Alle inzendingen over Dromen zoals die nie

Verdriet zoals het werd gedoogd en steeds wordt geproefd, dat zijn de tekens dat alles werd gedroomd zoals het niet zou moeten komen.…

Hoop is nie die eenminuut liefde nie. Nie die Little Death, of snelweg bridgejumping nie. Hoop kan nie in raadsale verduister, in driveways ge-highjack, of teen onskuldige kele gehou word nie. Here Lanie. Hoop is net 'n droom van 'n droom; 'n Beautiful oggend, blink en gebukkend van die reen.…

ek mag nie meer sê nie, ek hou van jou dit kan ek egter dink dit lê opgebaard in my rou ek mag nie meer woorde skryf wat stories oor my liefde vertel nie, mag dit selfs nie in trane vertaal nie, selfs al val dit in jou verre land alles val in die stilte van die gemis en mag daar verder nie daarop gewys word nie dit sou moontlik…

as ek leegte voel dan is dit nie niks wat ek bedoel nie die ruimte is dan vol met jou gevul dit is die herinnering, dat ek van jou hou as ek niks meer voel nie is dit nie niks nie dit is meer as lug of daardie leë glas water daar is altyd daai gevoel, dit iets dit bly in my gedagtes vir later sê dus nooit, jy is nie meer daar nie ja, nie…

dae dra stadig oor leë nagte duisternis verslind lig Ek hoor stil gehuil agter hande, hulle bedek jou gesig net soos dae begin verleng word en mense praat van hoop Ek sien jou sug in jou stilte gevoelens meng het nie reinigingsdoop nie dis daardie dae wat stadig dra en ek wil jou hand vou ook om te vra vir 'n môre met deursigtige…

Gezelliger dan toch, om hier te zijn met zó vele Mensen zoals wij. Of nie dan?…

Ik mag jou nie lief-hê en kan jou nie haat nie, ik mag jou nie hou en ik kan jou nie laat nie, O, leer mij die bittere strijd te volstrij. En ach, wat daarbinne mij hart so deurkna'e ik wil dit nie mis nie al kan ik 't nie dra'e, die pijn wat genot is en mart'lend verlei.…

daar waar ek na gesoek het, het ek dit nie by hom gevind nie invoel kan mens nie net met woorde aandui nie dit is meer as dit dit is dikwels stil verstaan sonder wroeging ek het dit nie gevind nie liewer die illusie armer mens is dan nie verbind nie die verstand lê die verbinding en sal hom in die verwerpens byt as ek maar net beter…

Linkmiegelig, zoals de eerste woorden uut hem ze bakkes, zal ‘ie leugenateliers nie volgen, zonder twijfel da ‘t hersenspinsels zind uut hullie verkenskoppen. Zelfs ‘t godengespuis gleuv’ nie wa nie waar is, strak in oneindige schoonheid.…

op die strand in sand soek ek die see ek hoor haar ek voel haar maar kan haar nie betas nie sy is weg vertrek in die aand sonder woorde ek nie verstaan nie soveel te sê sy hoor nimmermeer sy is weg vertrek in die aand sonder woorde…

Dit gaan nie goed met my nie. Jy het my gedruk na ’n eensame hoekie op ’n eiland, waar ek helder oordag drogbeelde sien fladder in my geestesoog. Dit gaan nie goed met my nie, nie na jy my by jou wêreld ingetrek het, my getap het, misbruik het, ek maar net nog ’n voetstoeltjie in jou sekskepades was nie.…

Sien, Pa het nie die gelerentheid of die geld om 'n grootse affêre vir jou te kan gee nie. Daar sal nie bediendes wees eregaste of sprekers nie, wat nog te sê van baniere teen die mure, geen orkes, musiek of 'n dominee vir die hooftoespraak my kind. Dit stem Pa droewig hier op die plaas as ek dink dat jy môre mondig word.…

Dit is verby, dit het gebeur, dit maak nie bly, dit maak nie seer, dit is verby Nou weet jy weer niks wat die hart nog roer of raak is reeds volmaak.…

de deuren en laat me gaan ik zal de sleutels bewaren in al mijn handen geen schimmenspel meer ik durf weer op de hoge ladder de buurman maakt zich zorgen misschien bereik ik vandaag de hemel of de zon het is goed zo het zijn geen leugens er zijn veel ruimtes te vullen en de muziek mag luider ik weet nu dat je lacht ik blijf je missen zoals…

Zoals niemand en niets, nergens en nooit. Zoals dit. Zoals jij en ik, ergens en ooit.…

door een enkel beefgebaar dat zich naar buiten buigt ik kijk naar hem en naar de klaarte, rondom verlangen blijf met mijn hart in zijn oude takken hangen terwijl een witte duif de stilte binnenglijdt het is ochtend met donkergroene nagelrand wijst de conifeer omhoog hij lijkt weinig te veranderen alsof tijd zijn geliefde is zoals…

een bootje dobbert stuurloos op de golven wolken pakken zich samen boomkruinen zwiepen heen en weer ze vangen veel wind terwijl het bootje op de golven voort dobbert staan de beste stuurlui aan wal zoals altijd…

zoals je lichaam in mijn zinnen ligt je schouders mijn nachten ondersteunen je driftig bloed de uren sneller laat stromen tot ze na een kort onsterfelijk moment zichzelf verdoven zo laat ik hier en nu jouw stem weerklinken speels en vederlicht maar zonder spreken…

de eerste steen het eerste licht de schemering het duister we vergeten snel omdat het moet zijn het nu blauwe bruine of groene ogen ontwaken sluimeren in eeuwigheid aan de horizon gloort een regenboog geurig in kleurrijkheid bereikbaar met open handen op blote voeten zoals het was…

Ze hakt een gat in het dak om in het licht een bad te nemen bedrijft de liefde in een kolenkast de wereld zal haar niet bevelen Ze gooit de spullen in het rond bezit bewaart ze niet voor later een liefde die haar tegenstaat gooit ze in het water Ze kookt het water om de fluit baart een kind zonder reden voor haar geen hom of kuit dansend…

Zoals je was keer je nooit meer terug dat bevestigt de tijd maar het is erger want je keert nooit terug je kon de liefde niet aan omdat je nog steeds gegeseld wordt door demonen van vroeger en mijn schip er niet toedeed ondanks mijn voorraden liefde en de stormgarantie je kon de liefde niet aan al mocht ik je borsten strelen die…

we dromen van het leven en het leven wordt een droom wist je dat mijn liefde nooit om iets zal vragen zoals het voelt leeft het de weg naar je hart wist je dat jouw leven mijn liefde garandeert het is voor altijd het einde van een start zoals tijd weet van weer een nieuw begin en seizoenen weten wanneer zij komen en ook gaan zoals aardig…

Dat alles weer wordt met ons zoals toen....…

zoals zij ontwaakt uit de meanders van de slaap en het water dat straal na straal de donkere uren uit haar nachtvel wist terwijl het licht, het vroege in ovalen over de muren vlekt het aburn van haar in een lichte laaie zet zoals zij zichzelf herhaalt in spiegelbeeld jurk over het strakke lijf of andersom maar dan in jurk zoals zij zo…

De winterbomen: geen duiven, geen goudvinken -- Verlaten nesten.…

Ik rust, ik ben, kweet nie, hoeft nie, ik rust, in zijn, van mijn bestaan. Ik geloof, in mensen, in delen. Ik geloof.…

Ek wil ek wil by jou zyn my nie laat verscheur nie van pyn om die pyn van wie ik liefhê ek wil jou gelukkig maak streel jou hart tot die verdriet uit jou oë is geraak ek wil ek wil vergeet dat ik besta in 'n ander wëreld…

Nau sreef die Beisterfelt tog brief met fauten Dat ken tog nie foor onderweisminister Ik dag dat sij tog eg nie was fan gister Ik fin dat zoon mevrau maar obmoet sauten Zent haar naar onze Pabeau om te spellen plus lezen donnald duk en in liebelle…

Maar een kans op heldendom is er nergens anders nie!…

het is bitterkoud buiten zonder haast stilte strooit zich rond het lege nest, neemt een kleiner wordend boomblad mee het breekt op het voorhoofd van de nacht met de blik naar boven ik loop voorbij, blijf mezelf zie wind blazen, sterren in gele kleedjes langs de lengte van het huis ik wil ze vangen, vandaag, nu en morgen weer…