3724 resultaten.
we groeien weer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.415 overal is braak
van landschap boerderij
natuur pleinen geschiedenis
vaak nog in wording
nauwelijks nog kristal
geen vorm in herinnering
men ziet 's anderen daags
aanleg van
grote leegten
voor de toekomst
grote kantoren
glas grote planten
men wurmt zich door
storm en wervelwind
glazen draaigevallen
die mensen vangen
onzichtbaar daar…
Op slag
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
634 kleuren
is de geest angstig sluipend heengegaan
dan veranderd weer onverwacht snel
dit neerslachtig angstig beeld
als een penseelstreek vrolijk fel
levendigheid in vieve kleur toedeelt
de scheur die leven droefheid gaf
gelijmd nieuwe vreugde bedeeld
neerslag verdwijnt op golvende slag
gevoel rijst minder misdeeld
en duizend regels vormen…
6
gedicht
2.3 met 86 stemmen
27.977 Ze wil niet weten welke soort
Iedere vorm van kennis scoort laag vandaag
Schaamte voor het verlangen naar anonieme
schoonheid een naakte man in de branding
Morgen verlaat ze dit eiland. Wat zij wilden
is voorbij. Duinen geven geen antwoord
het strand stuift, er staat een grijze zee
Over de boeg van de hoop.…
voor de verlorenen en verliefden
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.978 medelijden
ook het kaf, het gras en de mooiste bloem
zullen niet eeuwig zijn
maar schoonheid keert telkens terug
laten we dat voorop stellen
een hand, een troost, een eerste herinnering
zal u verblijden
beseft u nu uw eigen schoonheid en uw pijn
dan heeft u straks het grote verdriet achter de rug
aan zij die in schoonheid de mooiste vorm…
recensies worden kiel gehaald
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
564 rollenspelen
de bar als troost voor droge kelen
recensies worden kiel gehaald
steevast met subsidiegeld betaald
drank verwijst de stuurlozen hun bed
met als laatste opdracht een sonnet
waarin een sociogram moet worden uitgelegd
kijkend door patrijzen rustend in
hun kooi vergeten ze de hei en hooi
penselen beelden kleuren geur
geen vorm…
Met blijdschap delen wij u mede!
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.614 De lucht is zwanger van haar woorden
en in het holst van deze nacht
wordt zij verwekt met felle krampen
Hersenspinsels dwingen haar
wat voortspruit uit haar dromen
in tekst en uitleg, zwart op wit
woord na woord te gaan verhalen
Als in een wervelwind
groeit wee na wee
het verlangen vorm te geven
doch – zoals zo vaak –
is zij ook deze…
Jezus zeker weten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.227 om ons van boven gelaten met boodschappen
jaarlijks met alle narigheid op te knappen
Steeds garend in uw heilig sop
Neem de treurnis om verliezen
nu om Fritzi die ging in het hoge noorden dood
van Hemelse Mevrouw Ping en Geachte Muizenpoot
Jezus zeg wat hebben we hier te kiezen
Verdrietig zoek ik nu hier thuis
in haar bundels naar een vorm…
Ik zag zo vaak wat is en was
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
639 De rivier, het bed, de overkant,
de warme zon, het natte strand
ik zag zo vaak de vormen staan
de dienstmeid ramen open slaan.
De liefde, hoop, een zere knie,
de glans, reflectie die ik zie,
dacht vaak aan koren en ‘n bloem
een hete nacht, een warme zoen.…
Na de storm
gedicht
3.1 met 16 stemmen
12.670 Elke vorm gestremd in zijn groei,
een tijdsbeeld van voorspoed en tegenslag.
De binnenkant glanzend, glad parelmoer.
Ik denk aan mijn oude vriendin, bijna blind,
zo wanhopig om toch weer een oorlog.
Zij ging mee op een lange protesttocht
en stierf in haar bed na haar thuiskomst.
---------------------------
uit: 'Autogeografie', 1995.…
- Het parfum van Nostalgie -
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
646 Weg de subtiele persoonlijke ambernoot,
de buitenechtelijke schrijversblik,
de sfeer en de teloorgang van de conversatie,
het socratisch gespek als liefdesnorm,
een briefstijl louter haast in
vertrouwelijke literaire vorm
gelauwerd de gevoelige voormalige uitingen,
nietszeggend hun onbeduidende woorden
die hun gouden bruiloft in stijl vieren…
(lente)kriebels
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.182 Langzaam ontpopt het droge bruine blad zich
tot een helder groen gekleurde vorm.
De bomen winnen hun persoonlijkheid terug en
zwieren openhartig met hun armen.
Dieren ontwaken uit hun koude diepe winterslaap en
steken hun vochtige neusjes in de ontdoorbroken blauwe lucht.…
De geest-afdruk
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
552 Als bij opgroeien en ontwikkeling
herinneringen met negatief gevoel opwellen
blunders in het verleden
onze hoofden schaamrood kleuren
is dat het signaal dat zich normen vormen
en we volwassen worden
Als we tijdens opvoeding de trant
van onze nederige herkomst voortzetten
omdat we niet beter weten
slijten we corresponderende ‘beddingen…
Het Vergezicht
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.056 Onder de wijde hemel ligt,
met hare vormen die vervloeien,
de wereld als één vergezicht.…
Aambeeld van de poëzie
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
790 Aarde is hij, gestampte vreugde
en verdriet, teelt van verleden
en een toekomst op de akkers
van nog te vormen taal, waarop
hij alleen het onkruid wiedt,
gewassen woorden ontstaan in
trage groei, breekt inspiratie
open, gezaaid in onwelriekende
geuren van bemeste grond in
een bestaan dan komen literaire
knoppen geleidelijk tot bloei…
Lieve pop
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
804 De blokken vormen kleurentreden
naar boven en beneden
zoals een fluit ook doet.
Ga ik omlaag dan hoor je boos en donker
klim ik omhoog weerklinkt het lichte geel.…
Hittegolf
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
680 voor mij mag elke dag een hittegolf zijn
je bent de verkoelende bron waar ik me aan laaf
als ik naar je kijk vanonder mijn parasol en me
indrink in jouw wulpse vormen en bewegingen
Mijn God wat ben je mooi
afb. W. Hofhuijzen "terras" (det.)…
ES IST EINE ALTE GESCHICHTE.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.572 vorm der straf
die over 't wroetelend mensdom giert
tot aan het kille graf!
Aanbiddelik rijst die Enigste
in gulden dageraad,
maar 't gaapt een afgrond tussen — of
O wee! men komt te laat!…
Augustus oogst.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 Tussen grauw stof lichten stukjes halm op in de zon,
achter de combine vormen de uitgebraakte resten rijen.
De wind waait warme zoete geur.
Wat verder ligt het land al loom te wachten op de binder
die rechthoekige pakketen drapeert in abstract patroon.
De wind waait warme zoete geur.…
geen dissonantie
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
753 uit het stille heldere water,
rijst haar spiegelbeeld hoog
statig komt zij langszij
haar lange hals gestrekt,
de blik op oneindig, zo
glijdt zij minzaam voorbij
majestueus, als een galjoen
haar vleugels als zwaarden
rond de boorden gevouwen,
het boegbeeld, mooi van vorm
lijkt witter dan wit
als uit marmer gehouwen
in alles rustig en…
Adri Frigge : schilder / etser
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
668 doek
denkt zich door het leven heen
om eenvoud te ontdekken
in materie
en spirituele aspecten
door
gevoel
in denken
doen
en laten
is hij
naar het
voor ons
onzichtbare
op zoek
luistert vaak naar geluid van snaren
als hij in zichzelf vertoeft
om verlichte zielenroerselen
te vergaren
hij wil de kern van het bestaan
vormen…
WINTER
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.660 ééns blijde en grootsch,
Hoe ontdaan en doodsch
Huiv'ren thans uw vormen...
Wees gerust. In vlokkendans
Lichtend uit al valer trans,
Koomt om de arme leden
Blankheids warlend waas,
Blankheids sluiergaas,
Blankheids kleed gegleden.
Uitgesneeuwd en uitgezucht,
Spiegelt zich de blauwe lucht
Zonnig in uw stroomen;
Aarde!…
Ballonnen vol confetti,
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
794 gestrooid over de hoofden
van een beeldverhaal op mijn levenspad,
in elke stap verstrooit de geletterde
wind alles wat ik reeds geschreven had
na wat ik koos, maar net niet schrijven
kon, opgeblazen ballonnen vol confetti,
uiteengespat en gezaaid in mijn woorden –
schat, herschikt naar beeldspraak van de
tijd om de juiste taal te vormen…
De maangodin
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.065 de maan is een vrouw
verstopt in het cyclische
verdwijnen en verschijnen
in de schaduw van het licht
als maand van het leven
als vruchtbaarheid gegeven
je mooie ronde vorm
aan de donkere sterrenhemel
boven het ondermaans gewemel
het initieert de getijden
het bloed en de vloed
die de vrucht in de zee ontmoet
het weerspiegelt de zon…
Stil
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.084 Nu ik nergens lijk te komen,
met de stilte vooruit,
is het enige waar ik nog op hoop
een vorm van geluid.
Maar het blijft stil,
zelfs de schreeuw
van mijn hart hoor je niet.
Ik voel het echter breken
vanaf de dag dat je mij verliet.…
"Als het ijs is gebroken"....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
538 Vergeefs begeerde zekerheden,
beroofd van een duurzaamheid als
er slechts één gezichtspunt is,
heeft dit geen gewicht, van de brug af
gezien als die is opgehaald,heeft dat
een rede, het herkent zich in vele
vormen, soms argeloos en naïef, het
stroomt als troebel water, het heeft geen
heden, maar ook geen toekomst meer.…
Doortrapt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 voorstelling is ten einde
Het doek is gevallen
De tekst verbleekt, het decor vervaagd
Al wat bleef is het applaus
Een recensie in een onbeduidend blaadje
Jij viel uit je rol, schreef een ander einde
Met andere hoofdrolspelers
Je liet mij hopeloos achter
Verdwaast, verloren en eindig
Ik zie je nog op elke hoek, in elke straat
Hoe mooi de huid de vormen…
“Als de vliezen breken… “
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 Van de brug afgezien wanneer
die is opgehaald, heeft dat een reden,
het herkent zich in vele vormen,
soms argeloos en naïef en stroomt
als troebel water, er is geen verleden
maar ook geen toekomst meer.…
Een geniet-moment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 Ik filter mijn horen
en beleef het traag vallend geluid van herfstblad,
van vleugelslag van een in V-vorm voorbij trekkende ganzengroep.
Dit stille beeld van sluimerend wakker wordend landschap
tovert een verwonderlijke glimlach op mijn gelaat.
Een genietmoment
zo maar
door de tijd aangeboden.…
De laatste bloem
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.313 Nee, er zal enkel
nieuw leven vermeerderen
omdat ik weet
wat ik schenk
met mijn peinzen:
hoop, kracht en vermogen, om
weer te lezen
in nieuwe vorm van aards wezen.
Met engelen, goed en kwaad
bestaat mijn eigen boodschap
opgetekend om iets bijzonders
door te geven.…
Aardvorm?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 boven
om in zichzelf te geloven en bezag
de wereld in vol ornaat, de goedheid
maar ook de kattenkwaad, hij zag een
vrouw in het glanzende brokaat, verlicht
boegbeeld op de hoek van de straat
hij glom van kop tot staart en besloot
dat hij daarmee z’n leven delen zou
en noemde zichzelf een glimworm,
het glimmen was maar voor de vorm…