3724 resultaten.
licht en beweging
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
802 Licht van vormen
of de schaduw van het geluid
fluistert als één stem in de lucht,
overal ben jij, wacht ik op jou,
zelfs nu hoor ik jouw stem
je lachen, als een echo dwars door muren
als de roep van mijn hart -kom terug naar Huis.…
Afgesloten boek
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
555 ruggegraat
ze stopt al het oude hartzeer onder de vloer
vergruist de molensteen van oude dingen
naar de zeebodem
(want hier wordt je zo moe van)
gelukkig, stilte ontspant op ogen en lippen
tussen taal en inspiratie
oud zeer laat ze los, voor wat het is
in de kringloop van denken
ze is een vrouw die liefheeft in haar hart
deze liefde zegt, vorm…
Niemandsland ?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
549 Steeds sneller en pijnlijker
dan ooit, onderwerp ik mij
aan terugkomende vragen,
zinvol of zinloos, beide dragen
bij tot de aard waarvoor ik koos,
tot het lijden is verjaard blijft
de gekozen vorm van schijn
onvoltooid, knelt het geweten
en de tijd haar ongenoegen telt,
het hoofd ten ruste legt op mijn
levensloop en ik de knopen draai…
Meesterhand
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
895 Ze reikt de kunst met uitgestoken hand,
oneindig verder dan men ziet, ze baart de
vrijheid uit de simpele klei, een nieuwe vorm
ontstijgt haar ziel, iets anders kent ze niet.…
voor dit kind
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
749 en wat van adem blijft
als meeuwen schreeuwen
langs de vloedlijn scheren
of onbarmhartig
in gestrande schaaldieren pikken
ik verzamel wee riekend wier
alle flessenpost
razend schuim
klonters taai teer
en teken met braakhout
van dromen verzadigd
zijn naam in hart natzand
waar vloed niet meer komt
en je voetstappen
een spoor vormen…
een laatste tango in de hel
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
888 een laatste tango in de hel
de zilte koperkleur
die op de golven schuimt
verwarmt mijn ogen als roodkokend zilver
welke zichzelf toch steeds sluiten
tot de vorm die in mijn hoofd zit
en het hemelsblauw met regen is vermengd
in eindeloos gezever
over een horizon die er nooit is geweest
dáns, gééf jezelf in een helse tango
die…
Bosrand
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
758 De zwarte V-vorm van een vogel zweeft
hoog, draaiend, gelijk Icarus naar de zon
M’n ademdamp drijft zachtjes omhoog
langs de boomstam in mijn leunende rug
tussen de kalende goudbebladerde takken
door, langs een vervallen eksternest…
Ook hier is het de witte condens die
de herfstige sfeer benadrukt en druppels
vormt op de aan de boom geklampte…
Ik droomde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 Geluiden, vormen, alles was mij vreemd.
Traag was nu alles; voedzaam, onbenoemd,
Ik at en dronk het tot ik was verzadigd,
En spon mij in in herbeleven.
Wat is het dat zich in mij roert en groeit,
Is duur de zachtste adem van de tijd?
Waar kan ik anders zijn dan in het leven?
En in mijn eigen oerknal ingewijd?…
MIST
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.411 Zie nu 't vorm-slorpend grijs fantoom van mist
Zich vlijend om 't gebied van stad en land;
De lichten schijnen met een matte brand,
Gehuld in damp'ge waâ van amethyst.
't Lijkt àl verwazigd wat ik helder wist
Gezien door dof-beslagen, glazen wand,
Waarboven zich de grauwe hemel spant,
In nevelzee, half zichtbaar, half gegist.…
Paul Gauguin aan Vincent van Gogh
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 Jouw poëtisch geschilderde
lege stoelen ogen vol hout
met riet gebonden zittingen
dus zo leeg zijn ze niet
als ik opsta vanuit die fameuze
boerenstoelen in welke vorm
dan ook en wegloop naar een plek
die jij wel of niet kunt zien
bekruipt jou dan de angst dat ik
niet zal terugkeren en voorgoed
vertrokken ben of misschien wel
dood zodat…
Uitgeblust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
529 In het blanco spreken
vormt zich een stilte van on-uitgesproken taal,
waardoor in reflectie
de mooiste droom-ver-halen verschijnen
die aan een nog ongekende illusie
vorm gaan geven
uitgroeiend tot een nog onbekende bloem.…
Wanneer jij...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
852 Wanneer jij waar dan ook verschijnt
dan vorm je één harmonieus geheel.
Maar jij bent een verhaal met een open eind.
En soms laat ik me gaan op de vleugels
van de tijd.
Wanneer jij, wanneer jij...…
Tot het ijs gebroken is.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
530 Dat heeft een rede, het herkent zich in vele
vormen, vaak argeloos naïef, vertaald
naar stromend water, het heeft geen verleden,
maar ook geen toekomstperspectief.…
Kwestie van smaak
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 muze, gefilterd uit de
magere vingers van ethiek, verknipt tot
confetti en uitgestrooid over het pad
van een beeldverhaal,
elke stap verstrooit de wind alles wat ik
geschreven had en wat ik niet schrijven kon
uiteengespat in een woordenveld, zwermen
confetti gezaaid in sporen van de beeldspraak
van de tijd om de juiste klank te vormen…
Bleke lippen.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
493 Langs de klapwiekende toetsen
van hoge en de lage tonen, nadert
het onweer dat klettert en onheil
predikt met z’n staart
bliksemflitsen als z’n stokken
het trommelvel beroeren, het fijnste zand
oude beelden modelleren en
verschraalt de dikste huid
een gestalte krijgt vorm in een zilte regen,
rank silhouet in tegenwind
met scherpe…
nachtzee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 sloegen over het talmen een lange golf
de zee vloeide uit de open ruimte van de hemel
zee veegde tijd aan
plooide die tot ruisende ogenblikken
geduldig uitlopend in dunne zomen
de zee kwam met diepe kalmte van overtolligheid
naar het strand toe lijden
geen teken werd in de nacht gegeven
dan het licht van de mast van het schip
geen vorm…
Druppels.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
593 Kijkend in 't aards theater
neem ik in gedachten mee
druppeltjes van levend water
samen vormen zij de zee
Zeeën zonder grenzen
nemen druppels mee
druppeltjes van mensen
uit onze eigen mensenzee
Druppeltje uit de mensenzee
vluchtend uit 't vreemde land
't kon niet verder met ons mee
ligt als druppel op 't strand
Door ons eigen onvermogen…
Uren waren we aan het klimmen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.535 droom je weg, je pink streelt je mond en ergens
moeten nu verdrietige vormen ontstaan
van glimlach, magnolia, halsbandparkiet. Onverwoestbaar
vanzelfsprekend en onzinnig tegelijk
lijkt de vallei van hierboven.
-------------------------
uit: 'Zing Zing', 2016…
kringloop
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
523 de bladeren vallen
in ontelbare kleuren
vormen en getallen
van bomen naar benee
zij dwarrelen gedwee,
nemen de zomer mee
kleuren met hun kleed
de grijze aarden wallen
de tak, het blad, de steel, de nerf
wurmen zich weemoedig in de aarde
ondergaan het ondergronds bederf
om verder nog dan ver te gaan in waarde
vergaan, verlaten…
De schoolmeester
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
977 Een tijd die uitstippelt een
weg van wijsheid, normen en nieuwe waarden;
een basis vormen wil voor latere vriendschappen,
die kinderen helpen wil om bij hun latere instroom
als nieuwe verantwoordelijke burgers succesvol in de
samenleving te aarden.
Meisjes en jongens worden door hun school-
tijd volwassen en spelenderwijs groot.…
Dit tijdperk?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 momenten als angst
en twijfel worden opgelost
verdronken in spitsvondigheid
wordt het evenwicht gewogen
in het magerste onderscheid op
de plek waar we zijn geboren,
waar de geest en lijf zijn ingedaald
die geen verdere keuzes overlaat
tussen de geboorte en de dood
het levenslicht te traag geneest
als vaag geheel, waaruit de vormen…
Zeven mogelijke identieke aarden.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
570 Dat er meer leven ergens zijn vorm krijgt.
Dat naast ons kan bestaan in het universum tussen
groot en klein.…
rakkers
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
561 vechten zij
als niet in bos of boom
een hut getimmerd wordt
of een kuil gegraven
schaafwondjes opgelopen
bij het klauteren en struikelen
net als de kapotte broek
worden op de koop toe
genomen als triomf
met grote mond
maar een hart van goud
rennend en ruziënd
kapriolen en halen zij
hun kunstjes en streken uit
toffe bendes vormen…
Goudse Karnemelksloot
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 In de
dierenzaak zat ooit een prachtige papegaai,
waarnaar ik vaak door de ruiten heb gekeken,
als een ware vorm van troost. Ik keek altijd
diep in zijn mysterieuze ogen, zoet helend
als taaitaai.…
De Heilige Geest (pinksteren)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Hij zweefde over ‘t water
nog voor de dag begon
’t kwam toen eeuwen later
als troostend Pinksterbron
’t Mocht mensen inspireren
in Woorden opgeschreven
opdat wij mogen leren
hoe wij toch moeten leven
Als harten open gaan
zal Hij Zijn werk beginnen
’t doet ons dan verstaan
hoe Jezus te beminnen
’t Zal een dreiging vormen
voor wie de…
Ik ben een mens
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
587 klampen
Ik loop hier op straat
naar de volle winkel
eens was ik een scharminkel
ik blijf beschaafd
mijn hoofd omhoog
want er is iets
dat zich in mij, als vanzelf
handhaaft
mijn lijdensweg
was niet te omschrijven
overdadige welvaart
zal mij niet beklijven
Ik zie verschillen
door elkaar heen
ik denk
ik sta niet alleen
Samen vormen…
Vereenzaamd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
608 Kijk naar de balken
in jullie eigen ogen, zegt Christus Jezus terecht,
kijk beter, ik zie een zwerm torenvalken
een cirkel vormen rondom een bonte specht
met kapotgevlogen vleugels.…
Speels cursief ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 vermomd
door onvolkomenheid
gesmoord in eigen twijfel
maakt het subjectief,
gegrift in hersencellen, een
weg om alleen te gaan over
geleefde bladzijden van een
nieuw geschreven hoofdstuk,
waarin troost en nieuw geluk
naast elkaar begraven ligt,
herschrijft het zichzelf in een
tijdloos perspectief, raakt
het een andere vorm…
Verdwijntruc
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 Een vorm
van afschermen. Sfinxachtig.
Op zoek naar hem, die je zo intens blijft
missen. Die nu anders verschijnt, maar
nog dieper verbonden.
Vanaf de bank voor het oude stadhuis keek
ik naar de zangeres in het groene jurkje.
Ze gaat naar Zuid-Frankrijk, vertelde ze.
Misschien mogen we mee.
Je keek somber. Je had geen tijd.…
Naakte aarde?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
427 Of tot ik het hoofd vol schaamte in
de naakte grond ben geaard en ethiek
gezuiverd is in een vorm van zelfbedrog,
elk traktaat opnieuw gewogen wordt, een
mens is enkel in het denken van zichzelf
naast het licht ook schaduw op het gelaat
treedt in de toekomst na elke geboorte,
en alles zich oplost in tegenstrijdigheid,
net ik als de…