3835 resultaten.
Deze wereld
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.249 Ik ben een vreemde in mijn eigen dorp
waar mensen elkaar niet meer groeten,
en iedereen zijn eigen leven leidt
waar we verplicht nu dingen moeten.
Vroeger toen iedereen elkaar kende
was elk mens nog joviaal.
Vrienden, buren, dorpsgenoten
we kenden elkaar nog allemaal.…
Geen Titel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.104 Een jong gezicht
Verbitterd door verdriet en pijn
Tussen oude mensen
Met wie ze één zou moeten zijn
Een jaar geleden
Nog een lachende vrouw
Die kon lopen en kon praten
En altijd het beste voor iedereen wou
Na platgedrukt te zijn, geplet,
Door grote wielen overreden
In stukjes gescheurd
Weggerukt uit haar oude leven
Zit ze in een vreemd…
hoe ik heet
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.025 het voelt vreemd
wanneer ik je vertel hoe
ik heet
alsof er iets beweegt;
zoals de steen waarin ik mezelf
herken
die stomzwijgend rozen slingert
in ramen en alle kamers
binnengaat
tot ver in het landschap
van vruchtbare
bomen
het is onzichtbaar in
dit gedicht;
alsof een witte vogel
een cirkel maakt van stilte;
er dwars…
Van Lotje getikt
gedicht
2.9 met 23 stemmen
10.341 Een kennis van Jan Kal die woont zowaar
precies op nog geen uur van Zevenaar
en zeven is net een geluksgetal,
dus die z'n zus woont weer in Nijverdal
toevallig naast een rijwielhandelaar
en de ex-overbuurvrouw nu van haar
heet door een vreemde samenloop Chantal,
zodat haar nicht uit Bennekom aldaar
tijdens het plaatselijk Oranjebal,
exact…
Spagaat van de tijd
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
613 Overstijgt het angstgevoel,
jezelf te moeten zijn, wat
tevens doel moet zijn, vreemd en
verwant als je de vrijheid claimt,
klonk het moment van overgang, zoals
we onszelf kenden, de klokken te verleiden,
de wijzers van het uurwerk te stoppen,
de pijn te vermijden, en de tijd te
schenden, van onszelf te scheiden,
zonder de natuurwetten te…
Het liedje van de kleine Johannes
poëzie
3.8 met 16 stemmen
7.475 En het maanlicht zo stil en de hemel zo wijd
En de wereld zo vreemd en jong?…
De historische werkelijkheid
gedicht
2.7 met 23 stemmen
12.929 Men rook niet lekker, men was in het algemeen
in geen enkel opzicht leuker, men sloofde wat af,
er werd in god en honderdduizend gedetailleerde zonden geloofd,
men slachtte varkens om te eten en vreemden
omwille van de rust in het hoofd?
---------------------------
uit: 'Dakruiters', 2000.…
Nachten
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.509 Nachten rijgen zich aaneen
worden uren, minuten in voorbij gaan
seconden tellen zich heen, één voor één
de slaap is ten einde gegaan
Nachten waarin dromen niet bestaan
gedachten vol en soms verdrietig zijn
weer een nacht die is heen gegaan
waarin geen rust mocht zijn
Nachten lang wakend lijden
waarin vreemde hersenspinsels ontstaan
die…
gieren van de straat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
674 dat vreemde oog
gericht op jou
ontkleedt je
met zijn blik
verhangt citaten
toont in kwetsbaar lijf
zijn schijnbaar ongelijk
vertederend
zacht breekbaar wit
gepikt en gevreten
bloedloos gemaakt door
gieren van de straat
de kale nek
van jaloezie
ver uitgestoken
in wat rest
een bleke schoonheid
rood verkleurd
vertrapt als afval…
met opener bedekt contact
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
604 jij niet alledaags
onrust in mijn ogen
blikken zwoele lust
vreemde gedachten
zomaar aandacht stelend
door mijn hoofd
ik was er wel meer niet
maar toch vergeten dat ik leefde
want ieder ging zijn eigen gang
samen maar toch naast elkaar
zo dat ik niemand tegenkwam
weg was ik dichter bij haar
tastend naar je huid
met opener bedekt contact…
Overspel
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
3.969 Hij zorgt voor spanning in mijn leven
Geeft wat schwung aan mijn bestaan
Ook al is het steeds maar even
Dat hij met me vreemd wil gaan
Het zijn lange, zwoele nachten
Steeds weer in een ander hotel
Waar ik op hem zit het wachten
Om te genieten van zijn overspel
Zijn vrouw hoeft niks te weten
Hij heeft haar niet verteld
Dat hij anderen wil…
DE SPRING-KOORD
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.780 Hij sprong nooit meer in ’s levens koord
en God draait onvermoeid
die vreemde koord
voor anderen voort,
o, tussen wieg en graf.…
"Emigrant"
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
867 In een vreemd land,
leerde hij de andere kant
van het vrije westen.
Het waren slechts de resten
van de jaren zestig.
zakelijkheid: het motto van de jaren negentig!
Hij is een emigrant,
Uit een ver land
Hij weet wat reizen is
Wat overleven is als een vis
Gevangen in de netten van de visvangst
Doorbrekend de barrières van de angst.…
TROUWLIED
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.663 Pas eerst in hare bloesem,
het blozen op de wangen,
de Vrouw voelt in de boezem
een vreemd gedurig langen
naar een aanbeden wezen dat, rustig in zijn macht,
haar tederheden lonend, haar steunt en op haar lacht.
Eens daagt voor 's jonglings ogen
zijn droom - een levend wezen.…
Het klikt niet
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.470 Ik dacht dat het wel goed zou komen
als we elkaar beter leerden kennen
want jij en ik, eerst nog vreemden
moesten aan elkaar toch even wennen.
"k Heb altijd de deur voor je open gedaan
heb nooit "niet thuis" aan jou gegeven
jouw bezoekjes bleven steeds vaker uit
totdat je helemaal bent weggebleven.…
Jij bent schatrijk geboren
gedicht
2.3 met 54 stemmen
16.094 Ik viel jou in de schoot
Van goud, ik woeker met wissels
Van ons en koop je terug
Nu ik ons doorverkoop
Aan vreemden, de truc is gelukt.
Wij staan op hetzelfde biljet.
-----------------------
uit: 'Derwisj', 2003.…
Eiland rond een droom
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
696 Zeven werelddromen lang
zwierf jij in dwaze gedachten
in een onbegonnen rugzak
verstopte jij jouw enig hart
tezamen sliepen wij druilerige nachten
gekoesterd in droombuien uit
met vreemde gedachten
liepen wij langs kusten
van het eiland, onze voeten
bewogen in het rulle zand
het strand leek eindeloos, getogen
tussen onvolkomen en verpozen…
Zee der liefde
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.194 Op een vreemd strand aangespoeld
Uitgekotst door het woeste water
Lichaam en geest totaal doorwoeld
Word ik wakker met een kater
Op een ver strand vol schelpen
Uit balans door de koude kermis
Lijkt niemand me te kunnen helpen
Voel ik alleen maar droefenis
Op zilt zand en in het duister
Krabbel ik met moeite overeind
Hou even stil…
Tempelkinderen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
625 in het stokoude tempelbos wonen vreemde wezens
ze dragen baarden van een meter en hun haren los
slofjes van kringloopbladeren en aan een biezen band
slingert het hardstenen amulet van de albatros
de vrouwen zijn er rondborstig en aanbidden aqua
hun watergodin die opstijgt uit een mosgroene wolk
boven het borrelend zwavelmeer tussen de rotsen…
Moeilijke dagen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
578 de dag zeurt
al aan mijn hoofd
nog voor ik het licht zie
mijn ogen ontwaren enkel schemering
maar ik tast niet in het duister
de weg is mij bekend
de eerste pijnlijke vraagtekens
worden weggespoeld
met enkele kopjes warm geurende koffie
de morgen ontwaakt
traag, vreemd en raadselachtig
gaat bleek en peinzend
naar de middag
mijn gedachten…
Het dorp
poëzie
3.3 met 14 stemmen
7.576 Een vleermuis aan de nacht
hangt niet uw adem aan een vreemde adem
zo gij dit beseft het dorp
en de mensen nacht'lik huis aan huis
één licht - wellicht bij de pastoor -
en langs uw weg een late koe
In de wig van weg en stroom
is van de leegte zo het dorp
alsof 't een boot was die maar voor korte tijd
op anker ligt
Om het staketsel kletst…
schuilen
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
789 het duurt vast niet
lang meer
de terugkeer naar mezelf
vaak zo stil
als vogels die naar de nacht vliegen
en daar gaan luisteren
naar de vreemde adem van de dag
soms vergeet ik
dat ik er niet ben
en schrijf muren vol
met schuimende woorden
lees gedichten
op lippen die bewegen
en raak zacht jouw haren
wanneer een strofe onsterfelijk…
Een wens voor een woord
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
739 de manier van gedachtegoed
geduld vult zijn taak
van stromen naar stemming
en bestemming
dat verandert alles
op de glimlach van mond
loven mijn lippen het licht van de wereld
bij het vrouwbeeld voor jouw ogen
zal ik wachten voor adem
met gelijkmoedigheid
maar zie, weet ik maar hoe
jouw charmeglimlach glimlacht
als echt, en niet vreemd…
Maxime's regime
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
637 De vreemde die hij altijd is gebleven?
Een duivels stukje liefde van haar leven?
Of kijkt ze liever naar Nederland twee?
Ze noemen hem wel rat, ik noem hem kikker
een kikker stikkend in zijn eigen dril
een machtsgerichte denker, koud en kil
de C van CDA doet hem geen flikker…
haar betovering
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
662 ik lees woorden
van een vrouw, de diepere waarheid
van het kwetsbare
benoemd op iedere
lente- en wintertrede
in een zoektocht
tussen handen, klein en groot, in een lichaam,
vreemd gescheiden doch onafscheidelijk
en opnieuw
in adem, een bloem over fluisterhuid
zoals het optillen
wanneer het wenen
wensen golft, een spreken wordt
en…
een dag, zomaar zachter
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
808 vandaag wil de dag zich niet vertalen
zelfs de wind lijkt niet te ademen
ik wandel verder
probeer de kleuren te begrijpen
en hoe het kan
dat ik besta
nu
wanneer het leven zich afkeert
van toeval, de ronde
van het najaar zich rijpt
tot anker
niets het tegenovergestelde
staande kan houden
en daardoor, even vreemd,
een reden geeft
tot verlangen…
Vader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
880 conclaaf
van open en gesloten lettergrepen
statig schrijdend
rij na rij
een winterbos van steels
gesprokkelde taligheid
om het gemis
een naam te geven
altijd al
heb ik mij willen koesteren
in de schaduw van dit woord
dat zo reikhalzend
de armen spreidt
en de onrust
uit het hart verdrijft
maar wat het betekent
is mij volkomen vreemd…
Ga niet voorbij, maar blijf bij mij
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.859 Ga niet voorbij, maar blijf bij mij, en voel,
Wat Ik voel in het diepst van dit mijn wezen
Dat niets dan Gij mij nog iets liefs kan wezen
En alles òm u - zonder u - zoo koel,
Zo leeg, zo vreemd dat ik mij-zelf niet voel,
Wen ver van u - en 'k wens om weg te wezen,
Weg van mij-zelf, in 't land des doods, doods vrezen
Vergetend om de vrees…
het klopje aan de deur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.764 ze lieten een nat spoortje na
op de treden van ‘t portiek
op tafel geurt chocomelk
een roomboterstaaf
warmt het geheel
kaarslicht wakkert
de sfeer van winters genoegen aan
buiten dwarrelen sneeuwvlokken
ze vraagt zich af
zal Piet het niet koud hebben
daar op het dak
dan wordt er aan de deur geklopt
wie zal dat zijn
een vreemde…
Bewaarschool
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.850 Maar dan heb ik de straat al voleind,
en ik loop op het heldere plein;
voor 't raam, waar de zon in schijnt,
sluit een vreemde vrouw het gordijn.…