Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

verre blik

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
ogen kijkt voorbij de grens van tijd waarin wij ooit samen waren wij elkaar lief minnen konden zonder dat de wereld het wist de verre blik in jouw ogen kijkt voorbij de onpeilbare diepte van de betekenis die wij hadden onuitgesproken of uitgeschreeuwd naar en met elkaar hunkerend de verre blik in jouw ogen kijkt eindeloos voorbij de horizon…

Herfstsonate

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
als enig antwoord, dat ik vind en bedenken kon en mij bevrijden zou, dan leg ik al het onmogelijke bloot als in het verteerde blad de winter komt aangeslopen aan de purperen horizon verschijnt een streepje rood.…
Pama3 oktober 2019Lees meer >

Het kiert….

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
sleutel vindt, rolt de loper uit in het patchwork van vastberaden wolken de vensters van mijn lichaam staan nog open maar op het aanbeeld van mijn dromen zie ik de dagen in de smidse door de tijd gesmeed langzaam kleiner worden, het licht krimpt in onze ogen, verkleint het inzicht door flarden mist, er kiert een beetje horizon…
Pama22 oktober 2019Lees meer >

Een mythisch beeld?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Achter mijn vergrijsde muur liggen de velden in een neutrale kleur, de hemel gaat over in een onbetwiste horizon van willekeur: voorlopig zijn de bomen nog bestoft met donker velours, de kale takken reiken naar het licht om een splinter licht van acceptatie te ontvangen, hoe wordt de wereld opnieuw behaaglijk om met onbevangen tinten…
Pama5 december 2019Lees meer >

Her I-zone

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 394
Hij was qua energie nogal beperkt De herseninhoud van haar schedelpan Ze zat al wekenlang in haar cocon Met een burnout en was zwaar overwerkt Haar aandachtsspanne slonk, zo ook haar scope Niet verder keek ze dan haar eigen I-zone Haar conditie en 'mental horizon' Ontnamen haar veel levenslust en hoop Iemand zei 'Kom toch eens…
Gemmy2 juli 2020Lees meer >

Gap

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
straat, waar mijn vaders laatste thuis en ik er vaak doorheen het avondlicht oranjig scheen van warme zomeravond, met de Britse kust en klif uit film waarin een man en een vrouw die dichtte tussen hen hun wijze zoon, met onze kust van duin en zand hoe wij op strand, hoe er meegekeken de golven en de cruiseschepen die als bergen aan de horizon…
Ralameimaar21 augustus 2020Lees meer >

Halve maan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
Vanaf de horizon door een late zon helder aangegluurd, weten wolkenflarden jouw bleek aangezicht te aaien. Verhaal me van je trieste idealen, onthul mij tenminste iets van schepping en bruisende dynamiek. Schijn je licht op hen die weten te creëren en al je uitdagingen vertalen in pure dramatiek.…

het moment verzilveren

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 939
De aarde draait zich soezend op de warme schoot van de zon loeiende wellust breekt aan met het gloren de gloeiende trilling schuift de horizon open ontsluimerende vingers ochtendlicht haken de voile van de bloembedden los een lelie pronkt met haar ontluikende decolleté loom en gedwee slaat zij haar jurkje open op haar volle rode…

Buitenwerfs

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
borden op de grens water en land het kabbelen knabbelt aan het talud langs het kruinpad kraagt gras ik wandel langs het wijde water hier gieren geen banden soms op zuidwester dagen de meeuwen en de wind achterom wappert de was wit als de zeilen in het schelle licht de hemel verzilvert de zeespiegel tussen de oevers kromt zich de horizon…
Zywa14 mei 2021Lees meer >

donders fijne vrouw

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
van de klunzen en ezels in het systeem in verzet dat die regels aanprijst die juist wat is bedoeld weer ondoenlijk maken de warboel ontwarrend die stelsels veroorzaken smeedde jij zo een keten die ieder de ruimte geeft wat moet simpel te doen een verbindend houvast met standaard als norm jou wacht een vindtocht een onbekende horizon…

LIEFDE IN MIJN HART

hartenkreet
3.7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 633
Als kolkende lava Zo voel ik de liefde De hitte van het genieten Het schaamteloze gevoel Waar de horizon lonkt Om daar te verdwalen Heerlijk de weg kwijt Laat dat gebeuren Waar kleuren helder zijn En zoenen om je heen vliegen Waar ritmes heerlijk klinken Lopend in een schilderij Waar haat niet kan aarden Waar oorlog geen kans maakt…

Genève

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
We hadden het over het-in-leven-zijn Dat ik dat ieder jaar moest melden Hij mailde me terug Dat 'k me gelukkig niet ter plekke tonen hoefde Onmiddellijk kreeg ik zin hem te vragen er samen heen te gaan Te wandelen aan de kades, waar ik woonde tonen, de Salève die we beklommen in de middagpauze, de Mont Blanc aan de horizon in de late zon,…

Voetstappen op de weg

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
voetstappen op de weg ze lopen naar de horizon de passen worden groter omdat toen het rennen begon ze rennen naar een wereld hier ergens ver vandaan en kunnen gewoon niet stoppen ze moeten, moeten verder gaan ze rennen verder en weer verder en hebben het ontzettend druk ze zijn alleen maar bezig met hun zoektocht naar geluk ze zien…

Zomers

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 434
nog net geen trillende horizon maar wel zomers de verre mêlee van hooikleuren met wilde bloemen en knisperend gras in de verte klept de abdijklok zijn twaalf uurtje wereld neemt rust na een vroeg begin waarvan het fris nog in de donkergroene schaduwen hangt generaties oude bomen zien de mieren naar buiten komen met koningin…

Egoloze

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 537
staan hun licht werpt zilver over zwarte zeeën en krim die onder heerszucht is bezweken ver boven kaukasus en aral meer een droge vlakte als dorre savanne om aan dezelfde zwarte rand te staan als zij, nu oog in oog met 't egoloze dat zich tien maandstond in haar bochten wrong om haar te zien te grijpen en te schaken weg van haar horizon…
Xander9 maart 2025Lees meer >

Verse tranen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 469
diepe huilen van de nacht bracht ik je terug naar de roeiboot en we dachten dat er vrede zou komen tijdens dit leven maar de lieve vrede was verder weg dan ooit met steeds meer wapentuig en onbevreesde vijanden die telkens terugkwamen om de liefde te saboteren in de wereld die de weg kwijt was zoveel ellende en verdriet bij de horizon…
mobar27 juni 2025Lees meer >

Witte stilte muziek

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 236
mag ik een klein stukje van die warme hand van jou als we samen kijken naar de horizon om onze ogen te laten rusten van die blikken vol schittering en onze warm beladen reflecties naar elkaar ik had je hand al gepakt voordat ik hem zag zoeken naar zijn al even grote steun en toeverlaat in samen stromen warmte en energie naar…
wil melker23 augustus 2025Lees meer >

Thermodynamica

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 308
Metaal ligt gescheurd, rook valt als zwarte sneeuw, verbrande olie in mijn neus Ik zit in het wrak, handen op het stuur, ogen op een horizon waar de hulpdiensten nooit zullen komen. Zij zoeken overlevers; ik ben alleen de abstractie van wat verging. Het bloed, de modder, het geschreeuw – laat ze het hebben.…
Nathan23 maart 2026Lees meer >

De sprookjesjager

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 324
Hij verliest zich graag in dromerige verhalen, waarin de zon de horizon verguldt. Waar zachte woorden angsten vertalen, tot het verlangen teder wordt vervuld. Hij jaagt op sprookjes langs steile bergen, dwaalt over stranden van blinkend goud. Langs ruwe rotsen die draken verbergen, terwijl elk ravijn een diep geheim ontvouwt.…

Het glazen venster

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 202
De horizon toont wat het hart al zo lang kent: de klank van een echo die nooit meer verdwaalt.…

Na het gras

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
kind langs open stranden door de wind langs open huizen licht en vrij de wereld leek oneindig blij het dacht dat elke weg doorging dat elke deur naar morgen ging dat achter elke verre bocht nieuw licht haar zocht maar soms vroeg het zich stilletjes af waar gaat de weg naartoe na het gras en waar blijft toch de horizon…

Eenzame roes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 122
Een heilige man misschien, die ons de leugens opnieuw toont omdat genegenheid moet zwijgen nu alle lasten getuigen aan de horizon, neergeslagen in de krappe beurs. Of een vrolijke tovenaar met gevoelige vingers, die de les leest als het leven te veel eist.…

Verrotte kleuren.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 777
Daar, waar mijn vinger eerst aarzelend de horizon raakte, Maar ze kijken niet eens naar de gratis kleuren. Vorsend en smalend wacht ik op een reactie Van hen die ik toch wees op al die schoonheid. Kleuren, mooie kleuren, prefereren dus toch zwart en wit, En geuren stinken erger ineens door het kleuren van verrotting.…

Een moment van volkmaakte liefde.

hartenkreet
4.2 met 42 stemmen aantal keer bekeken 4.545
Mijn warme tranen smelten samen met de parels op jouw zachte huid, samen verdampen ze zonder achterlating van één enkel geluid. Badend in mijn liefde open je langzaam maar zeker je ogen. Je lach van oogverblindende schoonheid is warm en ingetogen. Je parelzwarte ogen laten mijn warme adem stokken.…
Frans28 januari 2003Lees meer >

- Het stof der aarde -

hartenkreet
4.9 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.130
Waarom kruipen arme mensen door het stof der aarde, in hun laatste wensen smekend, biddend, vragen achterlatend zonder waarde...Waarom? Waarom willen de Tsjetsjenen een eigen land? Waarom reikt niet iedereen vreedzam zijn naaste gewoon een open hand?…

Wat een achterlijke tijd

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
En in Monaco wordt een bruiloft gepland, maar eentje die bijna niet doorgaat, want de prins, is toch wel een onverlaat, die kinderen bij andere vrouwen achterlaat, alsof het niks is, en wij leunen achterover.…

“Tietema”, mijn ‘bindertje’ (Biddinghuizen)

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 621
Zuidelijk Flevoland het nieuwe land, het nieuwe Nederland met nieuwe kansen, mogelijkheden voor kinderen met hersenletsel zoals mijn dochter Giulia 3 uur hard werken met een half uur pauze 5 kwartier heen van Amsterdam 5 kwartier terug naar Amsterdam naar voor mijn terugreis 1 kilometer omrijden naar “Tietema, brood & banket” Giulia in de bus achterlatend…

Ontmoetingsplek

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 395
Hier ben je welkom met alles wat je meedraagt of achterlaat, in dit stukje stad dat ademt, dat luistert, en jou verwelkomt zoals je bent.…
CB23 april 2025Lees meer >

Zeg mij .....

hartenkreet
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.709
Zeg mij dat ik nooit zal sterven maar neem mij mee op vleugels van de wind, laat mij zweven vlak boven de golven, schenk mij het zout der aarde, laat mij aarden in Uw dal van tranen, omgeven door het licht aan Uw horizon en ik zal de nacht begroeten zonder duistere gedachten, de ochtend omhelzen met de warmte van het eerste licht ooit…
metha22 februari 2005Lees meer >

Een oude belofte

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.711
de smalle weg beweegt zich langs het kanaal tot aan de horizon wij passeren de oude sluis waarvan de waterkering is verdwenen slechts het eiland met het ijzeren wankele bruggetje verraadt de oude bestemming zij loopt voor mij uit haar lichte zomerjurk waait in de wind verbeeld ik het mij houdt zij soms heel even als een…
BorisBelen8 oktober 2003Lees meer >