5142 resultaten.
Toen waren wij samen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 Toen waren wij
samen in de nacht
waren wij onze handen en voeten
onze ogen tedere lippen
één adem één ritme
uitgestrekt in het hoge gras
boven wolken uit
zonken we in de diepte
van de zee
de tijd vooruit gevlogen
hebben we gelachen
waren we dronken
van de aarde
waren we dronken
van de wijn
dag en nacht dansend
zijn we moe geworden…
Ver van huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Adem stroomt door onze longen.
Onze harten blijven kloppen.
Wij zijn aanwezig,
maar zijn er niet.
Dromend in warme bedden,
wordt het de hoogste tijd,
om ver van huis te gaan.…
Explod
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Jouw kussen druilen onder mijn huid
ze gonzen alle kanten op
Mijn armen en benen hijgen
Jouw adem voel ik fluisteren
dat ik voorgoed betoverd ben
Mijn verlangen zucht naar meer
Jouw handen klaterkletteren
ze ruisen mij helemaal natternat
Mijn zweet gutst in jouw mond
Jouw spieren dansen en dreunen
ze zwavelen onweer in mijn neus
Mijn…
Vliegmachine
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 proberen uit te leggen
maar ik blijf het verbazingwekkend
vinden dat een vliegtuig kan vliegen
dat zo'n log passagiersvliegtuig
überhaupt weet op te stijgen
is mij een groot raadsel
en wanneer ik zo'n dik monster
in de hoge lucht zie vliegen
staat mijn mond wijdopen
volg ik roerloos zijn baan
en eenmaal uit zicht
hap ik weer naar adem…
Vluchtende vlinders
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
551 Het is bijna of je de groene bomen
hebt leren praten, door te luisteren
zo mooi is het bos nu na jouw doodsdrift
waar vlinders ademen in de wind
en ik luister naar jouw woorden
in de stille bossen van mijn dromenland
heeft ieder geschreven woord die speciale klank
van ontheemde kinderen die naar vrijheid snakken
ik lees de zinnen voorzichtig…
Wat is leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
548 De regelmaat van mijn adem?
Die vragen komen in mij op.
Dit zijn slechts de instrumenten,
die voor het leven nodig zijn.
Hoe komt het dat ik vreugde vind
in de schoonheid van een bloem.
En blijheid bij het spelen van een kind.
Hoe kan het dat ik liefde voel,
voor iemand die er niet meer is.
Er tranen rollen door dit groot gemis.…
soft upper-lips (een kroegverhaal)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 ogen wankelen richting ingang
waar hij luidruchtig binnenlalt
hand op het hart
staat daar de bard
het leed zal onverdraaglijk zijn
haar haren hemelblauw zegt hij
de wimpers fris en groen, wenkbrauwen
geepileerd en oksels onverveerd geschoren
heel de kroeg spitst nu de oren
maar ik ben bang, zijn adem stokt
dat zij wanneer het even waait…
Diep stilstaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
411 op haar gezicht, mijn huid
voelt de wereld
nieuw, de kersenbomen
deze wandeling naar de winkel
op de hoek om de hoek
auto's geparkeerd aan de stoep
zijn al zoveel meer dan het uitzicht
op de ramen rondom, de tuinen
schoorstenen en wolken, de wind
op mijn gezicht, mijn hart
aangeraakt, bonzend
in mijn keel, drie keer
haal ik diep adem…
Een pril rozetje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
576 jij was het
bijna verleerd
had te lang in
de grijswitte
wereld van
winter verkeerd
die nu overliep
van dooiend ijs
smeltwater met
modderig contrast
toch zag ik de eerst
gekleurde stip
in het wittig pluis
het is daar waar
lente al heerst
en jij met warme
adem en lach de
ontdekking uitpakt
een pril rozetje
van het nieuwe
lentegroen…
De boost
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 ik heb
haar stralen
gemist in
licht en warmte
op huid
en gezicht
waar zomer
altijd het
uitbundige
spel speelt
van vrijheid
en plezier
verkoelt het
winters wit
ons bestaan
door schuil te
gaan in dik
warme kledij
vandaag is het
helder de snerper
heeft even
afgedaan omdat
hij adem tekort
kwam in zijn
met vocht
bezwangerde…
NAMUR
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
553 Adem
was begeerte, gedeelde lust
naar eenvoud van bestaan.
Er was te veel dat het haar zeggen wou,
de kracht ontbrak om te beschrijven
wat het zag in haar.
Sterren waren ogen
binnen handbereik, zee
was waar het strandde, land
verraad van het deinen
in de volmaaktheid
van hun tijdelijk bestand.…
Gisteren is al voorbij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 soms proef ik
jouw adem
in passerende lucht
als ik dan ook
even mag delen in
je warme vlucht
ben jij even super
intiem bij mij
een momentje
verliefd dat
zomaar uit het
niets langs mij
waait het hoofd
op hol ik draai
en zwaai meer
dan luidruchtig
wilde jou
achterna maar
die race was
al gelopen
ik zocht naar
wat hartjes om…
hoe je toch
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
486 hoe je zonnebloempitten plant
de bodemlagen uit je hoofd bant
toch over het lot van Aleksej N tobt
denkt aan bordjes van de kindercrèche
hoe je een vogelvlucht ziet
je ogen pogen haar te volgen
hoe je toch omkijkt naar het ravijn
aan het speelgoed van Alice denkt
hoe je het onkruid wiedt
de bodem adem geeft en zonlicht biedt
je toch…
paarden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 ze staan als een voorbode
van wat groot hoger is
in een kleine losse groep
ongemoeid zonder een
vaste gedachte of een besluit
aan zichzelf genoeg met
hun huid en de zachte adem
de brede neusvleugels uit.…
Als sneeuw voor de zon
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
606 Zouden wij het missen
als de wereld op slot zit
en wij met lange adem haar ontstoppen?
Als zwaluwen laagvliegen over het land
en dansende muggenlevens verdwijnen
zou iemand ze missen?
Zou missen verdwijnen
als in de sporen van de storm
zachtheid onze naam krijgt?
Als sneeuw voor de zon?…
Duisternacht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
741 intieme alleen zijn
van het donker en het duister
in de tuin der zoete dromen
een slok te veel, een lege fles
tussen weelde van intense liefde
onder het maanlicht op een steen
dronken zodra woorden verdwijnen
in het element van de wilde natuur
lonkt de duisternacht met blauwe bloemen
voor een blinde, geuren voor een verliefde vrouw
de adem…
Ogenspiegel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
577 vraag je mij met de kalme adem
van jouw vrijgeesterij diep in de nacht
Ja!…
Genest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
423 kleren aangedaan om uit te laten
glijden de kussenkasten leeg
getrokken omdat jij komt
elkaar de liefde lezen
bij het binnenwaaiende geluid
van een gewone werkdag
de adem inhouden
over onze lange ruggen
waszachte krabnagels
warme plooien wekken
sluimerhuid ontdekken
oneindig ver onze blik
tongel in mijn frommelmond
tingel in alle…
25 aanzetten voor een wiegelied
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
414 De tijd tussen de woorden
Het uur van de dichter
De klok zonder adem
Het gedicht zonder lezer
De onzichtbare inkt
De eenzame reiger
Het water dat danst
De zwaan op het meer
Het blauw van de hemel
De zachte zomeravond
De verwarde zinnen
Het vogelgesprek
De toon van verdriet
Het ijs van de dood
De stem van mijn liefste
De wolken van…
In het niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Alles past in bijna niets:
een druppel zonder oceaan,
een ster zonder hemel,
een adem zonder lucht.
Geen belofte, geen wonder.
Alleen dit ogenblik
waarin stilte valt.…
Élan vital
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
366 Cruciale kernen
schermen zich af
een trekt zich terug
een andere wenkt ons
een derde, verlost
wil het liefste verdwijnen
Maar wie goed kijkt ziet
niets is minder waar
dit alles is mana
illusie en wanen
Zij groeien
verspreiden zich
verheffen zich eerder
boven de middelmaat
willen geconserveerd
blijven ademen
opbloeien
met de…
Mijn oeuvre
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
341 Geen nalatenschap
die standhoudt,
alleen adem
die even blijft hangen
op papier.
Ik schrijf niet om te bewaren,
maar om te bewijzen
dat ik hier was—
onvolledig,
breekbaar,
aanwezig.
In elke zin
zit een aarzeling.
In elke stilte
een hart
dat niet wist
hoe te blijven kloppen.…
gemakshalve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
298 gloedvol licht, geel gevangen
boven weilanden en bossen
argeloze mist als adem en
klamme aarde zonder begrip
dit licht rust dun op gras en takken
nergens ‘n einde om aan te beginnen
zodra het oog geen grens meer vindt
wordt kijken een vorm van zoeken
dan vergeten we richting
en noemen dat rust
daarom, dit is geen plek
maar een toestand…
PASEN GLOORT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
329 De vernederde Heiland
voelt de wreedste marteling
aan het vervloekte kruishout
blaast in alle pijn en smart
Zijn laatste adem uit
Jezus' lichaam wordt neergelegd
binnen de kille wanden
van een uitgehouwen rotskamer
ontroostbaar zijn
Diens volgelingen
uit het open graf verschijnt
de herrezen Christus
treedt door de schone hof…
Van silte verstoken
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.036 wijd verbreid tot soortgenoten vermenend
tot consolideren bereid
ja, zij kon veel leren
onder rondslingerende
stenen die haar over
smalle paden
de afgronden vermenen
struikelend de wortels
terloops vermijden
door haar denkbeeldige baan
geconstrueerd
door haar humane diervriendelijke
compaan
zo ging zij af en toe oh
zo moe
zonder adem…
Dead End
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
231 De dood houdt getrouw de wacht,
dichters adem stokt onverwacht.
De dichter zoekt een mooi refrein,
wil niet sterven, vindt dat niet fijn,
zelfs niet eventjes noch voor de gein,
dat strookt absoluut niet met zijn lijn,
hij wil nog heel lang springlevend zijn.
Met een reuzenzwaai van zijn hand,
zwiert hij de dood uit zijn ledikant.…
Overbleef
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
131 haar kadaver
wist niet
dat het verlaten was
na de laatste adem, bleef alles
nog even op zijn plaats.…
Preek tot de vissen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.178 niet eens het verschil
tussen de regen en mijn tranen
Jullie hebben geen idee
van de zee, die voor jullie is
wat voor mij de aarde is
En wat voor mij de hemel is
hoeven jullie niet te begrijpen
Ook aan mij ontglipt het
net als jullie aan mijn hand
en mijn gevoelens aan mijn wil
ontglippen
Ach, wat weet ik
van mens en dier
van ademen…
door de mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
18 door de mist
geen wolkje
geen wolkje aan de lucht
ik haal ik haal in
ik word niet ingehaald
althans voorheen
vóór wat mijn lichaam heeft ontstaald
nu zet ik been voor been
en zucht
het mist
het is al tijden uit het zicht
ik haal ik haal adem
in en uit en in en uit
niet als voorheen
toen ik fysiek nog was gestaald
nog onverslijtbaar…
Achter de maskers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
11 De stad hervindt haar verloren adem,
nu ze statig uit het rumoer herrijst.…