3968 resultaten.
Gij zijt de goede vrouw
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.699 Gij zijt de goede vrouw ten drempel mijner dood, -
Gij die me uw ogen als een zomer-nacht ontsloot
Vol wondre lichten en vol rust'ge duisterheden;
Gij die me uw leden als de rijkste herfsten bracht,
En, schoner dan een schemering, de zéekre kracht
Van vredig leven en zich goed bemind te weten.…
Zonsverduistering
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
838 Als de maan de zon verduistert
heel de natuur naar het lichtspel luistert
het licht op aarde uit lijkt te gaan
moet de mens wel stil blijven staan
Als de maanschaduw over de aarde jaagt
en met zijn schemer het licht verjaagt
de mens omhoog naar de hemel kijkt
dan wordt zijn ervaring verrijkt
Daar zijn de sterren die hij eerst niet zag
de…
Schooltje?
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
3.278 Het oude schooltje,samen
in de klas met de gebladderde plafonds
waarin het venster van de wereld
verkleind werd door geblindeerde ramen
ver weg van de lentezon en het
uitnodigende groene gras
die lonkten aan de verkeerde zijde
van dat weerbarstig glas, schemerig
verlicht door matglas bovenlicht
in de schaduw van de hoofdcipier
die met puntige…
"excuser les mots"
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
480 Daarover te kunnen gieren en soms te huilen
aan de grachten van een denkbeeldige stad
die als schimmig roofdier schijnbaar agressief
altijd klaar voor de eerste en de laatste sprong
zich dan te voegen gevat in de stroom van zinnen
om als muze de ontvankelijke geesten te beminnen
of 's avonds in het schemer of in de diepe
schaduwen van de nacht…
Op zee
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.390 - Straks zien we u, door de schemering gewijd,
Tot rust uitglijden met zacht-glim'ge vouwen,
Verlicht in eigen loutere eindloosheid.…
Ribbels in het zand
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
798 kletterend op het zand
Wolken jagend komt een luchtkasteel voorbijgeraasd
Bakken met rommel hozend
De hemel vol met herrie
Een donderende stilte achterlatend
Versuft ligt het strand leeg en verlaten
Voorzichtig streelt een warrelwind haar
Slanke gouden zijde
Strijkt de duizenden sporen zachtjes glad
Een stoet zeilbootjes volgt in de schemering…
CRUCIFIX
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.042 en stijgend, roekeloos aan zichzelf ontstegen, vindt
hij, verscholen tussen puin en ijs,
de schemerende bloei van edelweisz
en alpenrozen, de stille bloemen van het Paradijs.…
Vrouwen
gedicht
2.5 met 97 stemmen
24.066 II
Winkel schemering, veel stoffen op de toonbank
Zij buigt voorover in begerig kijken
Ik zie haar blouse soepel open wijken
en ben verzonken - diep en blank.
III
Haar benen lang en glad - zij lacht en ligt
loom achterover - ik zie hoe diep en ver de lijnen
van haar benen zijn en
denk eraan met afgewend gezicht.…
Muziek
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.523 En ‘k dorst geen één, zelfs Vader niet, te vragen
Waarom mijn ziel de weelde niet kon dragen
Van melodie in schemer en bladgeruis.…
Teken van leven.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
842 Ik houd van live-muziek, gitaren
ruig maar plinkieplonk mag ook
ik houd van drumstellende stokjes
de indruk van te korte rokjes
badend in schemering en rook
en kuis bedekt door lange haren.…
PAARS
hartenkreet
1.4 met 16 stemmen
4.325 De fraaie metgezel van diepe droefheid
om iemands heengaan siert rouwend papier,
bekleedt en vult dodenkamers, toeft hier
als gevangen schemer, die verdriet vredig leidt,
beleeft overgelukkig zijn vrijheid
aan de avondeinder, waar loom blank bier
door kersendrank vloeit, verijlt bij 't luchtvertier,
verspreidt zich traag _ voldaan _ onnoemelijk…
GLANZENDE VONDST
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
459 Ik zoek mijn paradijs, waar niets zal dreigen:
Eiken vol huiselijke schemer neigen
over een beek, die klinkt als eeuwige snaar
van jong elfenorkest. Pluk hier almaar,
eet bessen om wijze liefde te krijgen.
Vergeefs speuren... Bestaat dit schone oord?
Ach, verdwaalde vlekken avondrood kleven
troostend, met nieuwe hoop, aan de bomen.…
Woud bij nacht
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.740 Alle dreven
Zijn leeg nu van geluid; de Stilte houdt
Haar intree en de Schemering, gedreven
Door hare broeder Nacht, blust snel het goud
En alle purperglansjes, die op 't hout
En op de verre wolken zijn verheven.…
SLAAP EN DOOD
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.353 'k Heb in de schemering uw vlucht bespied,
Tot ik u zag verdwijnen bij de vloed
Aan 's werelds eind, de zoom van mijn gebied;
Welk land voert gij uw kindren te gemoet?" -
Maar de ander luistert stil en antwoordt niet.…
Zonnebruid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 Spreek ik de voorspelling uit,
gestoken in de geuren van verlangen
in een overspelige wijs,
sluimerend in de zwoele schemer
van symbolen, dronken van het
minnespel en van haar drank en
spijs, geklonken met de zonnebruid
aan beide oevers van het paradijs
tot ze mij in haar overvloedige lust,
als ziende blinde, voorgoed de ogen sluit.…
GROND
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
659 vond
nu werpt de zon haar stille stralen in het rond
'k voel de geschiedenis en denk aan alle krachten
die deze grond verwondden en een broze vrede brachten
proef hier mijn vrijheid in een woordeloos verbond
de sawa's tonen zich in wondere patronen
van ver 't gebulder van een kolkende rivier
hoog in de bomen dansen lauwerkronen
in schemer…
Ave Maria
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.207 Ik droomde van een kálme, bláuwe nacht;
De matte maan lag laag in mistig glimmen –
Maar hóóg scheen van de schemerende kimmen
Der klare starren wolkenloze wacht.
Toen, tussen maan en starren, rees Zij zacht –
Mij zoeter dan de Muze! – en scheen een schimme,
Wijl ’k om haar hoofd als diademen klimmen
En dalen zag der starren gouden pracht.…
Sinterklaas
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.440 Neen, diepste vreugd was, heimelijk bedenken,
In kindereenvoud, rijmen en geschenken,
Alleen, in schemer, lakken pak na pak.
En 'k voel mij weer dat kind met blozewangen,
Waar voor al geven méér was dan ontvangen,
Wanneer ik ruik aroom van vlammend lak.
--------------------------------------------
uit: Morgenrood, Amsterdam 1929…
Donker mooi als het licht...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
853 Grenzende gedachten bij de tijdloze schemering,
geroepen door prachtig donker, mooi als het licht
Zonder spreken dichtbij de oudste waarneming,
het niets een omhelzing van eeuwig vooruitzicht
Terug zonder traan naar de zwarte filmrol,
verzadiging van elk hunkerend begin
In een duidelijker aards rock & roll,
op een toneel zonder podium gewin…
ZOMERAVOND II
poëzie
4.0 met 2 stemmen
725 Gedachten, die de zonnige uren banden,
Bemijmer ik, waar langs de stille kreek
Het nachten naêrt en op de lage landen
De avond roerloos ligt en schemer-bleek.
Dan blaast een jongen op z'n herdersfluit
Een simpel liedje van verloren dagen;
En 't mijm'rend hart moet zachtkens medeklagen
Bij 't gaan en komen van dit week geluid.…
De donkere dagen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
531 Er zit in ieder jaar juist tijd genoeg,
maar nu zou ik hem toch graag wat vertragen:
Het is zo knus die schemer ‘s middags vroeg
rond Kerst en Oud en Nieuw, de laatste dagen.…
WEERZIEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 Schoolmakkers van vroeger treffen elkaar
in een zaal vol schemerblauw met roze schemer.
Als de vrijgezel zijn jeugdvriend ontmoet,
bewondert hij dat voldane echtpaar.
De man alleen voelt zich licht bedroefd, peinst zwaar:
"Is vrouw en kind te missen voor mij goed?
Naar welk leven verlangt mijn onstuimig bloed?…
Hij is de man
gedicht
3.6 met 5 stemmen
2.710 te maken hun papieren zeilen
vol en kijkt ze zachtjes zachtjes na tot uit het raam
hij houdt als de ochtend aan komt rollen de kozijnen
en de lijsten rond de foto's op hun plaats en wacht
tot alles bedaart en iedereen aan het ontbijten slaat
hij houdt de hele dag de kleine en de grote wijzer
aan de praat, hij houdt de straat tot het schemeren…
NA EEN ZOMERFEEST
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.087 Vanmiddag heeft de zuivre zon
Zijn zoen op kruid en halm doen beven,
En toen de schemering begon,
Had schoonheid veld noch stroom begeven,
Doch is de nacht verknocht gebleven;
Zij zagen 't nauw, hun wuft genucht,
Van minder goud dan korenaren,
Weegt half zo zwaar niet als een vrucht,
Maar wordt van jonge, frisse blaren
Als krans gedragen…
ROEMERSWALE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.171 Zo mijne liefde; schoon ge in lied bij lied
Haar lichten schemer telkens blinken ziet,
Als 't gouden schijnsel in de blauwe golven;
Vrees niets, de glans wordt nimmer uitgeblust,
De schat verdwijnt niet, die in 't harte rust,
Maar blijft er, rijk en kostbaar, diep bedolven.…
NACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.189 Schikt de sterren aan de hemel
tot geen donker plekje rest,
Laat een schemering op het water
en een glans in 't verre West.
Dan rust ze uit en mijmert stille,
zalig in haar zachte glans
En hoe stiller 't wordt, te meerder
schittert alles aan de trans.
En hoe stiller 't wordt, te dieper
zinkt het dichte duister neer.…
de schommel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
810 spelen
zwevend in de lucht
vader deed hem duwen
benen ver boven de lat
luid gillend in de wind
elke dag opnieuw
vol fantasie en kracht
op het hoogtepunt
prachtig vergezicht
hoge sprong eraf
lachend op de grond
hij raakte licht verward
zijn ogen schemerden
hij wist niet waar hij was
klauterde kreunend op
vol van visioenen
schemerig…
lange luwe stiltes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 hoe de avond valt over de schemering
van verlangens ontluistert het hart
zich in deemoed van valse openbaringen, niets
is nog genoegelijk in de sfeer van melancholie
de tuindeuren half geopend, het terras wankelt
hierdoor zichtbaar in fragmenten
van oude woorden, waarden zijn
vluchtig en toch blijven de sluizen van de nacht
grijpen naar…
Waar de kale bomen staan en zij hijgend ademhaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 Het toornig wolkendek trekt langzaam dicht
hoge toppen van de bomen zijn onzichtbaar
De mist hangt in slierten haar voor haar gezicht
in 't wazig doolhof trekken de uren voorbij 't gevaar
Zingt haar bloed dat de bladertjes rood zijgen
doet op het water waar de spiegelende zwanen drijven
Sierlijke schoonheid de schemer blauwt door twijgen…
Een mythisch beeld?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 de natuurschilder stapte uit zijn jas
van nevel en uit zijn schemering,
verft met werelds breedste kwast,
neonkleuren van de zon, deze gedachte
in een open mind, als dat eens kon?…