Alle inzendingen over sluit

3011 resultaten.

Sorteren op:

Een Juliusiaanse verlichtende houding

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.113
wachtend op de reddende tong hier komt spoedig de redding uit grote menselijke ongemakken; de diepe sociale kloven mijn woorden zullen de verlichting opnieuw gaan aanstippen en het duivelse vuur der mensheid in de kiem smoren dan wel halverwege het kwaad doen doven NEEM ALLE SCHULD OP UW EIGEN SCHOUDER roep ik met tranen uit sluit…

Prettige verschijning

hartenkreet
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.243
Voor ik de deur achter me sluit, knipoog je naar mij. Oh, wat een lekker ding was hij!…
Kimberley25 november 2006Lees meer >

voeling met jezelf

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.414
ik zoek dan altijd eerst naar een gevoel waarbij ik hoogst zelden voel wat ik misschien echt wel ergens voel in het besef dan te hebben afgeleerd tussen mensen te voelen wat ik voel als u tussen u en mij gesproken en gezwegen begrijpt wat ik bedoel men moet eigen gevoel vooral leren uiten om zich niet in zichzelf op te sluiten…

Magie

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 989
gevoel mijn lichaam De druppen op mijn gezicht brengen me tot leven Zoals de regen kruipt kan ik me laten gaan Een gevoel alsof het door een engel is gegeven Als de kracht van de zon voel ik me machtig De warmte zorgt voor ontspanning onder de huid De wereld te klein, een gevoel zo krachtig Zwart is wit en donker is licht als ik de ogen sluit…
Tina9 juli 2004Lees meer >

Nachtdwaas.

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.000
De eerste, aarzelende stap, Nieuwsgierig, In onbezonnen overmoed, Sluit af de schimmen Van zijn wereld. Hij denkt: “De demon is in mijzelf, Door Mij, vernietig ik Hem.” Dwaas! Nu spotten hier de Kwellende geesten. Zijn heengaan laat hen koud. Hij was van geen belang. Slechts een zwakkeling tussen Al de anderen.…
Hardy Paul8 februari 2004Lees meer >

ONWEDER

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.195
De lucht is zwart, en sluit een enge kring Van wolken om het aardrijk heen, En pakt zich zwijgend meer en meer op één. Geen enkel koeltje geeft verademing; De noordewind, die afwaait van de zee, Voert in zijn vlucht zelfs hitte en stiklucht mee.…

EENZAAM KERKHOF

poëzie
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.084
Woest liggen de graven, de grendelen der aarde sluiten de doden van 't leven af, zij zinken al dieper, een weeldrige gaarde bloeit, hoog als de hemel, boven hun graf en de wagenmenner, in 't beeld van de sterren ziet ernstig peinzend omlaag, ver ligt al de aarde, een stip, zo verre en zijn paarden gaan zo traag.…

In het twee en dertigste jaar

gedicht
2.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 24.170
Ik wilde mijn ogen wel sluiten en slapen als een schip aan je huid. Mijn redenen ken ik niet. Heb ik mij gekozen toen ik nog licht was, een vergeetachtig soort latere engel? Woorden zijn vals, woorden zijn katten die krols zijn van wijsheid.…
Hans Andreus13 september 2010Lees meer >

JE MAG HET GELOVEN OF NIET?

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 798
Aswoensdag: sluit 't feesten en beesten af en luidt 40 dagen vasten in tot Witte donderdag: het laatste avondmaal brood en wijn wellicht ook vis en vlees leiden naar Goede vrijdag: kruis naar kracht weg goddelijke macht naakt menselijk lijden Stille zaterdag: het ontzielde lichaam rust zacht in het gesloten graf en op Zondag 1ste…

Vico.

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 711
Zo een, die je in je hart sluit om nooit te vergeten. Jaren later zag ik hem nog eens. Vrachtwagenchauffeur was tie geworden. Eerst was ie kraanmachinist, maar nu, sinds kort, vrachtwagenchauffeur. Vol trots liet ie zien hoe de hevig verende stoel van zijn vrachtwagen in alle standen kan worden gezet.…
Peterdw.11 april 2012Lees meer >

Pijn.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 694
Hij sluit de deur en plots verstart z'n blik. Zijn adem stokt, hij voelt z'n rikketik. De klok staat stil, het is nu echt de hoogste tijd. Ach, die pijn ,die zal morgen over zijn. Je was een goede leerkracht, nooit te laat, altijd correct. "Dag vriend" had men aan zijn graf gezegd.…

Vivat mijn schat, mijn spinnerad!

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.539
Twee beekjes sluiten 't plekje in, Waar ik al zingend zit en spin; Hunne armen slaan daarover heen De berk en hagendoorn ineen, Opdat er 't visje vro en vrij En 't vogelnestje veilig zij; De zon beglanst het loverig pad - Vivat mijn schat, mijn spinnerad!…

Gehakketak

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 889
" De tak zei: "Niet om alles uit te sluiten, maar is zijn honger wel te stuiten?" De houtworm zei: "Ik help u graag, die splinter vult precíes mijn maag! Ik breek hem eerst in kleine brokjes en eet die dan het liefst met stokjes! Ik wil niet op een houtje bijten; Uw pijn is zo het snelst weer pleite!…

Spiegelbeeld

netgedicht
4.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 748
Ik sluit mijn ogen, stijf dichtgeknepen, helemaal niets wil ik zien, mijn oren horen echter zijn droeve lach, cynisch en clandestien. Flarden vragen springen uit mijn nare droom. Onbeantwoord. Taboe? -"Wat doe je daar? Legt eens uit? Hoe kom je er verdorie aan toe? Waarom zei je me dit nooit eerder? Hadden wij dan nooit een gesprek?…

Steen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Ik sluit mijn ogen en voel weer de navelstreng die ons verbond in het donker voor onze geboorte. De steen brandt in mijn hand en ik scheer hem weg – negen keer ketst hij terug en zinkt dan naar de bodem.…

chille kast - van harte

hartenkreet
1.9 met 248 stemmen aantal keer bekeken 647
van het puberzijn ben jij echt geen kleine jongen meer maar iemand die zijn skills tellen laat thuis net zo goed als op school de jaren die jou nu komen gaan zul jij jouw vleugels willen uitslaan wat ook weer niet betekenen zal dat alles oké of goed te vinden is grenzen blijven ook dan nog gesteld wees daarover ook niet opstandig sluit…

Mettertijd

netgedicht
2.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 518
Wanneer de avond in de nacht verdwijnt sluit ik mijn twee ogen tegelijk dwarrelen mijn gevoelens naar jou die diep en intens mij terugbrengen naar de eerste ontmoeting Stralen van jouw toentertijd uitgezonden licht en warmte zijn nog altijd waarneembaar.…
CB10 mei 2021Lees meer >

Diep in mij

netgedicht
2.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 518
Wanneer mijn ogen sluiten hoor ik de stem van water kabbelen met allerlei door een wind voortstuwende klanken badend in onsterfelijk en tijdloos tegelijk laten de gedachten zich meestromen met de golven van waaruit rust zal ontspruiten; een kalmte nabij.…
CB18 juni 2022Lees meer >

Dansen van weemoed

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
alleen die ons hart verblijdt Met haar dansen van weemoed door koude nacht Warmt zij muren lauw, geurend naar bloemenzee Mannen knikken door hun knieën, als zij al niet 'out' zijn Vrouwen lachen, plukken bloemen De dagen zijn rijp, hun vruchten bovendien Het leven is van alle tijden, dus pluk alle dagen die Geplukt moeten worden Zelf sluit…

Far niente

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
Holland eigenlijk wil weten Van Mark Carola Wop en Sigrid Kaag Wanneer de bom barst, dat is dus de vraag No nonsense heeft nooit ergens toe geleid Behalve in de toeslagenaffaire, De woningnood en stikstofbarrière Dus koopt Mark maar weer eens wat maandjes tijd: Laat eerst in Arnhem Zwolle en Maastricht Maar zien hoeveel bedrijven moeten sluiten…

Herinneringen aan jouw licht

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 483
Stralen in de mist jouw licht draagt mijn dagen voort schaduw wordt zilver Wanneer de avond in de nacht verdwijnt sluit ik mijn twee ogen tegelijk dwarrelen mijn gevoelens naar jou die diep en intens mij terugbrengen naar de eerste ontmoeting Stralen van jouw toentertijd uitgezonden licht en warmte zijn nog altijd waarneembaar.…
CB27 november 2024Lees meer >

Mensen om me heen

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 450
Het leven danst, soms wrang, soms zoet, tussen ons allen, een zachte chaos, een kring die zich opent en sluit naar de dag. Mensen om me heen, hun schaduwen vallen op mijn pad, soms wandel ik mee, soms verdwijn ik stil in hun horizon.…
CB22 januari 2025Lees meer >

Papa

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Het is al hier, de cirkel sluit. Hetzelfde. Ik en hij. Zo dichtbij en toch onherroepelijk voorbij.…

De Roos die Bloeit

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 296
Wij zijn geen losse stemmen meer, wij zijn één roos, één gedicht, één vuurrode bloei die nooit meer sluit. Pluk haar nu. Voel de scherpte in de greep, de glinstering op je lippen, de diepe wortel die klopt in je borstkas — diep, professioneel, eeuwig. Dit is de liefde die bloeit: niet uitgesproken, maar overal aanwezig.…

In hetzelfde vel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 223
Ze sluit zich als een landschap dat mijn voeten uit het hoofd kent, een horizon die altijd net buiten mijn bereik blijft, alsof de lucht zelf fluistert: hier ben jij begonnen, hier blijf jij geworteld. Maar dan in de schemering tussen waken en vallen, waar de werkelijkheid dun wordt als rijp op een ruit, glipt er iets open.…

Het morele bankroet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 219
In het paleis sluit hij de boeken, poetst inkt van zijn vingers, terwijl de formule op papier klopt, en de wereld beneden verbrandt.…

De oude vader

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 175
De indianenvader sluit zachtjes zijn ogen, De strijd is gestreden, de cirkel is rond. Zijn bloemrijke leven is hoog opgevlogen, Verlost van de wetten van de aardse grond. Een groots spektakel, een goddelijk plan, En een heel klein, tevreden en dankbaar man.…

Een reis die niemand kiest

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 17
Ik schuif mijn stoel wat dichterbij en stel je toch die andere vraag: Of je wat water wilt, of rust, of ik de gordijnen sluiten zal. Je schudt je hoofd en zoekt mijn hand. Ik blijf. Dat is voorlopig al. Dit is een reis die niemand kiest. Er is geen weg waarop ik mee kan.…

Waar het tij mij vindt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Dan ontluikt het gebaar vanzelf: ik dans het ziedende water in dat gretig om de lenden sluit, mij om de borsten spat en draagt. In deze heldere omhelzing verliest de eenzaamheid haar wanden; alles wat verdween keert terug als schuim en licht, eindelijk gevonden onder de oneindigheid.…
karo mare16 november 2026Lees meer >

Zeemansgraf

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.023
hij had hen allen weggebracht om nooit meer aan te meren uit het duister van de nacht Vermoeid zet hij zich neder daar op die verlaten ka daar hoort hij de zang der meerminnen in zijn gehoor zoet zalvend zijn de woorden velen gingen hem reeds voor Berustend glijdt hij in het water omarmt door de nimf die hem kust boven hem sluiten…
Ivan Grud16 januari 2005Lees meer >