27289 resultaten.
wolk wil ik zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
807 als wolk wil ik reizen
met onbekend doel,
gestuurd door
de wind die mijn
richting bepaalt.
de aarde omarmen
en niet hoeven denken,
niet hoeven kiezen
me gewoon
laten drijven
het oosten, het westen
het maakt me niet uit.
als ik maar
af en toe
even
jouw blikveld passeer…
Belofte
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.450 Morgen
zullen nieuwe woorden
mijn gedachten zijn
dansen zwaluwen
langs flanken van de wind
die halmen wiegt
tot zij hun voortbestaan
op aarde baren
en de zon zal blozen
tot het maanlicht
gouden meren drenkt
waar zwarte zwanen
twijgen nestelen
en vol vertrouwen
toekomst broeden
morgen
zal ik nieuwe woorden
zinvol binden
vandaag…
De aarde geeft en ontvangt
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.670 Lucht maken licht ademen
leven creëren languit stromen
spelen met het groen
in de bomen warmte dronken
bloesem snuiven vlinders omarmen
de wind ontvangen silhouetten in het zand
de aarde wakker kussen wolken dromen
dansen in de regen springen in de zon
het hart voelen kloppen en bewegen
ruimte geven aan het nu
lucht maken licht ademen…
Als heemlen blauw...
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.081 Als heemlen blauw en heuvlen groen
en de aarde spruit uit pracht van bomen,
dan voel ik met zijn wilde zoen
de sterke zomer komen.
Dan staat mijn liefste voor de heg,
hoort blijde slag en tierelieren,
en al dat winters gooit ze weg
in lucht van eglantieren.
Om scherpe torens waait de wind,
vol hoog verlangen, wonder hopen.…
Vleugels kwijt
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.094 Ik heb zo lang gezocht
Naar wat ik dacht te zijn
Ik ben alleen vergeten
Te kijken door de schijn
Ieder houdt een masker op
Verbergt zijn echte gezicht
Maar wie erin opgaat
Ontkent het ware licht
Ik heb de wereld afgezocht
Naar iets dat ik op aard nooit vind
Als ik mezelf wil zien
Moet ik zoeken in de wind
Ik was mezelf vergeten
Ben…
Grond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 Beweeg me onder regen
smeekte je met een hart
in jouw stem leefden spoken
die hartstochtig naar de aarde
roken, moest verboden worden
woorden het liefst zonder klank
en niets is anders dan de leegte
een echo van leven,
de door God gegeven dank
leefde in de tussenwegen
sprak je van moraal
en hield mijn ziel
daartegen,
sloeg de wind,…
Zonnebloemen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.174 en toen merkte ik het pas
dat jij ze nooit meer hier zou zien
dus lief geef ik je zonnebloemen
om te groeien tot de hemel
die jij hier op aarde was…
Breekbaar?
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
540 De zon bebroedt de klei
en aarde, stileert de
schaal van eigenwaarde,
in haar wolken speelt het
kind wordt het bemint raakt
het in gevederd licht,
lichtend in het duister.…
De gevallen zoete
netgedicht
3.3 met 24 stemmen
610 als stilte toeneemt
in mijn lege huis
hoor ik vaak sterker
de verre zilte wind;
alsof de zee je wegspoelt
met wat koude kant geruis
zodra ik de hoek om ga
zo lijkt
wordt mijn kleed begraven
in schuld en boete
zo lijkt
ik mag mezelf aan tranen laven
als een gevallen zoete
dood verschijnt uit leven;
het aardse niet vreemd
maar…
Jij bent zo jij
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.683 blad
zonnig, glanzend
op de wind gedragen
de kleur in sombere dagen
door elk jaargetij
jij bent zo jij!…
Op wieken van de stilte.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
605 Veulens van de morgen,
emoties van de leegte,
hoefslag in de wind.
Kinderen uit sagen,
verstillen dictaturen,
model van hun gelijk.
Molens malen meel
verrijkt het goud uit aarde
in een ongelijk deel.
Fossiel gelaagd steen
zover de stem kan dragen.
over eeuwen heen.…
SCHORS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
567 Ik ben om jou heen
in gedachten terug
naar jouw geboorte
waar jij ontkiemde
traag ouder werd
nu trekken wij met elkaar op
in weer en wind
is het niet alleen maar
betasten over jouw ruwe huid
waaraan ik voel
dat jij nog steeds leeft
groene aarde
die ons in leven houdt
laat mij je omhelzen
sterf niet door ontbossing
begrijp jouw…
Gedenk te sterven.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.204 Bedenk, dat de enkle wenk der Godheid, zo verheven,
Wanneer 't haar slechts behage, u wegrukt uit dit leven;
Bedenk, terwijl ge u hecht aan de onbestendige aard',
Hoe ras de dood, die rang, vernuft noch schoonheid spaart,
Uw levensdraad doorkerft, u stuit in al uw pogen:
Zie daar dan hoop en waan in rook en wind vervlogen.…
Sterrenlicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
741 De wind verwart mijn haren,
als ze blaast van noord tot zuid.
En de aarde blijft maar draaien,
om die gele grote ster.
Rustig drijvend in het vacuum,
onbereikbaar en mijlenver.
En als de nacht is neergedaald,
baad ik in het sterrenlicht.
Van dit mooie universum,
met mijn ogen half dicht.…
Weerbarstige contouren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
447 de natuur heeft
het palet met klassieke
kleuren klaargezet
wind veegt nonchalant
wat bladeren van het doek
kaalt takken tot een lichte hoek
waar aarde somberde
onder het zomers zware loof
komen nu de jonge varens bloot
het is geen tweederangs leven
zij gaan deze herfst
nog hun lentetintjes geven
toch schraalt het weer
en scherpen…
Nirwana
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
646 aan de pleisterplaats Malang
om het verhevene te bereiken
zal men acht paden moeten gaan
dan wacht hen het bevrijde leven
ontdaan van alle aardse waan…
Kleur bekennen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
504 jij bent gaan vliegen
weg van kou en regen
wilt kleur bekennen ook al
heb je dan wind tegen
gedachteloos zweven
op de losgeslagen
energieën van het
stressvol aardse leven
dat kolkt en wolkt
in een verpeste atmosfeer
maar jou niet deert omdat
je alles losgelaten hebt
zonder geknakt of
een zielig wrak te zijn
ben jij de lente gaan…
Zomerlandschap
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 de hemel is blauw en wijd
van een stil gelijk het gras
buigt met de wind en ruiselt
liefderijk gering
onder een boom bewegen
schaduwvlekken om
van verloren aandacht
de steelse grond
de lucht is op glas geschilderd blauw
vee blijft de aarde trouw
het graast traag en onverdeeld
door de late schemer
waaiert ver uit in een
voldane…
Ergens in de luwte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
420 ik heb wind
contouren gevraagd
van het land waarover
hij net heeft geraasd
hij dwarrelde wat
ergens in de luwte
sprak ik met hem af
benieuwd naar ontmoeten
hij streek neer
in een vlaag
onverwacht maar
ik wist dat hij het was
hij bulderde niet
vloog nauwelijks op
maar was heel bedaard
zo dicht bij aard
hij omvatte mij
liet zijn…
Zoektocht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 Ik zoek een koele wind als streling
een zachte bries als levenslucht
een verfrissende stroom ter verkoeling
veilig voor geen kwaad beducht.
Ik zoek die plek tot over de horizon
waar hemel en aarde elkaar vinden
dat oord zoals het leven ooit begon
daar is geen vijand, alleen vrinden.…
Sparrencolonnade
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Zoemend en speurend
naar getemperde zones
boven rivieren
in voorjaarsweer
Dendert de Douglas
sparrencolonnade
in een quarantaine
ter aarde neer…
altijd maar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
459 dit koude huis
waar altijd maar die vage
verre liefde schemert
waar ik altijd maar val
uit het paradijs hier nu
in dit oude koude huis
waar ik altijd maar op
aarde beland
me warmen kan
hier nu
aan wie we waren…
bewogen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
512 toen de bomen zacht bewogen
in de plooien van de tijd
verdween je lichaam onder
zwarte aarde
verborgen voor het ruisen van de dag
toen de wind aria’s zong
met regen en nevel door de heuvels trok
werd het zoveel stiller
je naam bevrijd van zijn letters
vleugels die niet uitslaan
nu de bomen zacht bewegen
voor het huis zonder hart…
Bloedrode Planeet
snelsonnet
3.2 met 4 stemmen
703 Nieuwsgierigheid, een sterke eigenschap,
Is ruimschoots aan de mensheid toegemeten.
We willen van de ruimte alles weten,
En zetten keer op keer een nieuwe stap.
Diezelfde interesse wens ik mij
Voor al het leed en onrecht dichterbij.…
WIJ BOMEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.023 wind rukt en trekt aan mij
als lastig obstakel op zijn weg
te trots te arrogant
het lijkt wel of hij grimlacht
als zijn kompaan regen arriveert
ze spannen samen tegen mij
willen mij laten vallen mij breken
maar trots hou ik stand
bulderend van woede wakkert wind zichzelf aan
om nog harder nog gemener nog roekelozer
aan mij te rukken en…
Wisseling van de wacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
451 Wind strijkt zacht langs de wilg,
ziet hoe die staat en staart.
De wilg huilt zijn blaadjes naar het water,
ziet hoe zijn tranen wegdrijven
op de stroom.
De zomerzon drijft mee,
wikkelt zich in de bladeren
en reist verder op de rivier.
Wilg staart naar een ster
die zich tussen de wolken door
laat zien, troostend.…
Praag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 De nacht geeft ons aan onszelf terug
en even zijn we niet te achterhalen door de wind.…
Liefde
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
726 ook de liefde van Moeder Aarde
voor de mens
haar kind
voor de boom
haar creatie
voor de zee
haar golvende hartstocht
voor de vogels
met de vleugels
van haar vrijheid
voor de wind
haar ontembare kracht
soms zo zacht koel en teder
voor de regen
zo verschonend
zo dorstlessend
zo helend
als de zilte tranen
vanuit haar…
Idylle op een eiland
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.111 Insecten en bloemen, hier wordt een mens bewust
van hoe mooi natuur kan zijn, hier komt een mens tot rust
Oosthaven
Kronkelpaadjes vol met kuilen, wilgenbomen o zo groen,
alles groeit en bloeit, ja het is weer het seizoen
de stilte doorbroken, een vlaag wind door het riet
klotsend water op het zand en zelfs de bij die zingt zijn lied.…
een zwemmer is een ruiter
gedicht
3.1 met 124 stemmen
32.101 Want in het water adem ik water, in het water
word ik een schepper die zijn schepping omhelst,
en in het water kan men nooit geheel alleen zijn
en toch nog eenzaam blijven.
Zwemmen is een beetje bijna heilig zijn.
-------------------------------------------
uit: ´Verzamelde gedichten´, 1982.…