5126 resultaten.
Een schijnsel van moed
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.323 wakende herders zien een ster
vertrouwen straalt aan het heelal
het licht weerkaatst hoop
daalt als rust op Gods aarde
een engel sprak:
“Kom, verzamel al je kracht,
ga op reis door de nacht”
het schijnsel van moed
reist met de zoekende hoeders
wordt rijkelijk vergoed
ze vinden
een kindje van liefde
een adem van warmte
het kwam in…
Lentekriebels...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
660 de dooi zet langzaam in
ik glij van wak naar wak
ik volg mijn ijle adem
die als een etherische gids
mij voorgaat op mijn pad
de natte sneeuw trekt
zoutkringen op mijn laarzen
de witberijmde daken
geven mondjesmaat
hun laatste pannen vrij
straks dartel ik
kalverblij in een klavergroene weide
trap wild gaten in de voorjaarslucht
‘k…
Daar zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
809 Mijn adem is diep en lang.
Ik voel mijn ogen knijpen
om alles te ervaren wat ik waarneem.
De wereld als geheel,
waar triviale problemen lijken te verdwijnen.
Een kort ogenblik waarin ik echt gelukkig ben,
een moment tussen eeuwigheid en einde.
Daar is waar drukte verdwijnt,
daar is waar emotie ratio verslaat,
daar is waar ik wil zijn.…
LASIUS NIGER
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 De alom bekende
kleine zwarte mier
bouwt geen aarden kastelen
of dennennaaldpaleizen
als haar grote verwanten
onder wijde velden
in stadstuinen
tussen straatstenen
zijn talloze
nietige kamers verspreid
die arbeid en adem
van het grondleven sterken
dit onnaspeurbare rijk
der luchtige korrelkelders
vol
krijgshaftige boerenvlijt
streng…
bruine stad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
773 ik proef het verlaten
in deze stad, bruin en geteisterd
door somber voorgevoel, regen
de leegte gevangen in natheid
alhier klaterend op de straten
zelfs de kieren in de muren
cementloos ademen zij verleden
waar nooit een zon echt scheen
onder daken waar nooit de liefde
bedreven werd zoals verteld in boeken
in straten die stammen uit een…
de terugkeer van een vriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 over mijlenverre bossen
zong een waterdichte zwaan
zijn vleugellied voor altijd vrij
in zijn gewassen ziel
voor de avond viel was er een brief
hij rustte argeloos in tijd, vergeten
tussen zwervend stof en de grief
van oude woorden
maar de morgen bracht verloren oorden
binnen ander nieuws
nog voor haar adem ouder werd
vertelde ze…
De laatste dagen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 afstand
in jouw naam vragen
maar de stilte
gaf geen antwoord
en ademde
teleurstelling
versus stille moed
voelde ik
in mijn grijze aderen
nog voor de nachten
bleef jij niet bij me
maar in de verte
stond mijn jas je goed
uit een donkergrijs verleden
had ik wol van ’t schaap
over één kam geschoren
zoals de zonderlingen
zonder adem…
Lente
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
596 raak bezwangerd
door de lucht
van het donzig groene veld
in mij groeit
weer de vreugde
als de lente over
pril leven vertelt
hoor vogels
hun liedjes fluiten,
voel hoe lammetjes in de wei
ons zo vertederend bewerken
en wij hen opgetogen in
onze blijde harten sluiten
het is lente, het is weer lente
roep het van de daken
adem…
de avond nadert
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Donzigzachte zalmkleur
doorschijnend als water is de lucht
en weer roze, helder de hemel
de dag was goed
zingen geluiden, sterven weg
in zoemende snelweg veraf
die onrust in mij
waarheen met beperking
alsof de adem diepte mist
ontevreden, geen aandacht
zorgbehoevende lotgenoten,
verlangen dat bijt in je hart
wie doet wat
te weinig mensen…
Het lieve gemis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
565 Daar waar jij stond zo even nog
is de kriebelende geur van de sigaret
gebleven vermengd met jouw adem
Zou ik van je blijven houden
met een ring door de neus
en de lip, een dunne ketting
die oorlel met vleugel verbindt?…
het mat geslagen uur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
648 ergens is er nog jouw stille
adem, de aanblik van wat eens was
nee geen naam in eeuwigheid maar
een plek naast alle ingezetenen
wat gaan we doen, zal de nacht jouw
glans gaan strelen tot aan het mat
geslagen uur waar in wij het feest
gaan delen?…
Lovely Petra
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Ik ben nu ijzeren Hein
mijn adem, verzengend, smelt me de lippen
ik werk óók hard aan mijn eigen vernietiging...
Dit was de laatste kans,
die ik me gaf
die jij me gaf,
dank je, Markus.…
Wachtkamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 muren houden adem in
hun echo klinkt kortzichtig tegen het gevallen licht
men noemt het schaduw
maar beslotenheid is niet ontvankelijk voor ruimte
de buitenwacht bevriest in gemaskeerd stilleven
gevangen in versteende spieren, geknoopte magen
iets vlucht in iemand, niets ontsnapt aan de greep
aan omklemming, kan schuilen achter zwijgende…
Zucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Ontdek dan, dat tijd net als lucht is
en ik mijn liefdevolle adem uitblaas
in de stilte van de leegte
en elke aarzeling danst op het gekreun van de wind !…
De kleine bedrieger
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
615 Speelt mijn familie
wie ze moeten zijn,
of ben ik nu verfranst,
dan ga ik af
en laat het doek hier vallen,
ik ren niet buiten adem meer
om meneer Bergers hand,
ik draaf die van mijn moeder in
vanaf haar buitenkant.…
Ook al voelt het anders
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 professionele
Invalshoek zeg je tegen
Mij dat ik wel in
Het rationele moet
Blijven, ik deze
Wanhoopsgedachte wel
Rationeel moet blijven
Benaderen - op het
Moment dat jij dit
Tegen mij zegt
Gaan je woorden
Langs mij heen -
Begrijp ik niet
Wat je bedoelt,
Je woorden blijven
Zweven in de lucht
Die voor mij niet
Langer adembaar…
Nu dat wij naar buiten treden
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.656 Nu dat wij naar buiten treden
vredigen in het nieuwe heden
nu hangt de lucht vol van waaiende
lichte dingen, onbeladene
ademen kostelijk gedragen
op vlakgestrekene windvlagen,
wazen, half beschaduwde lanen
aan weerskanten van zijden vanen,
rozerode kreukbehangen
in rimpelingen en met gangen
van blije bewegingen, een mist
bezijen…
Leegte is lastig
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
572 te veel naar mijn zin
Was mijn ik erbij ingeschoten,
Tijd die als een vloedgolf
Van aaneengeregen gebeurtenissen
Over me heen sloeg
En me platgeslagen achterliet -
Koos er voor me uit de tomeloze
Volheid terug te trekken, rust te vinden
Waar ik die allang was kwijtgeraakt;
Zit in de absolute leegte nu,
Leegte waarin zelfs mijn adem…
In het ongeschreven bos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 konden we nog maar bomen tellen, één voor één
bomen met gestrekte rug
de voeten in zalvend mos, geworteld in verleden
onomkeerbaar is de zucht van onze witte adem
de brief die we niet schreven
later dan vergeten, sterfelijker dan dood
in de haast van de schemer, zwakker dan licht
op de weg die zich zoekt
naar een eerdere, volmaakte gelijkenis…
een winteravond
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.307 niet na te vertellen dit trage eenzelvige afscheid
deze vanzelfsprekende geboorte van as
en niet te rijmen hoe onderwijl naast de tijd
in een belendend dichtgesneeuwd heden
de zevenslaper ontwaakte en de radio
het lied zong van de fonkelende beker
en hoe later de witte kamer zwarter en later
dan ooit was en het lichtgevend horloge
zijn adem…
Met pijn omwonden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 het was een vreemde
die mijn adem nam
woorden sprak waarin
mijn hart zich niet kon vinden
waar handen altijd
raakten in ontspannen zijn
irriteerde nu de huid
sloeg in weerzin lichtjes uit
ogen wilden naar je kijken
maar ik kon je niet bereiken
zag een onbekend gezicht
waarin jouw trekken zijn gewist
ik ben gegaan maar
mijn ziel heb…
Zwijg
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
782 Er kleven woorden aan mijn adem vast.
Een zacht gezoem klinkt enkel nog.
Als ik luister, mijn oren voorbij.
Ik laat in stilte, de letters vallen,
één voor één op zijn plaats.
Nu ik hoor en mijn hoofd raakt leeg.
Minder vol dan dat het was.
Mijn stilte raakt me en maant me tot zwijgen.…
Spartelend dier?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
458 plaats en tijd, verbannen
door een ruis geplukt uit het heelal
het bestaan verveelt zich in mij
onwillige weerwil van de zondenval
een mensbeeld waarover ik struikel,
herhaald in de scheidslijn van de horizon,
wordt schrikdraad van het verleden
versnipperd door de wind van wisselende
waarheden, hangt het spartelend dier
die in zijn adem…
Stille krachten
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
496 krachten
het verleden laten smeulen
houden wij elkaar gevangen
in een negatieve spiraal
van lusteloze klachten
machteloze gevoelens
onvervulbare wensen
met ongetwijfeld twijfel
als wederkerend hoogtepunt
ooit waren we tijdloos
deel van de tijdgeest
nu eindeloos beperkt
door onze eigen geest
ons haperende lichaam
maar zolang we ademen…
Al bloeiende
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
746 In volle rijpheid
mag je bloeien, fris
mint geurig jouw adem
vermengd met
tedere woorden
die je mij influistert...
bij jou mogen ze groeien.
Kom dichter
bij de dichter
geef je gevoelens prijs
zo intens en puur
je het leven beleeft
niemand brengt
jou van de wijs...
Kus mij zwevend lichter.…
Dat wat resteert
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
726 Wie kon weten dat de tijd zou komen
met handen vol zwarte bloemen en
verscholen in zijn mantel het noodlot
dat zijn ijskoude adem zou leggen over
het gelaat van unieke schepselen
maar onaangeroerd bleven de herinneringen
standvastig in hun soliditeit als een
erfenis van waardevolle schatten
op het witte doek van gedachten
soms, als in een…
In fysiek openbaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 er was geen waas
of een aura
met vreemd licht
ik was compleet
de wereld kwijt
in een demasqué
van gewoontes
keek ik om me heen
voelde geen empathie
in tal van blikvangers
ze zeiden me niets
ook de verschillen
in vorm en grote
kon ik niet duiden
omdat alles bewoog
leek te ademen
als organisch geheel
zonder verplaatsen
maar wel…
Samen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
819 Bepaalde woorden
laten mij gevoelens
opnieuw beleven
het is als een aanraking
mijn huid registreert
mijn ogen staren in de ruimte
zien de schoonheid
van het ochtendgloren
mijn adem gaat sneller
het zijn momenten in dit leven
die vastliggen als foto's op reis
jij bent er bij betrokken
mijn reisleidster op mijn levenspad
geef…
Geen reden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Vandaag gebeurde er niets
van belang, we zaten Far Out
op een strandterras – alle ruimte
zon op mij, wind op mij, vrij
de wereld en mezelf ervaren
een meeuw doorgronden, haar aandacht
voor gebakken vis, in een oogwenk
de salto van de surfer in de verte
voelen in mijn bloed, de mensen in en uit
ademen, radslagen door mijn lichaam…
De bruid zegt:
poëzie
4.0 met 2 stemmen
771 ‘k Hou mijne leden, als
ware ik beschaamd…
– Uw adem, om mijn hals,
die zoelig aêmt...
- Is het een lente-gloed
die door me gaat?
Hoe toch uw strak gelaat
me rillen doet...
…’k Voel me zo vreemd, – zo vreemd
bevángen zijn…
Uw stille stemme fleemt
als zoete wijn.…