3340 resultaten.
Een Gelders lied
poëzie
2.9 met 13 stemmen
4.172 En gesp ik 't harnas aan,
Ik volg geen vreemde daân;
Op Rossems heldenspoor,
Zweeft mij, in stralend licht,
Het beeld der zege voor.
Ik ben uit Gelders bloed!
Oprecht is mijn gemoed;
Aan eenvoud heb ik lust;
Met pracht en weeld komt zorg;
Genoegzaamheid baart rust.…
Het Elfje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
876 Een fijn penseel dat alles dekt met sneeuw
De herfst is ingeruild voor wintertijd
Een wonderbaarlijk toverachtig taferéél
En alles is zo sprookjesachtig mooi
Het raam is al wat mij van koude scheidt
Ik voelde mij bekeken door een ziel
Pardoes en plots verscheen voor 't raam iets vreemds
Een klein gevleugeld elfje heel fragiel
Ik knipper eenmaal…
droombazuiners bekentenis
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
674 Woorden had ik allang teveel
Breek me de mond niet open
Ik houd oprecht van zinsconstructie
Het bouwen op een woord
Ik legode als linkerhand
Veel liever iets met klanken
Al vroeg werd ik meandertaler
Vreemde idioomidioot
ik wemelde en wroette in
mijn grond: de letter greep me
tegenvoeter als ik ben
timmerde ik met huilebalken
een luchtbrug…
Collecteren
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.899 Collecteren, dames, heren
is beslist een vreemde klus
De collectant is aan de wandel
maar komt altijd met de bus.…
machteloze woede...
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
2.957 vreemde gedachtes spoken door mijn hoofd.
het mag niet...maar het moet.
maar ik zou niets doen, heb ik beloofd.
maar mag hij dan steeds zijn gang blijven gaan ?
mag hij altijd maar andermans leven verwoesten ?
mag hij maar steeds ons geluk in de weg staan ?
ik heb beloofd niets te zullen doen.…
het haagse matje
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
949 jaren lang dagelijks gefietst
langs het Solleveld
met de Watertoren
tussen Monster en Loosduinen
altijd gevoeld
hier liggen rode stippen
ik had ze kunnen tippen
hield vingers op mijn lippen
nu is er het duin doorwoeld
ze vonden urnen
twee graven
van Merovingers
het vreemde is alleen
ze tekenden een vergane krijger
op een haags matje…
Umbra mortis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
825 Daantje cirkelt om de dood -
alles is vreemd en groot.
De dood is binnen
maar de kruisspin naast haar deur
vertrekt geen spier.
Haar dagen vergaan als rook
van vuren op het strand.
Zij schroeft zich vast
in het verleden en ik
spiraal naar verse lucht.
Buiten ligt het bollenveld
braak en bloeien papavers.…
Loslaten
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.068 zorgenkindje
Kon ik maar een engeltje
Op je schouder zijn
Je behoeden voor alle
Valpartijen, uitglijders
De vervelende reacties
Als je in je ongekunstelde
Spontaniteit de verkeerde
Grapjes maakt
Hartendiefje, zorgenkindje
Strakjes moet je
Alleen op je fietsje
In het donker door
De polder
Op weg naar de echte
Grote school met allemaal
Vreemde…
Lieve Opa
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.901 je hand
Je ander om mijn middel geslagen
Zo veilig voelde ik me bij niemand
Ik was nog zo klein opa
Alles ging aan me voorbij
Ik kon dat allemaal nog niet beseffen
De dood bestond niet voor mij
Opeens was je er niet meer
Maar je missen had ik niet gedaan
Ik wou dat ik wist waarom niet
Misschien wilde ik ’t verdriet niet aangaan
Vreemd…
Op de thuisreis
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.166 Weinig lange weken straalden
Zon en maan voor oog en voet
Vreemde paden schoon en licht -
Nimmer week wat rees of daalde,
Aan de kimmen van 't gemoed
Weerglans van uw aangezicht.…
Vader
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.283 Vader, heel snel was je vergeten,
waar men je zoekt, vindt men
geen steen, anoniem, omringd
door vreemden, lig jij, verdween
met een klap uit ons leven,
zonder afscheid, de eeuwigheid
in, voor mij een regelrechte zegen,
voor jou, hopelijk een nieuw begin.…
Ergens halverwege dromenland
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
639 Het deed mij
geen verdriet aan haar te denken
zoveel vreugde had ze
mij ooit geschonken
met de woeste natuur
van haar geest en lichaam
maar ze wist
hoe moeilijk het was
een vreemde te zijn
ze nam van niemand afscheid
in al lang vergeten aardse steden
waar realiteit als niets meer
dan noodlottig was gebleken
zelfs mijn hond jankte…
Op de thuisreis
poëzie
3.0 met 21 stemmen
4.758 Weinig lange weken straalden
Zon en maan voor oog en voet
Vreemde paden schoon en licht -
Nimmer week wat rees of daalde,
Aan de kimmen van 't gemoed
Weerglans van uw aangezicht.…
Vriendin
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
777 Dat ik vreemd ging met
Ursula is misschien geen oerzonde, want jij liet
Jan en alleman aanrukken, wat ik prima vond, totdat
die lul van een Karel jou bij mij wegsleurde.…
VEREEUWIGDE HELD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
608 Een krijgsman van Romes heerschappij mint
de vreemde verte: ijle maar bewogen waas.
Aan 's wereldrijks rand is hij kleine baas
in het leger, 't horige volk welgezind.
Geen romeinse god meer, die zijn geest bindt;
't vaderlandse denken schijnt ouderwets dwaas.…
Nieuwe buurman, commandant Lambert.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.092 Man, denk ik , wat een dunne benen,
wat een mager lijf, wat een ruime broek,
wat een veel te ruime blouse
Rol maar gerust een sigaretje,
ga je gang man, maar vreemd:
ik zie nu in jou commandant Lambert
met misschien wel La dernière cartouche?
Ik heb de kaart in de bus gekregen
van de week, ik denk: je zoon?…
KRAAIEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
979 Duister werden mij hun paden
hun gebruiken en hun zeden
vreemd werd mij het plechtig kraken
waarmee zij hun trouw beleden.
'k Koos mij andere kameraden
die geen ernst aan mij besteedden.
Toen eenieder mij benijdde
om mijn aanzien en mijn welstand
joeg ik kraaien van mijn dakrand
bang dat men mij ging vermijden.…
Nieuwslezeres
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
465 Toch biedt hij me
meer tedere zekerheid dan jij en wens
ik niet meer met jou vreemd te gaan.…
Regen voor zonneschijn brengt stilte na de storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Vreemde stemmen ingefluisterd,
niet van hier, onbekend.
Een deel van mij, een andere ik
Tegenovergesteld, compleetmakend.
Mijn intuïtie, mijn weten, mijn gids.
Ying en yang samengesmolten,
zwart en wit ontpopt tot grijs.
Mijn tovenaar, mijn magisch kompas.
Meester genaamd anoniem,
zuiver als een vlam.…
Jeanne d'Arc ( J. v. M. )
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.667 Zij luisterde, ver van overzee;
ze ging met vreemde stemmen mee.
Zij brak zichzelf in twee: lichaam en geest.
Ze brak haar hart, haar ziel voor doelen
veel verder weg dan mensen met hun 'ratio'
hadden kunnen bedoelen.
Ze doorbrak de stille stilte van doden;
ging over verboden velden!…
familie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.485 Familie is een prachtig ding,
maar soms een vreemde mengeling
van overeenkomsten, verschillen
tussen mensen die,
al zouden ze het wensen,
nóóit hetzelfde zullen voelen,
denken, zeggen en bedoelen,
maar waarop je steeds mag bouwen,
een beroep doen en vertrouwen.…
VANDAAG EEN MEDEMENS ONTMOET
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
621 Vreemd om daarover te dichten
je zou denken, dat gebeurt iedere dag
nou nee dus, dat is niet zo
je moet je aandacht erop richten
wat verwacht ik van mijn medemens
wat is eigenlijk mijn diepste wens
zou hij/zij in mijn omgeving leven
moet ik hem/haar eerst aandacht geven
of komt hij/zij vanzelf op mijn pad
heb ik misschien al contact gehad…
Liedje van de straat
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.662 Dan hoor ik wel, gebarsten gong,
Slaaps wijsje zoals moeder 't zong
Vlak vóór de diepe blinde sprong:
Nog gaat het vals met leemte aan leemt;
Maar 't klinkt niet langer schril en vreemd,
Als straks de dood het overneemt.…
Nice - 14 juli 2016
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
664 aan teen
De parade kijken op een Franse boulevard
Er was toen geen angst, nee, er was toen nog geen gevaar
Tijden zijn veranderd, meer dan veertig jaren verder
'n Wereld die in brand staat, schapen zoeken naar een herder
Waanzin heeft zich vastgezet in hoofden van de mensen
Die één geloof als enig waar voor alle mensen wensen
Vreemde…
Hoe zal mijn woord uw stil bewegen strelen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.661 - Hoe zal 'k uw leden strelen, ik die treurig ben
en, vrezend, in mijn leven slechts de liefde ken
voor mijn vreemd eigen-beeld, weerkaatst in moe dood water;
('t beeld der abelen speelt in 't zilver-gele water)
- hoe smaakt mijn torve mond de wrange, arme waan
dat zijne liefde om uw stil wezen kunne gaan?...…
Oorlogskind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
763 wolken varen aan de hemel voorbij
nemen de tijd in schoonheid
ze ontploffen niet
maar lossen op
zonder pijn
Misschien dat er morgen weer vrede is
in harten van mensen in ongewis
misschien dat er morgen geen oorlog meer is
klimkt het vreemd dat ik liefde mis
in harten van mensen in ongewis
kon ik er maar iets aan doen
het voelt zo ongewoon…
Reisangst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
519 Met treinen heb ik nog meer moeite, want je weet nooit
wie er naast je zit of gaat zitten en of het wel zo
verstandig is in die vreemde aurasferen.
Bovendien voel ik me door al die narcistische tikkers
op magische schermen behoorlijk buitengesloten en durf
ik niemand nog iets te vragen.…
Ambivalente makker
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
835 wanneer ze slapen
ze zijn niet zoals jij bent
niet de tong waarmee jij spreekt
de ogen waarmee je de wereld doorziet
door alles en iedereen heenkijkt
vrijage met de horizon
waar iedereen over schande spreekt
dat veelbesproken oordeel
van eigen gemaakte rechters
er zitten geen handen aan mijn hart
mijn brief is niet te lezen voor een vreemde…
De jonge Ludwig van B.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
476 "Ge zult meer verrichten
dan men tot nu deed,
Gedachten door niemand gedacht
En uw grillen zullen eenzijdig
Bestaande recepten negeren
Want gij zijt in mijn ogen een man
Met verschillende hoofden en harten en zielen
Er zal in uw werken iets vreemd
Eigenaardigs, verwrongens ook zijn
Bewonderenswaardig en somber
Origineel en bijzonder…
E.T. als Homo Deus
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
486 Er zouden zich nog ergens in den vreemde
aan de buitenranden van het Al
met regelmaat ontdekte en vermeende
planeten voordoen tijdens Sterrenval
Het heeft mij dikwijls als niet-ingewijde
bevreemd hoe licht de kosmos zich verwijdde
wij wachten nu al lichtjaren op tijden
dat ons de Homo Deus zal verschijnen
E.T., van de planeet Extraterrestra…