3517 resultaten.
winterpracht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
452 De nacht valt als een fluwelen deken neer,
sterren fonkelen, als een hemels schouwspel keer op keer.
In het winterlandschap, gaan we samen op ontdekkingsreis,
over zachte sneeuw en op glad ijs.
Dus laten we dansen in de maanverlichte nacht,
waar de kou ons niet afschrikt, maar juist naar ons lacht.…
Precies en vaag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 in de goede bak bijvoorbeeld
De dag beginnen met
citroen met gember
Dat niets overgroeit
Vooral dat niets fout
In één stroom meerinnen
Dat ik soms zo genoeg
Van mijn eigen pedanterie
Dat ik nooit schreeuw
Of nooit gil
Genoeg stof voor de sauna,
Zei je
Maar op die dag
zag ik damp
vortexen draaien
op het warme water
Druppels sterren…
De poëzie van 't leven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
572 Sterren als gidsen in mijn donkere reis,
Fluisteren geheimen, maken me wijs.
Mijn ziel danst op het ritme van de pijn,
Verloren liefdes, het moest zo zijn.
De inkt vloeit rijkelijk uit mijn pen,
Schrijvend, scheppend, weer levend, hoe ik nu ben.…
Verloren liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 Daar staar ik naar de sterren, kil en klaar,
ze schijnen, maar niet zoals jouw ogen deden,
en voel ik in de nacht jouw afwezigheid zo zwaar,
een leegte die mijn ziel heeft afgesneden.…
WAT OGEN MIJ VERTELLEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 verwarmen en blijven omarmen
zie sommigen het niet begrijpen en
accepteren van onze levensloop
menig ogen vol van berouw
die wensten iets niet gedaan te hebben
en dat het weer als vanouds blijven zou
en enkelen die me meenemen hemelhoog
en mij leiden langs de regenboog
lopend door de stad zie ik emoties
ze schieten lukraak als vallende
sterren…
Masterplan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
528 zij over de graven peddelden
knaagden zeeën gestaag aan het land
en de aarde langzaam stierf
onder de zweep van het masterplan
Toen zij het bloed in hun bange monden
proefden op een rit door de lucht
en de vernietiging daar was
herrezen wij uit de loopgraven
Toen we eindelijk het licht zagen
we mens dier plant wind water maan
en sterren…
proces; als een zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
259 dagelijks
de eindigheid inwrijft
van iedere vingerkoot
die deze woorden doopt
daar verklede waarheden
grens- en renteloos voorschoot
uit een verscheidenheid aan vezels
schreeuwt
door de poriën leeg-
loopt
als veredelde kratermonden
rook
als signaal voor wat komen gaat
lava dadelijk
stromend door centrale delen
des stelsel
met sterren…
Tussen wat blijft en wat vergaat
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
370 Onder het trage draaien van sterren
ligt iets dat niet wijkt
dat geen begin kent
en geen einde vraagt
een stilte die denkt zonder woorden
die ziet zonder ogen
en wacht tot het verstand
zich buigt
Daar, waar het blijvende ademt
proeft het denken zijn grens
en opent zich
als een oude deur naar licht
Maar beneden, in het ritselen van…
Zonnelied van de H.Franciscus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
108 U prijs ik om de sterren,
de zon ook en de maan,
de frisse groene bladeren
die nu weer sterven gaan.
U prijs ik om de vogels
en heel hun mooi gefluit,
de koeien en de schapen,
de hond, de poes, de puit.
U prijs ik om de mensen,
de kinderen en hun spel,
de zieken en gezonden,
wat traag is of heel snel.…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 bladeren vallen als vermoeide, gouden sterren in het slijk,
en in het holle hout zingt zacht het verval.
O, de tederheid van een stervend wezen,
een verre gloed die de koude slapen verwarmt.…
Echo van een illusie
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
357 alsof een eenvoudige man zijn eigen goden zomaar kan verruilen
terwijl ze haar zilverwitte lingerie uittrekt, jouw lidmaatschap bespeelt
met mysterieuze kaarten die een broze onzekere toekomst voorspellen
En stug blijft zij een vreemde, een indringer uit een macaber fantasieland,
die jouw zelfrespect als een foute gok verspeelt
onder het sterren…
STILLE MARKT
hartenkreet
4.4 met 31 stemmen
1.127 langsgaan
Waar `s avonds aan de voet het gebabbel valt
Dat de geliefden komen oprapen
In het water huiveren zijn takken
Zijn groen waait naar onze fluiten
Terwijl de vlam van morgen
In de hemel daalt
Knikkebolt onze kastanje
Iets verder staat de bushalte waar ik overnacht
De enige uitgang van het warenhuis
Of ik drink, of ik tel de sterren…
Domme Julia
gedicht
1.6 met 75 stemmen
13.538 ik ben hier
wil je dat ik naar jou toe
wil je dat ik opgestegen kom
om je verder te duwen
om je mee te trekken
om je te helpen
om samen te leren vliegen
zonder los te laten
om samen te klinken
twee kamers van hetzelfde hart
ik kom eraan liefste
ik trek mijn zware vleugels aan
en stijg
en stijg
en onderweg zal ik voor jou de sterren…
winterleven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
9.784 De velden dromen rustig, gehuld in witte vacht,
en vlokken dansen lustig, als duizend sterren zacht.
Ach stukje aard zo teder, al lijk je stil en dood,
toch komt de lente weder, je draagt hem… in je schoot.
Dan zal weer alles groeien, met nieuwe levenskracht,
gaan duizend bloemen bloeien, en ver is dan de nacht.…
'k Geef jou. Geef mij---
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
2.290 Kijkend in de spiegel aan de wand
Gepolijst in een kader van hout
Dromen twee blauwe ogen
Dansend jouw wereld binnen
Duizenden cellen denken slechts aan jou
Enkele sterren vallen voor mijn wensen
Mijn ogen dromen verder. Vertrouwd
Doe ik een wens, zonder te eisen
Natuurlijk is bijgeloof naïef.…
Koud!
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.446 gedrongen
Knopen heb je feilloos ontward
In stormdromen blijf ik zweven
Boven een bevroren waterval
Geen kwestie van winnen of verliezen
Alleen in een koud winterdal
IJzige tranen vloeien
Langs mijn koude wangen
Wanneer gaat dit over
Het hopeloze verlangen
Traag zak ik door mijn knieën
Starend naar de zwarte lucht
Tel 100.000 eenzame sterren…
Wanhoop
poëzie
3.8 met 10 stemmen
6.266 Wat bedoelen al der aarde, al der sterren prachten nu?
Geen der groene dagen, geen der zilvren nachten wachten u.
Waarom wil ziel niet berusten, waarom blijft zij immer kind?
Waartoe voortgeloven in de zegen die zij nimmer vindt?…
jij
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.662 liet me voelen wat ik in me had
de wijze woorden die je hebt gesproken
je veelzeggend zwijgen bovendien
mijn muren heb je afgebroken
mijn maskers heb je nooit gezien
soms dansend, soms drijvend tot de morgen
kan ik niet anders dan mezelf zijn
in jouw lange armen zo geborgen
dromend voor altijd bij elkaar te zijn
zullen wij dan de sterren…
Ik zoek de lente (3)
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.142 Mijn hunkeren is naar de zomer van de nacht
waar de maan en de sterren zwoeler schitteren
door de pure ijskoude zuiverheid
van het dunnende laagje vorst
dat ons beschermt tegen de echte kou
waarin ware warmtebronnen drijven.…
Dag papa in de hemel.
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.972 Kijk mama, allemaal sterren,
woont papa nu op een mooie ster?
Dan moet ik héél hoog klimmen,
waarom is de hemel toch zo ver?
Als ik nu eens heel lief ben,
ziet papa mij dan wel?
En wat nu als ik stout ben,
kom ik dan in de hel?
Zijn er hier boven in de hemel
ook mensen met kiespijn?…
Stormschade
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.170 Sterren worden blanke waterlelies
De dageraad een doornloze gloed.
Omstaanders grijnzen van verveling
Alsof we de vervoering veinzen.
Kom uit uw krocht.
Schuif aan voor de rijstpap met gouden lepels.…
Kerstwensen voor de Mooiste
netgedicht
2.2 met 985 stemmen
99.668 effect op mijn ik
als jij nog maar lacht
In goud zou ik ze kerven
of kalligraferen met mijn bloed
gebruik mijn huid dan wel als blad
En dan, met lijnen en krullen,
met heel mijn klein verstand
schrijf ik hoe ik hoop
dat jij ooit zo gelukig wordt
als je anderen maakt
Dat je zelf eens zult gaan inzien
welk bijzonder mens jij bent
Hoe de sterren…
Mijn hart is gestrand.
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.723 Jij liet voor mij de sterren stralen,
door jou ging ik weer ademhalen.
Jij bracht dingen in mijn leven,
die niemand anders mij ooit kon geven.
Ik begon te geloven in een wonder,
eindelijk vond iemand mij bijzonder.
Voor eeuwig staat jouw naam nu in mijn hart gegraveerd,
want jij hebt het met heel veel liefde gereanimeerd.…
metafoor van schoonheid
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.922 hoe de zwaluwen jou vertrouwen
Alsof de lucht in je bossen de smaak van zoethout heeft
Huilend van droefheid om het gemis van je aandacht
Lonkt de einder naar de horizont en zwijgt jaloers
De takken slapen in de strenge bomen zonder groen
De zon is eventjes gestopt om zachtjes mee te snikken
De overwinning van je trots galmt doorheen de sterren…
Haar thuis
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
720 gedachten
Vol verlangen tot haar God
Zoekend naar haar levenslot
Om haar leegte te verwarmen
Verlegen kijkt ze om zich heen
Leven doet haar teveel pijn
Ze is nooit waar ze wil zijn
Ze ziet de haat vaak al van verre
Ze vraagt zich altijd af waarom
Ze richt zich puur op haar gevoel
Deze plek is niet haar doel
Haar thuis is in de sterren…
Haar thuis
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.107 gedachten
Vol verlangen tot haar God
Zoekend naar haar levenslot
Om haar leegte te verwarmen
Verlegen kijkt ze om zich heen
Leven doet haar teveel pijn
Ze is nooit waar ze wil zijn
Ze ziet de haat vaak al van verre
Ze vraagt zich altijd af waarom
Ze richt zich puur op haar gevoel
Deze plek is niet haar doel
Haar thuis is in de sterren…
ook jij, bijzonder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.711 in het begin was ‘t een verwonderen
diep in je kijken en niets werkelijks vinden
als waren ‘t enkel maar geleefde luimen
slechts vage vale sporen
van te veel grauw in het gezicht
er kwam een tijd dat bij het licht van sterren
je nog veel dieper ging dan ooit voorheen
je vragend wat de leegte wil de stilte
die als een zware last een ketting…
GANZENVLUCHT
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
837 verleidelijke dromen naar onbekend verblijf,
ver weg in hemelblauw, onder weidse sterren,
verwonderd schittert maanlichtzilver,
toont heldere, kristallen bronnen
vol onbekende maar welluidende woorden,
elk synoniem voor lange, mooie zomer
kruidige geuren proeven in weids heelal,
blijven dromen van lente, zomer, herfst tot
roestige bladval,…
Vergeefs
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.085 De kou van de hemelnacht
verbindt miljarden sterren
een ijzig kale eeuwigheid.
Schriel steekt mijn ambitie af
tegen die eonen aan leegte
de onpeilbaar diepe ouderdom.
De toekomst vangt een tijd
van louter voltooid verleden
aan mij sleurt het heden.…
Keramiekkraampje op het plein
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.688 wachten
zonder daar ook echt te zijn
Mijn hand ging over stapels borden
gestald om aangeraakt te worden
Zachtjes tikte ik er eentje aan
die had moeten blijven staan
Niet al wat breekt wordt ook vermalen
In de helle juni zon
blonk het glazuur er niet minder om
al moest ik de splinters wel betalen
De schitterende scherven sneden
als sterren…