3968 resultaten.
Nog krult je lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 onderhoud maar
de echte breuk en
scheuren komen
diep van binnenuit
waar rot en putlucht
heersen over leven en
gebroken glas geen
perspectief gaat geven
jij was erbij
toen grondstoffen
en magie een
huis bouwden waar
alleen voor de
eeuwigheid plaats
was vormgegeven
door de mens met
als buurman de hemel
en het paradijs als
tuin…
Leúgentje om bestwil
netgedicht
3.0 met 91 stemmen
989 ik heb ze
zelf geplant
de kleine
leugentjes
om bestwil
snel hebben
wij ze laten
bloeien in
de borders
van onze tuin
ook deden
wij samen het
onderhoud om
trouw bij elkaar
te kunnen zijn
rond de struiken
schoffelden wij
het onkruid weg
en harkten het
gevallen blad
er was een
kleine vijver voor
onze droomvissen
die wij nooit…
verlangen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
345 stenen valt
daalt hij af
langs zijn blauwe hemelkoord
daalt hij af
naar haar verlaten stad
hoe hij dan
verlangend
door haar blauw beschenen lanen dwaalt
en zij
vanuit haar donkere koele kamer
door de kieren van haar luiken
haar warmend licht
rood over de blauwe stenen
stromen laat
en zich
verlangend
een weg naar buiten baant
in de tuin…
PARK HUIZE OLTERTERP
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
395 De strenge, toch minzame bomen mogen
waken over komst, zorg en groeirust
van nieuwe rododendronstruiken, gekust
door pracht, welke heel de tuin wil zogen.
Opengekrabde aarde in perken
en rondom vijvers wacht op verrassing,
die zij in zich bewaart, weldra zal sterken.…
De aardkloot verkloot
snelsonnet
4.6 met 19 stemmen
616 De doodsklok luidt: eenieder die het hoort.
De aardkloot gaat verdomme naar de kloten.
Ontsnappen? Rijke stinkerds met hun boten.
En wij? Helaas, we gaan ontwrichtend voort.
We moeten stoppen met die ecocide,
want doorgaan is misdadig en perfide.…
Weerspiegelingen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.574 brede lach
van zon op zee bij toverslag
en vloeiend blijft de schildering
Terwijl een koele bries
verdwaalt, ontpopt de twinkeling
golvend aan de glinstering
der einderschone waterbrand
in ’t wondersprekend niemandsland
en vloeiend blijft de schildering
Nog steeds betoverend als water kust
de donkerblauwe spiegeling
in de sluierende schemering…
Avondwandeling
gedicht
3.7 met 85 stemmen
98.058 Achter ons dekt de witte damp
De schemerende landen.
Zó zijn wij thuis. Wij zien de lamp
In loveren warande. . .
Wat gingen wij vanavond ver
Het werd alleen tè laat:
Nog verder dan de gouden ster
Aan blauwe hemelstraat!
Zo saam doen twee een korte poos
Over een wijd gebied! . . .…
Doorschijnende halve bol van nevel
poëzie
3.8 met 19 stemmen
2.789 Doorschijnende halve bol van nevel, ligt
Over het kerkplein, ied're lamp een maan,
'T elektrisch violet; schaduwloos gaan
De mensen, zwart het lijf, vreemd wit 't gezicht;
De toren als een vinger opgericht
Uit lage schemering van mensenwaan,
Teruggetrokken en afwijzend, staan
De middeleeuwen naast 't elektrisch licht.…
Vrouw
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.178 Schemer.
Wat verkiest ze? Haar eigen veren te strelen?
Anderen naderen op teenkussens, het hoofd licht achterover.
Roekeloze hoogmoed.
Alsof ze nu al op een hoogtepunt rekenen.
Zij hurkt en knijpt en grijpt hem
(de harde tak die naamloos bleef)
tot de overvloed de buik kietelt.…
Laatste zomerdag
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.740 In de dalen van de duinen
Huivren wondre schemeringen
Om de helderheid der dingen;
En geen aêm vleugt langs de kruinen;
Dieper dan de middagvreê
Hijgt de stilte van de zee.…
Onrust
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.003 Dichter die uw laatste vragen
Stellen zult wanneer gij sterft,
Antwoord zonder zelfbehagen
Welk een leed uw geest doorkerft
Dat gij nooit tevree kunt zwijgen -
Of ge uit iedre schemering
Bleke maan van angst ziet stijgen
Die uw mond tot klachten dwing'.…
Kerkhof
poëzie
3.0 met 17 stemmen
5.946 Om 't grauw-rood dak en de oude torentronk
Der kerk vlotte de vroege nacht, - veraf
Ging 'n boerenpaard, waarvan de holle draf
Dof tegen 't bleek-geworden muurtje klonk;
De stenen bisschop boog zijn kromme staf
Zeegnend - bij 'n scheef-gezakte Christus wonk
Nu en dan een schemerend blad, dat zonk -
En zachtjes vluchtte naar 'n vervallen…
Stille verjaardag
netgedicht
4.2 met 66 stemmen
36.121 De klok tikt de wijzers rond, maar de tijd houdt stil,
Geen nieuwe dageraad, slechts grijze schemering,
De uren tel ik niet omdat ik alleen aan jou denken wil,
Onomkeerbaar, onafwendbaar ben jij nu herinnering.…
deze aardse reis
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
8.287 Ik heb het zomersgrijs aanbeden
door bladeren de lucht gezien
zoals alleen maar kan in zomerse taferelen
en zowaar jij mijn pracht die schittert
als de avond die op ons wacht
en wijl wij in de schemer de zachtheid
van het leven vlinderen ruist het bos
onze muziek toen wij voor het eerst
in het gele stro in naaktheid elkander hebben gekust…
En kust de dood
hartenkreet
4.7 met 34 stemmen
2.419 alles lijkt zo op elkaar
laat mijn geheugen verwaaien
In mijn jurkje van wit linnen
Blote voeten vol met blaren
Tranen die een weg zoeken
In ogen die zo angstig staren
Mijn krullen nat van het zweet
Langzaam begin ik te rennen
op zoek naar alles wat is geweest
Bang om niets meer te herkennen
De stilte lijkt mij te omsluiten
Door schemer…
Schelp
gedicht
3.2 met 24 stemmen
12.082 de wreven van je voeten, je enkels, je scheenbenen
nu je de televisie uitzet
en je blik langs de meubels gaat
nu merk je de tocht die over
de vloer trekt, die hoe lang al
aan het trekken is en die je
aan jezelf komt herinneren, in dit huis
uit de schelp in de boekenkast
wentelt het ademhalen van Triton omhoog
en in die adem: de schemering…
Decemberdagen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 Ze schilderen het fluwelen wit
vloksgewijs over het grijs
van de kaalgestroopte akkers
de steeg wordt een ijspaleis
terwijl stakkers en andere
stervelingen de uit weelderige
woningen wegsijpelende warmte
behoedzaam en teder oplepelen
Ze zijn scheutig met donkere uren
gierig met het licht van de dag
dragen een mantel van schemer
en beelden…
wuiven traag als oud publiek
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
710 hij dansen
dennen met hun groene piek
wuiven traag als oud publiek
zuchtend kijkt hij onder
donkergroen en tilt de takken op
de bosmuis vlucht een vogel wiekt
een schreeuw en wat gepiep
de wind kijkt onbewogen toe en
waait protesten weg, hij wakkert
naar de open plek waar takken
breken en oude bomen zijn bezweken
dan komen schemering…
Zomersproetjes
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.291 jaar waren gebleven
evenals die ene merel
die weer van het voorjaar floot
En ik verstrooide er de zomer
met mijn hand nog wat verlegen
voor mij uit - in één beweging
die je navel had ontbloot
waarna je wangen zich verbloosden
om de kus die werd gegeven
en bleef hangen - net zo lang
de zon haar zienderogen sloot
We liepen verder in de schemer…
HET JAAR 1602
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Noordzeegolven vol late middagzon
worden overschaduwd
door een pas vertrokken Oost-Indiëvaarder
zeilen bollen strak naar voren
willen sneller dan de houten romp
lange spitse wimpels roeren zich heftig:
rappe tongen van reuze albatrossen
welke zilte luchtstromen proeven
kieskeurig de verlangde wind zoeken
vroege schemer nadert bedachtzaam…
TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Door het station
weerklinkt slechts dof gemurmel
in vale schemer;
ergens branden -stekend rood-
twee locomotieflampen.
De schouwburgzalen
zijn zonder enig leven,
duister, drukkend, stil;
gangen en hallen dreunen
van krioelende mensen.
Hangt daar helemaal
achterin de winkelstraat
een oranje maan?…
Het Vergezicht
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.056 De schemer valt, de wolken gloeien...
Onder de wijde hemel ligt,
met hare vormen die vervloeien,
de wereld als één vergezicht.…
Aambeeld van de poëzie
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
790 groei, breekt inspiratie
open, gezaaid in onwelriekende
geuren van bemeste grond in
een bestaan dan komen literaire
knoppen geleidelijk tot bloei,
spottende maan met z’n bottende
streken schrijft bigamie in dicht
en morgenlicht, drijft de wereld
in een zee van ironie, waar
alleen het sceptisch cynisme
overblijft,ploegt voort in
schemerig…
Dageraad / Eos
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
849 De windstille nacht
met zijn gordijn van stille schemer
verkeert nog in rust, en wacht
nog dronken van slaap, op Haar.
Zii, die sluimert in haar gouden bed
gehuld in een luchtig golvende sluier
ontwaakt, rekt zich uit, en opent
haar armen naar de dageraad
die in warme gloed wordt gezet.…
De ganzen roepen me
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
603 Zie de dag ligt aan mijn voeten
de ganzen roepen me
langs de schemer van mijn adem
zoek ik zorgen langs de kade wei
de ritssluiting van de deur staat open
hij drenkt het weten in de wijn
zo knevelt hij de stad
maalt zijn engelen klein
hangt het vocht aan het plafond
en druppels vallen
in lege handen van een volle maan
tastend…
Drie verzen voor een dode I
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.321 De avond daalt;
er valt een vage schemer.
ik zoek de vrede die de dag mij nam;
en onweerstaanbaar brengen mij mijn schreden
naar 't stille kerkhof waar ik na uw sterven
berooid en eenzaam iedre avond kwam.
waarom?…
Sterfbed
poëzie
3.6 met 9 stemmen
4.427 Ik zie de zon nog in het venster staan
maar reeds vervaagt de schemering de uren.
ik weet dat het niet lang meer duren kan,
totdat ik met de dood alleen zal zijn.…
De Lichten
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.208 De zeeman ziet de snelle schemer die zij stichten
In 't bouwland, en de bundel op de rotsen slaan,
En met een koene zwaai de waatren overgaan,
De ruimte door, - en dan in nacht en nevel zwichten.
Hoe weinig is zijn oog verschenen en hoe kort
Ontwikkelt beeld aan beeld zich, waar de stralen treffen.…
Avondwandeling
poëzie
4.1 met 14 stemmen
2.470 Achter ons dekt de witte damp
De schemerende landen.
Zó zijn wij thuis. Wij zien de lamp
In loveren warande ...
Wat gingen wij vanavond ver,
Het werd alleen tè laat:
Nog verder dan de gouden ster
Aan blauwe hemelstraat!
Zo saam doen twee een korte poos
Over een wijd gebied! ...…
Oktober
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
837 In d'omarming van oktober
is de zomer reeds voorbij
Door schemer zijn straten verlaten
Het wordt een frisser jaargetij
Bomen raken bonte bladeren kwijt
De laatsten bereiken gracieus de wegen
Regen valt neer op het gekleurd tapijt
Zonnestralen zijn als een zegen
't Hemelse schouwspel in de lucht
zorgt dat de natuur wordt belicht
Vogels…