3975 resultaten.
licht dat speelt in ogen
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
822 vermoeid
doorschijnend
met zijn
einde dag gezicht
een laatste lach
in warmte geeft
en flauwtjes glimt
licht dat
alles heeft gezien
ontwaakt door
ijle schemering
toen nacht in
morgen overging
de middag warme lust
gestoofd in lome rust
licht dat
speelt in ogen
haren wit
vissers bruint
in lange zit
aan spiegels water
en je huid…
onderstroom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 ooit overspoelden golven mij
namen me mee, nu leef ik
op de bodem van de zee
wring zuurstof uit het water
licht uit duisternis
soms voel ik een trilling boven mij
druppels keren terug naar huis
volmaakte cirkels trekkend
lossen ze op en worden één
dan ga ik naar boven
schep zilver van het water
plak het op mijn huid
met vloed spoel…
rookster
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
908 sharon stone
ashly judd
krijgen een vuurtje
en de kijker
staat in vlam
zelfs modellen
worden betaald
om te roken
verkocht op speciale video’s
en ze noemen
dit ook wel eens real life
een ochtendhoestje
gaat wel over
neem nog eentje
vlak voor het ontbijt
dertig jaar later
een vergane schoonheid
gele vingers
rimpels op haar huid…
As roest niet
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
490 Het roest vertelt het
najaar door de ruit, waarmee het
seizoen vervelt tot in z'n huid
en in transparante blaren,
strekt zich duizend vleugels uit, warmt
zich bij het open vuur de winterbruid,
dit lied telt glazen met z'n toverluit,
verdrinkt, om de muze in te luiden,
klinkt de vlijt door blinde jaren heen,
schrijf in as je naam naast de ware…
L'adieu,
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
579 Een gewaagde
reis, waarbij de huid, mond en
de schouder lijken niet van
deze tijd en lichtjaren ouder,
het frame gelaagd tot rond skelet,
de ziel in tijd gewet,zal buiten
het willen tot voortbestaan,
in hardheid ingeboet, als ik
door die zandstorm raas, wast
mildheid, het been tot op het merg,
als ik de vertraagde aftocht afblaas,…
Versneden land
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
702 Na de verveelde
winterslaap ligt de
polder weer open,
gekapt door tijd,
en stalen ploeg, wat in
het verleden lag, in
staal naar boven joeg,
en aan de oppervlakte,
vers besneden, verslapt
de aandacht, wanneer de
uitgebeende huid, zich
openlegt in arbeid,
mechanisch voorbereid,
vervalt de aarde tot rust
van eerbaarheid, in…
Zo Zomaar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.538 Zoals je hier zomaar ligt
Je huid verwarmd door het zonlicht dat
Zo licht en zo zoet is
Hoe je zo zuinig en begeerlijk zweeft
Tussen je dromen en je ontwaken
Bedoeld te beschermen en te verhullen
Zo liggen onze lichamen verstrengeld
Zo, als schijnbaar eender
En hoe de regelmaat en de rust
Van jouw ademen
De stilte opvult
Zo schijn je…
Liefdesspel
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
774 maar nu de zomer
overging in het herfsten van de dagen
bladeren vallen gaan
weet ze dat die droom een sprookje was
samen er in geloven
maakte het bijna tot iets waars
ietwat droef
haar blik
kwalijk nemen doet ze niet
het waren haar diepe verlangens
begraven zal ze die
strelende woorden
van hartstocht ooit geschreven
op haar huid…
Dante (Inferno 1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Deuren openen naar witte nevel
omgeven door helder blauw
zachte tinten pastel onder verkwikkend groen
en dauw doordrenkte grassen
weldadig masserend verschroeide huid
terwijl ogen voeden aan zacht omfloerst licht
armen strekken in zachte koele bries.…
Second life
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
779 mijn hart staat stil als ik bedenk
hoe zwaar je bent verslaafd
mijn zielenheil zoekt naar een Yank
die diepe wonden schaaft
mijn liefste meisje is verdord
tot een uitgevallen bloem
een kip ligt op het toetsenbord
je ogen spreken doem
je dwingt me tot een hard besluit
het leven gaat in jou teloor
groeiend in mijn tweede huid…
Second life
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
534 mijn hart staat stil als ik bedenk
hoe zwaar je bent verslaafd
mijn zielenheil zoekt naar een Yank
die diepe wonden schaaft
mijn liefste meisje is verdord
tot een uitgevallen bloem
een kip ligt op het toetsenbord
je ogen spreken doem
je dwingt me tot een hard besluit
het leven gaat in jou teloor
groeiend in mijn tweede huid…
Hij noemde het liefde
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
2.521 Je zit in mijn bloed….dat zei ze toch
Je zit onder mijn huid en ze fluisterde
de woorden zacht in zijn oor
En hij dacht dat ze over liefde sprak.
Hij las haar elke wens van haar prachtige
ogen…hij verafgoodde haar.
Nooit hoorde hij haar zeggen : Ik hou van je
Hoe vaak hij het ook tegen háár zei.…
onhoudbaar
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
776 vielen wij voorgoed
uiteen
zou het geruis van alle stromen stilvallen, samen
met het leed
dat uit schelpen braakt
tussen wier en het waarachtige weten
golf
mijn vriend
en voltooi in het terugkeren de reden;
mijn vraag aan jou en wat in je drijft
vertel me
wanneer jij met een droom het licht ingaat
dat de zon geen zout brandt op huid…
Mol
gedicht
2.5 met 32 stemmen
9.178 Zoals hij stijgt en daalt, hardnekkig al
haar gangen gaat, lichtvoetig kruipdier
van genot dat in haar bekken sluipt,
kleine doodgraver van verlangen,
blindganger van geluk die in haar huid
zijn tekens weeft, dan huiverig naar
adem snakt en wegvlucht uit haar schoot.…
Ochtenddauw
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
984 Ik sluit mijn ogen,
ik hoor je adem weerklinken in mijn oren
In jouw omhelzing ben ik verloren
Mijn handen glijden over je zachte huid
We smelten samen zonder een opvallend geluid
De wereld draait om me heen
Ik voel de tintelingen van genot
tot in mijn tenen
Zachtjes lik ik speels aan je arm
Je lichaam verstrengelt met het mijne,
we hebben…
Vuurdans
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
542 Twee ongelijke stenen
in melkwegen vol vuur
ontstaan in een tomeloze
energie van warmte, de
ijskristallen waarmee ik je
huid bespeel, kippenvel
ontdooit op den duur,
verbrandt de littekens uit
de as van het verleden,
alleen de vonken houden
stand, trekt de werelden
strak, vrijwillig verlangen
in onzichtbare tekens, van
kwetsbaarheid…
Liefdesvlucht
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.219 Zonder mist, Je bent Nu zo dichtbij ……
Je Hand raakt me aan ……
De Warmte gaat door mijn huid …..
Wordt verspreid in mijn hele Lichaam …..
Onze Liefde is en voelt Eindeloos ……
Als Vleugels voelt het .......
Vleugels om te vliegen naar jou ……
Over donzen wolken …..
Maak ik een wonderschone Liefdesvlucht ……
Naar Jou .….…
zeilmeisje
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 de honinghommel zoemt
de karper jongleert in de vijver
hagedissen verlaten hun huid
een waterlelie verschiet van kleur
zwarte slijmerige slakken
ontvluchten de zomer
tussen de buien door
verzengt zich mijn denken
doelloos in het kroos
een doorweekte tennisbal
de eenzame tocht door het bos
schenkt mij geen vreugde vandaag
toch / reken…
Herfst in de stad
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 De striemende wind doet de huiden verstrakken,
er wordt duidelijk minder gelachen dan
toen we nog halfnaakt in het zwembad
badderden om de zon van ons af te slaan.…
DE GROTE OCEAAN DENKT
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
592 Mijn wijde huid tussen beide polen
voelt zich tegen heel de wereld bestand,
is door zijn eigen rimpels overmand,
die steeds, spelend of strijdend, ronddolen.
Sterke stromen laat ik samenscholen;
trekkend van Nieuwe wereld naar Morgenland
toeven ze graag bij 't Hawaiaanse strand,
achter vreedzame golven verscholen.…
HOLLANDER IN ARLES
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 Menselijk skelet met je weke delen
Samengehouden door spieren en huid
Overgevoelig voor licht en geluid
Stillend je stemmingen met penselen
Je kon het voelen niet langer verhelen
Hebt dat in koren met kraaien geuit
Evangelist wou je zijn naar verluidt
Hoop bieden wilde je, God aanbevelen
Maar in de kunst lag je geestelijk heil
Tekenen deed…
Blad
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.088 Ingevallen ogen, een gerimpelde huid.
Het blad verdort verder, net als jij.
De helft van het blad was zwart.
Gevolgen in je lichaam.
Je viel soms weg. Even weg uit deze wereld.
Maar steeds niet naar het licht.
De herfst was aangebroken.
Het zwarte bereikte het hart van het blad.
Jouw hart, tot het laatste moment gezond gebleven.…
De vruchten van archaïsche gestalten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
615 nacht
daalt het licht lenig uit een slanke maan
Behulpzaam smelt zij op mijn lichaam
in een golf van zeldzaamheid
In dit donkere uur
kleur ik opnieuw de woorden in,
smeed ik hun gestalten archaïsch,
eindeloos
In verlatenheid opgenomen
boort angst een illuster fluisteren
van fragiele lichtdeeltjes
in een te kleine ruimte
Aan mijn huid…
Het half geopend plafond
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
838 jouw stem is nu poreus
evenals de scherpte van je geest
jouw gezicht is als een opgezwollen doek
met plooien waarin het zonlicht
dat door de deuropening nederig buigt
kan drijven, het drogen ervan is al verjaard
wat is het bestaan als half gesproken woorden
zich nestelen in verdriet en waarheid niets meer
is dan de witte strepen op je huid…
Vanuit de zitting van mijn stoel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
477 een hemelsblauwe zaal
bijna glijdend door de lucht geleid
verplaatst de sleep van haar japon
Japanse zijde weinig stof
van de zalmgekleurde vloer
wit rijstpapier zeeft zonlicht
weerspiegelt op haar schoon gelaat
de ogen jadegroen bewogen
welgevormde kleine neus
omlijnen lippen hagelwitte tanden
dromen magnolia´s op handen
haar huid…
Hij die mijn ogen spiegelt
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
590 ’s Nachts,
in een vonk naar genegenheid
houd ik mij verborgen voor een stroef ontwaken
van de dag
Soms kleden warme woorden mij
als mijn naakte ziel er verloren staat
verkleumd, stil en aangedaan
dan is mijn huid als blank hout
onder een schors van levensvragen
is mijn lijf als een ivoren toren
in een landschap van illusies
beweegt…
Liggen in de zon
gedicht
3.1 met 9 stemmen
12.955 Ik lig languit lig in mijn huid te zingen
lig zacht te zingen antwoord op het licht
lig dwaas zo dwaas niet buiten mensen dingen
te zingen van het licht dat om en op mij ligt.…
schijnbaar onbekommerd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
780 onbekommerd
wuiven windsels van dromen
uren van de torenklok
zo ook de gulden haan
van elke tijd verlost
zich zonder vroeg gekraai
de hennen van het lijf houdt
wegen wolken schier eindeloos
elk pril licht of wind aan mijn zicht voorbij
de morgen komt niet zeg je
zoals de nacht niet was
of eerder voor de maan
geen avondvloed zich aan je huid…
EEN MAAN VOL LIEFDE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
823 Nu vannacht de maan vol liefde zit
kan ik je schoonheid niet weerstaan
Je zalige lijf, je benen en je haarsnit
wel overal komen mijn handen aan
Nu die maan door ’t dakraam licht
landt hij op je prachtig blanke huid
En ziet ’t tedere dat ik daar verricht
in het schemer door ’t dakraamruit
Nu die maan op je lichaam straalt
raak ik nòg heviger…
Practicum haai
gedicht
3.2 met 20 stemmen
8.274 Pas op, zijn huid is taai.
Teken een schema van de binnenkant
met alle namen bij elk ingewand.
Doe het precies, niet in een handomdraai.'
Geestdriftig snijdend ging ik, die vergat
dat zelfs een vis van minder hoge soorten
ook nog wel eens kon hebben liefgehad.…