3212 resultaten.
Ik weet niet waar ik sterven zal
poëzie
4.2 met 28 stemmen
9.009 Als ik sterf te Badoer, en men begraaft mij buiten de desa,
oostwaarts tegen de heuvel, waar 't gras hoog is...
Dan zal Adinda daar voorbijgaan, en de rand van haar sarong
zal zachtkens voortschuiven langs het gras...
Ik zal het horen.
oktober 1859…
EMILY DICKINSON 824
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 De wind begon ruw gras te wiegen
Op dreigende en lage toon
Wierp hij een angstbeeld naar de aarde
Een waanvoorstelling in de lucht
Blad haakte zich van bomen los
En ijlde richting verderop
Het stof schepte zichzelf op
Strooide zich uit over de wegen
De karren snelden door de straten
De donder rolde en zwol aan
Bliksem toonde een gele muil…
Karel de Grote
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.797 Twente,
Waar Widukind toentertijd manager was,
En steeds koppig stand hield, te hooi en te gras.
Hoewel Karel dacht: Potverdomme, die Saksen,
Ik zal overwinnen, ja echt waar, ik hak ze,
De pan in, en maak wel gehakt van dat vee,
Van over de IJssel. Toch viel dat niet mee.…
De jaren zestig
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.686 Schoolvakanties met warm weer
Betekende natuurlijk lekker zwemmen
Iedere dag tien kilometer op en neer
Zonder fiets was toch even wennen
Op het zwembad,naar omkleedhokjes
De kleren op de hangertjes gedaan
Met een sprintje naar de startblokjes
En stoer duikend het water ingegaan
Paar uur lekker zwemmen en zweten
Heerlijk ravotten en rollen in het gras…
Mama
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
2.836 Een lach, een klein stemmetje
Een sprong, blonde haartjes en een mooi klemmetje
Dartelen over het gras
Springend in het leven
Ik wou dat mama hier nog was
Maar dat duurde maar zo even
Een lach, een klein stemmetje
Een sprong, blonde haartjes en een mooi klemmetje
Zorgeloos door het leven
Tot het moment van ontwaken
Dan besef je je dat…
't Geuzenvendel op de Thuismars
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.453 Zó rukken zij voort - 't is de zee, die hen trekt -
Maar ginds, waar het gras hun gevallenen dekt,
Is 't, of hun een 'halt!' wordt geboden,
En houden zij rust bij de doden.
'Kom, sla de trommel en steek de trompet!…
Kuieren door Parijs
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.288 stoppen,
om te keren naar ‘t verleden,
te proeven hoe het was -
grandeur en armoe
op een steenworp van elkaar,
de geur te ruiken van de paarden,
vermengd met smeulend pek van toortsen,
‘t geritsel van de crinolines
in ‘t licht van gaslantaarns
Maar toch -
in de smalle straatjes en passages
ver van ‘t helse straatgewoel,
merk ik wat gras…
Ik ben lekker stout
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.766 En rollebollen in het gras
en alles zonder deken
en kussen in het struikgewas
en ‘k blijf voortaan een wildebras
met kostelijke streken!
En ik wil alles wat niet mag,
de hele dag, de hele dag!
En ik wil op de kanapee
me goed laten ontgroenen
en sexy zijn in negligé!
En ik wil dolgraag met u mee
en dan uw paardje zoenen.…
Biologie voor de jeugd
gedicht
3.6 met 45 stemmen
25.236 Jij hebt knolletjes in je huid,
Taai en herfstachtig gras
komt daar geregeld uit.
En ieder knolletje is een knoest
van o wel duizend cellen.
Studeerde je histologie
dan moest je die allemaal tellen.…
De muggendans
poëzie
2.4 met 14 stemmen
2.766 De krekels zingen daar in 't gras
Hun allerschelste toon,
De muggen vinden wis de bas
Dier zangren wonderschoon.
Zij draaien, zwaaien blij vergaard
In 't dalend hemellicht,
Zij ruisen, kruisen dicht geschaard
Voor mijn verrukt gezicht.…
landje apart
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
564 Ontspannen mijmer ik en wandel mijn stappen in het landje apart
Bonte kleurenblokken schuiven voorbij achter de statige zeedijk
Wuivend gras in de wakkerende wind
Dorsende machines maaien het goudgele graan
Wolkenschaduwen dwalen over een lappendekenveld
Een kunstig patchwork van heldergroene en goudgele kleuren
Donkerbruin geploegde aarde,…
Verzoek aan de Lente
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.858 Het stompe mes van de lente
Kietelt mijn hals
De slagader popelt
Een volle kelk klimt uit gras
Mijn zolen strelend
Ik omhels jou, lente
Ziek van oprispend maaggas
Mijn honger…
De Lente..
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
8.041 Bloemen beginnen te ontluiken,
Het gras dat weer begint te groeien,
Nieuwe bladeren aan de struiken,
Ik hoor weer koeien loeien.
De bomen kijken me vragend aan,
Alsof je ze hoort vragen,
Wanneer kom ik in bloei te staan?
Ik wil zo graag weer blaadjes dragen.
Zo mooi, zo zacht en oh zo puur.…
Mol
gedicht
2.3 met 51 stemmen
13.078 links bent linker handpalm
past er één, zo heeft het beschikt, overtuig uw kind, maar blijf ook zelf proberen
tot u de uwe vindt, ze zijn zo licht, zo licht dat men wel zegt dat zij het zijn
geweest die alle wolken ondertunnelden tot ze implodeerden, hecht maar
geen geloof aan die bewering, ze groeven zich slechts om niet weg te waaien in,
onder gras…
Puurder dan puur
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.110 Puurder dan chocolade, roder dan rood en groener als gras, frisser als de noordenwind en warmer dan de zomerzon. Jij maakt van mij man die beter is dan hij ooit wezen kon.
Puur, ben jij.
Heerlijk, jou echtheid en oprechte lach, voor mij en anderen, de hele dag.…
De Preikestolen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
710 mistig en nat is de weg naar boven
langs watervallen en rotspartij,
het is klimmen en klauteren
over soms glibberige kloven
steile helling, een gladde houten brug
verraderlijk glimmend groen gras
en zompige stukken moeras
maar eindelijk boven, klaart de lucht
en dan....…
BeLEEFdheid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
811 en worden
aanvullingen zonder reden
idealen, te vuur en te zwaard
reeds lang bestreden zijn
zijn nu volmaaktheid zonder grenzen
waarin dit wezen leven mag
met geërfde gaven, onwennig
maar kort gezegd heel blij
de weigering van verandering
was het begrepen geheim
uit vorig leven
het zijn zoals het was
geboren nat, als het malse gras…
Láska (liefde)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
477 Toen ik jou daar in het gras
had gevonden, begon ik mijn
eerste zonde, mijn hart was
verpand, door liefde overmand
overviel het mij daar te stonde
mijn muze was toen geboren
kon haar met mijn muziek bekoren
hoe ik haar ook schreef, in mijn handen
wreef, voelde ik me toch verloren
jouw leven was daar, ik hunkerde almaar
van jou in mijn…
Begraasd ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
640 Ben ik het groene gras dat
door de wereld wordt begraasd met een brok
van een onverteerde waarheid in de keel ?
“Er zijn mythen en de werkelijkheid,
wie houdt ze uit elkaar ? “
Orson Welles.…
Nazomerserust
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
560 Hippend geluk over het gemaaide gras
het oude lijsterjong wurmzoekend, heeft alleen
kraalogenblikken voor kruipglijdende bewegingen
in het groen. Gadegeslagen vanaf een lage tak
zit een brutaal eekhoorntje handig een beukennootje
met knaaggraagte te verorberen. Een zwoele windvlaag
wappert door de pas opgehangen witte lakens aan de lijn.…
inspiratiebron
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
521 Mijn inspiratiebron is groot
onpeilbaar diep
oneindig hoog
De dichtersgeest in mij ontwaakt
en woorden rijgen zich aaneen
uit bronnen diep verstopt
nu komend aan het oppervlak
van mijn eertijds verwrongen geest
De vrijheid boeit me
en veel meer
Het warme zonlicht evenzeer
een madeliefje in het gras
Het fascineert me
ja nu pas
Mijn hennetje…
IN EN BIJ HET WATER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Frisse zucht beroert
het hoge gras, geeft het meer
snelle, huiverende golven,
gaat voort, zonder ophouden...
Om zich in zee te werpen?
Kloek waden reeën
door de stille Waddenzee,
zoeken de verte.
Op naar dat zonnige land,
waar het onbekende lokt!…
Hoe een kind het verschil tussen dikke dingen en dunne dingen leert kennen: Drieluik van de schaarste, luik 1
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
610 Ze huppelt op luchtige voetjes:
ze raken amper het gras.
Aan al wat ze ziet, brengt ze groetjes,
zegt: ‘hoi, ik was hier nog pas!’
De mensen, zij kennen haar toetje,
ze woont daarginds bij boer Bas.
Dat kind met die geinige sproetjes,
olijkste meid van haar klas.
Nâ nâ, haar ondeugende snoetje
zegt: ‘lekker toch zonder jas!…
AAN EEN JONGE VRIEND,
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.193 Ja, gulle scherts kan vaak de geest weldadig wetten,
gelijk de Lentewind het jonge gras verfrist.
Maar wen u te gelijk op d’ uitgang streng te letten
van ’t hart dat, onbewaakt, zich-zelf zo licht vergist.
’t Hart, o mijn jonge Vriend! dan vroeg gekeerd naar Boven!
Men zoekt zijn Heiland nooit òf te ijvrig òf te vroeg.…
Seigneur?
gedicht
3.5 met 4 stemmen
10.286 Mijn boom
draagt van zijn bloei de vruchten,
maar geen plof in gras die ruimte
maakt, bereikt mij achter het glas.
Ik dacht toch wel dat ik het was.
Het is voorbij. De dagen zijn op orde.
Herinnering zwerft als ziekte door het huis
(witte zeilen, blauwe zee, jij!).…
Paria
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
549 Een koolmees voedde zijn jongen met
wormpjes en de fazanten schoten uit
het gras. Een koekoek liet zich horen,
maar niet zien.
Een snoek deed alsof hij mij kuste.…
Berusten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
609 We laten de dingen zoals dingen zijn,
alles is wijn, tij ontwikkelt ranken steeds
zoals reeds is gebleken al vele weken,
het is zoals gras aangroeit en gemaaid
weer groener oogt, elke dag verfraait.…
Fourleaf clover
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
610 hoopt op een afscheid van de streng
die hen verbindt met 't vasteland
de zaak loopt steeds meer uit de hand
geen buurman kiest dezelfde kant,
houdt zich Oostindisch dover
dan eigen bloed- en geestverwant,
liefst steekt men nog z'n kop in 't zand,
waarop tussen het struikgewas
verscholen onder 't lover
een halve klaver bloeit in 't gras…
Bouwstof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
731 beneden
draad waardoor de stroom kan gaan
koper die 't water naar de kranen kan geleiden
deuren om te weren, glas dat zonlicht binnenlaat
leg bestrating rond het huis
met patronen die geen aandacht trekken
Waals formaat is hiertoe prachtig
plant rondom de bomen en ook struiken
voor de sier en dier plezier, maar daar tussen
zacht groen gras…
(iii) Verborgen water
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 Verborgen water als een bel
van tijd onder het gras –
zwemmen in de bron kan niet meer
en toch, dit grondwater
voedt de woorden die ik nu schrijf
om ons te verbinden,
het kind dat de weg niet kent,
maar wel spelen kan
en ik die het spel kwijt was in dit leven.…