5774 resultaten.
DE ELLENDIGEN
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.131 Soms heffen zij hun onverzaadbaar smachten
Naar een wiens lach hun twijfel overwon
Maar horen nooit het antwoord op hun klachten
En dwalen weer en zoeken vredes bron,
Ellendig in de duisternis der nachten,
Ellendig onder 't branden van de zon.
--------------------------------
uit: Gedichten (1922)…
Toxische wereldziel
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
795 Jij knoopt de doodsdrift aan mijn Ik
met een schrikdraad van macht
in een snijdende omarming
Jij stroopt de tranen van mijn ogen
- twee werelden die elkaar nooit zien -
en vreet hun staar kapot
Een schouderklop valt als een hamer
op totale duisternis
wanneer jouw schaduw me opslokt
De meerpaal droomt de drenkeling
maar de sterren…
Windrijm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
506 Het zwijgt, maakt stil, de duisternis wordt diffuse en is mij kwijt
ik zie de schaduw die met zijn ego vecht, ik leg de huid
af maar ik ben een vreemde voor mijzelf, een onwillig en
onbeschreven blad in het uur van de uil die naar de maan vliegt.…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Als het gezang van vogels allang is opgehouden,
alleen de nachtegaal nog éven excelleert,
als vos en egel uit hun schuilplaats zijn gekropen
en ook de muis de duisternis begeert,
dan komt de nacht tot leven.…
Prooiboom
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
521 Over lage velden rolt dreigend de nacht uit
een zee van duisternis spoelt
als een onstuitbare vloed over het weerloze woud
het daggeluid sterft in de stilte
achter het masker van het inslapende licht
fluisteren geesten lange avondgebeden
die schijnbaar loos hun weg langs dode takken
de vaart van de wolken achterna zweven
de verstoten boom…
De rat is ook een dienaar van de Boze
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.018 De rat is ook een dienaar van de Boze,
Tehuis in oorden van bederf en stank,
Daar woekeren ziektekiemen zonder pozen,
Daar heerst de duisternis, Satan zij dank.
In de onderwereld ener grote stad,
Daar huist en jaagt en tiert de boze rat,
De drager hij der giftige bacillen,
Die steeds van afgrijzen de mens doen rillen.…
De tweehonderdjarige eik
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.506 onbeweeglijk staat hij al
tweehonderd jaar
stil te staan
geen soortgenoten
om hem heen
mistflarden draaien rond
zijn kale bol
twee kraaien krijsen
plotseling zijn naam
op de smalle landweg komt
een bestelauto aan
vormt al jaren een
richtpunt voor
't verkeer in de zon,
de regen en de
grauwe, natte duisternis
gespaard voor
de open…
Herkenning
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
599 Een winter lang in duisternis begraven,
geen hoop meer op een leven in het licht,
geen ogen meer, geen glimlach, geen gezicht,
geen water dat je diepste dorst kan laven,
alleen maar pijn en vragen, kreunen, klagen,
de muren stom, je lichaam zonder kracht,
het graan sterft in de grond nog deze nacht,
maar Iemand is er die je toch blijft dragen…
Osewoudt en Dorbeck
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 Een camera projecteert, wat onze geest
reflecteert; ontwikkelt in de duisternis
Wie wij willen zijn:
"De Osewoud van het licht, of de Dorbeck
Van zijn schaduwgezicht".…
STROHALM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
803 idee
jij strohalm, mijn laatste grasspriet
De maan schreide en ik even droef
op ‘t moment dat ik daar wat stond
Jij, die ons verleden zomaar begroef,
staarde wat schuchter naar de grond
De nacht weende en ik even zacht
mijn wereld werd immers ingestort
Ik had jou grotere liefde toegedacht
maar van liefde gaf je steeds tekort
De duisternis…
Goud
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
684 Zo begon ons avontuur,
voor mij een sprong in duisternis, onzekerheid.
Een reis die vijftig jaren duurde.
Een gouden tijd vol blijheid en tevredenheid.
Een tijd om op terug te kijken.
Genoeg voor de rest van mijn bestaan.
Ook al moet ik alleen verder...
het is goed, ik kan het aan.…
het afschermen van tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 vanavond draait het zwaard
in de sterkte van de pees, hangwouden
stangen lange takken aan de waarde
van hun vrees, wie ontmoet ontluistert
zich van zang dat geboeid de duisternis ontvlucht
haastige treden ontvouwen de breedte
waarlangs voeten strijken, iets gespt zich
aan de werkelijkheid die in nuances als
idolen zijn neergelegd -wellicht…
De leegte voorbij...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
771 Jouw licht in mijn duisternis
onzichtbare kracht
laat mij geloven,
de volheid,
wetend waarheen...
Daden van jouw barmhachtigheid
zet ik voort
in levens van anderen,
de volheid,
wetend waarheen...
...de leegte voorbij.…
Tijd als ballet?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
655 Dag en dauw laaft zich
aan het schemer, duisternis
absorbeert schaduwen.
Groots en wreed de mens
meeslepend grillig lot
de grootste dwingeland.
Slepend teloorgang
volmaakte zinneloosheid
van geleende tijd.
Het aardse spasme
ruist in zilte branding
als swingend orgasme.…
God is rood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 hoogste lied op een scheefgezakte grafsteen
om zo te verfraaien wat vergeten lijkt
Hij is de fragiele klaproos in de berm
die geduldig wacht
om geplukt te worden door een kind
waarmee Hij Zijn jeugdigheid kan delen
Hij is het avondrood die het hemelgewelf in het westen als een vuur doet oplaaien
Totdat de schemer overgaat in pikzwarte duisternis…
Dorst naar gerechtigheid
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
683 Het licht dooft uit in een totale duisternis
voor Jezus die gekruisigd vol wanhoop is
die zich door iedereen nu voelt verlaten
ooit wilde de Herder zijn voor zijn schapen
zelf daar gemarteld en met doornenkroon hangt
uitgeput naar d' eindlijke verlossing verlangt
" Waarom God hebt gij mij verlaten?"…
Als liefde alles is
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
475 Als liefde alles is
en werkelijke prijs
op het eind van de reis
die onze liefde is
Als liefde alles is
van ons, van jou en mij
dan is ze nooit voorbij
een licht in duisternis
Als liefde alles is
en afscheid niet bestaat
je blijft, ook als je gaat
geen droefheid, geen gemis
Als liefde alles is
om and'ren te verstaan
en dan…
AANVAARDEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 Er achter willen komen wat God is,
hoe Zijn machten mogen heersen en werken:
iets, dat mensen graag zouden bemerken,
maar omhuld wordt door milde duisternis.
d' Almachtige blijft een geheimenis
buiten onze verstandelijke perken.
Diens Wezen met harde uitleg sterken?
Zwervende leugen vol vermeende kennis.…
HERBEGIN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
393 Vergezeld van het verblijdende Woord
de dag doorbrengen tot late schemering,
leidt helder schijnend door duisternis voort."…
Pamflet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 spreekt
Prijkt daar ergens op het internet
Men moeten weten dat de leek
Het vuur gestolen heeft, en het doorgeeft
Het pamflet, het is de wond
Waaruit dagelijks pikt de adelaar
Voor altijd hangt het daar
Om het kind terug naar zijn kamer te sturen
Maar in de late donkere uren
Waarin het voorbeeld voorbeeld is
Waar, in een tijd van duisternis…
UITDELEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 De overheerlijke fruitsmaak misleidt
zijn genieters, zendt hen naar duisternis
van vertier, wat tot Satan dienen leidt.
Jezus, Gods Zoon, brengt zonder vermoeienis
het ooft des levens binnen het bereik
van wie Diens krachtige volgeling is.…
Herfstig september
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
901 nu hun krachtvoer geven
beukennootjes smelten op de tong
ons muziekbos speelt nu lage tonen
in de avondzon
rui-tijd
verkrijgen van nieuwe vederen
dieren krijgen langzaam
een wintervacht
Aansterkende vetlagen,
reserves tegen hongersnood
op naar de winterslaap
rust die zich voltooid
elke mens moet nu
de lichten aansteken
...duisternis…
Lachende hyena
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
600 Mijn nachten zijn als lucide leesvoer
voor de duisternis in mijn gedachten
ik heb de mensheid lief met haar gebreken
het heeft misschien geen enkel nut
dit schrijven, mijn leven, mijn gedachten
en het is ook maar de vraag
of het allemaal ergens naar toe gaat
soms lijkt het nergens dichterbij dan ooit
is de leegte onweerstaanbaar optimistisch…
Hij is hier niet.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
310 uren,
alsof ik alles had volbracht
maar Hij is daar niet…
Ik zocht Hem in het aardse streven,
in wat vergaat, in wat verdwijnt,
in wat geen echte rust kan geven,
in wat de mens tot stof verkleint
maar Hij is daar niet…
Hij is niet waar de doden zijn,
ook niet waar ’t einde is;
maar leeft bij wie ontslapen zijn,
gered zijn uit de duisternis…
GEBOORTE VAN EEN GEDICHT
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
162 Een wervelwind, een razernij,
omhoog de straat uit, rond de toren,
door gaten in een wolk te boren,
van duisternis-met-bliksemschicht
een duik naar ’t verre ochtendlicht,
scherend langs meren, over bomen,
totdat dit tuimelen en stromen
tot stilstand komt, vrij onverwacht
en stolt, eer ik het had bedacht.…
Aarzelend schijnsel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
293 De zaklamp was een kleine toren in het gras, alsof zij voor de duisternis geschapen was. Zij kende geen gisteren, geen later, geen besluit, en zond haar schraal en aarzelend schijnsel uit.
Het donker onttrok zich. Het schijnsel bleef bestaan. Het dreef als bleke adem achter de maan.…
schemer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
63 in dit weemoedig najaar het nut
te ervaren waarom het komen
en gaan altijd hand in hand gaan
na een volmondig en gewetensvol jaar
en wie de vergankelijkheid niet langer
als een vijand beschouwt, ontdekt
dat het leven niet ondanks, maar
mede dankzij zijn eindigheid
betekenis draagt
laat de stilte deze
woorden dragen
en de duisternis…
de maan vertelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
85 raakt geen einde en begin
op deze aarde nestelen
woudreuzen als bewoners
van verre planeten in de
vergankelijkheid waarin
fantasieën breken en het
avontuur zich herenigd
voelt wanneer de zon
zwijgt en de maan voor draagt
ach ja, als de zon haar woorden verliest,
hervinden bomen en sterren elkaar in
een verhaal dat alleen
de duisternis…
Eenhoornen van de nacht.....
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
11.409 Wanneer ik de hoornen zie lichten
over de barricades van je leven
sluit ik mijn ogen en zie
je stille tranen van binnen
Wanneer ik de witte vachten voel
langsstrijken onder mijn handen
en de eenhoornigen mijn ogen vertederen
wens ik je alle sterkte toe
Wanneer ik in hun ogen kijk,
eenhoornen van de nacht,
schitteren zij nog mooier dan…
Schuilen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
779 Ik wil zo graag nog even schuilen
Schuilen voor de werkelijkheid
Ik wil zo graag nog even huilen
Maar men gunt mij niet de tijd
Misschien verstopt in een klein hoekje
Ergens, ja ergens op een stille plek
Maar dan is het, hallo ik zoek je
Ingeslikte tranen maken me gek
Ik wil zo graag nog even treuren
Om wat verloren gaat en niet meer is…