6043 resultaten.
evenknie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 mijn muze
in al haar naakte puur
letterlijk geeft zij alles
rakend tot op je knoken
fileert zij geheel
ook zichzelf
een dichter die zich niet bloot kan geven
raakt je niet...
haar woorden
mijn bijbel
haar liefde
mijn adem
haar zijn
mijn leven
alles
geven
zoals
ik…
Als de vlinder zich de bloem gunt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Zijn lach verschijnt als wier
in een zee van gezichten
Zij dragen hun hart op de tong, schier
in een spel om de scepter
in een draai om de as
Zijn ogen verraden
het licht en hij is verrast
door het kind dat in hem mee
feest als de vlinder zich
de bloem gunt
in het open aura van de ziel
en waar het beeld knielt
voor zijn maker…
eenzaamheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Midden in de drukte
Hier ben ik één
Ik verlang naar een plek
Hier is de eenzaamheid, maar ik ben niet alleen
Liever alleen, op de plek
Die plek die alleen ik ken
De plek waar ik niet één
Maar waar ik alles ben…
bestemming
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
678 ik kijk verder
zie vreemde gezichten
ze schuiven als schaduwen voorbij
- wie speelt er met
het lijk van de maan -
onder de huid van het water
verdwijnt het geluid van de zee
ik luister, tast aan
de beweging van stilte
van golf naar golf naar de holte
van mijn hand
luister, hoor het kind
dat op meeuwen vliegt
naar jou zwaait…
stormen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
673 De mens heeft in z'n leven
heel wat stormen te trotseren
om uiteindelijk tot bedaren
te komen…
Je bent gek, zei de gek.
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
680 Je bent gek, zei de gek
tegen mij
Ik zeg oké, het zou best kunnen zijn
misschien
maar dat valt nog te bezien
want wat is nou je punt
Goed het zij zo:
ik weet het allang:
je hebt gewoon
een hekel aan mij
Maar dat ben ik al
zo ontzettend gewend
door de tijd
Ik zie wel vaker
een jaloerse blik
en ik lees heus wel
zo af en toe
-als ik…
Dromen en denken
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.625 Dromen is denken zonder verstand,
Denken is dromen met open ogen:
Beide zijn vodden uit ener hand,
Waar men op vertrouwt, men is bedrogen.
4 februari 1665…
daarna zweeg zij
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
671 er is geen wind
er is geen verhaal
zo warm als jij
zeg je
ik woon te ver van zee af
om op de golven te drijven
de meeuwen te dragen
die in je hand wonen
en waaraan jij
je leven hangt
als oude jaren
op jonge bloesem
ik woon te ver van zee af
om me nog langer te laten wiegen
door een handvol blauwe dichtregels
zo warm als jij…
VERANDERLIJKE AARD
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
433 De zoeker naar eigen wezen
staat op een kale bergspits
omringd door het Niets
het uitspansel boven hem gaat schuil
achter één dreigend zware wolk
vol ziedende bliksems
scheurende donderslagen
die
stuiptrekt _ zich zwellend plooit
tot monstergedaantes
dan
krimpt _ verhardt
langzaam neerdaalt
in een wijd zachtglooiend heuveldal
voortbestaat…
Ring
gedicht
3.4 met 16 stemmen
5.516 Bij het houden van haar lichaam, vast
als een kind dat aandacht vraagt, maar
dan zwijgend, moeizaam lachend, zie ik
hoe een leven langzaam uiteenvalt
tot stof, tot zand, door mijn vingers, als
water in een rivier die rondgaat, eerst
ondergronds, dan omhoog over land
naar zee, het strand nu stil en rood.
Zij traant, ik troost. Met gesloten…
Mijn profiel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
591 De wind van de tijd is
gisteren begonnen mijn
profiel te slijpen, in het
uur van vertrek de schaduwen
van het gelaat te laten rijpen
om daarna uit te blazen.
De wind van de tijd
is vandaag begonnen het
papier van mijn gestalte…
kolkenklank
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
677 k voel mezelf meestromen
met de schaduw die rond mijn hart waart
hoe hij klotst, onderweg, tegen een leger wordende horizon
nimmer thuisgeraakt door de wreedheid van de wind,
in de avond gebaard
jij beweegt naar rotsvaste gestaltes, waarin mijn lichaam vervaagt;
zich niet vertonen kan omdat verdriet om ziltig vertrouwen vraagt
wij verliezen…
Illusies
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.564 De zelf-beloofde wonderen van uw jeugd
zijn weggedoezeld tot een schamelheid;
en weggedwerreld is in daaglijksheid,
de tuin vol wilde geur, die niet meer heugt.
Uw jaren vonden banen vast omlijnd.
Het liep als ’t lopen moest en zelden spaak.
Iets anders deed gij dan uw diepste taak –
en nu ontwaakt gij even voor het eind.
Het binnenspel…
NEBO
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.924 Ik sta als Mozes, vóór 't Beloofde Land.
Ik zie 't van verre en mag niet binnengaan.
Ginds, aan mijn voeten, golft het gulden graan;
Vroom ruist het woud: "God doet zijn woord gestand."
Ik bal de vuist en klaag u, Jahvéh, aan,
Verberge u ook een koopren wolkenwand.
Zwaar, op mijn schouder, valt de onzichtbre hand
En straft mij streng voor…
Enfin
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
539 mijn haar
nog immer lang,
over oren op weg
naar schouder
verdunt in allerijl,
havens komen in zicht,
op het slagveld
ruist het voorlaatste riet
het wordt er kouder
is het vizier
op mijn zwanengezang
gericht
raakt dan ook
de geest gekweld,
wordt mijn kijken
naar nog meer staren overgeheld
dicht ik almaar dichter dan verlicht…
SEKS, LUST OF LAST!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
925 Seks is
lekker
plagen
pleasen
plezieren
en
penetreren
maar vooral
respecteren
waardoor
je voorkomt
dat de lust
een last wordt.…
Alleen met z'n tweeën
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
837 Het grootste deel van mijn bestaan
ben ik dat, wat men denkt te zien,
al jaren denkt te kennen.
Toch ben ik méér en heel misschien
dat ik ooit zal bekennen
dat ik steeds zelf de keuze maak,
wie van mijn tweeën er verschijnt
of eventjes, al naar behoefte,
naar de achtergrond verdwijnt.
Het fijne is, dat ik begrijp waarom en ook wanneer…
Uitboezeming
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.174 Neen, 'k was geen Zanger, stout en sterk,
Wie eigen kracht naar 't ruime zwerk
Op brede vleuglen uit deed schieten.
Ik ben een wormke, zwak en klein,
In eigen, in Gods oog onrein!
En, zo mijn zangen indruk lieten,
Hij wete 't, wie dit ondervond,
Dat, zo ik ooit als Dichter stond,
De galm, geslaakt op deze grond,
Een naadring was van hoger…
Ben ik er weer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
503 Ik ben zo wonderlijk als het weer
wisselvallig en humeurig wanneer
ik krachtig stralend, door de zon bemind
plotseling waai als een woeste wind
Opborrelende stapelwolken
doen mijn gedachten draaikolken
spanning bouwt zich langzaam op
veroorzaakt donder in mijn kop
Met ruige regendruppels raas ik rond
donkere wolken tekenen mijn mond
boze…
Voorbij de schemering
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
585 Neem mij
bij de hand,
beweeg met de getijden
en dans je hart uit je borst.
Kom, laat ons de wereld
voorbij
en toon je ware gezicht
in mijn dromen.…
de foto
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 ik op een klapstoel
boek in mijn hand
voor een tent op een camping
in Spanje, net onder Barcelona
El Torro Bravo
een jaar of veertien nog maar
toen werd de zwart/wit foto genomen
mijn moeder was er niet bij
alleen mijn vader en wat zussen
die vader heb ik
de hele vakantie niet gezien
ik was alleen op het strand
weet nog wel dat ik weggestuurd…
onwetendheid
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
626 Schaterlach, rode blos,
piekerend haar lot.
Gezagvoerder in chaos,
humor en genot.
Integer, warm en mooi,
zwaarmoedig binnenin.
In leven haar eigen prooi,
nietsvermoedend niettemin.…
Eigenliefde
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
693 Ik voel mijzelf een Sibelius-cd
ik voel mijzelf prachtige natuur die stil staat op een oude foto...
mijn hart wil zingen
majestueuze klanken wil ik klinken
maar mijn geluid zit in een jewelcase
en niemand zet mij op.
Ik wil waaien als de wind door Finse wouden
stromen als water – val omlaag
spat omhoog
val omlaag, stroom weer verder
slingerend…
Kloosterherinnering
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
490 Ik weet nog hoe ik over krakende planken liep,
de piepende schuifbalken openend om
in de doodstille kloosterbibliotheek te komen,
daar stapels boeken meetorsend, terwijl
ik in mijn ooghoeken oude benedictijnen
gebogen zag over stoffige boeken,
verlicht door een armoedig peertje.
Dat was vaak nadat ik in de refter enkele bekers
koude koffie…
LEVENSLUST
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.733 Dit leven is een marktdag: ginder bluft
Een boerendokter op een stoeltje, omringd
Door domme kijkers, - langs mij been verdringt
Zich 't volk van sjacheraars en vult met wuft
Geschreeuw het plein, - een bond jankt me aan en snuft
Rond naar zijn baas, - in 't harlekijnspak springt
Een nar op 't koord, - een liedjesventer zingt
Mij…
laatjes
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
551 onnavolgbaar
tastbare gebeurtenissen
omgezet in herinneringen,
elk heeft een lade
in mijn hersenen
ontsnapten dwalen soms
door het labyrint
verwarrende chaotische jacht
om het gareel
weer te kunnen beheersen
voorzichtige gang door gangen
laden worden gesloten
de aanzwellende wachtrij
is onoverzienbaar…
GEDACHTES
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
664 Wie blijft
hinken
op 2 gedachtes
gaat
chronisch
schommelen!!…
Kloosterherinnering 5
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 Waar het toneelstuk over ging weet ik niet meer,maar ik was een soort André van Duin, die door zijn nepbril naar de bloedmooie dochter van de pachtboer loerde, vol hartstocht, wat men van een monnik natuurlijk niet verwachtte.
Ik zat in de vlindertuin met de oude transistorradio
afgestemd op wilde popmuziek, waardoor de pachtboerfamilie
zenuwachtig…
Excuus
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
556 Er is geen enkel
excuus dat niet diep in zich
een weifelen draagt
een dienbord waarop glazen
nauwelijks hoorbaar beven…
Kloosterslotherinnering
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Tijdens het eerbiedig buigen in het koorgestoelte,
wat tot mijn grote frustratie belachelijk vaak
moest gebeuren, bleef ik hangen als een slappe
Tinus, krachteloos heen en weer zwalkend, de
knikkende knieën faalden, want de slaappillen
werkten nog al te zeer na en ik stortte ineen.
Iedereen schrok zich de blubber en de sterkste
broeders sleepten…