Alle inzendingen over eeuwig repeterend be

6648 resultaten.

Sorteren op:

Achter verre horizonten

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.084
muzikant heeft eens gezegd er woont een viool in mijn ziel dansen op klanken het mysterie leven met ogen naar de hemel gekeerd opzien naar de warmte van zonsopgang melancholie bij zilveren maan onder jasmijn achter verre horizonten zout water proeven waar hij speelt daar worden oceanen groen en snaren kleurt hij rood in illusie eeuwigheid…

buitengaats

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 607
enkel en alleen gebleven maar soms ontmoet je mij bemoedigend, in je dromen verlangende dagen tot eeuwigheid geregen zo dikwijls betast de onbeslapen kant van ’t bed als was ik dood voor jou.. maar als ik terug zal keren door zilt en zon geloogd dan rust ik zacht in jouw hart en armen alsof het leven zopas begon…
stater24 oktober 2008Lees meer >

jij die komt

netgedicht
3.9 met 63 stemmen aantal keer bekeken 3.074
onderweg naar jouw naam en een wijle drijft onder een bonzend en veroverd vrouwenhart waar je als vederlicht gewicht, na erkenning in een veilige duisternis, te samen in enkelvoud start zo tel ik mijn uren af terug naar de aarde en jouw dagen die spoedig worden geboren als je dan de zon ontmoet zal je tot een eeuwige…

derde dag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
hij zag meteen al dat het goed was goddelijke conclusie over eigen werk hij hoorde en zag zijn planten en dieren de eeuwige kringloop van de schepping teer lentegroen en juichend herfstgoud parels van ochtenddauw in zonnezilver dit stralende wonder van zijn natuur elke herfstdag weer van vroeg tot laat ik kijk zo graag naar dit alles…

Schemerdagen

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 672
visioen van eeuwigheid laat mij jouw adem voelen van jouw gedachten zwanger zijn tover het licht in haar ogen waar de muggen dansen en de tijd lijkt stil te staan dat onze aarde doet kleuren met weemoed en treurnis in haar amandel ogen van marsepijn en de schemerdagen breken voordat de goudplevieren verdwenen zijn.…
Rob van Tol21 december 2008Lees meer >

te kunnen sterven

netgedicht
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 962
'ik breng je naar zee' zei je warme vingers, weer dichter om het woord dat ik voelen kan, zoals nu nog meer een korrel zand waarop we wonen gaan er in verdwijnen met zee en mond naar mond tot teen, zonlicht dieplevend zoals wind in duinen, zoveel eeuwig en zegbaar 'dit alles is zee', sprong ik kwijt in handen en…

Je hebt me koningin gemaakt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 663
Je hebt me koningin gemaakt En ik regeer een eeuwigheid Met strenge hand, over een land Vol verdriet, gemis, spijt En op mijn hoge troon gezeten Overzie ik mijn rijk En zie de muren hoog gebouwd Ik zie de muren zo vertrouwd Gebouwd van bitterheid Arrogantie is mijn wacht Haar pijlen haat en nijd Zo houd ik alles in mijn macht En voed…
Aphrodite17 februari 2009Lees meer >

Ik heb vannacht al jouw ribben geteld

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.814
Jij bent nu kundig bijgezet in het pantheon der goden, al wat rest is eeuwigheid, osmose blijft verboden.…
Benjamin10 maart 2009Lees meer >

Verloren in mijn hart

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.759
En dat blijft voor altijd en eeuwig.…

Evenbeeld

netgedicht
4.4 met 70 stemmen aantal keer bekeken 1.619
Hier breekt een rots de golven waarin jij voorgoed verdween mijn evenbeeld eeuwig bedolven onder een hart van steen in vlokken schuim stromen wij samen naar het oneindig strand en de wind schrijft onze namen als onverbrekelijke band laat mij uit je schaduw treden en zie dat ik de zon weerkaats om de allerergste reden op de allerbeste…
Dick Panman6 december 2009Lees meer >

Wachten

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.124
In eeuwig wachten en verdraaide gedachten, hersenspinsels over wat zou kunnen en wat is. Morgen doet pijn zoals gisteren smaakte naar oude wijn. Vandaag is nog een dag zo leeg als de leegte maar kan zijn. Wanneer komt dat turning point, wanneer verschijnt aan het einde van de horizon dat straaltje zon?…
Frieda22 januari 2010Lees meer >

roos

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.013
koud is het door en door koud alleen met de smalle maan half verscholen achter de wolken ben ik verlaten door en door koud alleen in mijn dromen jouw stem die me vraagt lief, kom hier in mijn armen laat me je hart, je lijf eeuwig warmen verschuivende wolken zwart doen me ontwaken ik schreeuw blijf geeuw ben al wakker…
i13 februari 2010Lees meer >

Maagdenpalm

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 791
in de violette dageraad lispelt een verschil gedroomd langs kussenspinsels en wat spuug dat uit mijn open mond een zachte wang bereikt lippenliedjes fluisteren nog, wanneer de slaap mijn hoofd verlaat teer en onbezoedeld spreekt de dag dat meer in monden ligt dan goud, nog voor ze oud is mijmert ze dat buiten, tussen eeuwig groen wat…

Plattelandsjeugd

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 722
Eeuwig tussen stront dromend van stad en vertier luid loeit het melkvee. Tractorparkeerplaats boerenbonte discodreun bonkende vlegels. Melkmuilenhangplek uierparade flaneert hooiberg doorploegen. Ogen op steeltjes beloeren stadse hoeren in flitscabrio’s. Zaterdagavond flink doorakkeren in de comazuipketen.…

Zelfverwijt

netgedicht
4.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.058
vertraagde beelden geheel ontvlogen aan de tijd waar eens je zachte handen streelden ben ik gevoel voor richting kwijt bij het begaan van alle wegen verdwaal ik op de huid van spijt aan elke zekerheid ontstegen verpoteld binnen zelfverwijt in mistflarden van minnestreken ben ik op jou blind gevaren wil wachten tot mijn ogen breken om je eeuwig…

Splijtzwam

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 656
Nu ben ik volstrekt ondeelbaar verloren in de karrenvracht mijn liefdesleven sleept zich zwaar op onze splijtzwam door de nacht verval van jouw verlichte geest hult mij in een eeuwig duister hoor weerloos huilen van een beest als ik onze namen fluister leven aan de oppervlakte van muien in geklonken zand drijven waar ik spaanders hakte…

voor mijn oudste zoon . lieve Ferry

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.760
zoet wordt zout daar in de zee zo altijd zal jij stromen door mijn aderen en dus mijn bloed als de helderste verkoeling of een woest kolkende zee altijd zul jij bij mij zijn weet wel voor eeuwig mijn beste vriend, ik doe het er graag mee!…

als ik omkijk

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 817
wat vertel je weer niet zonder woorden is het jouw eeuwig verdriet dat ik verstoorde...…

NOG NIET DOOD

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 707
Via de dood gaan we naar de eeuwige rust waar geen dood meer is.…

STERREN EN BLOESEMS...

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.415
Rijk hart, in 't eeuwig keren der getijden Eenzaam wellicht, maar wonderlijk gerijpt, Dat, lijdend al wat Leven géeft te lijden, Nochtans zijn grootheid, in geluk, begrijpt.…

regendruppel

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 821
Eeuwigheid is het tij, snelheid de vloed. En ik, wie ben ik, dat ik mag zien in vertraging? Eb ik weg in die grote zee als een traan? Maar ik, ik zie toch die ene druppel? De regenboog als een teken van een diep verbond. De duif heeft het begrepen.…
Gerjo Gerrits17 december 2011Lees meer >

over de liefde

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 735
over de liefde is alles geschreven met ganzenveer en tederheid het pseudo-eeuwig samenleven tot dik in de blessuretijd hoe kan ik als dichter nog over de liefde schrijven tewijl ik hunker naar geluk val ik telkens in herhaling en juist dat maakt zoveel stuk over de liefde is alles geschreven zoals zelfs hier geschreven staat toch…

definitief

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 964
(voor vriend, bij het afscheid van lief) nu jouw aardse wezen eeuwig voortgang vindt ik blijf hier en beleef de warmte nog opnieuw -steeds weer- opnieuw elke dag ik heb jouw beeltenissen opgeslagen in de kamers van mijn hart de mooiste laten stil een glimlach in mijn ziel verdwijnen langs mijn lippen spreekt als immer jouw…

Belofte

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 674
En wat mij wacht aan gene zijde van dit bestaan aan zacht soelaas: als ik mijn laatste zucht uitblaas, mag het mij eeuwig nog verblijden.…

Kwallen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 572
Zo kan ik voor eeuwig blijven in deze blauwe vlucht. Kwallen in een zee van blauw, ik wil bij ze blijven. Spelen met de vissen oneindig door het water drijven.…
Mara23 augustus 2012Lees meer >

Dovemansoren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
Zielloze pijn, onbestemd van eeuwige duur. Een hart, verlaten tot op het gebeente, ledig door bezworen lot, verzwaard door bevroren hoop. Een stem, ondoordringbaar als gesteente, fluisterend in onhoorbare woorden. Gesloten gezicht, tot schim geworden, in volle maan geweken naar de hemel van een zonloos noorden.…
Iniduo31 augustus 2012Lees meer >

Naar apotheose

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Spiraal van leven en denken lijnen van enkel gevoel wegen over bergen en door dalen lopen door zon en kou stormen weerstaan en hitte trotseren de angst overwonnen en strijden tot het bitter einde tegen eeuwige onrust en pijn gaan die weg door ’t leven niet onderwerpen aan somberheid maar ’t hoofd geheven als overwinnaar in de strijd.…

Als rode draad

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
ik zoek de tijd in kleine uren ver van gaan en komen in hetzelfde huis waar naast rust en stilte ook mijn dromen wonen en seconden eeuwigheden tikken als mijn blikken buiten de dimensies treden waar het aardse heden slechts als rode draad in het verleden zichtbaar wordt die ik moet grijpen bij mijn beladen terugkeer uit immense…
wil melker27 september 2012Lees meer >

Eolisch sediment

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
Zij kruipen voort als eeuwig stuifzand maar keren nooit naar ijle luchten weer.…
Iniduo8 oktober 2012Lees meer >

Onder het vee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 784
willen zat ik Onder de zwartbonte Een van de twee Die mijn ouders Hadden op hun Kleine boerderij Melken moest ik Leren - ook al wist Ik niet waarom - Aarzelend aanrakend De geaderde warme speen Waar als ik het goed deed Warme melk uitkwam - Angst voor 't grote beest Overheerste de verwondering Om dat warme dat wel Eeuwig…