Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

Passanten

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.326
Dinsdag acht uur in de ochtend - portaal Den Haag centraal Holle stappen gaan voorbij - haastig allemaal Zwartgelakte schoenen - en een zwarte aktetas Een hand omvat een creditcard in een zwarte overjas Op een stoeltje zit een zanger in de weer met zijn gitaar Een eiland in de drukte - in een holle ruimte waar zijn langdoorleefde stem weerklinkt…

Het voegen van de Eland

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 176
verte binnen handbereik en toch onbereikbaar na verloren tijd zonder spoor, dezelfde weg, hetzelfde dak, maar niet dezelfde plaats voor de één een bekend landschap, voor de ander een omgeving zonder herinnering, zonder eerdere voetstap om naar terug te keren nabijheid blijkt niet hetzelfde als samenzijn Ik ben er ook een stem die ruimte…

PIJN

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.824
De lege plek schept ruimte. Voorliefde voor vallen blijkt vaker dan mij lief is, schaafplekken op knieën visitekaartjes die aandacht afleiden van builen en schrammen op het hoofd. Pijn als meiregen die maakt dat je groter wordt dan het jongetje, onwelkom bij verjaardag klasgenoot = boerenzoon, wegrennend: niet janken, niet janken……

Waarom?

hartenkreet
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.990
In mijn hart, is “warme” plaats zat, ruimte voor jou, mijn liefste schat, waarom ben ik jou, niet eerder, tegen gekomen? Ik heb alle tijd, wil niks forceren, geen banden breken, jouw liefde leren, waarom ben ik jou, niet eerder, tegen gekomen?…
Papilio20 september 2003Lees meer >

Tot wie mag ik mij wenden?

hartenkreet
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.095
Waar is dan het recht om te leven, waar is de ruimte om te bestaan? Is er nog lucht om adem te halen? Oh mijn God, wat heb ik toch gedaan? Wij zijn zo krachteloos, zo zwak, in ons is niets meer van enig gehalte, doch ergens is iemand die hoger reikt, dieper gaat, je ontdekt in je laatste gestalte.…

Geluk

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.413
Geluk, dat kan 24 uur per dag bij je blijven, als je het in je hart de ruimte kan geven. Ik schreeuw het uit, en probeer de zon te vangen zodat ik de schitterende stralen kan uitdelen. Er zijn zoveel mensen die naar dit gevoel verlangen, en ik gun het alle mensen om me heen!…

Vakantiespreiding

gedicht
4.1 met 60 stemmen aantal keer bekeken 4.151
De moeder met haar kroost in praktisch plastic en een alerte blik op haar gezicht, kijkt licht verwilderd om zich heen: is dit die dure eerste klas, die haar verplicht veel te verbieden aan het kinderstel dat, tot niet heel veel goeds in staat, weet dat het gangpad in een treincoupé de eigen wil voldoende ruimte laat.…

Draak

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 890
Het huis wordt een barmhartige ruimte die haar kale wanden rond mij vouwt.…
Wimper7 november 2002Lees meer >

Van de kaart

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.147
landjepik (Grenzen stellen zich aan) Boze woorden uit de doeken Maken muffe stof tot praten Over eenzaamheid, vermoeiend Als slechts de verteller luistert - en andersom Zinnen worden ingewikkeld Parallellen aangekruist Emoties sterken zich In afgunst, boosheid, haten Metaforen verliezen zeggingskracht Door het vervagen van de ruimte…

jij was mijn griet in poncho

netgedicht
3.1 met 65 stemmen aantal keer bekeken 18.752
Ik las je in Aztekenassen wandelde over besneeuwde passen in het Andesberggebied jij was mijn griet in poncho je donkere lach vereeuwigd in de kinderen die je bracht jij was de tijd als zand in eeuwig golvende woestijnen de piramides lagen zuiver op de lijnen die ik in de verre ruimte zag daar vond ons nageslacht een dood die leven…
wil melker22 september 2004Lees meer >

Controle

netgedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.802
Daarvoor heb ik ruimte nodig.’ Het dichtstbijzijnde meubilair wordt aan de kant geschoven. Met zwaaioefeningen warmt de monteur zich op, imponeert. Het felle licht van het kwartet spotlights weerkaatst op de glans van de hamer, prikt irritant in mijn ontwakende ogen.…

Een ander paar mouwen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
De herfst hinkt op haar laatste been December binnen Ik wil ook naar binnen Dus draag ik scherven Naar het spiegelpaleis Waar ik een mozaïek voltooi En een matglazen poort vergrendel Door een valbrug Ben ik met het gewemel verbonden Ik maak mezelf wijs Dat daar ruimte en tijd en stof Een achterhaalde orde zijn Die je herschikt Kneedt…
Wim Veen30 december 2004Lees meer >

Ver van het licht

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.351
Ik vraag om de goede weg en roep om hulp, Maar de gil Is als een muntje dat valt in een stille ruimte. Het blijft stil. Laat iedereen me ineens alleen? Of lijkt het maar zo, omdat je ze in de goede tijd niet nodig hebt. Nee er is er geen één.…
Knikkor14 oktober 2007Lees meer >

alleen in een loft

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 882
ik heb een pakhuis gekraakt een hal opgelapt tot nest hoog en kaal in het dal leunend tegen de bergflank één ruimte die open staat ramen knipogen hoekig als ik het ijzeren gordijn sluit één kier laat één bundel van de schemer door steunbalken liggen bloot zuilen dragen vloer en dak bloemen, kaarsen en linten tot een halve maan geschikt…
Wim Veen7 december 2005Lees meer >

Kortsluiting op de vrouwenmarkt

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 948
vijf kompels één vrouw en a high degree of happiness bij het minder attractieve deel van de vrouwelijke populatie of men in deze gelukssensatie voldoening uit de nacht ervoor of hunker naar aanstaande kon lezen zou hem naar hij zei worst wezen Het ging hem om de beleidskwaliteit de mannen waren duidelijk goed in bed daarom schiep hij ruimte…

Open hart

hartenkreet
3.1 met 104 stemmen aantal keer bekeken 15.443
bestaan maar ik kan zo heerlijk met je praten je geeft zoveel energie met je olijke ogen door jou kan ik de tijd tijdloos laten geen druk, geen haast, tijd is even niet het vliegt voorbij, toch duurt een minuut uren ik open zonder gêne mijn hart, mijn ziel voor jou en hoop dat dit nog lang zo mag duren want jouw open geest biedt mij alle ruimte…

Ruimtelijke ordening

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 959
ogen, dichtheid waar geen licht is noch lucht als in de zonkern of in het fruit, een onzichtbare architectuur die pulseert als afstand in kubieke meters, de woonkamer, net na de ruzie tussen minnaars hun zwevende spijt buigt de tijd in een fractie van een glimlach… het kind rent de kamer binnen met een hond rond zijn voeten en de ruimte…
Branka Korac15 februari 2007Lees meer >

je rust is magisch

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 921
als een vogel vrij gebonden ben je voor een deel aan mij pijn legt vrijheid zwaar aan banden spijtig geef ik jou mijn handen ik kan er niets mee doen niet eens een zoen op beide wangen je rust is magisch lief je stilte je warmte voelbaar na die jaren kilte je hart is ruim nog onbewoond kijken naar jouw ruimte…

voor de laatste toon van dit refrein

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.721
zeg me waarom we slaan op hol en stijgen langs ogen vol afgrijzen bolle koppen nokken hoeven splijten schedels uit de weg met het gebedel om sensatie en iets nieuws we rijden wolken plat onweer ketst in buien het regent slag en in galop gaan we de woede spuien op het tuig, vooral de luien ze donderen maar op ik jaag en jacht de ruimte…
wil melker19 januari 2004Lees meer >

In zicht

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 865
mag ik de tijd vooruit bewegen de symfonie draagt verder tot het einde van de horizon waar de heuvels hoge noten blazen met euforie en klank de koren groene velden stuiven en de regen in een bariton valt het licht blinkt uit in alle kleuren door de zuurstofstaven heen levende larven van de lucht slurpen de grijze wolken weg de ruimte…

uitzicht

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 629
dag, samen kunnen we een stukje optrekken van het gordijn dat ons omgeeft het witte laken dat het daglicht smoort en 's avonds kunnen we als herders waken de kudde wolken als zwarte schapen die opgestegen zijn vanaf de grond achter het hek en liggen en waken en liggen en dromen en kijken naar de maan die traag, langzaam beweegt door de ruimte…
c. paris10 april 2009Lees meer >

Het pad van misschien

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 489
vierkante meter hoog gericht en laag, rechts en links) elk draagt haar kleurenpallet min of meer transparant uniek zoals een roos aan roos zonder doornen op lippen van ademhalen ik sla m’n wimpers niet neer ieder gaat zijn eigen weg met alle respect jouw klare ogen gaan altijd met me mee in berusting voor ons beiden die ruimte…
Quicksilver25 januari 2010Lees meer >

de weg terug

hartenkreet
4.9 met 37 stemmen aantal keer bekeken 970
gaan toch verlang ik naar de aarde waar ik in een vroeger leven veel van mijn schatten bewaarde onder diepgewortelde bomen die verankerd in hun wijsheid onveranderd zijn zij waken over heilige grond omdat daar eeuwen lang nieuw leven ontstond daar hoor ik thuis de weg terug ben ik kwijt maar een oud verbond slaat een brug tussen ruimte…

Titelloos

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 861
van een vergiffenisdoosje in joeg nu zou u kunnen zeggen viel dit insect dan wat te vergeven ik hoef dat echter niet uit te leggen daar is enige diepgang bij nodig en aan velen niet besteed zo blijkt dan ook nu mijn unieke bescheidenheid weer eens een heilig degen in feite heb ik niets nieuws verteld wat telt is het scheppen van eigen ruimte…

Volmaakt gerijpt ?

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 781
Overstijgt gevoel, om een gelijke horizon te zien, wat een begin – en tevens eindpunt zou zijn, ook weer vreemd en gênant als je die vrijheid claimt, verwant aan gongslagen van verandering zoals we die in elkaar herkennen, om het mechanisme te verleiden, de wijzers van het uurwerk – tijdelijk - te stoppen, pijn te mijden, die van tijd en ruimte…
pama7 december 2010Lees meer >

Bestaanswijze

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
lente overging geuren en lichtgroene verschillen Voor de grote plataan, dichtbij het openbaar gemak doet een zot zijn rituele gebaren en begint met het gezicht op het noorden gericht groet de boom met een hand om de vuist in een buiging met een rechte rug werkt in zwijgen de bewegingen af Jij bent hier niet geweest om te delen jij neemt ruimte…

de mechanische dichter

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
tandwiel van taalvaardigheid: verwijdt betekenissen, polijst syllaben, ordent klinkers op het klankbord van welluidendheid duidt sublimerende berichten en verhalen wringt de verhevene lyrisch uit, hangt hemelse in schrale wind te drogen, zet de dichtpers in gebruik woordenstromen wroeten zich gestaag omhoog onbezonnen tekst perst zich door ruimten…

Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder,

gedicht
3.4 met 60 stemmen aantal keer bekeken 29.647
Ik troost haar, dierbare sneeuwwitte astronaut zo ver al van de aarde weggedreven, zo moedig uitgestapt en in de ruimte zwevend zonder bestek en her en der. Zij zoekt - het is een s.o.s. - haar herkomst en haar zijn als kind en niemand niemand, die haar vindt zoals zij was.…
M. Vasalis7 september 2021Lees meer >

Zonnegloed

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Kinderen onder de zonnegloed geboren horen vrije vogels in de lucht; één en ongewond is onze ruimte, wij verstrooien de beweging die ons lichaam is. Open ons gekleurde licht, zonder oever en gewicht.…
Gerjo Gerrits19 december 2011Lees meer >

Vijf Mei Rap

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
bevrijding van mijzelf van mijn kleinheid mijn verwarring en mijn pijn maar vooral van mijzelf als ego die de wereld verkleint in alles wat gebeurt perste ik mijn ideeën bevrijding om te zien vanuit de ruimte waarom ik ben geboren en wie ik was toen ik nog niet dacht en mij zelf niet beperkte maar zag vanuit de stilte bevrijding waarbij…