op jou blind gevaren
wil wachten tot mijn ogen breken
om je eeuwig…
Splijtzwam
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
656 Nu ben ik volstrekt ondeelbaar
verloren in de karrenvracht
mijn liefdesleven sleept zich zwaar
op onze splijtzwam door de nacht
verval van jouw verlichte geest
hult mij in een eeuwig duister
hoor weerloos huilen van een beest
als ik onze namen fluister
leven aan de oppervlakte
van muien in geklonken zand
drijven waar ik spaanders hakte…
voor mijn oudste zoon . lieve Ferry
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.760 zoet wordt zout
daar in de zee
zo altijd zal jij stromen
door mijn aderen
en dus mijn bloed
als de helderste verkoeling
of een woest kolkende zee
altijd zul jij bij mij zijn
weet wel voor eeuwig
mijn beste vriend,
ik doe het er graag mee!…
als ik omkijk
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
817 wat vertel je weer niet
zonder woorden
is het jouw eeuwig verdriet
dat ik verstoorde...…
NOG NIET DOOD
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
707 Via de dood gaan
we naar de eeuwige rust
waar geen dood meer is.…
STERREN EN BLOESEMS...
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.415 Rijk hart, in 't eeuwig keren der getijden
Eenzaam wellicht, maar wonderlijk gerijpt,
Dat, lijdend al wat Leven géeft te lijden,
Nochtans zijn grootheid, in geluk, begrijpt.…
regendruppel
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
821 Eeuwigheid is het tij,
snelheid de vloed.
En ik,
wie ben ik,
dat ik mag zien
in vertraging?
Eb ik weg in die grote zee
als een traan?
Maar ik, ik zie toch
die ene druppel?
De regenboog als een teken
van een diep verbond.
De duif
heeft het begrepen.…
over de liefde
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
735 over de liefde is alles geschreven
met ganzenveer en tederheid
het pseudo-eeuwig samenleven
tot dik in de blessuretijd
hoe kan ik als dichter nog
over de liefde schrijven
tewijl ik hunker naar geluk
val ik telkens in herhaling
en juist dat maakt zoveel stuk
over de liefde is alles geschreven
zoals zelfs hier geschreven staat
toch…
definitief
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
964 (voor vriend, bij het afscheid van lief)
nu jouw aardse wezen eeuwig
voortgang vindt
ik blijf hier en beleef de warmte nog
opnieuw -steeds weer- opnieuw
elke dag
ik heb
jouw beeltenissen opgeslagen
in de kamers van mijn hart
de mooiste laten stil
een glimlach in mijn ziel verdwijnen
langs mijn lippen spreekt
als immer
jouw…
Belofte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
674 En wat mij wacht aan gene zijde
van dit bestaan aan zacht soelaas:
als ik mijn laatste zucht uitblaas,
mag het mij eeuwig nog verblijden.…
Kwallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Zo kan ik voor eeuwig blijven
in deze blauwe vlucht.
Kwallen in een zee van blauw,
ik wil bij ze blijven.
Spelen met de vissen
oneindig door het water drijven.…
Dovemansoren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Zielloze pijn,
onbestemd van eeuwige duur.
Een hart, verlaten tot op het gebeente,
ledig door bezworen lot,
verzwaard door bevroren hoop.
Een stem, ondoordringbaar als gesteente,
fluisterend in onhoorbare woorden.
Gesloten gezicht, tot schim geworden,
in volle maan geweken
naar de hemel van een zonloos noorden.…
Naar apotheose
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Spiraal van leven en denken
lijnen van enkel gevoel
wegen over bergen en door dalen
lopen door zon en kou
stormen weerstaan en hitte trotseren
de angst overwonnen en
strijden tot het bitter einde
tegen eeuwige onrust en pijn
gaan die weg door ’t leven
niet onderwerpen aan somberheid
maar ’t hoofd geheven
als overwinnaar in de strijd.…
Als rode draad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 ik zoek de tijd
in kleine uren
ver van gaan en komen
in hetzelfde huis
waar naast rust en stilte
ook mijn dromen wonen
en seconden eeuwigheden
tikken als mijn blikken
buiten de dimensies treden
waar het aardse heden
slechts als rode draad
in het verleden zichtbaar wordt
die ik moet grijpen
bij mijn beladen terugkeer
uit immense…
Eolisch sediment
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 Zij kruipen voort als eeuwig stuifzand
maar keren nooit naar ijle luchten weer.…
Onder het vee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
784 willen zat ik
Onder de zwartbonte
Een van de twee
Die mijn ouders
Hadden op hun
Kleine boerderij
Melken moest ik
Leren - ook al wist
Ik niet waarom -
Aarzelend aanrakend
De geaderde warme speen
Waar als ik het goed deed
Warme melk uitkwam -
Angst voor 't grote beest
Overheerste de verwondering
Om dat warme dat wel
Eeuwig…