3836 resultaten.
Gewoon helder water.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
918 Vriendelijkheid en integriteit zijn een kostbaar
goed, maar het jagen op weelde zit zichtbaar in
het bloed.…
De vreemdeling
poëzie
5.0 met 4 stemmen
5.708 gij zijt mij nochtans onverdeeld verpand:
ik heb uw bloed de donkre kus gegeven
van hen, die boven dood en leven
ontstegen zijn. ik ben hun afgezant.
ik beid uw komst.
wij zullen eens de zwarten wijn
van dood en donker uit één beker drinken,
wij zullen stromend in elkaar verzinken
en eeuwig zijn.
vaarwel.
ik keer niet weer.…
dankbaar hart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
800 waar de witgejasten door de
gangen ijlen
en koortsigen dat doen in
zieke bedden
waar het leven in de aderen
drupt en ademhaling wordt
verlicht door zuurstof uit
de muur
waar naaldfetisjisten bij
nacht en ontij monsters
willen van je bloed
dat is geen plek waar je wil
zijn
maar als de nacht valt en de
witte engelen zweven door…
“Het besluipt me.”
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
626 Het is een schrander dier dat
mijn bloed besluipt, het is de
opmaat naar de kus uit een
vruchtbaar lichaam wat willig
openslaat, het kruipt door het
oog van alle tederheid, het
stuit me op de vlucht, het roemt
zijn naam in de dageraad, het schuilt
in de wellust van plezier, het laat mij
het syndroom even tijdloos te zijn.…
onschuldig vermoord
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
871 Lafheid, zijn eigen vlees en bloed
Dat zo iemand dat doet
Haat heeft zijn hart opgevreten
Had die man wel een geweten.
Hun mama is voor de rest van haar leven getekend
haar kinderen die in haar geheugen ontbreken
Haar hart is verscheurd
en rood gekleurd
Na lange tijd van rouw zal de pijn afbouwen.…
HALLO, hallo...,
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.733 zó zal dat gaan als wij elkaar ontmoeten
afstandsvrienden nu echt van vlees en bloed
ons overkomt het en wat voelt dit geweldig goed!…
Zomaar.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Stromend het bloed door onze aderen en
onderwijl zien wij moeder eend met haar
kroost naderen.
Een lieftallig gezicht daar tussen al
het groen.
Waar ook velen op het gras gewoon liggen
te liggen zomaar zonder iets te doen.…
Droomverleden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
570 Het land schilderde zijn bestaan
onder grijze luchten en helderblauwe vrijheid
rivieren stromend rood door het bloed
zochten het dal met al haar groene weiden
je was een ridder in haar leven
onder het maanlicht van de middeleeuwen
bestond er geen oranje, maar geel was de gloed
en haar ogen, smaragdgroen, keken
weidser dan haar aanbelandende…
NIET IEDEREEN KAN HEIDEN ZIJN
poëzie
4.8 met 6 stemmen
1.715 Daartoe hoort kracht en moed;
een vast geloof in zon en wijn,
en blijde lust in ’t bloed.
Niet iedereen voelt zijn verlangst
voldaan op aardes schoot,
schrijdt door het leven zonder angst,
en zonder klacht ten dood.
De aardeling heeft aarde schier
Te moederlijk verwend.
De heiden leef zijn leven hier
in schoonheid tot het end.…
Blue
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Het nieuwe jaar begon nog wel zo goed
Met feestgedruis, champagne, mooie plannen
Om iedere verslaving uit te bannen
Uw allerbeste beentje,frisse moed:
Geen koolhydraten, zuivel en geen zoet
En dat u voortaan lief en aardig doet
Eens omkijkt naar uw eigen vlees en bloed
En dat u zich behoorlijk voorbehoedt
Weer vaker met de trein gaat of te…
Blue
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Het nieuwe jaar begon nog wel zo goed
Met feestgedruis, champagne, mooie plannen
Om iedere verslaving uit te bannen
Uw allerbeste beentje,frisse moed:
Geen koolhydraten, zuivel en geen zoet
En dat u voortaan lief en aardig doet
Eens omkijkt naar uw eigen vlees en bloed
En dat u zich behoorlijk voorbehoedt
Weer vaker met de trein gaat of te…
Blue
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 Het nieuwe jaar begon nog wel zo goed
Met feestgedruis, champagne, mooie plannen
Om iedere verslaving uit te bannen
Uw allerbeste beentje,frisse moed:
Geen koolhydraten, zuivel en geen zoet
En dat u voortaan lief en aardig doet
Eens omkijkt naar uw eigen vlees en bloed
En dat u zich behoorlijk voorbehoedt
Weer vaker met de trein gaat of te…
IK VOEL MIJN LEVEN ...
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.449 En 't jammerlijk verleden
jaagt stormend door de diepten van mijn wezen,
in zulk een koorts van haat en woede aan 't loeien
als stond heel de aarde in vlammend bloed te gloeien.
1895…
Mijn ondeelbare deel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 Uiteindelijk raak ik verzeild
in afgesloten kamers en door
zinnen, stuwing van het bloed
door aderen waarin het hart te
groot de geest te nauw, ritmisch
in taal en woord verstijfd in een
roman, de plaats verkrampt in grijs
en groen, in tijd niets meer vernomen,
het doen laten een constante druk
van wurging als ik binnen kom.…
Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.193 Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos,
En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen
Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen,
Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos;
Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos
De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. -
Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen
Veel buit aan kam: hij voelt…
Paradijs
gedicht
2.5 met 2 stemmen
3.963 Mannen moeten bloeden om het woord, vrouwen
lijden aan de liefde. Waarop wachten ze? Op wie?
Dit is de goddelijke komedie ten voeten uit. Zij die -
tanden op elkaar en zwijgend - zei: ik heb het praten
verleerd. Hij die zei: we leven heel ons leven verkeerd.
Het voorgeborchte.…
DE „EERSTE DAME"
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.192 Mijn bloed is helderrood en warm en rustig.
Ik werp haar rustig een rood mutsje toe.…
Het eten is klaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 de afgebeten kop van schaamte
glimt in de donkerte, grauw als
zwartgruis etende slakken met
glinsterende sporen slijm, zo glad
dat zelfs oud vel erover uitglijdt
in doodshemden zonder zakken
bewegen zij zich voort, hun bloed
is op ons hoofd, kleeft aan alles:
wolkenkrabbers en Charons boot
in winterlicht op weg naar graven
een dorstig…
WEERZIEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 Naar welk leven verlangt mijn onstuimig bloed?
Heerlijke reizen maak ik ieder jaar!
't Gezin brengt plichten. Liever steeds voortkruipen
over die begroeide rotsen aan de zee,
waar spattend schuim halm en struik doet druipen.
Aan takken snuiven, als een speurende ree.…
Als wij oud worden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
866 Gisteren droomde ik, zegt zij, dat mijn lichaam dood was, zwaar
als een steen, mijn handen als wormen, zogen bloed uit mijn tong
uit mijn schouders, borsten, jij stond naast de dood, huilde uit angst.
De dood is niet bitter, zeg ik, als wij samen dood gaan, hand in hand
samen verdwijnen in de aarde, om altijd dood, altijd samen te zijn.…
IS
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
536 Wie zondigt wordt geslagen, totdat zijn bloed het lichaam bedekt.
Wie steelt verliest een hand.
Wie ontucht pleegt wordt gestenigd.
De oude kunstschatten worden vernietigd.
Elke beschaving volgt een cyclus
En kent
Geboorte, bloei, verval en dood.
Nu heersen de barbaren
En niemand weet
Wanneer de zon weer opkomt...…
Mogen wezen?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 M'n hart, heeft een vriend maar dan als 'n pen
die pompt in plaats van bloed de inkt vooruit
zodat het op papier weergeeft wie ik ken
soms gevoelig maar zo kwam het tot dit besluit
mijn gedachten, laten voelen wie ik ben.…
vacuüm van kwaad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 mijn hoofd, zinkt mijn toebedeelde
gedaante in zwijgen, een stilte die me raakt, me
verhardt en de waarde van ieders waarheid
laat dalen, dalen totdat het innerlijk vuur
verkoeld tot pegels die ik als speren kan werpen
de kou van alwetendheid doorklieft mijn hart
als de middenweg wordt vermeden en opgelegde
beelden uit de kraam met het bloed…
maansverduistering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
498 we vierden
We vroegen ons nog af wat Ajax deed
en we keken naar de Hollandse hemel
die weer eens regende zoals het hoorde
Ook een paar asielzoekers liepen wat voorbij
althans dachten we terwijl we daar zo stonden
op weg naar de opvang in de Havenstraat en
overmorgen een maansverduistering
een rode maan, een bloedrode maan
Al het bloed…
Tekens
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.510 De arts grijpt een mes en ik je hand
Het oog opent zich tot op het bot, jij blikt stil terug
De dood vlucht voor bloed, de arts snijdt in wat de wond
opvreet. Onze kennis is gebaseerd op dingen
die hetzelfde zijn, niet op wat anders is
De dag erop heeft mijn moeder op dezelfde plek
opeens een wond.…
Het ondeelbare deel?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Ten laatste raakte ik verzeild
in afgesloten ruimten en buiten
zinnen, stuwing van het bloed
door aderen waarin het hart te
groot, de geest te nauw, ritmisch in
taal en goederen vergrijsd in een roman,
de plaats verkrampt in het scharlaken
rood met alleen de tijd als onderkomen,
het doen te laten als constante druk van
zwaartekracht…
Ik breng in mijn herinnering - Anne Frank
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
674 Dat wat vlees en bloed was
ondanks de wreedheid van de tijd.
Ik breng in mijn herinnering een foto
zonder woordenklank.
Ik breng in mijn herinnering uit dank
de plaatsen van een ongewenste bestemming,
waarin emoties als zwarte slagregens sneden
door mijn ziel. Die mij martelde van een
willen blijven zijn.…
Het leven dat ademen doet.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Dat met krachtige longen
vers zuurstof brengt in
het bloed. Dat verruimend
inzuigt met fris vermogen;
en verkleinend stikstof
uitstoot die door de flora
wordt omgebogen.
Een leven in disharmonie
met zijn omgeving, maakt
het vaak traag zonder
zingeving.…
Herfst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.057 O mijn hersens, verkankerd van 't verdriet,
en mijn bloed verouderd in mijn lijf...
De vliegzwam gloeit als een bloedvlek in 't bos
en 't bos ruikt als een lijk;
mijn voeten gaan over 't mollig mos
als over week, rot vlees...…
DE WILDE WIND
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.954 Hij steent gelijk
een stier, die raast
en blaast;
die, al ten bloede,
zijn hoornen in
de bomen steekt,
en breekt,
van louter woede.
Hoe schommelt en
hoe rommelt hij,
voorbij
de bos, gebezen!...
Wie durft er, als
zo'n wilde wind
begint
onwaakzaam wezen?…