3511 resultaten.
De kast
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
606 Stijlvol is hun raam met stangen.
Met een bakblik kijkt de zitter
naar de muur en voelt zich bitter.
Met liksteen is de nor gebouwd.
Van baklucht wordt de klant benauwd,
zodat-ie aan het klagen slaat.
'Je moet niet ruiken,' krijgt-ie raad.
Het nórmaal valt bij hem verkeerd,
doordat men zitvlees uitserveert.…
Wolkentrein
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.916 Op dromen rijdt mijn wolkentrein
door strobolicht langs oosterlijn
met speelgoedvogels voor het raam
waar noorderlicht mijn gids zal zijn
op hemelsporen buitengaats
door stiltes die ik achterlaat
stationnetjes van Nooitgedacht
gebouwd op slechts één spinnendraad
Ik laat mijn zere ogen gaan
op wolken hier niet ver vandaan
waar Kleine Beer…
ZWAAN
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
576 Geelverlichte ramen spiegelen
in het water van de grachten.
Daarin varend als een zwaan
trek ik achter me een baan
waarin rustige gedachten
met een trage golfslag wiegelen.
Zo stil zal ik altijd drijven
over gladde, effen grachten.…
Aanwijzing
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.137 Door prut naast de tramlijn door zwartgereden regen
langs de stromende overgang tussen asfalt en rand
van de stoep omhoog naar grijzig ruitsel tussendoor
gras via muurankers naar gespleten ooit misschien
wit waar het kiert en jij past diagonaal door die holte
naar de schoren in dat snoeioud en krakend gebint
het raam uit de dakgoot over…
VERDWENEN SCHUWHEID
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
622 "
Het gezin van achter dat brede raam
legt voedzame zaden naast ouders en jongen
als nagerecht bij wilde weidevruchten.
Luid krijsend brengen de kleintjes eigen faam:
"De heer der schepping heeft oude vrees verdrongen,
speelt voor ons blije huis'lijke kluchten."…
Kijkt de maan op ons neer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.588 De wind zo guur
waait lokken heen en weer
op dit late uur
kijkt de maan op ons neer
Bakkers
maken poppen van spec'laas
Makkers
staakt uw wild geraas
Ik kijk
door de ramen van de huizen
Zie gelijk
Pepernoten, kikkers, muizen
Kindjes
warmen handjes aan hun mok
lintjes
sieren pakjes, taaitaai geschrok
Op het dak
paardenvoetjes…
Reconstructie
gedicht
1.5 met 16 stemmen
5.827 Ram een schip tegen de kade
Maak twee gelijke barsten in een schedel
tot de tegels helder kraken. Rakelings het plein
waar ruimte om je oren waait als vlinderslag
in vlagen van paniek. Neem een k voor in je mond.
Een stokkende kade om aan te staan.
-------------------------------------
uit: 'Er staat een stad op', 2007.…
Een dag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
952 Huilde
Smeerde me in met lipstick, viel niet op
en sloot mijn boze, radeloze ramen
voordat ze mij er bleek en bloot in zagen:
Het was een dag als alle andere dagen.…
Vannacht ontwaken de kersenbomen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.120 Hij gaat zitten in het schamel kot
en zodra het eerste licht
het beslagen raam in veegt
beginnen zijn ogen te bewegen
als gordijnen soms doen
in spionagefilms.
-------------------------------------------
uit: Karavanserai, Nieuw Amsterdam 2008…
's Nachts
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.378 Langs het raam schaduwen de hardnekkigste
creaturen van de gebroeders Grimm, zijzelf wellicht,
treurend om iets van duizend jaar geleden,
ze zijn het vergeten.
's Nachts sluit zich om ons het bos
vol echo's van boerenkrijgen. Kinderen
door wanhopige ouders achtergelaten
bidden om wedergeboorte uit een wolf.…
Verborgen geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Dof is het groen van bladeren aan
de bomen en al kijkend door het raam
zit ik wat te dagdromen.
Gevoelens van weemoed en melancholie.
Het is alsof ik het vandaag anders zie.
Geen vaste grond onder mijn voeten
en mijn zintuigen op slot.
Toch adem ik en zie alles om mij heen
en hoor daarbij ieder geluid.…
Pallieter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
617 Zonder raam.
Dag Pallieter, grote man,
je stem zegt in ons hart:
Sta op. Begin opnieuw.
Het leven is niet zwart.
Ja Pallieter, vrije vogel,
trek de ketting van mijn poot.
Open onze kooi en schreeuw:
VLIEG dan! Leef toch groot!…
Verklärte nacht
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.204 Beginnende regen doorritselt de bomen,
Besproeit het rukkende raam waarin jij zit te blinken,
Licht waarin ik me zie, in wie ik misschien verdwijn.
Je stapelt borden, verwijdert de kruimels en schenkt nog wat wijn.
Ik hoor in de keuken het blauw porselein en de messen tinken,
Ver.…
Nachtmerrie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.025 Gisteren werd ik wakker
De zon op mijn ramen
Ver weg de kwetterende vogels
De warmte van mijn bed
Mijn eerste gedachten zijn bij jou
Hoe jij je klaar maakt voor een nieuwe dag
Wanneer zal ik je weer zien?…
Huisvrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
878 De afwas, de ramen, zuigen
stoffen, bed verschoon,
alles was maar doodgewoon.
Maar ik zeg je bij deze:
het leven van een huisvrouw
gaat echt niet over rozen en toch;
had ik nooit voor iets anders gekozen!…
Het innerlijke oog
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
623 Wij zijn slechts toeschouwers op de eerste rij
van blinde stoelen, mijn plaats is achteraan
onopgemerkt onder het gebrandmerkte raam.
Waardoor de maan van zieners schijnt voor
de dichtregels die ons raken, al dan niet op rijm,
voor alles wat we denken of niet te zijn.…
Eenzame mensen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
576 Hij komt vroeg thuis van zijn
bezigheden buitenshuis; en sluit
dan zijn deur en alle ramen.
In zijn binnenste voelt hij zich
leeg. Maar hij is te zwak om zich
daarover bij anderen te schamen.
zij staan op in de morgen.
Zij gaan slapen in de nacht.
En zelfs niemand heeft in de
gaten dat er geen mens meer op
hem wacht.…
Dralende winter
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
540 de winter blijft nog even dralen
donkere dagen maken het triest
en geen spoor van zonnestralen
als de regen langs de ramen giet
vogels zitten dichter bij het huis
de merel trippelt op de binnenkoer
hoort hij ook plots een dof geruis
van de kater die stil zit op de loer
het roodborstje is terug gekomen
schuilt zich achter de buxusbollen…
'k Zie de zomer vergaan
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
780 Soms kijk ik weemoedig door ’t raam
toen de bloemen bloeiden, sprak ik ze nog allen aan.
Nu kijk ik naar hun stengels verdroogd en verdord
wachtend tot de herfst hen in grijze nevel omvormt.…
De bus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 In de bus
Elkaar bekijkend
ontmoetend
Snuffelend
De klanken de ritmes
Van het zijn op weg
De haast de drukte
De ruimte ingenomen
De een kijkt uit het raam
Is aan het dagdromen
De moeder ontfermt zich over het kind
De oude man praat over
Waar de wereld zich vandaag de dag in bevind
Oude en nieuwe verhalen
Hoe is het leven
Van alledag…
Tuinvogeltelling 2019
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
443 een regenzondag. bijna eind januari
je kunt zelfs geen hond buiten laten
ik kijk zo maar wat door het grote raam
zit op de duur tegen mezelf te praten
plots lijkt er iets in mij aan het broeden
wat me sinds enige tijd geen rust laat
hoe moet of wil ik mijn thema voeden
als geen merel nog langer zingen gaat...…
Driftig en kordaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 blikken langs vandaag naar
het jarenlange dienstbaar zijn
waar kleuren
onherkenbaar leken
straalt in jouw nabijheid
de straat weer als de vrolijke
lappendeken van toentertijd
lang heeft gezelligheid
geen tijd meer gekend maar
jouw glimlach opent deuren
die buiten zijn ontwend
ik zie je gaan de
armzwaai weerspiegelt
in het laatste raam…
Mijn vergeten land?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
428 Wisselend licht scheerde
langs de stadsrand, over
horizon van waterplezier
van een gastvrije waterland,
verworden tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een andere tijd, achteloos
gaat de wind er…
Bevrijding (opgedragen aan Theresia)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 De dood van een liefste sluit ramen en deuren.
Een donkere ruimte waar alleen valt te treuren,
is dan het enig jou overgebleven toegangsoord,
waarin je met je verdriet niet wil worden gestoord.
Het leven daarna is slechts een stuk op het toneel,
want elke blijk van vrolijkheid voelt als één teveel.…
sociale afstand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 het hoofd en het gemoed
waar het nieuwe leven vrolijk dartelt
als de pasgeboren lammetjes in de wei
braken immers gestadig ons de media
de berichten die ons bang benauwen
van de levens die ons afgenomen zijn
voor de juwelen die de zorg kronen
die verbeten daartegen de strijd voeren
met alles wat zij hebben en vermogen
moeten wij door ramen…
jij blijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 hoor ik in elke toon
jouw passie vlammen
als langs mijn wang
een vlinder fladdert
is dat mij een groet
van mij de allerliefste
waar in berm en tuin
bloemen zacht geuren
zal dat als een boeket
mij jou herinneren doen
elke straal van de zon
is de glimlach van liefde
die als een warme deken
mij eindeloos spreien zal
als tegen ramen…
Coronatijd, buitenste binnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Coronatijd
en op de eeuwigheid
geen verloren tijd
en doe je het niet voor jezelf
dan doe je het voor een ander
veelal ook met intrinsieke tegenzin
want naastenliefde moet je leren
goed ik ben dus ook natuurlijk thuis
nou dat is natuurlijk niet natuurlijk
dus bijna altijd op het balkon
of in onze gemeenschappelijk binnentuin
ook altijd de ramen…
Je intuïtie volgen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
536 Roodborstjes blijven regelmatig op het raam tikken,
herinneren je aan hoe je samen hier alles deed.
Zorgen zij ervoor dat je die nabijheid niet vergeet?
Hoe verder ik mij in gedachten stort, deze tijd was te kort.
Maar ik ga door op het uitgezette levenspad,
het onze is nog steeds ook jouw stem en ik wen.…
Geloof in hout en steen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 de boeg is onveranderlijk gericht
op het wijde oosten en het licht
dat zich verspreidt in lange ramen,
die als bloemranken in de muren staan.
gemaakt van vertrouwen
het koor van glanzende pijpen
met een verheven lied,
omhoog naar het gebinte
en de gevouwen koepel,
de kurven van kalk
in degelijke eenvoud.…
De hartslagpijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
493 alles opgekropt zit
achter ogen en in
koele voorhoofden
zal de hartslagpijn
vaak heel lang
blijven kloppen
nog hangen
de onuitgesproken
woorden in de lucht
wervelen stille emoties
op hun vlucht
naar veilig landen
in warme handen
die niet zullen knijpen
maar jou gaan ontvangen
in zacht begrijpen
jij hebt de zon
door open ramen…