14956 resultaten.
droom ik mijn droom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 het licht van de zon dat
door de groene bladeren speelt
legt warme schaduwen neer
op mijn armen - mijn benen
mijn hele lijf
verlicht mijn hart
de last mijner gedachten
met een schat aan emoties
droom ik mijn droom
tot werkelijkheid…
De roos kent geen waarom (Angelus Silesius)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.037 Hoe geurt de zomer nu
in rozen zonder tal;
de vlierstruik draagt
al groene bessen.
Verdwaald zoek ik een weg
maar zonder vrezen;
ik hoef toch niet
van elke pijn
te zijn genezen.
Heel hoopvol leer
ik lessen
van overgave
en van laten gaan.…
Stukje paradijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 in wit
verheft zich
statigheid
vleugelwijd
spreidt hij
bescherming
samen zorg
begeleidt het
groepje grijs
zij glijden
geluidloos door
donker water
snappen groen
uit hetzelfde
kroos van toen
een stukje
paradijs als
hedendaags plaatje…
Bogen......
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 het warmbloedig rood
van Brabant
met het zomers groen
van Gelderland.…
Den Haag vandaag
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
738 De buxusmot heeft weer eens toegeslagen
want buurmans haag is naar de Filistijnen
Helaas is zijn haag eveneens de mijne
De groene wand kan niemand meer behagen
Ik vind het erg, maar buurman dipt en flipt
Hij had zo mooi De Haag vandaag geknipt…
bemost zadel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
505 zo de tijd ook maar
ergens vat op kreeg
dan wel het zadel
dat hier in de
zeven alleetjes sinds
jaren her gestald staat
zowat alles vergaat
in de straat maar fiets
en zadel in levend groen
houden braaf stand…
Herfstkleuren
snelsonnet
3.9 met 16 stemmen
957 En ik word groen en geel van de terreur
Van lui die niet handmatig willen harken.
De buren bakken het behoorlijk bruin,
Ik erger me dan blauw in onze tuin.…
Doodleuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 niemand of niets
treedt de dood mooier
tegemoet dan de herfst
een boomblad verkleurt
van groen geel
rood naar zwart
en als het blad al niet
gevallen is valt het
voor dood neer na nog even al het
kleurrijks te tonen wat
het leven hem ooit bood…
Amsterdamned
snelsonnet
1.6 met 10 stemmen
649 Er is een Amsterdammer doodgegaan
De coffeeshops gaan straks nog kopje onder
De Wallen ook, het geeft alleen gedonder
Het is niet anders, sorry tante Sjaan
Geen hoeren en toeristen, wiet of diesel
Nu nog Groot Wassink weg die groene griezel…
Stikstofstuk
snelsonnet
4.7 met 6 stemmen
789 Hij schreef een dik en een empathisch stuk
Ze noemen hem de “heiland uit het noorden”
Want hij voelt aan hoe hij met mooie woorden
De ketel slim verlost van te veel druk
Maar toen kwam Klaver weer de boel verstieren
Die houdt alleen van groene kuddedieren…
Taráxacum officinale
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
584 Als mijn oog in de verte verwijlt
Hoort mijn oor ademloos hoe
de wind
Saffraangele bolle mejoffers
In het groen van de weiden bezingt
Taráxacum officinále
Embryophyt asterale
Spermatòpsida pastorale
Stil de tijd, paardenbloem, windekind...…
Pauperparadijs
snelsonnet
4.9 met 8 stemmen
641 Een heel klein beetje overlast moet kunnen,
Dus krijgt ‘het Pauperparadijs’ groen licht.
En hiermee wist de rechter aan te tonen
Dat in Veenhuizen grote zeikerds wonen.…
AANVULLÛH!
snelsonnet
5.0 met 4 stemmen
542 Groenlinks/PvdA (of omgekeerd)
Je kunt alleen nog op de combi kiezen
Ze gaan tezamen naar de gallemiezen
Of zorgen straks wellicht dat links regeert
Gelukkig (dus ik zie het wel gebeuren)
Zijn rood en groen complementaire kleuren…
Kochana
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
374 Twee weken is het nu alweer geleden
Dat ik malenka hier heb opgewacht
Kochana praatte, schoon, haar huid zo zacht
Ik heb haar na het kussen
warm aanbeden
Haar glimlach, groene irissen, haar lenzen
Mijn liefde kent geen tijd
noch ruimtegrenzen…
Lichtschakelaars
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
531 Zag ik de felle sterrenhemel
in jouw fraaie groene ogen
toen je onder de kritische meetlat
moest zwoegen, zweten en schrijven
of was het gewoon een flauw
schijnsel van een overspannen
schemerlamp, die knipperde
op hip en hop en elektro pop.…
Zomer
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
408 De wereld is groen
loop door de bossen
volg de rivieren
zie het golvend gekrookte riet
geniet de ruime horizon
ver over het vlakke land.
Voel de warme zon
kijk om je heen
en ervaar de zomer.…
VAKANTIEKLACHT BENIDORM
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
139 "Wij waren in Benidorm, in het begin van het vakantieseizoen,
maar dat viel ons tegen", meldt een ontevreden echtpaar Groen,
"De winkeliers aldaar zijn luie lieden,
die siësta zouden ze moeten verbieden,
want wij zijn gewoon om rond 14u onze boodschappen te doen !"…
alles nieuw
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
115 de donkere sparren in het bos,
de stronken
en het groene mos,
de rode grond,
de wilde planten die ik vond,
het brokkelige hout,
vermolmd
en haast vergaan,
in wonderglanzend zonnevuur
heft alles in dit morgenuur
een zang
van nieuwe schepping aan…
Lied der dwaze orangs
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
421 De nacht passeert,
het maneschijnsel bleekt
Nieuw licht breekt door de regenwoudlianen
In tropenbergen kraaien reeds twee hanen
Dan maakt een geur zich los
uit woudreussappen
Door dunne twijgen en langs dikke stammen
Zijgt langzaam een bedwelmende odeur
Een keur aan Omars Rubayat kwatrijnen
In hersenpannen van verdwaasde orangs
Als reuzevlinder…
Van zachte waatren.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.457 Zij komen geschoven, zoetjes geschoven,
Hobbelbobbel, kristallig klaar,
Met korte klokjes even naar boven,
Zijigjes achter en naast elkaar;
Van ver weg, langs stille vlakte,
Uit diepe, koele, milde wel,
Droomrig groen onder 't groen getakte,
Zonnighel onder 't zonnespel;
Dommelzacht in den schaduwdommel,
Waar 't langs 't bruine huisje…
De beukenhaag
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.374 Langs de uitgetreden duistre weg
Bouwt, om de tuinen te versperren,
De oude ruige beukenheg
Haar zwarte wal tegen de sterren,-
Het dorre hout ruist in de nacht
Als een eindeloze klacht.…
In de modder
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.530 Oude beelden liggen in de modder
zelfs de stenen zijn als zand vervallen
in de tijd en
onophoudelijk
Waarom is er eeuwigheid
als het oude en het nieuwe
slechts de bleke stipjes zijn
op een eindeloze lijn
Heel de ruimte om ons heen
is ontstaan doordat toevallige fluctuaties
en rimpelingen in het continuüm
evenwichten in het vacuüm
verstoorden…
Het lukt me niet
hartenkreet
2.6 met 120 stemmen
9.135 Ik wou je eigenlijk helemaal niet kwijt
Ik mis onze goede oude tijd.…
stil in huis
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.525 waren het zijn woorden
die haar hebben verjaagd
vraagt hij zich eenzaam af
in de kilte van zijn huis
waart zij niet meer rond
beslaat de afwas in bergen
de halve keuken, de andere helft
bedolven onder radeloosheid
van een man niets meer gewoon
zijn oude lot opnieuw beschoor
met de kracht van een oude beer
voor deze heer geen eer meer…
Weelderig wit
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.303 krult beter… hoezo oud?…
OPGEWARMDE (K)OUDE KOFFIE!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
608 Alhoewel ik moeder niet meer mis,
het was mooi en genoeg geweest,
zou ik wel en graag juist nu
met wijlen mijn moeder een kopje
opgewarmde (k)oude koffie willen drinken
Een van haar rijke levens-crisis-toepassingen;
ik doe het nog dagelijks met een knipoog naar haar:
oude koude koffie nog effe opwarmen
Ze zou ongetwijfeld meer overlevingstips…
Gesloten boek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
706 een moeder verloren
een oud kind teruggekregen
we zijn als twee kinderen
zonder levend verleden
rondtastend in het nu…
spekstenen muur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
444 Mijn besluit tekent vaste vormen
op de spekstenen muur
geen hoera maar boekenkunst
legt de twijfel naast de bladwijzer
ben geen archief van oude woorden
maar een lei met vage vegen
doch is er het zwijgen die mijn jeugd
krast op de voegen van de oude kansel
Het zou nu morgen moeten wezen
maar vandaag wil niet verdwijnen
hoe kan…
verbondenheid (2)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
504 onder de dichte
brede kruin van
de bloeiende
mangoboom
zweeft het timbre
van vaders stem
in trage tijd
reist hij naar het
verleden van
verre voorouders
de oude wandelt
met de doden
met bedachtzame
woorden vangt hij
hun levens vroeger
is dichtbij de oude
mangoboom heeft
weet van de mensen
de verhalen en de
geesten…
De liefde was niet groot genoeg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
255 Ik was zelf zo'n kind, tien jaar oud
kwam ik in het gesticht, ongewenst
en onwetend hoe
Tot mijn broer me vond
tussen de kleuters van mijn klas
en mij vertelde hoe
37 was ik toen ik familie kreeg
Ik vroeg hen om onderdak
maar zij wisten niet hoe
Dus bleef ik hier en werd ik oud
verpakt in blaadjes vouwpapier
verzwijgend hoe
verstikkend…