6019 resultaten.
Zwerver onder zwervers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Gelukkig voel ik mij vandaag
Nu ik zwerver onder zwervers ben
Mijn vrienden zonder dak, zonder thuis,
En ik die een vreemde in mijn gedachten ben:
Dolend heb ik mijzelf in mijn spinsels verloren
Wetend dat ik net als zij door Hem ben uitverkoren,
Klamp me vast aan die arm over mijn schouder
Van hem die letterlijk niets meer heeft,
Behalve…
Nacht van de poëzie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
545 De ontbijttafel had je klaargezet
onderzetters, borden en eetgerei
Ik ging even zitten op jouw plek
wij hadden de wereld in twee gedeeld
Jij sliep en ik dacht aan poëzie
hoe ik uit kon drukken hoeveel
en waarom met de smaak van wijn,
walnoten en gorgonzola in de mond
Ik hoorde iemand hoesten en liep
naar boven, deed mijn kleren uit
verloor…
Luc De Vos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
649 sterren komen sterren gaan
de liedjeszanger is gestorven
bewondering is verworven
de zachtmoedige slapen gegaan
Mia heeft het licht gezien
rockend door het leven
vrouw en kind achtergebleven
hun verdriet verzacht misschien
niemand gaat verloren
herinnering verlengt het leven
in zijn liedjes wordt hij herboren
hij heeft zoveel gegeven…
Zullen we
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
876 Daar stonden we dan
beiden onwennig
alsof we ons nooit eerder
verloren hadden
ik ga dan maar, zei hij
heb je nou alles, vroeg ik
terwijl ik het vergeten
snel in zijn koffer stopte
zo treuzelden we
ons afscheid dichterbij
ga nou maar, ‘t is goed
zei ik quasi nonchalant
vluchtig keek hij langs mij heen
zullen we doen
alsof we…
Slapende botten
poëzie
3.5 met 4 stemmen
4.632 Ten halve afgewrocht,
ontvangen, niet geboren;
gevonden algeheel,
noch algeheel verloren,
zoo ligt er menig rijm
onvast in mij, en beidt
de aangename tijd
van volle uitspreekbaarheid.…
Nursel, Nursel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 Prachtige kijkers
Met een wonderschoon
Palet van wel duizend
Kleuren bruin, zo onnavolgbaar
Op hun plaats gekomen,
Ogen die vanaf je geboorte
Nog nooit hebben kunnen zien -
Je hebt geluk gehad, zeg je,
Dat je niet op latere leeftijd
Het zicht in je ogen
Verloren bent, dat is veel erger;
Terwijl ik je bij je hand neem
En samen…
Nulmeridiaan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 beginnen
met stappen zetten
gewoon
touwen vastknopen
knopen ontwarren
blind navigeren
zeeën bevaren
stranden bij eb
ergens moet de evenaar
samenvallen met de horizon
zodat ik mijn sleutels
weer vind
Heilige Anthonius
goede vrind
verre buur, nou ja
arbitrair bepaald
altijd wat
geen einde in zicht
boogminuten, verloren…
Gezang
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
460 engelen
die mij toezongen
In een taal
die ik niet verstond
onbegrijpelijk,
doch zo doorgrond
Onhoorbaar in
rusteloze gedachten
Maar zo voelbaar in
slapeloze nachten
Het gezang verzacht
mijn dromen niet meer
maar het komt terug,
keer op keer
Plotseling,
verschijnt dan
het ochtendgloren
En ineens,
lijkt dan alles
weer verloren…
Versmolten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
652 liefde is de bron van leven
verheven na versmolten samenzijn
de ziel van verloren mens-zijn
verzacht de pijn van gedragen smart
heropent versloten ogen
verwart het verdwaalde hart
tedere woorden ontvluchten je mond
vurige hartstocht ontvlamt mijn lont
door fluisterende lippen bemint
die jouw stem met liefde verbindt
eens was die…
Ver weg, zonder mij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
586 Badend in duister
Verlangend naar jou
Drijf ik op de oceaan
Verloren in het gemis
Gedachtes raken bevangen
Verleden, heden, toekomst
Zink langzaam,
Tot de bodem van het bestaan
Een diepe slaap
Vervult mijn wens
Geest overstijgt
Stroomt weg
Naar een plek
Waar ik jou ontmoet
Waar zielen versmelten
Het duister verdwijnt…
Ouder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
663 Haar milder gezicht vergeet soms het nu,
vertrouwder met het verleden
Verloren ondeugd in zacht grijze ogen,
stiltes eeuwig vermeden
Voorzichtige glimlach vertelt wie zij was,
beminde vriendelijkheid
De waas in haar weten is nog maar pas,
herinneringen raken kwijt
Sproetjes van tijd op sierlijke handen,
ooit een passende ring
Haar…
Zangeres van het duisterbiotoop
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
637 Zij weet hoe de nacht in het duister ademt
door heengaan van heimwee kust zij de zee
alles dat verloren lijkt
is niet langer zeewaardig
neemt het vulkanisch landschap
in haar dodendans mee
voel hoe de wolf huilt
in het duisterbiotoop
in dierlijke commercie
van het landenconflict
bemerk hoe tranen zich banen in beekjes
terwijl het…
Het grote bos van al mijn zomerdromen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
498 Mijn hart voelt zich verloren
in dit seizoen zo vol van licht.
Een bos van hoge stammen omsluit
mijn wezen, brengt mij tijdelijk
uit mijn evenwicht.
Ik voel mij een ontwortelde tussen
al deze hoge bomen. Haar beeltenis is
mijn droefenis in dit grote bos van al
mijn zomerdromen.…
Dementie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
634 De nacht valt ook in mensen die
verbrokkelen in hun bestaan;
Herkenning gaat er langzaam aan
tot ze ook zelf het niet meer weten
wie ze waren, naam verloren
en de sleutel tot verstaan.
Toch blijft voelen, smaken, zingen
en de diepe kern van alle dingen.
Moeten we treuren om verlies of
dieper leren kijken wie ze waren?…
wederkerigheid
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
732 hij voelt dat ergens in of om hem heen
een nieuw gedicht zich wil manifesteren
het zoekt een mens met geest met hart en ziel
die klaarzit om 't in taal te condenseren
maar daarin schuilt ook de achilleshiel
gaat de essentie daarbij niet verloren
voldoet de brave dichter aan 't profiel
laat hij zich lokken uit z'n hersentoren
uit zijn gevangenis…
Nog hangt de waas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
482 ik heb het zand
en de rotsen van
eonen geleden gezien
de diepe kleuren
spraken mij aan
in een zinderend heden
nog hangt de waas
van hun gebeden en
leven over het land
gevangen in
onherbergzame oorden
waar zij de tijd trotseren
proberen te ontsnappen
uit generaties inteelt
door een nomadenbestaan
hun magie is verloren
in het…
vertrouwde melodie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
542 hoe m'n ogen vochtiger worden
meer dan bewogen naar het
verleden dwalen
bij het luisteren naar een oude
melodie waarin het dorp uit
mijn jeugd weerklinkt
hoezeer vertrouwde beelden
en geluiden me nog altijd
weten te raken
in wat mij ooit geborgenheid
schonk, doorheen het leven
nooit verloren ging
hoe het kind in mij me nog…
Danken
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
516 Er is zoveel om voor te danken
maar vaak lijkt alles ons gewoon:
het licht, het water, wijnstok-ranken,
de wolken in hun prachtvertoon,
ze zijn toch stuk voor stuk een wonder
en zelden staan we daarbij stil;
we denken: o, daar kan ik zonder
en ’t is iets anders wat ik wil,
maar dan zijn wij het kind verloren
dat alles mooi vindt wat het…
De Melkwind in mijn hoofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 's Nachts valt het me aan
een vaag, melkwit besef
dat rondtolt in mijn droom
als een tornado om mijn huis
kolkende herinneringen
houden me wakker, eeuwen
aan wijsheid doorstromen mij
om niet verloren te gaan
's Ochtends schommel ik
peinzend op de veranda
er kraakt waarheid
in het hout, het begint
te zingen als hemelse harpen
een Melkwind…
STILTE (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 waar je als
ongeboren vrucht
ooit zwom
doorbroken door je
eerste geboortekreet
te uiten
stilte het is voorgoed passé
want elk mens weet
dat het zo zal zijn
die oerstilte maak je
nooit weer mee
ze zal ons nooit weer
als toen behagen
en heel diep in onze ziel
doet iets ons met smart
onbewust verlangen
naar dat wat was
uit die verloren…
Een stille stad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
653 Wanneer een verloren zoon,
blij is thuisgekomen.
Wanneer een oude troubadour,
eindelijk is uitgespeeld.
Ja, dan lééft een stad.
Een stille stad.…
Lichtrode muziek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
419 speelt
op het vleugelklavier
ogen flirten met
contrasterende kleuren
terwijl lange slanke
vingers toetsen
magistraal beroeren
zo tonen vocalen
met eigen intensiteit
dit decor en paren
akoestische hoogstandjes
als lust voor het oor
juist in verbinden is
volmaaktheid te vinden
het onbekend nieuwe
nadert schoonheid die
wij verloren…
Lopend vuur van geel
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
493 De Hout geurt en kleurt
de lente is los gegaan
alles bloeit, groeit nu
geen tocht door de woestijn, noch
verloren wachttijd.
Een lopend vuur van geel
fris groen, sprankelend wit
lepelend naar vis
de hemel strakblauw, is
verbeelding van geluk.…
Zomerdijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 ligt verloren
tussen windturbines
van Oosterhorn
Appingedam
legde in 1466
de Zomerdijk an
in een bocht
om de dijkdoorbraak
bij Overtocht
te dichten
Fivelingo
beschermde zich zo
kon zich
tegen de Dollard
verweren
wist oprukkende
stormvloed
te keren
brokstukken Zomerdijk
liggen te kijk
weggegooid
tegen de rand van
het industriegebied…
Zonder pijn en venijn
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
456 vonkend slijpt
leven weerbarstige
randen bij
een regen vuur
vertelt van
uur tot uur de
opgeslagen emoties
uit een twistpartij
die vrij blijft van
fysieke confrontatie
het is geen spel
spelen heeft al lang
zijn charme verloren
aan het langste eind
waar geven en nemen
vaak te goeder trouw
de smaakmakers
zijn om misverstand
en ruzie…
Dat duurt nog lang
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 nog heeft
de wereld
zijn schatten
niet verloren
nog steeds
worden er
kinderen geboren
gebeuren
kleine wondertjes
waar je over
struikelt zonder
ze te zien omdat
het zo gewoon is
stukjes hemel
tegen te komen
in eigen dromen
toch zijn vele
jaren vergleden
hebben ernstig
onder desinteresse
geleden omdat
wij ze niet hebben
geprofileerd…
Arcadia
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
545 wind
en bijtende bergen
zag het kind van weleer bloed
in het oog van de zon
zij begroef ontbladerde dromen
onder de steen van het slapende oog
nu huivert ze naast zwijgende goden
ze hoort het slikken van de tijd
het licht is niet van porselein
in de velden van vroeger
ver van de smeulende wind
en bijtende bergen
voorgoed verloren…
Waarom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 zonder geluid en met geluid
de echo van deze schreeuw
is al eeuwen oud
geen antwoord
nooit een antwoord
pas als alles verloren is
als er niets meer is
zal er een antwoord zijn
geboren uit het niets…
vóór de stilte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 hoelang nog
spartelt de vlieg
in de draden
van het web
de dag is nog
niet definitief
verloren
alles wacht
hoelang nog
hangt een prooi
aan vloeibare
gestolde zijde
de vogel
vindt een tak
de gans zoekt
het water
hoelang nog
klampt hij zich
vast aan het
brekend licht
de zon zakt
in de kruinen
van de bomen…
Sinterklaas
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
637 mantel veroveren het land
een oud gebruik met voetsporen
het verlangen heeft altijd bestaan
naar een wereld gevuld met beloftes
het kleed schittert om de brengers
van de welkom geheten dageraad
de fraaie vermommingen spiegelen
hoe wij de werkelijkheid omdraaien,
hun verlichte pad heeft daartoe alle recht
zij gaat in kinderharten nooit verloren…