3890 resultaten.
Als leven even stokt
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
711 ik verblijf vandaag in een cel
niet dat deuren gesloten waren
of dat er iets is met de voordeurbel
neen, zit de ganse dag met gesloten ogen
vanuit mijn stoel te staren
het is zo'n dag waar het leven niet wil
waar niets er toe doet of misschien wel
maar in en buiten mijzelf blijft het stil
het is een verdichting waarover ik vertel
vaak…
Het vallen van sterren
netgedicht
4.8 met 38 stemmen
1.064 Wie kent de
bitterzoete pijn
in stilte vergeten,
het vage weten
niet meer hier te kunnen zijn
waar elke dag opnieuw begint
in zachte hemel-kleuren
alsof je dansend
dromen omarmde
dwars door avondrood heen
verloren in de nacht , alleen
jezelf pas terug vond
in een schaduw-leven
achter verborgen schemer-deuren
waar je voor heel…
Peepshow
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.228 Ze
wuifde naar mij, terwijl ik al bijna
tot een hoogtepunt kwam, haar borsten
met de grote tepels stonden stoned en
spits in de lucht te ademen, haar boze
pooier bonkte op mijn deur, maar dat
kon niet verhinderen dat zij door het
glas brak, ik haar pooier met een
karatetrap uitschakelde, wij samen
van kijken en bekeken worden tot een
huwelijk…
Sint Maarten
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
878 Bij iedere deur zingen ze een toepasselijk lied
Vroeger bedelden ze om een appel of een peer
Maar dat doen ze tegenwoordig niet meer
Het gaat nu om het snoepgoed, dat is favoriet.…
Zaterdagmiddag: PC Hooftstraat
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
709 haar schouder hangt 't kalfsleder-
Ongegeneerd verveelde
hengsel van haar Prada-tas
'T tikt zoals je hoort: zo goed
radertjes ratelen radiografisch charmant
de wijzers wijzen volmaakt voltooid
het verleden de weg naar ooit
zoals het thuis tikte, tikt het hier nooit
'T klikt, de hakken op de tegels:
verstillen bij 't vloerkleed bij de deur…
Ik ben de eenzaamheid zelf
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
556 niets dan leegte een zogenaamde
volmaaktheid de stilte
die plaatsneemt op banken
en stoelen
de tederheid uit huis heeft gezet
bruut en geforceerd de deur dicht klemt
de muren doet kraken
gelijk de winter zich schouderbreed maakt
ruimte inneemt
dat liefde leven geeft en leven liefde neemt
sterft het in mij
als de dood ben ik voor de…
Bottle of Blues
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
750 ‘k Zit al een tijdje in m’n glas te turen
Ik weet het…. drinken…het is verkeerd…
en het zal ook niet zolang gaan duren
Maar ik word vanbinnen verteerd,
nadat je vanmorgen woest ’t bed uitgleed
me schrijnend van weemoed achterliet
je mooie kontje definitief de deur dichtsmeet
greep ik naar een fles vol bluesverdriet
de bodem is al een tijdje…
Vastgeroest?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 Het einde, mijn voorgeplande dood,
vermaan mij als je tot mij spreekt,
ik stond aan je deur te luisteren, wat
voor boodschap je brengen zou, berooft
mijn zinnen van elk schaduwwoord wat
mij opbeurt en weer breekt, de rust
predikt in mijn overladen hoofd.…
on-line
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
767 Bizar is het dat iets zó klein
ineens zó belangrijk voor je kan zijn zó
vertroostend en op een bepaalde manier
het gevoel geeft,
de deur staat op een kier.
Ik voel, je bent aan die andere zijde,
het licht is groen
en dat betekent on-line, wij beide,
ieder aan een andere kant,
een dunne lijn,maar tóch een band.…
Westers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Houtbewerkte deuren herbergen eigentijdse buren.
Wereldlijke straatnamen van zeevaarders geven kracht,
Marco Polo, Jan Evertsen en je kunt dromen voor uren.
Natuur in statige bomen en een echte Admiralengracht.
Een stadswijk met een meervoud in culturen,
Je bent zo mooi anders dan een ieder verwacht.…
Vrij entree
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
655 Gapende muil
geopende deuren
maakt gek van verlangen
om te zien en te proeven
geuren van wierook en klokgelui
voelen het stof op de banken
horen van willekeur en leugens
dorstlessend in ongewijde ruimte
van het doopvont
om te voelen en te schreeuwen
paardenstal van het leven
volgepakt met vrienden
banken in gelid
schemerhanden en luisterende…
Food-art..
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.680 Een huisje van soepstengels,
met uitgesneden peperkoeken deur,
chocolade smakelijk op 't dak,
gras in doperwten geeft alles kleur.
Broccoli mag niet ontbreken,
appelboom in zoete rijpe bloei,
geurende ladder in vanillestokje,
struiken in weelderige wildgroei.…
Donker & Licht
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.027 Hier lig ik tussen donker/licht
Geen leven trekt aan me voorbij
Geen tunnel open, geen deur dicht
Ik weet: dit is een nieuw begin voor mij!…
De dans
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
652 Enigszins het tegendeel
ziet dat het lot diens spel wel speelt
Soms als bewustzijn danst met kansen
treft het spel zijn eigen doel
Zodra het gedaante verstokt als
versteend haar daden verspeelt,
vergist het gemis zich in lot en leven
en danst afwezig met helden in kleur
Soms mist een blik de kunst tot passie
omdat het oog de open deur…
Advent
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 Voor vreemdelingen gaan de deuren dicht.
Steeds meer verkwijnen zorg en naastenplicht,
Raakt liefde uitgeblust waar angst het hart bezwaarde.
Maar mij verlamt de vrees niet gauw
Daar ik op hoger macht vertrouw.
De Feniks heeft, zoals voorzegd,
in Davids stad zijn ei gelegd.
En daarmee in de donk're nacht
De wereld weer het licht gebracht.…
Het lekt
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
923 Dit is geen dak, dit is wat lossig riet,
een loofhut schielijk naast mijn deur verrezen,
een tabernakel voor het oerverdriet:
de boom ten val, zo zal het weldra wezen.
Wij hebben hier geenszins een stad die blijft,
een handbreed is er tussen dood en leven.…
Via de Ogen een goed gevoel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
561 Maar eenmaal door de achter deur gegaan en gekeken
Zien we het ware van verdriet.
En geloven onze ogen het niet.…
"Twee ikken"
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
724 één héél open,
blootvoets op het strand
onbevangen als een kind
de ànder
teruggetrokken,
deur gesloten, veilig thuis
totdat hij haar daar weer vindt.…
Kentering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 met gesloten deuren en ramen is het er
als een doorzichtige houtworm
vreet het zich gestaag naar mijn binnenste
niet te stuiten knagend vol genot
geen verweer maar zin in
morgen meer
het leven laat zich zien
zonderling kronkelend
maar helder als glas
flonkert het diep in mij
handen voor de oren
ogen strak gesloten
maar het komt binnen anders…
Herfsttooi
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
595 Mooiste bloem, sta
mij slechts toe van jouw geur te
genieten, leid mij binnen door
jouw deur
Koester de wisselwerking op de
juiste momenten, waardoor blaadjes
nooit meer vallen...…
oud worden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
960 Komt een collecte aan de deur,
kan ik de knip niet vinden,
maar dit heeft weer een voordeel,
dus minder geld verslinden.
Het daag`lijks lezen van de krant,
dat wil me niet meer lukken,
de tv hoor en zie ik niet,
dus die sla ik aan stukken.
Het is nu lekker rustig hier,
heel anders dan voorheen.…
Intieme duisterklacht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
603 Haal ze maar weg, de muizenissen
grote, kleine gebeurtenissen in de nacht
hoe ze het humeur soms droef ontstemden
pogingen die je deed, op eigen kracht
je zag niets in de kleuren
waarmee werkelijkheid schetste
een wereld die in arm en rijk
werd verdeeld
je kwam nooit achter de deuren
waarmee het geloof je vaak kwetste
leegte bleef stil,…
NACHTBERICHT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.648 Vannacht droomde ik een bericht
een kleine advertentie in de krant
Als watermerk stond mijn gezicht
de luttele tekst vulde mij de hand
Woorden tegen vale achtergrond
en letters in een roetzwarte kleur
Las ik wijl amper betekenis vond
van de hemel en diens open deur
Rondom ’t bericht een open plek
welke straalde als de warme zon
Over heel…
Doodsangst
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.791 Niet in de winter als deuren en ruiten
Kreunen bij 't woedend waaien van de wind
Maar in de zomer, als vogels hoog fluiten
De dag laat eindigt en weer vroeg begint,
Vrees ik de Dood, haat ik hem machteloos,
Ik heb het leven zó lief en het gaat
Buiten mijn macht genaadloos naar één eind.
O, Vriend, lach niet meer.…
Argumenten
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
1.023 Bij de deur waar de conciërge
een wereld in de gaten houdt
luisteren tuinvogels naar Beethoven
terwijl het regent zonder humor
stromen de reacties binnen
op jouw overlijden
er zijn geen betere argumenten
om van de natuur te houden
werp je me tegen
vanuit jouw diepe graf
terwijl mijn zwijglied helder klinkt
probeer ik te verzinnen…
Vastgeroest idioom ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
454 Het einde, mijn geplande dood,
vermaan mij als je tot mij spreekt,
ik stond aan je deur te luisteren, wat
voor boodschap je brengen zou.
Berooft de zinnen van elk schaduwwoord
dat mij opbeurt en weer breekt en de onrust
predikt in mijn overladen hoofd, in antwoord
op de vragen waarop ik geen vat kan krijgen.…
Oceaanspectrum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
557 kon ik mezelf maar bevolken zonder mensen
of adem te verliezen in een tekstloos rondeel
kon ik maar ontwaken zonder grenzen
daarvoor hebben alle dagen woorden teveel
het lijkt dat de overvloed die ik ooit bezat
al lang is vervlogen met alle winden mee
de wind opent deuren naar het zwarte gat
dat verschijnt aan ons geestesoog gedwee
aan de…
Zo blauw en zacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
781 de vogel op het balkon
beschut tegen mogelijk gevaar
er een vetbol bijgezet
door het raam spiedend gekeken
Opeens plofte links van mij
iets van blauw tegen de ruit
een tweede pimpelmees de nek gebogen
lag hulpeloos in de radiator groef
Ook deze in mijn hand gedaan
met tederheid tot leven gewekt
naar het balkon gebracht
de deur…
Verscholen in het feit
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
532 Bloemaert
De zin van een leven
mooi verscholen in het feit
dat ademhaling
per direct stopt
als de deur naar de
dood wijd-open staat
De dood echter is grijs
levenloos, gebrek aan kleur
groei en bloei gestokt
adem gepopt
door verkregen rust
opnieuw weer paraat
Literair genre; de
Oudheid met zich meezeulend
herdersdichten van
hoog…
Mijn hart is jouw huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Een muur, kou en verbittering buitensluitend
Liefde 'n deur.
Leidend van kamer naar kamer,
naar het meest intieme van ons samenzijn.
Haar ramen,
bron van Licht.
De trots van ons huis, het paradijs,
de tuin achter het huis.
Waar alle vruchten van de liefde groeien
aan die éne Boom waar rond wij samenzijn.…