3479 resultaten.
Het liefst
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.277 Het liefst zou ik niet meer in de file hoeven staan
En willen dat het op mijn werk soms soepeler zou gaan
Het liefst had ik een vrouw aan m'n zij
Aan haar verbonden zoals de maan aan het getij
Het liefst zou ik mijn dromen en passies met haar delen
En bij verdriet zachtjes haar leed wegstrelen
Het liefst begrepen we elkaar zonder te spreken…
meaux
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
933 zuid-frankrijk
in meaux, rue de la république
in een rolstoel voor de etalage
van een fotozaak
met zijn drieën
reden we richting senlis
onze wegen keerden
zich naar binnen
deden de steden weemoed en melancholie
het atlantis van voorbije tijden aan
waar taal haar tekort manifesteerde
door het onuitsprekelijke te laten
als het vanzelf spreken…
Nachtlatijn
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.179 verrees de lust omhoog,
traag luisterend naar z’n geestesoog,
misschien doorgeschoten, dus hij zweeg
in alle talen, alleen met z’n nachtlatijn,
of elk lokaal en kroeg toegankelijk zou zijn,
het leek of alles om hem geslonken was,
voordat hij alle lege glazen geklonken had,
wat deelde in het oordeel, sprak alleen
om bij elke slok te spreken…
Wit geteerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Nog rijgen zich de dagen
aaneen tot een mistige wereld,
en geen duidelijke zon verscheen
in onze onverbiddelijke vragen
spreken we de verwachting uit om
de lente te vertragen, de winter
floot zich door het leven heen,
de hoop wordt in stilte gedragen
op de vleugels van voorjaarwinden
in het eeuwig spoor van versmaden en
onze teer beminden…
Kale plekken in de kast
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.323 Zij spreken Engels, Duits noch Nederlands.
Verzonnen ooit een eigen taal.
Kasten afgeladen vol
Met plukken haar
En souvenirs
Van verloren gewaande vrouwen
Gezien met lede ogen,
Lege ogen.
Hadden zij de dans ontsprongen
Dan was er nooit echt gedanst.
Dan was liefde onbegonnen.…
Biecht van Clinton
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.065 - Wat verzuurt toch zo je leven,
- welke zonde heb jij bedreven,
- waarom spreek je op zulke toon?
- Zeg het mij eens gauw, mijn zoon.
Je hebt me zeker al herkend,
eens was ik je president.
Mijn macht was door niets te stoppen
maar toen kwam Monica op de proppen.…
- De taal van mijn ogen -
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
1.254 De richting waarin mijn ogen afdwalen,
de seconden dat mijn instincten falen
de liefdevolle piepkleine signaaltjes
die ik echt niet zag, maar die er waren,
verraden het onderwerp van gedachten
en spreken de taal van mijn ogen.
Het leven is allemaal zeer relatief,
bewegingen vaak gesloten en schuw.…
ragfijn nervende bladeren
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
468 een kwast
om je in beeld te vangen nee geen woorden
maar een ander vast gegeven het voelt als
blauwgroen zeewater rosé rode voeten pure chocolade
wijnrankgroene twijgen druiven rood en zwart
als olijven purperen wijsheid blauwgrijze
tinten kruipen wingerend langs de bast
bind me daar in kleuren en geuren kwast
zwijg niet langer beeld spreek…
OUDERWETS - VEROUDERD
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
807 iedereen is maart eenentwintig maart
alles wordt nieuw
geboorte en dood
zijn niet nieuw
maar mensenlang nieuw ervaren
opnieuw geboren opnieuw de dood
opnieuw het leven
geboren uit de dood
de dood wuift ons toe
een schuifelend levenspartner
fluisterend in het oor
maart eenentwintig maart
een vriend maar niet nieuw
soms zien wij de doden spreken…
Kindertijd
hartenkreet
1.8 met 17 stemmen
2.078 Vroeger lieten wij nog onder ’t deken
onze knuffeldieren spreken,
konden wij nog van het laken
hun kasteel, hun huisje maken
of hun wijde, witte wereldzee.
Daarna nam een kinderlijke vrede,
ons wanneer we rustig sliepen
in haar vele dromen mee.…
Sterven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.377 het wil
want blijven doe je toch
een beetje
En je neemt afscheid van de tijd
waarmee je eens zo kwistig morste
want wat was, was altijd al weer snel geweest
en wat niet was kon nog steeds wat worden
zo holde je jezelf voorbij
en al die anderen die op je wachtten
je miste de kleine letters van het feest
en spijt maakte vlekken op je spreken…
in deze doolhof van letters
gedicht
3.3 met 17 stemmen
9.077 ik kan wel schrijven akst mik strlos
en bedoelen dat ik niet te spreken ben
maar men zal toch binnenkomen
ik moet verstaanbaar uw werkelijkheid
ontvreemden als een zakkenroller.…
Na Jaren
poëzie
2.4 met 9 stemmen
2.516 Hij keek naar 't oude venster,
Hij keek naar 't oude dak:
Hij hoorde een vreemde spreken,
Waar eens zijn moeder sprak.
En ogen spiedden, vragend,
En schuw, door 't vensterglas;
't Leek alles hem zo vreemd nu
Wat eens zo innig was.…
Brief aan de zee
gedicht
3.2 met 18 stemmen
11.595 trieste sfeer van
oude gebeden en weefde verward
aan een sprookje dat vrede heet
dan liet ik mij verleiden om te gaan
met de stemmen
- landinwaarts -
maar er waren meer dingen dan een
dromer ooit zal zien
en de wegen té veel
onderweg
en zo schrijf ik me zee
naar je toe
en al ben je te oud om met
nieuwe woorden aan te spreken…
LE CARNAVAL DES MOTS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
965 Oranje kastanjes die spreken tot druilige droesem,
een Indische drum met neuriënde nagalm in de
onbewuste wateren van je geest, klaterende gedachten
die overdríjven en óverdrijven; ook doorkijkjes
op de uitdijende cijfervelden van pi...…
Jezus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
705 kijk maar vooruit
maar lafbek kan het niet
wie nooit ziet
tussen het riet
kruik vatbaar lang verwacht
en a snapt het wel
en k en j
en alles telt nooit
meer is die dit geheel
spel spellen verlicht
gezichten in groen en geel
en m'n tong is gesleten
een gespleten tong
en een gezicht dat lijkt
van rubber en de dieren spreken
bomen…
DRIELUIK ROND PINKSTEREN
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
625 de wind die waait
verholen doch scheppende Geest
waai als wind weer vrij
zing Uw bruisend lied in alle talen
over liefde, vurige liefde
verrijs uit stof naar licht
voor wie dood geen duister einde is
louter een doorgang naar U
Gij alles omvattende Geest
3. ontloken
hoe angstig waren wij
tot Gij ons met vurige tongen
spreken…
BIJ SPINOZA’S PORTRET
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.274 Van ’t diepste zwijgt wie stamelt: God is Al, -
Gij, grote Ziel, aanschouwde in ’t Ogenblik
’t Volmaakte Godsgeheim van ’t ik-loos Ik,
Dat door uw wijsheid spreekt en spreken zal.
Uw geest schiet stralen verder dan men weet:
Gij zelf de zuivere vorm van al dat licht,
Sterk en onschendbaar, boven sterfelijk lot.…
Zeldzame dichter - Ode aan Jean Pierre Rawie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
709 Zeldzaam scherp zijn de woorden
Helder en zuiver is het beeld
Eén denkend mens tussen gestoorden
Eén dichter die mij niet verveelt
Een echo van een oude luister
Een lang vergeten koninkrijk
Er is maar één naam die ik fluister
En met de Groten vergelijk
Die tot ons heden niet meer spreken
Omdat geen hart ze nog verstaat
Gesmoorde stemmen…
" Het "
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
590 Hét is het gulzig water
dat me dorstig maakt,
schuimende beken
waarin ik weerloos
ten onder ga, hét
fluistert tonen die
de wind laat spreken
en waaraan ik nooit
mocht denken.…
Te...oude foto's
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.562 Als ogen konden spreken
dan spraken zij eens van immens geluk.
Las ik die luchtigheid en
zorgeloosheid in onze ogen maar weer
want lees nu nog enkel woorden
van "verdriet" en 't doet zo "zeer"....
het spijt me maar ik kan echt niet meer.
Ik zal voor altijd om jou blijven geven
maar
gun ook jou een gelukkiger leven.…
Dubbel Glas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
678 ongenaakbaar
vanuit opgedrongen tunnelvisie
leven zij in wild verband
samen apart
in die andere wereld
ik taal in gebaren
al schrijvend
probeert mijn hart
tot hun hart door te dringen
en spreek woorden
voorzichtig en in omlijsting
bang om te kwetsen
maar ze horen me niet
kijken me alleen glimlachend aan
maar hun ogen blijven…
het voer van september
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 het septembert, de kroeg in mijn hart
sluit de zomer en serveert slechts nog
brak water – het sterven nadert en de zon
sluit langzaam haar poort, het vlees dat de vrucht
droeg is nu rijp aan bederf en geurt naar
ontboezemingen uit een herfstig verleden
trage kruinen dragen de wind en spreken
regens en stormen uit over deze haatdragende vlakte…
Dromen in een Droom
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
691 krachtig
monden in één monoloog
ik droomde dat ik ontwaakte
maar herinnerde mij mijn droom
normaal ben ik alles vergeten
nu was 't er nog gewoon
genieten deed ik nog wel
maar ik wist dat 'k wakker zou worden
de beelden waren minder fel,
het was of de klanken verdorden
de wekker deed waar hij voor staat
en ik stond
bij wijze van spreken…
Ik blijf mijn eigen raadsel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
774 onophoudelijk, rusteloos
Ik ben de stem die mij tot stilte maant
de kans waarin de tijd verstrijkt
waarin ik werkelijkheid van waan
niet meer te onderscheiden vind
Ik ben als menig dissonant
als zuurgraad in een zoet gebaar
die smaak geeft aan wat niet geneest
aan hen die dit herkennen
En als mijn leven over gaat
m ’n blik niet langer spreken…
Psychopathia sexuales sado masochisme
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
590 Zij zoekt het land, de stad, de zee, de kracht van
Zoete aarde, het milde ochtendlicht dat beschijnt
De marmeren gedenkstenen met regels uit gedichten
Weerspiegelt in grafmonumenten; innige bloemen
Treden mijn verdriet binnen, spreken geheimenissen
Diep bewogen herken ik de taal dat het geheugen
Doet herleven door een zee van schaduwen reiken…
Als het goud is verwond
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
816 warmte,
bij nachtelijke koude zeeën
Marteling van geloof in alle,
grijpt elk contact buiten leven
Herkenning van oude magie,
als verwarring van de grens
Dromen lijkt een pijnlijk fobie,
eeuwig zwart blijkt een wens
Sprankeling in heldere klank,
een leraar volgens velen
Bij een sluipende mistbank,
leek de pracht om te delen
Het spreken…
Sotchi splaakverwarkingsk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 toch spreken veel
anderstaligen
iets van onze taal
ik luister naar reacties
ikke sien kanne nitdie
kleedienk kloer von
skaatsoers toe fel
foel toe fel da eel fel
oeranju e nokkus oeranju
pien ien ooch so pien
mens mit vlak sfaaiu eele tiet
anters da Roesiska flak
mekaar door von kloer
nit wiet bou root
kloer flak ollan
root wiet…
De Jezus die ik ken
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
472 We spreken samen over zaken, heel private
-van dat ik ook niet altijd één der trouwste ben-
waarop hij zegt: ~’t Is Magdaleen die ik beken,
tenslotte zijn we mannen, geen castraten~
En als we uitgehengeld zijn, een paar uur later,
gaan we op huis aan met een maaltje Petrusvis
dat straks gebakken en gekruid heel lekker is,
vooral met wijn er…
Nu ben je hier (afscheid)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 In jouw ogen zie ik mezelf weerspiegeld
Jij bent het geheim van mijn ziel
Onze lippen spreken dezelfde taal
Onze harten hetzelfde verlangen
Teder en warm een kus op de wang.
Ik tel de dagen
De afstand tussen ons,
niet meer dan een gedachte.
Ik ga naar bed, en droom jou
En morgen…,
dan ben je een dag dichterbij.…