Alle inzendingen over tijd

23350 resultaten.

Sorteren op:

Verleden weg

netgedicht
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.149
hoeveel schreden deinden over de holle weg waarop ik mijn stappen zet hoeveel karren spoorden hun gewicht voor mijn dromerige voeten kromgebogen bomen zegden gedag terwijl hun versteende wortels trilden onder het verloren gewicht van de galg de kraaien pitten kersenogen uit het druipend sap langs scherven en ijzerpoorten waardoorheen al tijd…

Urre!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 948
Wij dreigden met orkaankracht het luchtruim in gezogen te worden maar lieten net op tijd los. Niemand dacht meer aan de koude oorlog. De vlieger, met schoolmeisjesvlecht, werd kleiner en kleiner, o bitter verlies, en er was nog geen hulplijn. Urre! riepen wij. Urre!…

Agenda

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 977
Bewijsstuk van een Gejaagde Jacht naar de eindstreep waar aangekomen je te moe bent - doodmoe - om je lauwerkrans met het lint RUST ZACHT in ontvangst te nemen…

vrij op haar zij

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.118
ach ja de tijd van alledag mal mag is helaas voorbij alles verzinkt en verglijdt we speelden schroefje boutje wat was je een stoute meid blitse speldjes op je mouwtje dat jij liggend vrij op je zij bibberend 'n olifant toen zag…

Vogelvlucht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 921
Vogels vliegen in de lucht Als ik weer in gedachten vlucht Vogelvrij vliegen levenslang Gedachte vrijheid duurt nooit lang.…

eight days a week

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
hoe dikwijls was ik niet verdwaald in het leven begaf ik mij bekaf op onbegaanbare wegen en ontmoette er hindernissen op mijn pad klauterend over dwarsbalken van weerstand en springend voorbij greppels van wanhoop moest ik wel toezien hoe de dood mij quasie onverschillig doch nauwgezet als een schaduw bleef volgen vooralsnog met de hakken…

Fietstocht I

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.593
Aan mijn fietstochtvrienden Als een jong lied dat klinkt luid door lege hallen, Zo is doorheen de Winter, de Lente getreden tot ons allen, Die waren in een eeuw Gehuld, van witte sneeuw. Niet enkel jonger is geworden ons leven, Maar ook veel witter en lichter geweven Als in het kleed Van winterleed. Witte blijdschap Is de witte boodschap…

De vraag van Gorter

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 725
Zephyros blaast met zijn warme adem al dagen lang jong leven door April, zij fleurt op in roze appelbloesems, tooit zich met zacht fluweel en groen, straalt jeugd en kracht wanneer ze opstaat, en flirt stiekem met de zon, haar bronzen minnaar in de morgen. Iedere nacht speuren haar blikken onrustig de grenzeloze diepten van de hemel af, haar…
Tjoke14 april 2007Lees meer >

Tijhaven

gedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 9.298
De tijd is veranderd. De tijd kreunt als een kind in zijn slaap, hoest droog en kortademig. God verhoort geen gebeden meer, ik bid, maar God luistert niet meer. De tijd is een gebed zonder eind, met rondhuppelende ivoren olifantjes door mijn kamer, trompetterend van vreugde. De tijd liet ze los.…

Het kruisje

poëzie
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.783
Een waardeloos zilveren kruisje was 't, Beschadigd door weer en tijd; Drie lettertjes schenen er wel gekrast In 't plaatje aan de achterzijd'.…

XL: de verzen 1-3

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 878
een dolende op aarde, die een straf heeft uitgezeten. ik teken uit het hoofd de hersenschimmen, mij was meer beloofd ik wil niet klimmen, tel niet op, maar af een slinger die het punt passeert waarop geen twijfel is, geen 'lager' hij mindert vaart en stijgt steeds trager tot hij tot stilstand komt en niet meer keert wie heeft dit dan verzonnen…

Zonnegroot de maan

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Het aanraken, het strelen begint in de ogen zoals eten met ruiken de eerste stappen aarzelend gezet de reis begint, het lichaam wordt bemind, verkend, betast en opgesnoven geproefd, beproefd op buigzaamheid totdat het als water, de ene stroom in de andere vloeit, opgenomen door de zee, tot regenwolken verdampt Op de rug wordt het plafond…

Avond

gedicht
3.3 met 37 stemmen aantal keer bekeken 16.801
Seconden lopen driftig achteruit de dag is uit de tijd gekanteld ik word zo stil als een strand in een winternacht ik word zo leeg als een uitgebrand huis het leven staat verder van mij af dan ik kan vertellen leg je gezicht in je handen en probeer je dit voor te stellen. ------------------------------------ uit: 'Tegenspeler tijd…

'T IS STILLE

poëzie
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.919
't Is stille! Naarstig tikt het on- gedurig hangend wezen, waarop de weg naar 't eeuwige, in twaalf stappen, staat te lezen. 't Is stille en middernacht! Alsof ik blind ware, om mij henen, in donkere diepten schijnt het al verduisterd en verdwenen. 't Is stille! Niets te zien en niets te horen, - 't doet mij…

Zij sluimert

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.422
Zij rust in 't malse mos en houdt gebogen Die arm, die mos en lokken beiden strelen, - Een sprei van groene schaduw, zacht bewogen, Daalt uit de zilverlovers der abelen; Zij ademt zuchten en zij lacht, als togen Er dromen door heur ziel, die vrolijk spelen: O, zoete hoop! Straks opent zij heure ogen, Straks zal de hemel nieuwe heemlen telen…

Café Brasilien

gedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 10.320
Het Noord-Atlantisch licht valt zacht als wisselgeld over het terras van Café Brasilien. Welkom. Hier viert men deze twintigste-eeuwse 24 uur in luchtigste bedrijvigheid. Obers serveren Zij schenken port en aandacht aan de mannen en de vrouwen of leunen zacht als op een enkele toon tegen de groene tafeltjes. En zo ook: chipolata kiwi koninginnebestek…

nachtmerrie

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.136
Het woud was koud en sneeuwwit in mijn droom de stammen star als uit puur marmer; als zacht steunen liep het water uit de poriën van een zwarte hemel en verdween in alle bekkens steeg de waterstand en ‘k wist dat ik nog sneller lopen moest tussen de tenen voelde ik het spartelen van weke vissen De waterdruppels troffen mijn huid…

het daagt niet in het oosten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 655
geluksbesef in treinen oostwaarts op lijnen van het begint te dagen zie de zon gaat stralen is echt niet het mijne het is namelijk zwaar balen dat ze niet vooruit rijden door zonne-energie gedragen geheel gelijk op met de tijden daar het mij van nature stoort dat 't niet gans de dag gloort…

In fases gestremd

gedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 9.073
vraag ik mijzelf liefste wat doen we vandaag als de gordijnen opengaan klinkt er muziek van verpozingsaard dat ik van pure denkkracht braken wou de weg naar mijn bedluchtgemoed slaap ik in als het meisje uit het sprookje met de beren slaap ik in jouw niet schone bed dat hevig naar jou ruikt wat gek is want zo goed ken ik je niet maar…

Wakker worden op een herfstochtend

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 725
Achter de gordijnen is de wereld. Buiten is hemelsbreed nog geen twee meter weg. De schaduw van een gestalte, meneer Esdoorn zwiept als een dronkeman, onvast ter wortel lonkt naar de ruiten die mijn ramen zijn. Opengeschoven stukken doek geven mij terug wat ik nooit zou kunnen missen. Esdoorn is nuchter, leunt gelukzalig Op het leven van een…

Klinkdicht

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.233
Te denken dat in 't eind mijn staat eens zal verkeren En dat ik eindelijk eens zal gelukkig zijn, Te hopen dat in 't eind een heldre zonneschijn De nacht van mijn verdriet eens uit mijn ziel zal weren. Te zien dat in mijn beurs de duiten wat vermeren, En dat ik dagelijks win dukaten bij 't dozijn; Te hebben kelders vol van Franse en Rinse wijn…

Haiku XV

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 833
versteende honing beschermt een piepklein vliegje de oertijd ontvlucht…
Tjoke14 juni 2007Lees meer >

Zó snel

hartenkreet
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.212
Het leek toch zeker gisteren Dat ik kleine kinderen had Ze elke dag weer naar school toe bracht En vervolgens thuis te wachten zat En zo merk ik, vliegt de tijd voorbij Met een noodgang lijkt het wel Want ze zijn uitgevlogen En dat ging zo bere-snel Dat ik niet weet waar of de tijd blijft Maand na maand verdwijnt alras En als ik er goed…
Johanna16 juni 2007Lees meer >

De trommel

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.485
Ik maakte vrienden en verloor ze in dezelfde rimpel van de tijd.…
Custor22 juni 2007Lees meer >

glimp

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 649
Ik ving een glimp op van mezelf toen ik eventjes niet meer keek en begon toen zachtjes te beseffen dat ik de persoon gemist had waar ik vroeger toch op leek.…

Ontwaken

poëzie
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.422
't Is buiten kalm. Het lomm'rig dorpje ligt Met daken puntig tussen ronde bomen, Vervlietend in de zacht-opalen zomen Der kim, die trilt in neev'lig morgenlicht. Het vogelfluiten brengt een blij bericht Van leven na het stille, doodse dromen, Dat sluipend door de nacht was aangekomen, De scheps'len buigend onder zijn gewicht. Nu rept…
Edward Koster5 september 2022Lees meer >

Windekind

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 960
weer zie ik mezelf schommelen een plankje spande bogen tussen wringende touwen achtjarige beentjes hoger, hoger schopten in de leegte tegen hemelsblauw ik zweefde met de vogels zag de aarde buigen het kind van de wind ravotte in mijn haar ik zie mezelf nu schommelen onder een ongrijpbare hemel in verdachte kleuren het…

Ouderdom en buitenleven

poëzie
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 9.065
Het is geen klein vermaak, te zitten met een boekje Omtrent een groene laan, of in een eenzaam hoekje, Te lezen enig werk, dat onze ziele sticht, Of God een offer doen, met enig zoet gedicht. Dit zou het leven zijn, dat ik me zou verkiezen, Ik wou mijn eigen zelfs met zo te doen verliezen; Ja wens alzo te zijn, tot aan mijn leste reis Om, eer…

Souvenir apathique

poëzie
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.107
Ik zie je ponnie een leugen fijn-wulps, maar zachter en daarachter de nacht met maanlicht er tegen en donkere hellende stegen. Wij als twee schaamle schunn’ge vagebonden aan ’t dolen… apachen waren verscholen, een dode lantaarn als wachter. Ik zie je mond, verdord papaverrood, je tanden, die in honger groot het brood aan…

verlangen

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.529
in verwachting van het verlangen het lange wachten op de geboorte van de wens die de vader was van de gedachte van deze zwangerschap van het verlangen…