15016 resultaten.
Van A naar B
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
594 ik zie je frêle
muze pronkstukken verschijnen
op de geflaneerde strandweg
laat mij dorsten
door aderen
boven een zee van taal
ergens tussen
Parijs en Leeuwarden
in woorden van woorden
genegen om oogst te delen
aan het licht
in het vuur van tijd
maar de zeewind waait
schuurt en filtert de bodem
op het stukje strand
sporen worden…
Elastische veren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
512 boven de roos
heb ik troostwegen gezien
om een hart als de jouwe
twee zomers elastische veren sterk
aan ons oor en hart
rondom het vuur bekend
jij wist mijn verborgen gedachten
in elk bloempje
waarin het eigen gevoel adem verzachte
langs een zonnige weg
alsof er geen zorgen waren
tussen de bloemen
van gelukzalige tijden
maar die liefdesroute…
Weinig.
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
641 Wilde gedachten
weerloos in mijn hoofd
steeds minder
licht het vuur.
Eens wist ik
nu niets zeker
schijnbaar vaste vormen
vervagen in herrinnering.
Wie ik was
en waar jij
steeds minder
is het gewicht.
Peterdw. 15-10-2005…
gwiazda
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.271 richting het oosten
daar schijnt een zon
oneven geheel doormidden
binnen naar buiten licht
diep vanuit het kunstwerk
en daar sta jij
volmaakt schepsel in het rood
rozen vol goden liefde
bedreven in onvolmaakte tijd
daar gaan wij
meer olie op het vuur
en daar gaan we
lief
bijna
een zegelring voor anna
de vertaler uit een verhaal…
Onoplosbare zilte tranen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
693 Zij eten het vuur dat ontvlamt
uit de oogopslag van de morgenstond
en weten van geen ophouden
Als de vrouwen in het veld
de zaden schalks uit hun schoot werpen
ontspruiten nieuwe liefdes
Luierend in de bomen zweren de mannen
een te dure eed alsof zij bereid zijn
om voor het geringste te sterven
In hun naïviteit drinken zij
de dag vaarwel…
Zo is het
gedicht
3.2 met 4 stemmen
9.279 .
--------------------------------------------------------------------
uit: 'water en vuur VII', poëzie bij bestaande beeldhouwwerken', 2010
waarover zaterdag jl een artikel in Trouw verscheen.…
KERSTNACHT
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.390 Een klein vonkje springt uit de vredige gloed,
zweeft langs de mensen, brandt op ieders voorhoofd,
schenkt herboren levens- en stervensmoed,
zendt ons manend heen: "Hoe men ook gelooft,
vol vertrouwen het duister tegemoet,
zélf vuur zijn. Laaien? Smeulen? Nooit gedoofd!"…
Vierentwintig uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Deze morgen heeft de nieuwe dag gekust
door de ochtendnevel in een zachte gloed
gelijk een schone bruid haar liefste ook doet
hun toekomstig zijn en samenzijn bewust
tezamen één in ’t vuur van liefde en lust
zoals een verbonden echt met hart en bloed
in schijnend licht lieflijke hartstocht ontmoet
tot de dag vermoeid in schemerlicht berust…
Stille engel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
696 In de zwarte spelonken van mijn ziel
brand jij verwarmende vuren en sla je
mijn valse vijanden van mij af als een
kruisridder in vol ornaat en met de
grootst mogelijke liefde.
's Nachts mag ik slapen in je vleugels,
terwijl jijzelf de brute horden afweert.…
Wanneer je oud bent *
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.031 Wanneer je oud en grijs en slaperig bent
En knikkebolt bij ’t vuur, pak dit gedicht,
En lees het langzaam, droom van ‘t zachte licht
De schaduw in je ogen ooit gekend;
Hoevelen waren op je zwier gesteld,
Beminden je oprecht of maar alsof
Slechts één maakte je pelgrimsziel het hof
En hield van je mimiek door zorg gekweld.…
De tekens in haar ogen
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
2.090 Verbijsterd staan hun gezichten
ingelijst
en generfd als vermolmd hout
tekenen de jaren oud zeer
De heer draagt zijn masker, onkreukbaar
naast zijn bloemende schoonheid
Voelbaar ontbreekt de chemie
Haar tere handen schrijven een geheime liefde
Haar tranen branden als inkt in zijn ziel
breekbaar is haar vuur gestolen
door hem, haar…
eeuwig leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 als ik ooit dood ga
als het dan per se moet…
dan wil ik onder de grond
geen vuur maar aarde
liefst zonder kist
zodat zonder enig beletsel
maden wormen microben schimmeldraden
nematoden doodgravers en pissebedden
mij verkleinen en verteren
tot hapklare moleculen
in mijn dode hand houd ik een kastanje
die ontkiemt terwijl ik verteer
die…
VERANDERING
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.113 De geliefde ster van Bethlehem verschijnt
ieder jaar weer in huis en winkelstraat,
brengt overal knusheid, lust tot goede daad,
waar zij met vuur, stroom of schitterpapier schijnt.
Dit licht bracht een boodschap, die langzaam verdwijnt.
Gaf het de drie wijzen gewenste raad?
Want door hun dwaling werd Herodes kwaad.…
Mijn wereld vertakt zich
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
541 onder witte grond met zwart krijt
van hoogmoed, niet moedwillig
want op een morgen valt de eerste
voorjaarsregen en worden de etsen van
de zonden grillig op het telraam van de tijd,
Groen bloesemtapijt sneeuwt
de bühne onder, sneller wat
ik had verwacht, bewonder het
vuur…
Heelal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
691 Sterren
verbazen stellen
omhoogkijkend naar de berg
Hemellichamen vol vuur
beklimmers met gewicht…
Levende lavendel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
624 De geur van een hibiscus
duurt een dag, ster
in een hartstochtelijk uur
van tegenspraak
tussen landschap en hemel, een
vrouw belichaamt water en vuur
dat ze in zich draagt,
brandstof van herboren
lavendel.…
24 januari 2014. Dag van de:
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Zo veel op ’t repertoire is niet frugaal;
ja vuur genoeg om ’t flink te laten roken.
Kunst en cultuur en ook nog wat van taal;
de koppen worden bij elkaar gestoken.
Voor ’t onderwijs is het wel cruciaal
de leerkracht eens per jaar wat op te poken
met kunst, cultuur en bovenal met taal;
de koppen worden bij elkaar gestoken.…
De jammerende wolf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 heel ver
in tijd geenszins te verbinden
Vleugellam, maar bovendien verblind
is het lot haar geenszins goed gezind
Kruist zijn vingers, kijkt omhoog
realiseert zich vrijage
het mooi liefdesavontuur dat
in een tijd met kwade dagen
allengs tot nacht verworden
zich afspeelt zonder trucage
De wolf jammerde de uren
in het licht van grote vuren…
een andere kijk op kerstmis...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
658 eens op de schaduwkant gelet
van wat de kerst ons ook kan brengen
het kaarsvet dik op het dressoir
de klit in 't krullend engelenhaar
een kerststal hangend op half zeven
en in 't stro geen greintje leven
een dennenboom in vuur en vlam
de herder en het schaap zijn lam
stilaan lijkt elke glans nu henen
de kerstman op z'n laatste benen…
de duivel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
589 het kan ook zijn
dat kleuren zijn opgelost
in zwart-wit
omdat de werkelijkheid
zich aan dromen botst
of in de stroom des levens
hecht aan lucht en
door het zoet wordt verleid
het zet de wereld op zijn kop
daar denken wordt gesmoord
in niet te doven vuren
veel tijd wordt vermoord
in slapeloze uren
het is wachten
op een baken verderop…
HET WONDER
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.091 Alle begeerten zijn nu zoet vervloeid
Tot één trouw peinzen naar de zachter uren
Waarin uw daden zijn als bleke vuren,
Uw troost een kroon is die droef-geurend bloeit.
Mij wondt de wereld die mijn angst verfoeit,
Mij schrijnt haar luidheid die 'k niet kan verduren.…
"Cederen van het toegeven”
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 Rest van mijn lichaam op het punt van vuur en vlam.
De zuchten die vogelvleugels slaan zijn diamanten smart.
Ik ben een vrij gebroken hart.
De scherpe punten van letters nu nog meer op mij gericht.
Mijn liefste, ik ben gezwicht.…
de bevolkte honingraat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 lappen, vol van historie waar
deemoed in vallen is neergedaald, dringt het besef
ter ore binnen bij het lot dat hij in roestige blikken
terzijde had gezet, de warmte van de zon maken
het ijzer in zijn ogen blind voor het licht
hij vreest de bijen in zijn hoofd die zelfs bij nacht
de honingraat bevolken
stram in zijn schranderheid is het vuur…
Aan het venster, bij maneschijn.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
3.400 Mag ik maar, vol zuiver vuur,
U, bewondren - o natuur!
Mag ik maar, ootmoedig stil,
Gaan, waar God mij leiden wil!
O wat wens ik mij dan meer?
'k Heb dan al wat ik begeer,
En, zo 'k ooit, door onspoed ween,
'k Zie dan, door dit leven heen.…
Aan de horizon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 In één beeld
dans jij als de fee van de nacht
om de waakvlam
te koesteren tijdens je surveillance
Die komeet
wat explodeert in mijn universum
voel ik jouw vuur
die je deelt in mijn bonzend centrum.
Met één beeld
samen in een herinnering ver van hier
voelt mijn maag
van een stromend beekje tot een kolkende rivier.…
Verliefdheid maakt blind, doof, loopt dood!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
702 vallen we op mekaar
en de intrinsieke ongelijkheid
tussen mensen, mannen en vrouwen
die poetsen we wel weg
"Poets ik wel weg"
denkt de vrouw gaande weg, onderweg
ons huwelijk, samenzijn, onze relatie
"Tot ie dood loopt"
denkt de man staandeweg, weg voor weg
want hij blijft op z'n hoede en roede
waarna man en vrouw zich met vuur…
Onveranderlijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
489 mensen
Die zichzelf zo mooi zien staan
Die vrienden selecteren
Op een koophuis en een baan
Ik kan niets meer waarderen
Zie de fouten die er zijn
Irriteer mij aan een houding
Ook al is die nog zo klein
Verbrand een schip in iedere haven
Lang voordat het eindelijk vaart
Aborteer de hele bende
Voordat zij mij zorgen baart
Blus het vuur…
Hartslag
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
648 Ik zocht geestelijke munitie om bij
onwelriekend onheil af te kunnen vuren,
maar ik hield geen rekening met het feit,
dat het opslagvermogen slijt en diverse
levensrampen een zombie van je kunnen maken.…
En de stromen kwamen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 Wij strooiden lente bloemen
Tussen rook en vuur en hielden
Onze tranen vast tot in de binnenkamer
Een stortvloed vanwege een zee vol met
Demonen; en wij, die alleen in het bootje
Met de bootsman konden blijven drijven
Het leven wordt getart en hoont dat de
Sociale status van de hyena wordt beloond en
De stromen kwamen en de winden waaiden…
Later
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
584 In onze schoot doofde heel langzaam het vuur.
Ons laatste huisdier vleiden we in de garage.
Voor 5 euro kochten we een nieuwe sjoelbak, voor de
kleinkinderen. Pissebedden trokken onze aandacht
en bomen en vogels en wolken en taal: laat, later,
laatst. Terwijl iedereen al lang weer aan het werk was,
trokken wij ons terug in later.…