3375 resultaten.
Over-leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Zonnehitte gaf de regen nauwelijks een kans
wind blies zand verrassend hoog, tot duinen.
Nu klinkt de roep: laat dit landschap blijven!
droog en weerbarstig, met een enkel dier,
die tussen dor en dood nog weet te overleven
wondre wilskracht, hun natuur.
Opgetogen zochten wij naar sporen uit 't verleden
met water onder handbereik.…
Windstreken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Je bent het hoge noorden
de laagstaande eeuwige zon
het land van zangerige woorden
waar de liefdestaal begon
Je bent het diepe zuiden
de oase voorbij het eindeloze zand
waar broeierige muziek voor ons luidde
we in koortsdromen waren gestrand
Je bent het verre oosten
de beken met de wilde stromen
fonkelende glazen waar we mee proostten…
het leven.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
537 als ik om mij heen kijk,
sta dan even stil,
hoe ik het verleden ontwijk,
niets van die tijd weten wil,
mijn jeugd die herinnering duurt een seconde,
al mijn dromen gebouwd op los zand,
heel mijn leven wat een zonde,
een laatbloeier zonder verstand,
als ik om mij heen kijk,
tevreden met alles om mij heen,
voel ik mij werkelijk heel rijk…
Ontdooide woorden?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 Wanneer verliefde woorden
ontdooien in de mond waarin
ze worden uitgesproken wordt
al het andere verzwegen
hebberigheid van geluk,
of wordt op een andere manier
beschreven, uit het brein van
de hemel van Brusselslof
composities uit een evoluerende
letterbak verzameling van stof
waaruit we zijn gemaakt
elke korrel zand herbergt
een…
Kwatrijn (-)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
607 In de zandloper loopt het zand in de
richting van de hand die hem plaatst.
we kunnen hem blijven draaien, hij
breidt niet uit, de ons aangemeten tijd.
de kleren van herinneringen verbleken
aan de waslijn van de eigentijdse wind,
in dat prisma zie ik alle kleuren breken,
berouwvol voor elk berouwvol kind.…
Mijn weg door de wereld
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
476 slagschaduw,
waarin ik tranen spui,
tranen die in de zandbodem
wegzinken,
jij bent de aarde
waarin de hei wortelt,
kronkelt, groeit, een
eigen slagschaduw werpt
schapen slapen daar,
herkauwend, herkauwend, herkauwend
tot de hei is gesponnen
tot grove wol,
mijn mantel,
warm tegen de wind,
ik sla hem om,
wapen me met jouw zand…
In het diepste van de rivier
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
419 In het diepste van de rivier
vermengt met het zand, mee stromend
misschien naar niemandsland.
Herinneringen, diep opgeborgen.
Gevoelens misvormen de rivier. De oever
loopt over en brengt ze niet naar hier.
In mijn niemandsland sta ik nog te wachten
tot het mij bereikt.…
Onsterfelijk?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
484 In dit getijdenwerk van brandende sterren ontspringt
de geest van het ongeboren verlangen, daar verrijst
een onsterfelijke eiland, schim van ons bijgeloof in een
sculptuur van zand, aangejaagd door windschepen,
ingeleid aan de kade van een ontvankelijke moeder schoot
die baart een wonderschone wereld waarin we zijn geland…
Gap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
504 Kurhausplein
in Pathé met jou
mengde zich mijn oog
op vier verdieping hoog
buiten turend op de lange straat,
waar mijn vaders laatste thuis
en ik er vaak doorheen
het avondlicht oranjig scheen
van warme zomeravond,
met de Britse kust en klif
uit film waarin een man
en een vrouw die dichtte
tussen hen hun wijze zoon,
met onze kust van duin en zand…
We blijven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 We blijven onverstoorbaar
naamloos omdat we zwijgen
geringe afstand van de kust
zee in alles wat hoorbaar is
rust dichterlijk bij mijn hart
gaat weer terug om aan te zwellen
in mijn nachten bij haar volmaakte duinen
tussen haar billen in het holst van de nacht
wanneer we samen zijn met de maan
naamloos omdat we zonder bezitten
zand…
Dromen aan zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Golven rollen als branding over het strand
En spoelen wieren, schelpen en wrakhout aan
Wissen sporen van verleden uit het zand
Maar de deinende zee blijft altijd zelf bestaan
Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan
En peinzend op ‘t duin over verre watervlak
Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan
Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar…
Afscheid in pijn
netgedicht
5.0 met 79 stemmen
461 ik zag je op strand
gebruinde voeten
in slippers
je droomwinkeltje
onder de parasol
van riet waardoor
het lied ritselde
van winds warmte
in een brandende zon
jij verkocht niet
maar samen met
de klant een koude
sangria in de hand
verkenden jullie het
spirituele verband
van blauwgroen
gekleurde golfjes op
het mediterrane zand…
Lego Star Wars Kid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
645 Het speelt, maar snapt geen barst van wars op mars
Speciaal verzoek aan lara rense dit:
Stel dat je kid gestuurd wordt naar de maan
Als reiziger in lego's explorit
Gevlogen uit de aardse zonnebaan
Zou jij hem leren hoe dan
om te gaan
Met mannetjes van mars,
billy the kid
Verloren in woestijnen
zonder zand
Als nerd van thunderbirds…
VRAGEN ZONDER ANWOORD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
603 Ach ja waar maak ik mij in feite druk om
of mijn hoofdhaar nu grijs is of toch blond
Feitelijk is zulks misschien hartstikke stom
als ik zeg welke tint is 't haar op je kont
Vragen waarop je nooit 't antwoord krijgt
waarover je je brein nimmer moet breken
Als je hierover nadenkt dan ben je geneigd
je kop vreselijk diep in het zand…
Altegader
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 Zie daar, de eerste lentebonestaken
Waar de messias splinterwoorden goot
Waar verba en parole
ralaraken
Daar sterft elk couperiaans
een kortedood
Ik lees een bladzij in de mobaridder
Zijn paard geeft hij op heuvels zand de sporen
De momfermol schiet wortel, haar aanbidder
Danst met catrijn en huppelt naar de toren
Rood wordt zijn kop…
ma petite princesse
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
508 vast in 't ogenblik
bezonken peinzend hoe het was
als kind dat leed en schreef en las
bestemd te worden tot een ik
Verplaatsen deed ik mij in tijd,
de ster vanwaar ik kwam werd ruimer
en mijn horizon zo wijd
dat ik me zonder vrees of sluimer
op de mensenaard kon richten
niet dat het mijn gemoed verlichtte
Ik zette stappen in het zand…
Alarm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 wekker niet
gezet
hoe vaak heb ik al akbar horen klinken
half zeven, honderd drones en
een raket
of honderdtwintig: Israël moet zinken
dat zijn de ayatollah's die beweren
dat wraak om weerwraak vraagt dus bombarderen
ze installaties die missiles
lanceren
maar dan staat plots de regio in brand
als wederom een kopstuk bijt in 't zand…
De Avonturen van Oek; De grote trek
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
470 Hij wou en zou het strand kussen,
het zand opsnuiven van geluk,
het bloed schenken aan dat land;
hij zal zijn eigen benen vinden,
achterlaten wat hem niet zinde;
niets,
ook deze honger niet,
weerhoudt hem ervan
zijn nieuwe leven te ontginnen.…
Schermstof
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
387 Misschien droomt hij
van zand tussen zijn tenen,
van een gat in de tijd
waar niets hoeft, niets hoeft, niets hoeft.
Misschien. Maar hij swipet verder,
dieper,
tot hij zichzelf ziet
verder verdwalen
in een hemel zonder wachtwoord.…
WISPELTURIGE ZEE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
350 Rollende golven beroeren zacht het natte zand.
Wakker kussen.
Verlangen blussen.
Zintuigen genieten voor twee.
Er is de geur van de zilte zee.
De schittering op het water door een stralende zon.
Buitengewoon hoe deze dag begon.
Krijsende meeuwen op zoek naar een heerlijk maal.
Vechtend voor die ene lekkere garnaal.…
wang van as
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 De tong kruipt over de droge wang
en proeft zout dat niet van de regen komt
knorgeluid in de keel waar geen haan
meer kraait alleen het kuiken dat zichzelf
kust tot het vel scheurt
Stof van de stad vult de neus waar ooit
koren stond nu distels en graven
van jongens die ik zelf heb getekend
met vieze nagels de koning eet zand
en wacht tot…
Eilandavontuur
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
1.791 Achter die ene dikke hoge duin
Het is nog eentje maar
We lopen nu wat harder
En dan volgt de laatste klim
We hijgen alle drie nu
Dit is heel zware gym
Jullie trekken me het laatste stukje
Dan ben ik eindelijk daar
Ik plof neer op de eerste duinhoop
Ben voorlopig effe klaar
We drinken ons laatste water
Dan zijn we klaar voor het zand…
Zwervenszat
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.927 't Meest in nachten als de maan haar stralen
Koud en lusteloos door 't ruim laat dalen,
Ben ik radeloos, denk: ik zal maar ergens
Zwak en zwervens-
Moe mij laten vallen in het zand,
Plompverloren en mij wat bedekken
En dan blijven liggen tot mij een komt wekken,
Deernis koestrend op komt rapen
En zo niet, dan blijf ik slapen.…
Vangst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.031 Langs de lichte kromming van mijn hengel
glijdt zonder rust mijn blik de lijnen af
verwacht een wonder, wellicht een engel
het snoer trilt en de wind blaast straf
Ook Jezus was een vissersman
een voet op het water, een hand in het zand
dat het vaak mislukken kan
wist Hij van het verlaten strand
Waar ter wereld Hij ook viste
op schepsels…
IK
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.011 Alsof IK die ene steen in de woestijn ben, die tijdens een wervelstorm blijft liggen, terwijl al het zand IK voorbij waai...…
De zoeker
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
894 Waarheen zal ik gaan van hier,
ik trek mijn sporen in het zand.
Jij zet de deur weer op een kier,
als je uitreikt naar mijn hand.…
't Is lang geleden (13)
poëzie
2.0 met 1 stemmen
1.310 Ruik ik daar niet de lucht, die wrang en sterk
En warm en prikk'lend van uw heide waait,
Als wolkenloze Augustusmiddag laait
Op glinst'rend zand en wit-zwevende berk?…
't Is eind augustus, zondag
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.235 Nog rul van zaterdagse hark is 't zand;
Voetstappen staan voorzichtig langs de rand;
Een schaduwpunt van halfgeel bonenblad
Ligt hier en daar in 't lijnennet op 't pad;
Door 't dichte raam komt in gedempte vlagen
Eenvoudig orgelspel van 'Uren, dagen -.'…
Het wolkje
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.319 Spring vrolijk fluitend van mijn wolkje
en sta weer op aarde in het zachte zand.…
Wat is de reden?
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.046 nooit gelooft
enkel de kou die jij hier achterlaat
velt mij
het idee dat jij er niet meer bent
me niet laat voelen
hoeveel je om me geeft
dat onbeschrijvelijk warme gevoel
dat ook jij eens hebt gekend
ik slaak een zucht
en denk aan jou
die warmte om me heen
heeft plaats gemaakt
voor ijzige kou
alsof je het wist
schreef je in het zand…