5803 resultaten.
mijn wuppie lacht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
691 mijn wuppie lacht
in zacht oranje
ik doe maar mee
die bal rolt toch
voor potten goud die
pegels zijn al eeuwenoud
winnaars lijken mensen
zijn het ik van alle
wensen die strijden met
elkaar in het winnen van
de prijs waarbij de loser weer
alleen in stilte achterblijft
pingel met je ego
leer het spel van
trainers door…
de Mistap
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
711 Als ik versuft staar naar die verveloze deur
Achtergelaten hopeloos in verwachting
Weet ik uitzichtloos angstig hij blijft dicht
Terwijl de keukenstoel fluistert onder mijn gewicht
Valselijk verlaten betast ik nu het juk
Rest van een hartstochtelijke liefde zonder geluk
Van wat moest zijn de liefde voor het leven
Onderging ik naïef het spel…
Gebroken wit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.332 Kom, leer mij spelen, leer mij
doen zoals jij dat doet.
Wij zullen ons niet vervelen……
veulen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.815 De dag is nog jong
de mist hangt nog over de wei
en de eerste die opstaat
dat ben jij
als ik naar je kijk
een iel klein ding
dan zie ik een teken van een nieuw begin
nog zo jong en vrij
geniet er maar van zolang het nog kan
rennen en spelen kan je als de beste
je kijkt al verstandig uit je ogen
maar toch droom je nog even weg van…
Het pause carnaval
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
722 heb me verstopt
geen poppenkast
ik speel niet mee
in roomser dan
het pause carnaval
zie de gordijnen waaien
waar ze ongebreideld
naaien komend uit de
winterstop hun lente
wordt geen flop
voor veertig dagen vasten
halen ze alles in en uit
zovele kasten de kater
van aswoensdag sluipt zacht
en knort in strelend wachten
het grijze…
impasse
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
745 achter beslagen ruiten zijn wij slechts schimmen
in het ruwe spel dat geen winnaars kent
in de waan van het kille berusten
gaat haast zonder oponthoud naar gindse einder…
Groot worden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.686 Lief klein ventje,
dat zo graag groot wil zijn,
geniet nog even lekker
mijn stoere zonneschijn
Wees nog even klein,
speel en ben niet bang
groot zijn kun je nog zo lang
Lief klein ventje,
dat zo graag groot wil zijn,
geniet nog even lekker
mijn stoere zonneschijn
Wees nog even klein,
Geniet nog even lekker kleine vent
nu je nog…
door de nevels van morgen
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
868 laat me spelen
in de spiegel van werkelijkheid;
verwonderd om de vogels
in de lucht
waar ik niet wil denken, hoef te denken
en het stamelen kan achterlaten
bij elke vraag die je stelt
over liefhebben, dicht tegen mensen
en het verliezen aan
ik zie je graag, zeg ik dan
maar ik hou ook van
een steen
-het is stil
overal waar ik…
op zijn vaders vertelde waarheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.696 opgelaten krantenman en briefschrijver
geruststellend en beschermend leveren
in vochtige warme zomervlucht
kind gluurt voortdurend de post open
zusje komt zo via mama’s buik
langs het geboortekaartje
afgeleverd in het moederhuis
de vakantie is nu zelf op reis
naar het spelen met het zusje
met leuke poppenkleren
en het verlegen wiegen…
zomernacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
686 De zon heeft ons weer licht
blijheid en warmte gebracht
nog even en zij gaat onder
haar taak is volbracht
dan wachten we op een fluweelzachte nacht
waar het ritme van de branding ruist
en de maan de golven verlicht
met speelse schittering
onder een betoverende sterrenpracht
in deze ultieme sfeer van rust
ga ik slapen
en wacht op een nieuwe…
Was dat leven.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.209 De zakkenwasser
Vervuilde zijn woorden
En wilde voor schone was spelen
Maar automatisch kreeg hij de kleren
Ingezeept, verbleekte hij op het gras voortaan
Door de wringer was hij gegaan
Over zijn wasbord werd er gestreken
Hij werd gemangeld en bekeken
Al schoon en gesteven
Hij mocht dan wel tobben
Was ….was dat leven
Was hij heet, was hij…
Krakeling
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
433 Op akkoorden die spelen
neurie ik mijn eigen liedje
over liefde en het verdriet
en de wakken in het ijs.
Over de lucht die op kan klaren
waar de regen nooit verdwijnt
en achter de wolken
schijnt altijd weer die zon.…
Weelde?
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
445 Ze is slechts een ster,
gespeeld spel in avontuur,
waardoor ik was verrast,
recht boven mij en puur
op mijn gezicht gekrast op
een licht tussen alle graven
komt langzaam dichterbij,
schilder de ruimtes waar ik
oversta met een droge kwast,
lees een verlichte gang in haar
onvermoeide ogen en word ik
onder mededogen begraven,
steelt…
Surrender
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
927 aan de voet van de loreley
gaf jij mij meer kleur
stilte tastte
niet jouw schoonheid aan
nee, jij liet mijn stem spreken
op wind en water
door te luisteren van twee zijden
naar de breekbare schelp
jij behekst mijn liefde
sinds ik jou ken
vertel het niet door
over de klip van taaltonen
kom speel voor mij de melodie
van het gouden hart…
Zilte ziel
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
573 Op de rand van elke regel
puzzel ik mijzelf tot rijm
met de branie van een vlegel
die een hekel heeft aan slijm
bang dat iemand mij zal raken
wikkel ik mijn zilte ziel
in een ondoorzichtig laken
met de geur van sex-appeal
vrouwen spelen in mijn leven
met de olie op mijn vuur
in plaats dat ze liefde geven
maken ze mijn druiven…
Beste vriend
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
2.341 Wordt gelukkig m’n vriend
Door in je ziel te wonen
Speel niet alsmaar 'n rol
Om in de smaak te vallen
Dat hou je niet erg lang vol
Je weet wie je vrienden zijn
Die blijven en de afvallers
Zijn juist de oorzaak dat
Je niet gelukkig jezelf was
Stel jezelf steeds de vraag:
Doe ik iets omdat het fijn is
Of omdat anderen het willen
En bij…
Druppelsgewijs
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
551 kan ik, nog genoeg moeite betogen
in vriendschap vormen
om woorden als de jouwe
achter een spel met maskers
kan ik, nog op zachte toon schrijven
met gedurfde vrijmoedigheid
in blauw/witte draden
die het goed met elkaar vinden
wat het hart kan dragen
aan deugd, meer als een vriend
met al dat kan inspireren
waarin 'hart' en 'gevoel'…
waard
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
794 De dagen hier zijn
als een feest
wat nooit stopt
geen rot hout
alleen maar gezond zijn
de woorden spelen
in het rond
zoals de lach van goud
zoals de dag die eindigt
en opnieuw begint
met dauwdruppels aan het gras
vers opnieuw geboren
hoor lief
je kunt het horen
zon lach nog een keer naar mij
zoals een speelplaats klinkt
als een schommel…
voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 bedrieglijk beschut door flinterdun vel
dat bij de eerste messteek scheurt
bloedt en ettert jaren heling en herstel
slechts een handvol woorden
en de twijfel groeit en smaadt
wat is waar en wat is leugen
monddood wachten tot het gaat
vechten tegen dode dromen
schimmen uit voorbije tijd
langs de letsels teruggekomen
hoe sluit je buiten, hoe speel…
In het magisch realisme
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
649 waar mystiek
met torens openlijk
naar de hemel wijst
zoekt magie
het donker op en eist in
onverklaarbaarheid haar macht
wierrook kaarsen en gebeden
brengen geesten uit het heden
in contact met het verleden
aarde weet zijn wetten wel
maar in het magisch realisme
kent één speler slechts het spel
lichaam en geest zijn
onderscheiden…
Voor Jou
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
2.280 Geef me de kracht om
het leven te zien met humor
als een spel van plezier en pijn
als bron van blijdschap.
Geef me de kracht om
mijn liefde vruchtbaar te laten zijn
voor al mijn verbondenen.
Geef me de kracht om
de stilte te vinden als
essentie van mijn zijn.
Geef me de kracht om
me uit te drukken
voorbij woorden.…
verstrooiing
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.571 vele rozen lagen er; maar zeven stonden
fier rechtop
als een saluut in zilt herinneren
verging hun aanblik stiller dan de wind, die vogels droeg
uitgestrooid langs zand en water
zwierf wat as
van wie het was –dat weet ik niet, maar wel
de witte blaadjes die zich bogen
naar de hemel
en dat steeds vervagend spel
van vele zware voeten…
DE SPEELTUIN
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
745 Hier zijn veel kinderen duizelig
hebben rondtollende ogen
magen die zwellend duwen
angst voor wat snel beweegt
maar
spelen hardnekkig door
want de heersende lust
uitdaging te tarten
bij fijn én griezelig vermaak
dwingt tot koppig ondernemen
meer dan 't eigen ik vermag
op dit kleine stuk grond
geeft het grut
vitamine-zonnestralen
mest…
ZIE EENS AAN
hartenkreet
1.6 met 28 stemmen
1.727 "O, wat pret zal het zijn te spelen
met die bonte harlekijn,"
horen we steeds weer kwelen
bij 't vijf-december-smulfestijn.
Dat allereenvoudigste speelgoed
hield kinders uit vroegere jaren
vele aangename uren zoet,
mocht hun wilde gedachten baren.…
Paniekvoetbal in de rechtbank
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.323 Paniekvoetbal in de rechtbank
Feyenoord hoort bij Rotterdam
En Rotterdam bij de voetbalclub
Maar de centen spelen een rol
daarom zit de rechtbank nu vol.
want de Rotterdamse t.v.
dacht ik pak ook een graantje mee,
zond wat beelden voor de kijkers uit
verdiende daaraan geen enkele duit.…
gele lentebode
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
559 in de frisse ochtendlucht
zweven lichte klanken
lieflijk, helder hoog
als blauwe regen ranken
kringelen zij omhoog
over het stille water
suizelt een lentewind
bespeelt de lange stengels
van het riet, en zingt
zacht deinend, een wiegelied
hoe zoet vlijt de zon zich
rond de ranke berkenboom
speels zijn de jonge katjes
hangend in de groene…
Schrander dier?
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
525 Verlaten dier, treedt
uit je schaduuwen,
wat zit je nog
te mijmeren hier,
er is brood, er zijn spelen,
loop niet in dood in je
levensspoor je lot achterna,
je verlangen versleten
tot schrander dier.…
In exquise kleur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 jouw tuin
is schitterend aangelegd
bij ranke stelen nog
een extra steun gezet
borders tonen vol
de laatste trendy klonen
van laag naar hoog
hangers in exquise kleur
en bij het eind
een groene coniferenrij
daarachter is de composthoop
onttrokken aan een speurend oog
een blije speelse woestenij
waar wilde bloemen bloeien
van groene…
Mijn vierde kleinkind
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.825 Mijn hart kan de pijn haast niet verdragen
En loopt over van de waarom-vragen
Ik weet er is er maar één die deze koppigheid kan doorbreken
En die blijft al jaren zijn kop in het zand steken
Daarom zal ik je nooit mogen leren kennen
Nooit zal ik je als oma mogen verwennen
Niet knuffelen, niet samen spelen
Geen geheimpjes samen mogen delen…
Vurige winterbloem
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
601 Argeloos
raap ik de kou van de grond
als steen en grind
de aarde verborgen houdt
Ik verberg de woorden
in mijn mond
als de wind
mijn adem komt stelen
De zon maakt hulpeloos licht
in gesloten ogen
en mag nu
het uur der waarheid spreken
Ik zal met de liefde spelen
in het hart
van een vurige winterbloem
We zullen…