5642 resultaten.
Zwarte humor
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.759 droge tranen
Ik ben tot uw genoegen gekist zoals u ziet
Het aanschouwen van uw opgepoetst leed
Doet mij pijn in het verschroeide kille hart
Hoor de gescheurde doodsklokken luiden
En het gif verstijft in mijn gesprongen aderen
En voor u de hof verlaat gehuld in passende kledij
Voelt de warmte van mijn adem en de steek in uw zij
De beker des…
Het open luik
poëzie
3.8 met 30 stemmen
3.167 Het leven is nabij en verre;
het hart des levens weten wij slaan,
de kracht der dingen horen wij gaan
achter het harde, houten luik.
Toen hebben wij het luik opengedaan.…
Aanhankelijk
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.106 Des rechters woede steeg ten top.
Het vonnis was dan ook de strop.
Ten leste uitten zij 't verlangen
getweeën aan één galg te hangen,
opdat dit dan de aanblik bood
van huw'lijkstrouw tot in de dood.
Hoewel dit grif was toegestaan,
werd tóch niet aan hun wens voldaan;
de ambtenaar, de beul vervangend,
deed z'n werk onsamenhangend.…
ochtendziek
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.532 tevoren zou mijn leven zijn volbracht
als ik mijzelf des nachts kon aborteren.…
De dans van de meeuw
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.081 Dansen dient als metafoor
voor ondergrondse angstenspelen
in des duivels' donkerheid, in
slijm en aarde immer zijns.
Een blik naar and'ren, hebben
zij reeds? Dansen nog steeds
rond en rond, tot snap! het wrede
scheuren; een zure dood geboren wordt.…
Mijn vorige leven als Jonkvrouw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
554 Ik treur des daags soms om mijn lot,
Als ieder die naar vrijheid haakt,
Maar als de avondkilte naakt
Is de verwarming nooit kapot.
Dan spuwt die grote draak wat vuur
Uit al zijn zeven zwarte snoeten,
Verwarmt mij zo in ‘t nachtelijk uur.
Die draak moest met zijn leven boeten.
Er kwam zo’n Lancelot figuur.…
Jij
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.469 sporen
doorheen je donkere haar
de kleur die gaat verloren
en grijs wordt het zowaar
er verschijnen groeven
in ooit een strakke huid
en wil je nu iets proeven
zet je lichaam meteen uit
maar lief je bent nog hemels
voor mij blijf je de man
en weinig jonge kerels
kunnen aan wat jij nog kan
je charisma ging niet tanen
doorstond de tand des…
- De Strijd van Kracht als Vrede -
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
782 de allerheiligste oude inscriptie
symboliseert eeuwenoud verlangen,
een zang des strijds waarin jij leeft..
Ooh Sjalom..
hebreeuws hart, dat bloedend spreekt..…
VAN SOFA NAAR STUDEERVERTREK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Zijn werkruimte in donkergroen en leer
De mijne een salon in rood fluweel
Als ik dan liefelijk wat piano speel
Lok ik hem uit zijn hol vol rook, de heer
Des huizes met dikdoen en ganzenveer
Dat ik mij toch zo hopeloos verveel
Tussen mijn porselein, spiegels en heel
Wat bloemen, draperie en warme sfeer
Ik ben geloof ik veel te vroeg geboren…
Genade
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
566 Ik zie geen kans de zee des levens te bestijgen,
zolang ik jouw fluistering niet heb gehoord.
Het blakende zand doet de voeten branden,
een innerlijk vuur raast in ziedende vaart.
Er is geen medicijn die deze storm bedaart,
dit blijft een gevecht met gebonden handen.…
Gedicht/Niet-gedicht deel 2
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.306 Bij Rainer Maria Rilkes 'Lied vom Meer'
Oeroud waaien van meer, zeewind bij nacht
Jou ontgaat geen die wacht of zien zal hoe
Oeroud waaien van meer, zeewind des nachts
Jij zult weerstaan! Oeroud waaien van meer
Jou ontgaat wachten niet, noch verwijzen
Verstenigd weze van ruimte rijzen
Jij zult weerstaan!…
Onze jan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 Bach
In melodie en stilte
Schalmt hier door de blauwe lucht
Doorbreekt des zomers kilte
Auditief zo schiep hij beelden
Lang voor de TV
En nog kan ik ze zien!
Al was het lang gelee
Een dame dropt een zakdoek
De heeren op duel
Geparfumeerd gedichtje
Suite E-dur kent ze wel
Te keur en te onkeur
Te wapen en te paard!…
HET KAN VERKEREN
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
643 (oftewel van mysteriespel tot klucht)
De geestelijken deden aan toneel
Het kerkvolk kon op die manier iets leren
Als het vertoefde in het Huis des Heren
Viel het ontzag en opluchting ten deel
Het was rond dertienhonderd functioneel
Om Bijbelteksten zo te ensceneren
Ook wereldsen gingen het uitproberen
Dat zorgde voor een brok in clerus’…
In mijn Doka (variant op gedicht " De Duivel " )
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 kamer
ontwikkelen zich bij tijd en wijle
beelden van onbekende aard
ook al lijkt de waarneming zuiver
en belicht onder de juiste hoek
soms groeit er ongewild
een boze duistere geest
waarvoor ik ernstig huiver
het kan zijn
dat kleuren zijn opgelost
in zwart-wit denken
omdat de werkelijkheid
zich aan dromen botst
of zich in de stroom des…
Van lichten
poëzie
3.5 met 2 stemmen
987 En des - ter Universiteit -
verwekt het min misbaren,
als men thans korte keersen vindt
op hoge kandelaren.…
De arbeid maakte de verhoudingen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.307 De adel vocht tegen de koningen,
De burgers tegen des adels woningen,
De burgers wierpen koningen en adel
Uit hun trotse en hoogverheven zadel.
De slaven vochten tegen hunne heren, -
O denk om Spartacus en geef hem ere! -
De gezellen vochten tegen de burgers,
De loonarbeiders tegen hunne wurgers.…
Gestremd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
765 Zwitserse koeien
kuieren lustig grazend rond
op bloeiende berghellingen
zoek tussen 't hoge gras
de allerbeste plantjes
die weldra hun melk
des te fijnere smaak geeft
tot eer van kaasgeschiedenis
pittige GRUYERE
wentelt zich smeltend om
in de proevende mond
brengt langs tong en kiezen
een door zon gerijpte
geurende kruidentuin
zoete…
Meidag
poëzie
4.2 met 5 stemmen
3.087 Te winter was zijn schoonheid als
een beeltenis
des levens; koud en ijdel, zo
de schaduwe is.
Geen schaduwbeeld en is hij nu,
geen schijn, maar al
dat schoon is, al dat levende, en
dat liefgetal.…
woorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 merkt
dat alles je ontglipt
je eigenlijk niemand bent
als de woorden weg zijn
er nog slechts geruis is
van het bloed in je oren
van gedachten zonder vorm
je ziet een paar koeien
ze zien er slecht uit, dat ben jij
zo mooi waren ze in het weiland
maar ze hadden honger in de stal
en nu zijn ze lelijk
je haat jezelf en
dat is des…
Het was donker
poëzie
2.8 met 4 stemmen
3.626 hij had het raam op de haak gezet,
opdat het getij van de nacht
door de baai van zijn kamer kon gaan
en zijn dromen stijgen en dalen
op de golven der maan,
en hij dacht:
'hoe vaster ik slaap,
des te zwaarder slaapt het heelal,
hoe dieper ik ademhaal
hoe hoger de nacht
en het lied van de nachtegaal.…
Kop Op !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 De tand des tijds heeft mij gevonden.
Rimpels en los vel alom,
dat zag ik later in het spiegelbeeld.
De knapste tijd was blijkbaar om.
Maar toen bedacht ik,
hoe mooi het is,
dat ik dit nu nog mag zien.
Want iedere dag is gekregen,
kan een feest zijn bovendien.
als bij toverslag trokken de rimpels weg,
het vel zat ook weer goed.…
verbeter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 telkens
de vreugde liet baren
dewelke ik nu zo mis
het verbeteren van de kennis
schudt twijfel en vergankelijkheid
tot een ware taart van onlust, het
draagvlak van saamhorigheid
is de souplesse van het
hedendaagse jargon
verbeten wacht ik op
het onverwacht moment
dat deze heelt van
minachtende gemanierde
goed geklede en in aanziens
des…
WERKWEEK ROTTURMERPLAAT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
580 horen
Maar de uitnodiging is al een bekoring
Als ik niet slapen kan, denk ik aan die plaat
Of laat met gesloten ogen m'n oog vallen op 'Oog'
Dan volgt een diepe rust verlangend naar die kust
Die wordt gekust als ik het eiland mag betreden
En wordt ik nu niet gekozen voor die volle werkweek
Waar ik zal 'moeten' werken in 't zweet des…
Wat was
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
217 De oude eik, stram gebogen,
Staat al eeuwen zieltogend
Op de kruising van zandwegen
Des akkers heer en meester.
Aan zijn wortels ’n kapelletje,
Met Christus aan het kruis,
Een kaarsje flakkert aan-uit,
Op ’t bankje ’n vrijend stelletje.…
a.d. mmxxvi d.v.
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
337 Vandaag is het de tweede van de tiende
niet omgekeerd, meneer, dat is een dwaling
mij neem je echt niet, zei ze, in de maling
de tiende van de tweede ben ik jarig
i.e. anno tweeduizend zesentwintig
dat is een dinsdag, in het jaar des heren
deo volente, zonder koek en larie
want eerst komt nog die louwmaand januari
dan wordt mijn lederhuid…
Oost-zuidoost
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
342 De weergoden, i.e. de nazaten
van Kroll
het weergilde, als daar zijn
Roosmarijn Knol
alsmede de molenaar in 't
midden des lands -
geen zei dat van Domburg tot Nieuweschans
de grens loopt der isothermen
en -topen
men dacht eer van Alkmaar en Hindeloopen
tot Denekamp, Tubbergen of Dinkelland
daarmee strooide men
in onze ogen geen zand…
Sonnet der Wanhoop
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
365 Is ondank inderdaad des werelds loon?
Verdrietig en wanhopig wordt mijn toon.
Waar haalde ik het gore lef vandaan?
Moet ik soms in de schaduw blijven staan?
Zelfmedelijden vind ik al gewoon.
Mijn tranen mogen reden zijn tot hoon.
Met deze stilstand zal mijn droom niet doorgaan.
Bij die gedachte krijg ik het te kwaad.…
Schaakmat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
120 Des morgens rijpte een plan
iets wat voor de wet niet kan
maar werk voor de heren
ik laat ze creperen
als lesje voor ‘t hele span.
Terstond zond ik een ziel naar beneden
niet zonder haar eerst te verkleden
deze zondige bengel
straalt als een engel
tussen de parlementsleden.…
It's a Bosshardt life
snelsonnet
3.3 met 12 stemmen
1.412 Ze zijn nog maar heel eventjes te zien
De ene ging van heilloos tot nog leger
De ander was bevlogen en integer
En scoorde voor waardering vaak een tien
Die laatste werd door velen opgemerkt
Die andere heeft eigenlijk nooit gewerkt…
Requiem voor de wachtende
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
2.119 Hij, die aan het levend water danst
zich optrekt aan de branding, volhardend
door de stroming waadt en zich, de mens
in de dichter niet kennen laat.
Nog even een vluchtige blik
achterom, de traan geschonken
aan oneindigheid, de vlucht
verwikkelt in een levensstrijd.…