Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

1 jaar naar zelfmoord

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Wat je achterlaat behalve verdiet en pijn, Is ook een medicijn. Want als ik bedenk, Dat ik jou heb gekend, Voelt het als een geschenk. Ik heb veel van je geleerd, En je altijd gerespecteerd. In muziek ben je de beat, In kleuren de felste die je ziet. In woorden origineel, Uniek als geheel.…
DonPaulus21 oktober 2014Lees meer >

daar juicht een toon, daar klinkt een stem

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 851
een stem de extra tijd zo gewonnen - elk moment elk contact - door en met haar werd dubbel gevierd en beleefd want waar zij is - ze zaait het - daar juicht een toon daar klinkt een stem haar bestemming bereikt - het eeuwige voor het aardse - haalt zij stil en voldaan de oogst van haar leven want waar zij is - en in wat ze achterlaat…

Stervende zwanen en Ijsselmeren.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 566
En koppigheid, Mag ik het achterlaten, Net als de zucht die ik vermijd, Inademen, om het ademen, Uit, om het even, Emotie, de schakel van ons wezen, Hoe we het negeren, Soms, komt het onwillekeurig naar boven, of ik dan mag leren luisteren? Eindelijk.…
Anoniem17 juli 2020Lees meer >

Voorjaarsblauw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 435
Bovendien is het de plaats bij uitstek waar allerlei vogels elkaar wegen kruisen en verse klanken worden geademd tegelijk ver- stoord door een wirwar van getrokken witte strepen die vliegtuigen achterlaten zodat de prachtige luchtbeelden en haar schakeringen vervagen tot een chaotisch en ongeregeld leven.…
CB14 april 2022Lees meer >

Hemelsblauw

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 466
Bovendien is het plaats bij uitstek waar allerlei vogels elkaar kruisen en verse klanken worden geademd tegelijk verstoord door een wirwar van getrokken witte strepen die enige vliegtuigen achterlaten zodat de prachtige luchtbeelden en haar schakeringen vervagen tot een chaotisch en ongeregeld leven.…
CB2 juli 2022Lees meer >

Terheijde aan de Zee

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 657
wat zwammen die dichters toch van zwelgen van de zee ze zoeken licht verzuim bij golven in het schuim mijn opa zat op het heijsche duin pruimend op tabaksche pruim te turen in d’eindeloze horizon scheepjes zoekend in de avondzon voor hem d’ eeuw’ge stilte geen gezwatel over zilte pakte hooguit een traantje mee van het zoute water van…

Levenslang

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 945
Het kijken naar de horizon laat me dwalen, ik zoek de kracht om mijn liefde te vertalen. De vergeving die ik vraag klinkt als gezang, laat me terug leven, levenslang. Een gevoel van verlangen, keer op keer, je laat me sterven, elke seconde een beetje meer. Ik kronkel door het leven als een slang, een gevoel van onzekerheid, levenslang.…

schemering

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.129
zich aaneen Een altijd schier eindeloos gevecht Die dikke zwarte deken om mij heen Ik heb mij angstig er bij neergelegd Ik blijf maar zitten, mooie dromen Waarom moet ik dit alles dragen Alle goeds dat mij is afgenomen Een zo diepe wond in mij geslagen Het is kil en donker om mij heen Stil in de kamer bij de koude haard Dan aan de horizon…

Zend je wat zinnen, zand en zon

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.826
ik om mij heen nevelig zag ik getekend jouw gezicht opende mijn hart en verbrijzelde de steen hoge golven raakten mijn kille huid het zout proefde verborgen verlangen ik riep je naam, schreeuwde het uit zag verbaasd de kuiltjes in jouw wangen de zee kent mij naakt tot in mijn ziel het zand voelde mijn vele gelopen passen de horizon…
metha2 december 2004Lees meer >

De wereld in mijn hand

netgedicht
4.4 met 32 stemmen aantal keer bekeken 8.662
Zwijgend, als ik naar de horizon tuur streel ik je, streel ik zacht je gezicht In mijn oude hart brandt het vuur nog mooier dan een mooi gedicht. Ik voel me zo heel rijk van binnen jij bent dichtbij me, hier aan zee Samen zullen we alles overwinnen want wij blijven samen, met z’n twee.…

Ochtendstemming

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 863
in een goudgeelslaapdronken bui weer tot toonbeeld van slepende elegantie Klarinetten ontkrullen zich strekken zich uit hernieuwen hun gelofte van uitwaaierende frivoliteit slechts met lichte weerzin Contrabassen protesteren revolteren vernauwen hun pupillen laten enkel hun te lage noten vallen tegen de achterkant van de verschijnende horizon…

valschermsprong

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.040
na de duik uit de stalen romp val ik steil en vrij door het veld een makke pion van de zwaartekracht huid knelt in het malse harnas lucht perst mijn buik ruimte over en horizon rondom toch ben ik hier niet meer dan een klomp peillood in een glazen liftschacht de lens volgt de tuimelaar achterwaartse salto met schroef uitgestelde landing…
wimper19 september 2006Lees meer >

valschermsprong

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.149
na de duik uit de stalen romp val ik steil en vrij door het veld een makke pion van de zwaartekracht huid knelt in het malse harnas lucht perst mijn buik ruimte over en horizon rondom toch ben ik hier niet meer dan een klomp peillood in een glazen liftschacht de lens volgt de tuimelaar achterwaartse salto met schroef uitgestelde landing…
wim veen22 september 2006Lees meer >

Wederkerige wals

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 612
De regen wikt en grijpt z'n kans, sloopt de zomer in een zee van vuur verleiden wolken in grillige balans op jacht naar buit en avontuur winden zwoegen langs de horizon een poging om de winter te vervroegen, een flauwe zon die daaraan geen weerstand bieden kon.…
pama5 oktober 2008Lees meer >

Vlinderloos

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 647
maar die gecultiveerde eenzaamheid en het gemak waarmee mensen opzij worden gezet weemoedige dromen alleen maar verlangen in zoet duister tastend zijn plicht niet verzakend als een eenvoudige heer met verstand van zaken eigenlijk kan hij geen vlinder meer zien alle vleugels leeg gelezen in het oog van de nacht verwijdert uit de horizon…
mobar10 augustus 2009Lees meer >

de schoonheid van jou..

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 605
'je gelooft ook alles wat je ziet,' als het maar mooi genoeg is, ja, dan wel, dan mag de zonsondergang nep zijn en ook de waterval de horizon, de twaalfkleuren regenboog, maar jouw stralende aanwezigheid, nee, die niet, die moet intact blijven als een beschermd natuurgebied, een nationaal monument, je bent helder als de poolster…
c. paris3 september 2009Lees meer >

doodsprenten

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.156
de waanzin die je in de keel van een hond legt, alsof je de ogen aflegt voor de afgronden die je achter laat de ladders die je achter je optrekt als toekomst dat vertrekt in een horizon die in elkaar schuift als vluchtende huifkarren met zwalpende kruizen hoe je de vlerk uithangt in je versleten boutades je uitgedragen stoel bewoont rondom de…

Op een klein stationnetje….…

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
De dag ijsbeert in kille regen, marcheert over druilerige perrons op een vroege, bleke zon gericht, gedachten boemelen naar lege horizons, passagiers tot niets verplicht, lange stramme ijzers en gevoelens smelten samen in een optisch bedrog, uit synergie een eigen doel beramen met de losse eindjes in hun zog, strakke teugels in luie…
pama16 juni 2010Lees meer >

inerte woordeloosheid

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 683
opperhuid is het oorverdovend het wit onder de oogleden ruisend in de schelpen de dag is geboren in een onwisse worsteling ergens op een strand de zwaarte drukkend licht smorend om het zwarte hart de gedachte die zich tijdloos voortpompt voorbij de einder loopt zich ook iemand leeg de handen in kadans strekkend in een zielloze horizon…

Italiaans vlees.

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 555
Op de horizon lag weer die rode gloed en in het toch al zo kalme water was een gladde streep getrokken ik voel me raar in mijn hoofd, ik kijk als Escher, was het jouw schip misschien dat daar voer?…
Peterdw.4 september 2010Lees meer >

Moeder Aarde

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 693
regen zintuigen trillen, ik weet het en ik weet waarom mijn warm hart reageert dit zal de lucht zuiveren minder belast laat m’n gedachten vrij gaan op woensdag het is de regen en het gras die liegen niet op het getij van seizoenen de regen kust mijn vingers en over alles opgefrist geel, groen, blauw groeit opnieuw aan de gouden horizon…
Quicksilver8 september 2010Lees meer >

Op herhaling

gedicht
3.0 met 80 stemmen aantal keer bekeken 27.113
Zeg me nog eens hoe wegen uiteen gaan, zich verplaatsen in tegenovergestelde richtingen en donkere wolken boven de horizon één kant opdrijven.…

Tekens aan de evenaar

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 627
Zaai– en oogstgoed in één oogopslag van schoonheid onderschept, silhouet van de liefde blijft ongerept, wat op onze horizon kan bogen, raken we in onze muze meer en meer bevlogen. Mijn lief, daarin is nog zoveel meer te geven. “Door de wetenschap bereiken we veel, alleen de liefde neigt naar perfectie.“…
pama20 februari 2011Lees meer >

Een levend schilderij

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 549
geborgen ontvouwt zich een subtiele kracht die zich uitschenkt in een zachte nevel over de aarde stromend over de kale landerijen, dorpen en steden Kleurt zij alles opnieuw in: van verzakte huisjes aan de bochtige dijk en de smalle wateren langs drachtige koeien in de wei tot de vierkante loodsen die zich optrekken aan de regenachtige horizon…

In de zwaarte van de schemering

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.063
En waar hij warmte vraagt rijpt de koude nog dieper in poreus gebeente als hij zijn overwoekerde jongensjaren zacht lispelt Aan de voet van haar gebeitelde initialen waar hij het harde gesteente niet kan breken slaapt zij nu, droomt zij hem zijn idealen van de tijd toen zij* nog bij hem was en schittert aan zijn droomloze horizon…

Wijze veerman?

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 572
In hun knoesten ruizen schakels, illustere kettingen van de tijd, uit het zicht van bestemmingen, die op donker licht hun horizon bevrijden. Gedachten glijden onder mijn boegbeeld door, contouren van een vage symboliek en schuurt de kiel over ondiepten, voorbestemd zich met de ziel van de wereld te moeten meten.…
Pama6 januari 2013Lees meer >

Strandwandeling

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Verder loop ik en zie een spoor van stevige schoenen, leg er mijn voet in, zacht en bloot, kijk achterom, zie hem ook stilstaan, doorgaan, om weer te worden tot een stip aan de horizon.…

Levend marmer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 645
Bevestiging van ieder woord wat is of nog geschreven wordt, in een grote stilte van ontroering, de taal blijft strijdbaar, herneemt zijn loop, verschijnt een horizon als een nieuw te ontdekken land van hoop.…
Pama2 juni 2013Lees meer >

Dagje Vondelpark

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
De linden werpen met een hoofse neiging in hun kale kruinen elkaar de zwarte jassen van de kraaien toe, boven de daken van deze verbale dramatiek schildert een zilveren vogel zijn pirouette in helder witte sjablonen op de blauwe koele zijde van de horizon.…
Pama6 februari 2014Lees meer >

Pommes Parisiennes

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
En elke keer als weer een trein zijn oor doet razen dan rijdt hij mee, de wijde horizon voorbij. Vandaag bij ‘t wieden van een bedje met wat prei was ‘t de Thalys die zijn gezichtsveld deed verbazen. En ‘s avonds, etend van wat zelf gekweekte radijs genoot -ie napret van een mooie dag Parijs.…