3511 resultaten.
Een vlaag van verbeelding
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
762 een sproeier met nat licht
wuift langs de statige gevel
de wind verdraait het zicht
heen en weer
snel of even
in de doorgaans proestige nevel
achter sombere ramen
bewegen figuren in zwart
zijn het weduwen
of één persoon op iedere wand apart
ik schuil aan de overkant
en staar naar binnen
zou men daar
alvast de spoken wekken
kruipen…
Boodschap?
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
767 Wat later staat ze onbewogen,
vol verwachting aan haar raam, op de
lippen fluister ze een naam, er welt een
traan in haar blauwe ogen, een Messias
wordt niet voor de tweede keer geboren .…
Kleindierenleed
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
685 maar helaas zij is reeds lang gevlogen
met haar vriendje op de eerste vogeltrek
in het havendorp vlakbij de boszoom
wacht een vrouw nog op haar zeeman
een kanarie op zijn favoriete luisteraar
hij zou de orkaan hebben doorstaan
maar als dan de fatale boodschap komt
overweegt ze dra een zelfgekozen einde
opent echter eerst nog kooi en raam…
VERLATEN HERENWONING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
599 Het deftige huis
naast het wijde moeras
kent allang geen bewoner meer
heeft één scheve wandkast
van molm ribbelig hout
vol grijs pluizig stof
gemoedelijk nodend
tot behaag'lijk luieren
de ingezakte trappen
en vloeren met gaten
bergen lome mistroostigheid
's avonds kringelt kille poeldamp
door kapotte ramen binnen
voert heerschappij
over…
amien
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
656 vannacht een droom
meer en meer voel jij dit
het is geen speelgoed in
een veld vol rubber en
ik stik
raam wind staal blaast
zwart chroom slaat dood
zeelui in de onmogelijkheid nagelvijl
in staal leeft de dierenriem
lekker belangrijk
snap er geen mars van
honden blaffen vol aan de kade
zonder smart gevangen angsthaas
haast zich niet…
Sonnet van burgerdeugd
poëzie
4.4 met 9 stemmen
3.277 De trammen tuimlen door de lange straten;
Al 't leven buiten, en de ramen dicht;
Wat thee voor ons en de avond te verpraten.
De lamp streelt rustig ons voornaam gezicht.
Inbrekers, wurgers, rovers en piraten,
En de eerste Zondvloed en het laatst Gericht -
Elke onrust heeft ons deugdzaam hart verlaten.
O thee! o vriendschap!…
Impressie-melodie na dag 2
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
670 De 123 ramen van het cruiseschip trekken voorbij
Roodgrijs roestvrijstalen tramlijnen wijzen naar
De eindbestemming van mijn trots;
Desillusie, verdomde onzekerheid
Alle hoop overboord:
Reddingssloepen van de Costa Deliziosa
Worden ingezet met TomTom
Naar wijzer worden in 5 dagen.…
NEERSLAG VAN EEN LEVEN
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
609 Rasker
Haar huis- een
Rechtopstaande mantelschelp
Een raam met uitzicht op zee
Hier vertoeft ze het liefst
Moeder af, schrijfster
Hier staat de mens op
Die stierf bij het ter wereld
Komen van haar dochter
Vijf jaar later, het huis met
Slingers, ballonnen, de jarige
Stil en wit in haar bedje
Maar net levend onder het ijs
Vandaan…
DESPERAAT GEBED
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.234 Toen mijn klok twee had geslagen
gleed uit mijn mond een stille zucht
De diepe stilte kon ik niet verjagen
voor het leven was ik op de vlucht
In het duister, in het kille eenzaam
weerklonk stervend verkeersgeluid
Mijn oog zag naar ’t beslagen raam
en als vanzelf stapte ik het bed uit
Uit mijn mond fluisterden woorden
iets als een droevig…
Afscheid
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.906 Uw oude huis zag ik met kale ramen,
De luiken open — alles ongetooid.
En zacht, herdenkend, noemde ik dierbre namen.
Zo verre voelde ik al wat ooit vermooid
Mijn Leven had. Ik dacht: 't waar wel gedaan
Kwam nu de dood, genadig, mij verslaan.…
De meeloper.
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
671 Nu durf ik ook wel
en verlaat ik mijn plaats achter de ramen
Eindelijk de gordijnen opengeschoven
lik ik Uw woorden, desnoods wel Uw hielen
smeer ik U stroop om de mond,
en zal ik, als U dat wenst
zelfs voor U knielen
Overal zal ik U beamen
en volg ik U overal.…
Tegen de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 stilte trekt voorbij het raam
ik luister naar de eeuwigheid
verbonden aan een koord
een alfabet van zegen en hoop
mijn zoektocht naar jou
is nimmer voltooid
zo jij mij laat dromen
over de toekomstige nazomer
jouw stem is een droomgebied
mij terugbrengt naar een melodie
zonder disharmonie een onderdak
waar schoonheid woont
als een…
IK HEB DE KLOK GELIJK GEZET
hartenkreet
5.0 met 10 stemmen
969 Ik ben gaan zitten bij het raam
de nacht was zwart, een wolkendek
turend in die donkere lucht, zag niets
toch voelde ik, jij was er ook…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Bij het open raam streelt zacht de wind
mijn gezicht, ieder beeld en geluid lijken
een te zijn.
Iedere ervaring hoe betekenisloos ook
is een adem die mijn bestaan bewaarheidt.
Zorgen door eenvoud gedompeld in helder water
en verspreid door lucht zo zuiver.
Luider wordt de stilte, donkerder het grijs,
duisternis doet dan zijn intrede.…
Verlangen naar het platteland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
917 Woonde ik maar in een oud huis zonder opsmuk
met gammele kasten, bedden, ramen
en kieren, waar soms muizen door kwamen
maar ook de zoete geur, van vergeten geluk
Nee het is nieuwbouw waar ik in woon
strakke hoeken, tafels, wanden
alles volgens een uitgemeten patroon
ik kan er mijn hart niet aan verpanden
Doe mij een pittoreske boerderij…
Wolf in andere tijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
627 Door het raam ziet hij haar slapen
Van geen enkel kwaad bewust
Geruisloos glipt de wolf naar binnen
maar het beest is niet gerust
In zijn ooghoek ziet hij een beweging
Een dartel meisje in scharlaken rood
De wolf twijfelt geen seconde
en bijt het oude vrouwtje dood
Maar ook de wolf is omgekomen
Ons achterlatend met de hypothese
Dat hij…
Lentegroet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 De jonge merel groet me ‘s morgens
fluitend bij het raam.
En kom ik dan beneden
groet uit de tuin de tulp
me met haar rood de kamer binnen.
Als ik naar buiten ga
raakt een zacht briesje me teer aan.
En alle bloesems met hun honinggeuren
openen in mij zomaar
vastgeklonken en vergeten deuren.…
Gemeenteraadsverkiezingen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
568 De ramen van mijn overburen grijnzen fel
van politieke kleur; hun voordeur oogt nog wel
neutraal. Hoera, verkiezingstijd is ingeluid!
De plaatselijke lijst telt dit jaar twaalf partijen,
een vroom en apostolisch aantal. Slim verwoord
zijn die gemene visies waarin welzijn gloort.
Weer eens wat anders dan dat eeuwig bakkeleien!…
De spiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
810 Aan het raam slaapt het water,
Het lover, de vogels van het voorjaar.
In het ijs van de spiegel is haar gelaat
De laaiende tatouage van vers verdriet,
Veelzijdige extase en vervaagd verval.
In het ovale kader herkent de herinnering
Het heimwee, heeft elke zonde zijn trots
Nog: triest als een orakel of tango.…
De laatste trein
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
610 de muziek is oud
sterft in klanken
tussen roestige spanten
neon brandt koud
in dit oord waar mijn
reis ruw is verstoord
wacht gelaten op
de laatste trein die
er al lang had moeten zijn
weet dat die nog gaat komen
met wagons uit mijn dromen
ik heb hem al eerder gezien
stellen met geboorte en jeugd
rijtuigen met beslagen ramen…
Hij is de man
gedicht
3.6 met 5 stemmen
2.710 Hij vouwt bootjes van zijn dromen, blaast zachtjes
om niemand wakker te maken hun papieren zeilen
vol en kijkt ze zachtjes zachtjes na tot uit het raam
hij houdt als de ochtend aan komt rollen de kozijnen
en de lijsten rond de foto's op hun plaats en wacht
tot alles bedaart en iedereen aan het ontbijten slaat
hij houdt de hele dag de kleine…
Leven En Dood
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
476 Regendruppels sijpelen langs mijn ramen.
Als tranen komen zij beneden samen.
De hemel huilt mee met mijn verdriet
Om wat alleen de hemel ziet.
Sneeuwvlokken witten een wintertafereel.
Duizenden kristallen sluiten zich aaneen tot een geheel.…
Novalis
gedicht
2.6 met 11 stemmen
11.766 Zijn zwakheid glimlachte als een kind glimlacht,
Wanneer zijn tuin bevroren is van winter -
Hij stond voor 't raam en, glimlachend naar ginder,
Zong hij zijn zachte liefde door de nacht.…
Zin van het leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.511 proeven
mijn man is te jong gestorven
en liet mij achter als weduwe
maar ik voel me geen spin
door mijn gerimpelde onderkin
ik pieker over de dagen die gaan komen
het kerstfeest alleen bij de piek aan de boom
ik verlang geen cadeautjes
of hoffelijkheid van vreemden
ik blijf leven als een oud stuk leer
achter het venster van mijn raam…
het klooster
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
542 keurig klooster,
later, veel later
ruige ruïne
eenzame pater
heilige ramen
goddelijk licht
akkers en weiden
vruchtbaar gezicht
losse planken
scheef op de brug
“eenvoudig leven”
stond op de rug
dik was het boek
muffig de zaal
vreemde geluiden
vloerkleden kaal
verbrokkelde toren
stinkende gracht
uitgesleten treden
nostalgische…
Onderweg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
596 ochtend
op het hekje
waar nu, zo neem ik waar,
iets gevlekt
in een prille struik loert
verlang ik naar jou
of juist niet
verzamel ik enkel stenen
om te stapelen
en sta ik op mijn tenen
om over de einder heen te zien
waar de vervulling wacht
die een mens aldoor wil lenen
en leed van lege kamers verzacht
ik zie uit het raam…
Er was mijn moeder
gedicht
3.6 met 5 stemmen
8.779 We zeiden niets en ik keek naar het vlees, door
het raam en ook een beetje naar mijn moeder. Niet te veel, ze mocht het
niet merken.
Er was een vraag die ik haar graag wilde stellen. Er was het wachten op hét
moment. Als ze het vlees omdraait bijvoorbeeld.…
blauwe maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 op weg van het meer naar de duinen
verdwaal ik in haar huis
ze heeft haar lichaam gesluierd
en ik kniel
doe mijn ogen dicht
en wacht op de blauwe maan
in het donker van mijn ogen
licht ze even op
een vuurvliegje
een vallende ster
of dans je dan te hoog
door daken
door muren en ramen
valt de blauwe maan
over schelpen en stenen…
Hartzeer
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.011 Ook al is hij overstuur
en worden de ramen ingegooid,
hij bemint mij hartelijk.
Hoe hard mijn hart ook
door pijn wordt getroffen,
hij tikt moedig voort.
Soms tik ik even terug
uit pure vriendschap
en uit dankbaarheid.…
Een lege postbode verdrinkt op de landweg
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.640 koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken
de vensters van mijn lichaam zijn blind
en bij het haardvuur van mijn dromen zie ik
de dagen als vlammen boompje verwisselen
en weggaan in een oude stam van het huis
hoe laat zou het al zijn de rivieren staan
te heupwiegen als een raam…