9413 resultaten.
Een lekker boutje , ook al was het een oudje
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
440 De konijnen
familie
had trek
maar ook
bij de kat
liep het
water
uit zijn bek
bij de aanblik
van het
lekkere boutje
vet gemest
in haar kooi
en wilde
niet als laatste
bijten op
een houtje
de papegaai
op stok
krijste
breek dan in
breek dan in
bij dat
lekkere ding
wat weerhoud je ?…
de wind je eerste vrind
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.376 wind je eerste vrind
Hij zorgde dat je water kreeg
het licht je groeien deed
zodat je haar kon overleven
je stam is dik, je bladeren groot
zij had je niets te geven
je groeit nog steeds
en bloeit de eerste knoppen
zij zal je niet meer stoppen
je eigen vlinders vliegen kleur
en geven nu je leven fleur.…
mijn droomwereld
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
950 bomen op de helling
Als kabbelend water tussen de bomen
Waar vissen en vogels rustig leven
Waar géén kooien met dieren staan
Mijn droomwereld is hier
Als een etende beer bij de rivier
Als fruit aan de bomen
Waar dieren gewoon lief zichzelf kunnen zijn
Waar alleen één boomhut is voor mij
Hier voel ik mij thuis…
Mentale bevrijding...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.135 Je zou iedereen willen vervloeken
die je in dit water heeft laten gaan.
Water…
Dat is zacht uitgedrukt,
Je was euforisch, verrukt over wat
het leven je te bieden had.
Totdat je eindelijk doorhad
dat ze de ziel uit je hart hadden gerukt.…
Begonnen aan onbekend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 Achter het duin,
steeds weer die vraag:
Wat doen water en wind vandaag?
Behulpzame bries,
uitdagende zee?
Maar de horizon
blijft altijd
uitzicht bieden op later.
Een duin beklommen,
het lef gehad
onzekerheid te ontmoeten.
De kunst verstaan
met zand, wind en water
nieuwe uitdagingen
steeds
positief te begroeten.…
Tevredenheid
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.980 Daar valt er éne, en dobbert op de stroom:
Zij drijft, en komt, waar, weelderig en loom,
Een water-roos haar houdt in 't blad gevangen.
"Wees welkom!" (zegt die) "kunt gij meer verlangen?
Hier is 't een leven uit een tover-droom."…
Hellehond
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.201 Helse hond met duivelsogen
keek mij lang doordringend aan
toen ik staande in mijn dromen
de rivier voorbij zag stromen
en ik wist het zal nu komen
dat ik deze stroom moet gaan
En de hond hij schraapte kelen
al zijn kelen scherpend rond
die mij dreven niet veel later
naar het hooggeweven water
waar de hond in vals geschater
al mijn heldenmoed…
Bloesemnacht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
605 Mijn vrienden over het water
stuurden mij gedroogde bloemen
uit een Amerikaans telefoonboek
die ze in het Frans hadden vertaald
maar jij nam mij terug
mimiek in de bloesemnacht
en liet mij stil slapen
onder het zeven dwergen bed
de nacht na onze gemeenschap
ging ik met een zwaard naar het dorp
en vroeg de bakker om een degelijk brood…
Mijn plek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.006 Een reiger vist
Een visje uit het water,
en eenden in hun vlucht
dalen, met luid gesnater
in het rimpelloze water.
Eenmaal op mijn plek gezeten
word ik vredig, rustig stil.
De wereld om mij heen is nu
zoals ik het heel graag wil.…
- Schipbreuk der dingen -
hartenkreet
3.8 met 28 stemmen
978 Schipbreukelingen,
gevoelens net op tijd uit het water gevist,
nipt gered van verdrinkingsdood, toen de boot
der dingen onfraai schipbreuk leed, op de drukke
vloedgolf van de eenzame scheepvaartroute.
Voor een groot gedeelte gevoelsdood, ijskoud
in de trotse stormende golven gesprongen.…
in ontheemde tijd
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
446 morfosen aanspoelend
adem zilvergrijze luchten
glijden sopranende zuchten
saxend water zand en luchten
zingt in tinten zo zachtaardig
klankt vis en vogel waardig
zie de golven ploegen aarde
bewegen zicht ademend
verglijdt de strijd
in ontheemde tijd…
Afscheid
poëzie
3.8 met 19 stemmen
6.110 Eén ogenblik van het voorbije leven
Als voor 't bewogen spiegelvlak te staan
Van rimplend water, dat met stadig beven,
Het beeld, eer het tot stand komt, doet vergaan,
De vorm te zien, die in het water drijft,
Onzuiver zo van kleuren als contouren,
Die, vluchtig bij het allerlichtst beroeren,
Geen wezen heeft, dat in zichzelf beklijft...…
VISIOEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.234 Over 't water wandelt weer een geest:
En ik zie de golven westwaarts vlieden,
Als voor 't oog des temmers 't wilde beest.…
De zee / verlangen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 Groot is mijn verlangen
naar je grote wijdte,
de kleur van kobalt groen en
het fonkelen op ijsblauw water
je speelse schuim, dat dartelt
als een wit kanten kraagje
kabbelend langs wachtende
rotsen, die glimmend als
pasgewassen robben jong
luisteren naar jouw verhaal
van waters uit verre zeeën.…
Schone bij de Rhône
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Waarom maakte het water haar niet nat? Droom ik soms?
O tepelhoven van Eden, verdrijf mij niet!
Maar ze deed het wel.…
verdorde vallei
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Het was mooi geweest
overal groen
bloemen
water en bergen om u tegen te zeggen.
De tand des tijds
oordeelde anders.
Droogde de beddingen,
sleet de flanken
tot boosachtige schimmen.
Het water was verdwenen
de aardkorst vervelde
verloor haar vlakte
vertoonde barsten.…
Wat de meeuwen van ons zagen
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.605 te doen branden
zo is lucht ons voor geweest
om weer uit water op te staan
Zo zijn wij schitterlicht geworden
uit wat zand tussen ons tenen
om te kijken naar de duinen
als twee korreltjes zo klein
zo is het leven ons geworden
vlug als afgesleten stenen
rollen wij vanwaar we kwamen
waar de zee ons ooit zag gaan…
Duitse deernen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
519 Het water zou sissen, wanneer wij erin doken.…
Bergmeer
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.060 En waar de wateren de groene kegels drenken,
Volgt ’t oog, diep in het nat, de duidelijke lijn
Van uitgestoken tak in water-zonneschijn,
Wiens onbewogen rust geen stormen kunnen krenken.
Geen kabling komt er in. De stralen, die zich deelden,
Weerkaatsen ’t bodembos tot in de volle dag.
Men ziet hoe rond de stam de groene mossen geelden.…
Stille uitbarsting
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
483 In mijn handen haar glimlach gevangen
schitteren waterige ogen hemels
zonder maar één woord gezegd.…
Ouder worden
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
612 Je hebt heel wat water naar de zee zien stromen,
een journalist kent talloze sneue en blije verhalen.
Ook van jou heeft het water dromen meegenomen,
maar toch koester je nog immer een handvol idealen.
Al laat je lichaam het soms lelijk afweten,
bovenin als in een vuurtoren straalt toch je geest.…
Leidijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 zijn niet wat ze lijken
gemaakt om te voorkomen
dat water uit het hoogveen
weg zou stromen
drassig moest het hoogveen blijven
vreemde legers te verdrijven
ondoordringbaar bolde
waterlinie Westerwolde
achter leidijken op
schansen soldaten
bewaken en kijken
dat die dijken niet bezwijken
weggegraven het begeven
in onze dagen
is het veen weg…
het gouden meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 terwijl de zon ten onder gaat en zachtrood licht het landschap kleurt
weerspiegeld in een gouden meer dat kabbelt in de milde wind
vergeet ik voor heel even alles wat er om mij heen gebeurt
gevangen door de schoonheid die mijn ogen en mijn hart verblindt
een onverstoorde witte zwaan die statig door het water glijdt
een schichtig hert dat aarzelend…
Het fantastische onderwaterleven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
527 Genieten, rondkijken, ontspanning in het water.
Evenwicht zoeken of problemen wat later.
Een gevoel van vrijheid, haast onbeschreven.
Natuurlijke schoonheid laat het water leven.…
Tijdsgewricht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
621 Ik open mijn ogen en loop
het ijs op, ik zal niet meer
luisteren naar die stemmen,
dan liever dwalen totdat ik
leer zwemmen in warmer water.…
Venetië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Riemen haken even in het water
met geluiden die kort uitglijden,
zo snel aan de haal gaan met een verleden.
Ook wat nog komt is gelijkmatig op de heldere rimpeling
in een lichte doezelig verzoend met eeuwig.…
Noase
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
489 zon
van nederland noaseland
Wie speelt het duivels gambiet
omzicht die op satan schiet
moenens deltaplan aan flarden
bbb plas slap als dilan
Pro forma teur kon 't niet laten
storm in eigen weisglas water
gatenkaas met twaalf hiaten
nederland noaseland…
AAN DE DIJK
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 Aan de voet van de kraan, waar de dijk zijn rug kromt naar de Schelde,
zie ik verweerde bossen schemeren over het water, in het kille ochtendlicht.
Hier sta ik, stille getuige van tijd en tij.
De dijk, wachter tussen water en land, draagt de last van eeuwen;
verstilde marsen, sporen van nooit vergeten strijd.…
Heksenketel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 wij werden in een heksenketel geworpen
woorden tegen de wind gefluisterd
maken dat we dansen ... dansen
in geïnspireerde spiralen
(terwijl de wanden de hele tijd
wervelen in de wind,
en de hele tijd
wind wervelt door onze wereld)
we dansen
op het water dansen wij
water dat we ons eigen maken in de dans
onze eigen dans
eigen…
Waar de Elementen Spreken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
365 In hun samenspel
herken ik mijzelf:
gezuiverd door wind,
gedragen door water,
gelouterd door vuur,
gegrond in aarde.
En in dat weten
valt alle verzet
langzaam stil.…