3445 resultaten.
weerstand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
164 het snijdt de ruimte in
twee haast twee belegen schaduwen
oplopend naar zwart
de piano vangt een lichte glans
alleen, als die vrij van stof is
hij is elektrostatisch. een bestaan op zich
en ademt tegen de muur, ook bij klanken
als zij het auditorium vullen
.…
In geuren en kleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
142 Het sap heeft dan een seizoen
door zijn aderen gestroomd
Zo gaat dat jaren, keer op keer
En maakt hij ruimte voor komende tijden,
Maar dat is na een innerlijke doch rijpend sterven;
dat hoort ook bij het leven in de bossen
.…
Heb mij zo lief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
123 Dus heb mij lief, wees dicht bij mij,
geen koude ruimte meer tussen ons tweeën vrij.
Wij horen samen, huid aan huid,
en niets wist onze liefde uit.…
Kotojilantaarn
hartenkreet
3.0 met 25 stemmen
472 In het trage licht, waar
wind en water elkaar voorzichtig
raken, zie ik hoe elke beweging zich zonder haast
ontvouwt en hoe de ruimte een stille kring om mij heen legt.…
De nazomer in mij
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
270 Het licht wordt voller in de
ruimte waar gedachten langzaam stiller
worden. Ik volg de kleine verschuivingen in het vlakke
land, hoe een tak beweegt, een veld verkleurt, en niets mij ontgaat.…
Onder het zachte sterrenlicht
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.010 Nacht spreidt zich uit zonder haast of verlangen;
ik vind er ruimte waar mijn adem weer vrij kan stromen.
Het licht dat ik vang is stil, zonder scherpte of pijn,
een zachte aanraking die mij vasthoudt zonder woorden.
Wat leeg lijkt voor anderen, is voor mij een schuilplaats,
een plek om te vallen zonder bang te zijn te breken.…
Waar het water zwijgt
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
186 Hier hoeft de ziel even helemaal niets te dragen,
gevoelens mogen rusten als een boot in de luwte,
de ruis van de wereld lost langzaam op
in de oneindige ruimte tussen het groen.…
Het Groene Hart
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
190 Omringd door het jachtige ritme van de steden
bewaart deze open vlakte haar eigen rust,
een oase van weidsheid en historisch groen
waar de horizon nog alle ruimte krijgt.…
De Aanraking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 wanhopige kring
Gedachten zoeken naar
het begin
niet naast maar slechts
tegenover elkaar
wie wijkt voor wie
wie houdt hierin nog stand
de wanhoop zoekt nog slechts
houvast in een wazig
niemandsland
ik wil begrijpen wat zich
niet meer verklaart
en mijn mildheid haar
grenzen bewaakt
een grens
behoedzaam maar beslist
een ruimte…
Wanneer de herfst kleurt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
16 Zo maakt elk einde ruimte voor een nieuw begin.…
Streepjespak
gedicht
2.6 met 23 stemmen
18.506 Alsof er ruimte was. Voorzoeken.…
Eerlijk delen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.508 Ik kan je nog niet binnen laten
heb nog geen ruimte in mijn kop
die ander is blijven logeren
al weten we beiden: het is op
We delen vals herinneringen:
jij mag deze, die’s van mij
Wie had ‘t over eerlijk delen
kijk, ik krijg alle dozen pijn
We zijn zo vreeslijk samen samen
in ons verdriet om toen en nu
om wat zo gruwelijk mislukte
met om…
Tijdloos
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.975 Ze smeekt de cimbaal zijn traag schuddende hoofd niet te
laten hangen en haar de hele nacht lang te beminnen,
want de ruimte is gevuld met het tederste liefhebben van
zwoel neuriënde noten die hun dorst naar eeuwig leven
lessen met de romantiek van het mooie moment.…
RECHT DOOR ZEE
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
2.038 doen
Ik zal wikken en blijven wegen
tot er staat wat ik bedoel
Ik zal onvermoeibaar horens vatten
en trefzeker koppen slaan
In zinnen die de lading dekken
en de dichterskunst verstaan
Dit lied zal potten breken
en tintelen door merg en been
Want dit lied is niet voor vreemden
maar voor jou alleen
Er zal geen ruimte…
De loop van verleden vandaan
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.845 Zachte tonen van fluwelen muziek
Dansen gedwee door de kamer
En blijven steken bij het raam
De lucht buiten bedekt een heldere hemel
Maskert de stille vorige nacht
Op een stoel staar ik in een ruimte
Waar spullen hun plek nog moeten vinden
Waar opruimen weer noodzaak lijkt
Waar het volle geluid door mijn lichaam stroomt
Toch blijf ik zitten…
wonderlijke reizen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.589 wonderlijk zoals ik reis:
sneller dan het licht
schieten mijn gedachten
door de eindeloze ruimte,
duiken in de verzengende hitte
van onze moeder zon, en
zijn daar getuige van het daverende gebrul
van samenvloeiende atomen
onder een sluier van witter dan witte energie.…
OVER-LEVEN
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.156 ik haatte op een dag
al mijn leugens, mooi verpakt
in knik en vriendelijke lach
terwijl ik anders voelde
ik wilde dus mezelf zijn
en niet zo op mijn hoede
gaf alle ruimte aan mijn pijn
en opgekropte woede
zie nog mijn baas, de heer van Geel
geheel van kleur verschieten
mijn handen wrongen om zijn keel
dat was pas écht genieten…
Rottumeroog verlaten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
775 Zijn de elementen
enkel ruimte en
eeuwigheid
voor vogeltrek
en stilteminnaars.
Geschiedenis kent
hier geen plek:
zij wandelt
onafwendbaar
weer naar zee,
verdwijnt bruisend
in de branding
van haar schepping.…
Genezenderwijs
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.194 Er dwarrelt kennis door ons hoofd
geen ruimte voor toeval of een wonder
geen goden meer, we kunnen zonder
de geleerde heeft ons van hen beroofd
We knutselen ijverig aan dromen
waarin we roemend verder gaan
de technocraat verdrijft de vromen
bouwt zelf de benen waarop we staan
Maar langs de lang verlaten wegen
klimt zacht de bede op onze…
Naamloos van gezicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
896 gedoemd tot stappen terug
naamloos van gezicht
herkenbaar lijdend eerloos
tegen onrecht strijdend
heb jij het huis gezien
waar oorlog inbrak
door de ramen
geweld de muren schudde
en de ruiten brak
vuur vertrouwen schroeide
zodat weerzien
niet meer mogelijk was
heb jij de plaats gezien
waar mensen leven
ruimte gevend aan elkaar
waar…
Verdwaald
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.068 Verdwaald in een onbekende ruimte
Overal gevoel van angst
Niet weten hoe je eruit kan komen
Niet weten óf er een manier is om er ongedeerd uit te komen
Niet weten óf je er levend uit kan komen
Er kan van alles gebeuren
Er zijn gangen met rook
Ruimtes met water
Kamers met valkuilen
Zichtbare afscheidingen
Ook ónzichtbare muren..
.. begrenzingen…
Groninger monnik
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
641 gelig, als gerimpeld perkament, zo voelt de huid
van dit boek, vol geheimen, vol gedachten,
vol van rimpels en gekromde hersenspinsels,
van hier naar straks en van daar naar nu;
ik weet, tijd en ruimte zijn ongedefinieerd,
zijn beide bewegingloos, beide mogelijk in
stilte opgelost, verkruimeld in de eeuwigheid,
waarom zou ik, monnik, dit…
Mijmeren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.398 Stilletjes genietend
Van je zoontjes mooie huis
Je leven had nog steeds veel zin
Je was niet overbodig
Je kwam vaak werken bij je zoon
Die had je hulp zo nodig
Je rookte en je dronk niet meer
Je leefde kerngezond
Daar heb je nu geen donder aan
Twee meter in de grond
Daar heb je nu geen kloten aan
Liggend in die doos van hout
In een ruimte…
Kleur en geur
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
483 Over het weidse polderland
Ontvouwend, als imménse ruimte,
Boven nevels ’t silhouet van een boerderij
Als een schip, dat is gestrand.
Alles omlijst door kobaltblauwe lucht,
Verre horizon als schone lijst,
Met vogels in hun verre vlucht.
Voor schoonheid is niet meer vereist.…
Ruimteveer
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
655 Zo bouwt ieder zich
een huis van taal
waarin men schuilen kan
tegen een boze wolf
een slachtbiggetje vervuld
van heerlijkheid
met romig schuim van vet
een appeltje in de bek geknepen
Het is de kracht van taal
die ruimte schept en gelijkertijd
twee mensen nader brengt
tussen wie afstand piepend ontsnapt
een eigen energie van warmte opbouwt…
LIEFSTE
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.620 die zelfs het eeuwige overstraalt
met de gloed van duizenden sterren,
die in onbestuurde val de wereld verlichten,
waar jij en ik
van werkelijkheid tot droom
naast elkaar verblijven in de ruimte van de tijd
waar de klokwijzers de maatstaf zijn van verderleven
in gegronde harmonie en oorspronkelijkheid
jij en ik
tot
ik en jij…
Arno Vlooswijk : deskundige milieu
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
751 leefomgeving niet bezwaart
en in woestijnen of aan Noordpool
op haar homeostase vaart
hij bouwt een brug tussen
produceren en consumeren
in onze wereldlijke praktijk
en duidt door infrarode straling
op evenwicht zoekende aspecten
aangaande opwarming en verkoeling
opdat wij kunnen gedijen
bij een beter beheer
van een behaaglijke ruimte…
Nimmermeer
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.392 Neen, maar wat hiér gescheiden heeft,
Is het onnoembre dat gevleugeld
In ons naar verre ruimten streeft,
Doch sterven moet als men 't beteugelt.…
Psalm 51
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 Maar voor U buig ik mij neder
Diep
Mijn gezicht neer op de vloer
Wilt U mij nog hebben
Kunt U wat met mij
Vergeef me dat ik me zo liet gaan
Mezelf de ruimte gaf
En deed wat ik al zo lang had willen doen
En nu
Nu zal ik mijn straf dragen
Ik weet me in Uw hand
En niet in die van mensen
En wanneer mijn straf betaald is
Reinig me dan van…
morgen ga ik rozen kopen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
901 wegen
Mijn oren vol verhalen
Het goud uit mijn haar
Mijn mond van teveel woorden
Mijn - o sorry - veel getrapte schenen
De echo van mijn veel te harde lach
Mijn op hol geslagen hoofd
Dat balans zoekt op zwijgzame schouders
De volle rugzak pak ik uit en gooi
de inhoud in de was
Jouw was, wit, bont en blauw
Mijn adem neemt verlangde ruimte…