Alle inzendingen over aarde/water/wind

27289 resultaten.

Sorteren op:

wolk wil ik zijn

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 807
als wolk wil ik reizen met onbekend doel, gestuurd door de wind die mijn richting bepaalt. de aarde omarmen en niet hoeven denken, niet hoeven kiezen me gewoon laten drijven het oosten, het westen het maakt me niet uit. als ik maar af en toe even jouw blikveld passeer…
toverfeetje20 augustus 2004Lees meer >

Belofte

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.450
Morgen zullen nieuwe woorden mijn gedachten zijn dansen zwaluwen langs flanken van de wind die halmen wiegt tot zij hun voortbestaan op aarde baren en de zon zal blozen tot het maanlicht gouden meren drenkt waar zwarte zwanen twijgen nestelen en vol vertrouwen toekomst broeden morgen zal ik nieuwe woorden zinvol binden vandaag…

De aarde geeft en ontvangt

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.670
Lucht maken licht ademen leven creëren languit stromen spelen met het groen in de bomen warmte dronken bloesem snuiven vlinders omarmen de wind ontvangen silhouetten in het zand de aarde wakker kussen wolken dromen dansen in de regen springen in de zon het hart voelen kloppen en bewegen ruimte geven aan het nu lucht maken licht ademen…

Als heemlen blauw...

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.081
Als heemlen blauw en heuvlen groen en de aarde spruit uit pracht van bomen, dan voel ik met zijn wilde zoen de sterke zomer komen. Dan staat mijn liefste voor de heg, hoort blijde slag en tierelieren, en al dat winters gooit ze weg in lucht van eglantieren. Om scherpe torens waait de wind, vol hoog verlangen, wonder hopen.…

Vleugels kwijt

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.094
Ik heb zo lang gezocht Naar wat ik dacht te zijn Ik ben alleen vergeten Te kijken door de schijn Ieder houdt een masker op Verbergt zijn echte gezicht Maar wie erin opgaat Ontkent het ware licht Ik heb de wereld afgezocht Naar iets dat ik op aard nooit vind Als ik mezelf wil zien Moet ik zoeken in de wind Ik was mezelf vergeten Ben…
Moon1 november 2008Lees meer >

Grond

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 620
Beweeg me onder regen smeekte je met een hart in jouw stem leefden spoken die hartstochtig naar de aarde roken, moest verboden worden woorden het liefst zonder klank en niets is anders dan de leegte een echo van leven, de door God gegeven dank leefde in de tussenwegen sprak je van moraal en hield mijn ziel daartegen, sloeg de wind,…
mobar14 januari 2009Lees meer >

Zonnebloemen

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.174
en toen merkte ik het pas dat jij ze nooit meer hier zou zien dus lief geef ik je zonnebloemen om te groeien tot de hemel die jij hier op aarde was…
jan haak16 augustus 2009Lees meer >

Breekbaar?

netgedicht
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 540
De zon bebroedt de klei en aarde, stileert de schaal van eigenwaarde, in haar wolken speelt het kind wordt het bemint raakt het in gevederd licht, lichtend in het duister.…
pama29 november 2009Lees meer >

De gevallen zoete

netgedicht
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 610
als stilte toeneemt in mijn lege huis hoor ik vaak sterker de verre zilte wind; alsof de zee je wegspoelt met wat koude kant geruis zodra ik de hoek om ga zo lijkt wordt mijn kleed begraven in schuld en boete zo lijkt ik mag mezelf aan tranen laven als een gevallen zoete dood verschijnt uit leven; het aardse niet vreemd maar…

Jij bent zo jij

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.683
blad zonnig, glanzend op de wind gedragen de kleur in sombere dagen door elk jaargetij jij bent zo jij!…

Op wieken van de stilte.

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 605
Veulens van de morgen, emoties van de leegte, hoefslag in de wind. Kinderen uit sagen, verstillen dictaturen, model van hun gelijk. Molens malen meel verrijkt het goud uit aarde in een ongelijk deel. Fossiel gelaagd steen zover de stem kan dragen. over eeuwen heen.…
pama8 april 2011Lees meer >

SCHORS

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
Ik ben om jou heen in gedachten terug naar jouw geboorte waar jij ontkiemde traag ouder werd nu trekken wij met elkaar op in weer en wind is het niet alleen maar betasten over jouw ruwe huid waaraan ik voel dat jij nog steeds leeft groene aarde die ons in leven houdt laat mij je omhelzen sterf niet door ontbossing begrijp jouw…

Gedenk te sterven.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.204
Bedenk, dat de enkle wenk der Godheid, zo verheven, Wanneer 't haar slechts behage, u wegrukt uit dit leven; Bedenk, terwijl ge u hecht aan de onbestendige aard', Hoe ras de dood, die rang, vernuft noch schoonheid spaart, Uw levensdraad doorkerft, u stuit in al uw pogen: Zie daar dan hoop en waan in rook en wind vervlogen.…

Sterrenlicht

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 741
De wind verwart mijn haren, als ze blaast van noord tot zuid. En de aarde blijft maar draaien, om die gele grote ster. Rustig drijvend in het vacuum, onbereikbaar en mijlenver. En als de nacht is neergedaald, baad ik in het sterrenlicht. Van dit mooie universum, met mijn ogen half dicht.…
Betty Veerman14 februari 2015Lees meer >

Weerbarstige contouren

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
de natuur heeft het palet met klassieke kleuren klaargezet wind veegt nonchalant wat bladeren van het doek kaalt takken tot een lichte hoek waar aarde somberde onder het zomers zware loof komen nu de jonge varens bloot het is geen tweederangs leven zij gaan deze herfst nog hun lentetintjes geven toch schraalt het weer en scherpen…
wil melker18 september 2015Lees meer >

Nirwana

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 646
aan de pleisterplaats Malang om het verhevene te bereiken zal men acht paden moeten gaan dan wacht hen het bevrijde leven ontdaan van alle aardse waan…

Kleur bekennen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
jij bent gaan vliegen weg van kou en regen wilt kleur bekennen ook al heb je dan wind tegen gedachteloos zweven op de losgeslagen energieën van het stressvol aardse leven dat kolkt en wolkt in een verpeste atmosfeer maar jou niet deert omdat je alles losgelaten hebt zonder geknakt of een zielig wrak te zijn ben jij de lente gaan…

Zomerlandschap

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
de hemel is blauw en wijd van een stil gelijk het gras buigt met de wind en ruiselt liefderijk gering onder een boom bewegen schaduwvlekken om van verloren aandacht de steelse grond de lucht is op glas geschilderd blauw vee blijft de aarde trouw het graast traag en onverdeeld door de late schemer waaiert ver uit in een voldane…

Ergens in de luwte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 420
ik heb wind contouren gevraagd van het land waarover hij net heeft geraasd hij dwarrelde wat ergens in de luwte sprak ik met hem af benieuwd naar ontmoeten hij streek neer in een vlaag onverwacht maar ik wist dat hij het was hij bulderde niet vloog nauwelijks op maar was heel bedaard zo dicht bij aard hij omvatte mij liet zijn…
wil melker14 augustus 2016Lees meer >

Zoektocht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
Ik zoek een koele wind als streling een zachte bries als levenslucht een verfrissende stroom ter verkoeling veilig voor geen kwaad beducht. Ik zoek die plek tot over de horizon waar hemel en aarde elkaar vinden dat oord zoals het leven ooit begon daar is geen vijand, alleen vrinden.…

Sparrencolonnade

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
Zoemend en speurend naar getemperde zones boven rivieren in voorjaarsweer Dendert de Douglas sparrencolonnade in een quarantaine ter aarde neer…
Belle19 april 2020Lees meer >

altijd maar

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 459
dit koude huis waar altijd maar die vage verre liefde schemert waar ik altijd maar val uit het paradijs hier nu in dit oude koude huis waar ik altijd maar op aarde beland me warmen kan hier nu aan wie we waren…
J.Bakx9 december 2021Lees meer >

bewogen

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 512
toen de bomen zacht bewogen in de plooien van de tijd verdween je lichaam onder zwarte aarde verborgen voor het ruisen van de dag toen de wind aria’s zong met regen en nevel door de heuvels trok werd het zoveel stiller je naam bevrijd van zijn letters vleugels die niet uitslaan nu de bomen zacht bewegen voor het huis zonder hart…
J.Bakx30 maart 2023Lees meer >

Bloedrode Planeet

snelsonnet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
Nieuwsgierigheid, een sterke eigenschap, Is ruimschoots aan de mensheid toegemeten. We willen van de ruimte alles weten, En zetten keer op keer een nieuwe stap. Diezelfde interesse wens ik mij Voor al het leed en onrecht dichterbij.…

WIJ BOMEN

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.023
wind rukt en trekt aan mij als lastig obstakel op zijn weg te trots te arrogant het lijkt wel of hij grimlacht als zijn kompaan regen arriveert ze spannen samen tegen mij willen mij laten vallen mij breken maar trots hou ik stand bulderend van woede wakkert wind zichzelf aan om nog harder nog gemener nog roekelozer aan mij te rukken en…
M.A Romers18 november 2005Lees meer >

Wisseling van de wacht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
Wind strijkt zacht langs de wilg, ziet hoe die staat en staart. De wilg huilt zijn blaadjes naar het water, ziet hoe zijn tranen wegdrijven op de stroom. De zomerzon drijft mee, wikkelt zich in de bladeren en reist verder op de rivier. Wilg staart naar een ster die zich tussen de wolken door laat zien, troostend.…

Praag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
De nacht geeft ons aan onszelf terug en even zijn we niet te achterhalen door de wind.…

Liefde

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 726
ook de liefde van Moeder Aarde voor de mens haar kind voor de boom haar creatie voor de zee haar golvende hartstocht voor de vogels met de vleugels van haar vrijheid voor de wind haar ontembare kracht soms zo zacht koel en teder voor de regen zo verschonend zo dorstlessend zo helend als de zilte tranen vanuit haar…
windwhisper31 augustus 2009Lees meer >

Idylle op een eiland

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.111
Insecten en bloemen, hier wordt een mens bewust van hoe mooi natuur kan zijn, hier komt een mens tot rust Oosthaven Kronkelpaadjes vol met kuilen, wilgenbomen o zo groen, alles groeit en bloeit, ja het is weer het seizoen de stilte doorbroken, een vlaag wind door het riet klotsend water op het zand en zelfs de bij die zingt zijn lied.…
Jur1 oktober 2004Lees meer >

een zwemmer is een ruiter

gedicht
3.1 met 124 stemmen aantal keer bekeken 32.101
Want in het water adem ik water, in het water word ik een schepper die zijn schepping omhelst, en in het water kan men nooit geheel alleen zijn en toch nog eenzaam blijven. Zwemmen is een beetje bijna heilig zijn. ------------------------------------------- uit: ´Verzamelde gedichten´, 1982.…
Paul Snoek21 oktober 2022Lees meer >